08/05/2026
BABALA: HUWAG PO NATING PUTULIN ANG ROSARYO NA HAWAK NG NAMAYAPA
Makikita natin noong inihimlay si Pope Francis noong nakaraang taon, na siya ay may hawak na Rosaryo—at ito ay nanatiling buo, hindi pinutol, hindi sinira. Isa itong malinaw na paalala na ang Rosaryo ay hindi basta bagay lamang, kundi isang banal na tanda ng pananampalataya na dapat igalang, kahit sa oras ng kamatayan.
Sa maraming bahagi ng Pilipinas, may nakagawian na putulin o sirain ang rosaryo ng yumao, na sinasabing paraan upang “hindi na sila balikan” o upang maputol ang koneksyon sa mundo ng mga buhay. Ngunit ang ganitong paniniwala ay walang batayan sa turo ng Simbahang Katolika. Sa halip, ito ay isang pamahiin na unti-unting naipasa sa kultura, ngunit hindi nakaangkla sa tunay na pananampalataya.
Ang Santo Rosario ay sumasagisag sa ating malalim na ugnayan kay Hesukristo at sa Mahal na Birheng Maria. Sa bawat butil nito ay nakaangkla ang mga misteryo ng buhay ni Hesus—ang Kanyang pagsilang, paghihirap, kamatayan, at muling pagkabuhay. Ito ay panalangin ng pag-asa, ng pagtitiwala, at ng pag-ibig. Kaya naman ang pagputol nito ay tila pagsira rin sa simbolo ng pananampalatayang pinanghawakan ng yumao habang sila’y nabubuhay.
Sa halip na putulin ang rosaryo, mas nararapat na hayaan itong manatiling buo bilang tanda na ang pananampalataya ng yumao ay hindi nagwawakas sa kamatayan. Ang rosaryong hawak nila ay nagsisilbing patunay ng kanilang debosyon—isang tahimik ngunit makapangyarihang pahayag na sila ay namuhay at namatay na may tiwala sa Diyos.
Ang kamatayan ay hindi wakas, kundi simula ng buhay na walang hanggan. At sa paglalakbay na iyon, ang rosaryo ay hindi hadlang, kundi gabay—isang paalala ng mga panalangin na minsang binigkas, at ng pananampalatayang patuloy na nabubuhay.
Kaya’t huwag nating putulin ang rosaryo ng namayapa. Sa halip, igalang natin ito, panatilihing buo, at hayaang magsilbi bilang simbolo ng kanilang pananampalataya—isang pananampalatayang hindi kailanman dapat sirain, kundi ipagpatuloy ng mga naiwan.
