29/05/2026
๐๐๐ฒ๐จ 30 | ๐๐ค๐ - 794 ๐ง๐ ๐๐๐จ๐ง๐ ๐๐ง๐ข๐๐๐ซ๐ฌ๐๐ซ๐ฒ๐จ ๐ง๐ ๐๐๐ง๐จ๐ง๐ข๐ฌ๐๐ฌ๐ฒ๐จ๐ง ๐ง๐ข ๐๐๐ง ๐๐ง๐ญ๐จ๐ง๐ข๐จ ๐๐ ๐๐๐๐ฎ๐
๐ด๐๐บ ๐๐ด๐ฟ๐ด๐๐ต๐๐ป๐ด๐ ๐๐ผ ๐๐ด๐ ๐ด๐๐๐๐๐ผ๐ ๐ท๐ธ ๐๐ด๐ท๐๐ด
Ipinangak si San Antonio de Padua sa Lisbon, Portugal noong 1195. Bininyagan siya sa Katedral ng Lisbon sa pangalang Fernando Martins de Bulhom Noong siya ay 15 taong gulang pumasok siya sa pagiging Agustino. Dahil sa madalas na pagbisita ng kanyang pamilya, hiniling niya na ilipat siya ng kumbento.
Noong siya ay 17 taong gulang, nalipat siya sa Kumbento ng mga Agustino sa Coimbra. Doon sa Monasteryo ng Santa Krus nag-aral siya sa loob ng 9 na taon ng Salita ng Diyos. Kilala ang monasteryo na iyon sa mga eskolar sa Banal na Salita ng Diyos. Natutunan ni San Antonio ang Salita ng Diyos sa kanyang puso.
Noong siya ay 25 taong gulang, siya ay nagnanais na mamatay bilang martir sa Africa nang makita niya ang paglilipat ng mga relikiya at labi ng mga martir na Fransiskano, mula Morocco patungo sa Coimbra, kung saan siya nag-aaral.
Kilala ni San Antonio ang mga Fransiskanong martir na iyon. Sina Pedro, Bernarde, Otto ay mga paring Fransiskano, at sina Adiuto at Accursio ay mga prayle. Malubha siyang naapektuhan sa kanilang kamatayan. Ibig ng mga Fransiskanong ito na gawing Kristiyano ang Sultan ng Morocco, kamatayan ang kanilang kinaharap. Kaya agad na nagtungo si San Antonio sa mga Fransiskano sa Coimbra at sinabi sa Prior, โPayagan ninyo akong tumungo sa Morrocco at tularan ang aking mga kapatid, malugod akong susundan kayoโ. Dito pa lamang niya papalitan ang kanyang pangalan, mula Fernando, pinili niya ang pangalang Antonio bilang Fransiskano. Sa loob ng ilang buwan siya ay naglayag patungo sa Morocco upang tuparin ang kanyang adhika. Nagkasakit naman si San Antonio, dala ng malaria kaya bumalik siya ng Europa. Sa kanilang paglalayag, inabot sila ng malakas na bagyo at naitaboy sila sa Silicia. Sa Messina dumaog ang kanilang barko. Doon nakakilala sila ng mga Italyanong Fransiskano na nagbalita sa kanila tungkol sa malakihang pagtitipon ng mga Fransiskano sa Assisi.
Noong Mayo 23, 1221, dumalo si San Antonio sa Chapter of Mats, kung saan libo-libong Fransiskano ang dumalo. Paniguradong nakita ni San Antonio sa pagtitipong ito si San Fransisko ngunit walang pagkakataong personal na sila'y nagkakilala. Malamang na naging insperasyon lalo ni San Antonio si San Fransisko sa kanyang buhay at pagnanais na maging martir. Nakita niya na maaari niyang maarok ang buhay martir sa kahirapan na itinuturo ni San Fransisko. Sa simpleng buhay at kamatayan ng sarili sa pag-iwan niya sa kanyang magulang at bayan. Pati sa kanyang mga talento. Hindi niya ibig na huwag itong ibahagi, bagkus, upang mamatay sa mga ito upang maabot ang inaasam na pagiging martir sa pananampalataya. Kababaang-loob! Naunawaan ni San Antonio ang halaga ng pagkawala sa kanyang sarili.
Noong 1222, ordinasyon ng ilang Dominikano na dinaluhan din ng mga Prayleng Fransiskano kasama si Antonio. Ang Dominikong nakatakdang magbihay ng Semon ay hindi makararating at walang ibig na magbigay ng maikling sermon kaugnay ng ginaganap na pagdiriwang. Si San Antonio ang hinirang upang gampanan ang papel nang tagapagpaliwanag. Nang una, siya ay marahang nagsalita, ngunit nang maging kalmado ay naging napaka linaw sa kanyang mga pahayag na ikinamangha ng nakikinig sa kanya.
Matapos ang una niyang sermon ginugol na ni San Antonio ang kanyang galing at talino sa pagpapahayag at pagtuturo. Naging laganap ang kanyang kasikatan at ipinagutos ni San Francisco na magpahayag siya saanmang lugar. Sa pagdating niya sa mga bayan napupuno niya ang mga simbahan. Sa kapal ng tao nagtatayo na lamang ng panulukan upang sa labas na siya agpahayag na mas naririnig at nakikita ng nakararami.
Nilabanan din ni San Antonio ang mga erehe sa pamamagitan ng matimyas niyang karunungan sa Salita ng Diyos. Sa mga pagkakataon na hindi siya pinakikinggan ng mga tao dahil sa mga maling turo na kanilang tinanggap, nilalabanan niya ito sa pamamagitan ng mga himala. Sa bayan ng Rimini, kung saan ayaw siyang pakinggan ng mga makasalanan, nagpahayag siya sa mga isda at mahimalang nagsi-ahon ang mga ito sa tubig.
Noong taong 1228, nagpahayag si San Antonio sa Roma, sa harap ni Papa Gregorio IX, kasama ang mga kleriko at mga mamamayan. Humang si Papa Gregorio sa kanya at sinabing si Antonio ay โSanggalang ng Bibliaโ.
Ipinahayag niya na kung mawawala ang mga kopya ng Biblia sa buong mundo, kayang kayang isulat ni San Antonio itong muli. Noong Hunyo 13, 1231, alam na niya na siya ay malapit ng tawagin ng Panginoon. Nagkaroon siya ng hirap sa paghinga dala ng ang katawan niya ay dumanas ng mga pamamanas. Hiniling niya sa mga prayle na dalin siya sa Padova. Isinakay nila siya sa isang kariton na hila-hila ng isang baka. Dahil tag-init noon at puno ng alikabok at lupa ang daan, huminto sila sa klaustro ng mga madreng Clarisa sa Arcella. Matapos ihiga ng panatag para muling makahinga ng maayos, nagsimulang umawit si San Antonio mula sa Lauds na sinabayan ng mga prayle at madre, duon siya pumanaw, edad 36, araw ng MartesANG TALAMBUHAY NI SAN ANTONIO DE PADUA
Ipinangak si San Antonio de Padua sa Lisbon, Portugal noong 1195. Bininyagan siya sa Katedral ng Lisbon sa pangalang Fernando. Noong siya ay 15 taong gulang pumasok siya sa pagiging Agustino. Dahil sa madalas na pagbisita ng kanyang pamilya, hiniling niya na ilipat siya ng kumbento.
Noong siya ay 17 taong gulang, nalipat siya sa Kumbento ng mga Agustino sa Coimbra. Doon sa Monasteryo ng Santa Krus nag-aral siya sa loob ng 9 na taon ng Salita ng Diyos. Kilala ang monasteryo na iyon sa mga eskolar sa Banal na Salita ng Diyos. Natutunan ni San Antonio ang Salita ng Diyos sa kanyang puso.
Noong siya ay 25 taong gulang, siya ay nagnanais na mamatay bilang martir sa Africa nang makita niya ang paglilipat ng mga relikiya at labi ng mga martir na Fransiskano, mula Morocco patungo sa Coimbra, kung saan siya nag-aaral.
Kilala ni San Antonio ang mga Fransiskanong martir na iyon. Sina Pedro, Bernarde, Otto ay mga paring Fransiskano, at sina Adiuto at Accursio ay mga prayle. Malubha siyang naapektuhan sa kanilang kamatayan. Ibig ng mga Fransiskanong ito na gawing Kristiyano ang Sultan ng Morocco, kamatayan ang kanilang kinaharap. Kaya agad na nagtungo si San Antonio sa mga Fransiskano sa Coimbra at sinabi sa Prior, โPayagan ninyo akong tumungo sa Morrocco at tularan ang aking mga kapatid, malugod akong susundan kayoโ. Dito pa lamang niya papalitan ang kanyang pangalan, mula Fernando, pinili niya ang pangalang Antonio bilang Fransiskano. Sa loob ng ilang buwan siya ay naglayag patungo sa Morocco upang tuparin ang kanyang adhika. Nagkasakit naman si San Antonio, dala ng malaria kaya bumalik siya ng Europa. Sa kanilang paglalayag, inabot sila ng malakas na bagyo at naitaboy sila sa Silicia. Sa Messina dumaog ang kanilang barko. Doon nakakilala sila ng mga Italyanong Fransiskano na nagbalita sa kanila tungkol sa malakihang pagtitipon ng mga Fransiskano sa Assisi.
Noong Mayo 23, 1221, dumalo si San Antonio sa Chapter of Mats, kung saan libo-libong Fransiskano ang dumalo. Paniguradong nakita ni San Antonio sa pagtitipong ito si San Fransisko ngunit walang pagkakataong personal na sila'y nagkakilala. Malamang na naging insperasyon lalo ni San Antonio si San Fransisko sa kanyang buhay at pagnanais na maging martir. Nakita niya na maaari niyang maarok ang buhay martir sa kahirapan na itinuturo ni San Fransisko. Sa simpleng buhay at kamatayan ng sarili sa pag-iwan niya sa kanyang magulang at bayan. Pati sa kanyang mga talento. Hindi niya ibig na huwag itong ibahagi, bagkus, upang mamatay sa mga ito upang maabot ang inaasam na pagiging martir sa pananampalataya. Kababaang-loob! Naunawaan ni San Antonio ang halaga ng pagkawala sa kanyang sarili.
Noong 1222, ordinasyon ng ilang Dominikano na dinaluhan din ng mga Prayleng Fransiskano kasama si Antonio. Ang Dominikong nakatakdang magbihay ng Semon ay hindi makararating at walang ibig na magbigay ng maikling sermon kaugnay ng ginaganap na pagdiriwang. Si San Antonio ang hinirang upang gampanan ang papel nang tagapagpaliwanag. Nang una, siya ay marahang nagsalita, ngunit nang maging kalmado ay naging napaka linaw sa kanyang mga pahayag na ikinamangha ng nakikinig sa kanya.
Matapos ang una niyang sermon ginugol na ni San Antonio ang kanyang galing at talino sa pagpapahayag at pagtuturo. Naging laganap ang kanyang kasikatan at ipinagutos ni San Francisco na magpahayag siya saanmang lugar. Sa pagdating niya sa mga bayan napupuno niya ang mga simbahan. Sa kapal ng tao nagtatayo na lamang ng panulukan upang sa labas na siya agpahayag na mas naririnig at nakikita ng nakararami.
Nilabanan din ni San Antonio ang mga erehe sa pamamagitan ng matimyas niyang karunungan sa Salita ng Diyos. Sa mga pagkakataon na hindi siya pinakikinggan ng mga tao dahil sa mga maling turo na kanilang tinanggap, nilalabanan niya ito sa pamamagitan ng mga himala. Sa bayan ng Rimini, kung saan ayaw siyang pakinggan ng mga makasalanan, nagpahayag siya sa mga isda at mahimalang nagsi-ahon ang mga ito sa tubig.
Noong taong 1228, nagpahayag si San Antonio sa Roma, sa harap ni Papa Gregorio IX, kasama ang mga kleriko at mga mamamayan. Humangha si Papa Gregorio sa kanya at sinabing si Antonio ay โSanggalang ng Bibliaโ.
Ipinahayag niya na kung mawawala ang mga kopya ng Biblia sa buong mundo, kayang kayang isulat ni San Antonio itong muli.
Noong Hunyo 13, 1231, alam na niya na siya ay malapit ng tawagin ng Panginoon. Nagkaroon siya ng hirap sa paghinga dala ng ang katawan niya ay dumanas ng mga pamamanas. Hiniling niya sa mga prayle na dalin siya sa Padova. Isinakay nila siya sa isang kariton na hila-hila ng isang baka. Dahil tag-init noon at puno ng alikabok at lupa ang daan, huminto sila sa klaustro ng mga madreng Clarisa sa Arcella. Matapos ihiga ng panatag para muling makahinga ng maayos, nagsimulang umawit si San Antonio mula sa Lauds na sinabayan ng mga prayle at madre, duon siya pumanaw, edad 36, araw ng Martes. Kaya tuwing Araw ng Martes at ang Araw kung saan ay pinipintuho sya ng kanyang mga Deboto.
Si San Antonio ay Kinanonisa ni Papa Gregorio IX noong MAYO 30 1232 dahil sa mga Himalang natala noong nabubuhay pa si San Antonio. 11 Buwan lamang mula noong siya ay Pumanaw. Isa ito pinaka mabilis na Kanonisasyon sa Kasaysayan ng Buong Simbahang Katolika.
๐๐๐ง ๐๐ง๐ญ๐จ๐ง๐ข๐จ ๐๐ ๐๐๐๐ฎ๐, ๐๐๐ฉ๐๐ ๐๐ข๐ ๐๐ฒ ๐ฌ๐ ๐ฆ๐ ๐ ๐๐๐จ๐ง๐ ๐๐ฎ๐ฆ๐ข๐ก๐ข๐ฅ๐ข๐ง๐ ๐ฌ๐ ๐๐๐ง๐ฒ๐, ๐๐ฉ๐๐ง๐๐ฅ๐๐ง๐ ๐ข๐ง ๐ฆ๐จ ๐ฉ๐จ ๐๐๐ฆ๐ข!
