29/09/2026
โ๐๐ถ๐๐ฎ๐ป ๐๐ฎ ๐ต๐ถ๐น๐ผ๐บ ๐ป๐ด๐ฎ ๐ฝ๐ฎ๐ฎ๐ด๐ถ, ๐ธ๐ผ๐ป ๐บ๐ฎ๐ธ๐ฎ๐๐ฎ๐ฟ๐ผ๐ป๐ด๐ฎ๐ป๐ผ๐ป ๐ฎ๐ป๐ด ๐ฎ๐๐ผ๐ป๐ด ๐ธ๐ถ๐ป๐ฎ๐ฏ๐๐ต๐ถ, ๐ฎ๐ป๐ด ๐๐ถ๐ผ๐ ๐ป๐ฎ๐๐ฎ๐๐ผ๐ฑ ๐ป๐ถ๐ฎ๐ป๐ฎ.โ โ Rev. Fr. Melchor T. Camiรฑa, SLL
Niining homiliya sa ๐๐ค๐๐ค๐๐ฐ๐ก๐๐๐ -๐ฎ๐ง๐จ๐ฆ ๐ง๐ ๐ ๐๐จ๐ฆ๐ข๐ง๐ ๐จ ๐ฌ๐ ๐๐ซ๐๐ข๐ง๐๐ซ๐ฒ๐จ๐ง๐ ๐๐๐ง๐๐ก๐จ๐ง (๐๐๐ญ๐ฒ๐๐ฆ๐๐ซ๐ ๐๐, ๐๐๐๐), gipahinumduman kita nga dili kinahanglan ipakita kanunay sa uban ang atong pagkamaayo aron lamang mailhan kita nga matarong. Bisan sa hilom nga paagi, bisan walay makakita sa atong mga paningkamot, nasayod ang Dios sa tinuod nga kahimtang sa atong kasingkasing ug sa paagi sa atong pagkinabuhi.
Usahay, makahimo kita og โmaskaraโ aron makita sa uban nga matarong, buotan, o matinud-anon kita. Apan ang tinuod nga pagkamatarong dili masukod sa atong panagway o sa pagdayeg sa mga tawo. Mas importante ang atong pagkamatinud-anon sa Dios, ilabi na sa mga higayon nga walay nakakita sa atong mga binuhatan ug walay makaila sa atong mga sakripisyo.
Mga igsoon, nagkinabuhi ba kita aron mapalipay ang uban, o aron magpabiling matinud-anon sa Dios? Dili nato kinahanglan tabonan ang atong kaugalingon og maskara, kay ang Dios nakakita sa tinuod nga kita. Hinaut nga ang atong pagkamatarong makita dili lamang sa atong mga pulong ug panagway, kondili labi na sa atong mga binuhatan, bisan sa pinahilom nga paagi.