24/08/2026
Yesterday’s Sermon Manna:
“Kung tatlong minuto na lang ang buhay mo sa mundo, huwag ka nang magpagamit sa Diyos. Ayusin mo na ang relasyon mo sa Diyos.”
Ito ang isang katotohanang kailangan nating balikan:
Maraming Kristiyano ang sobrang abala sa paglilingkod, pero unti-unti nang nawawala ang pagpapahalaga sa KALIGTASAN.
Kung babasahin mo ang Filipos 3–4, makikita mo kung saan nanggagaling ang pagpapatuloy ni Pablo.
Hindi siya nagpapatuloy dahil marami na siyang nagawa para sa Panginoon.
Hindi dahil marami siyang naitayong simbahan.
Hindi dahil marami siyang disciples.
Hindi dahil marami pang umaasa sa kanya.
At lalong hindi dahil marami pa siyang kailangang gawin sa ministry.
May isang bagay siyang pinanghahawakan:
MAY KALIGTASAN SIYA.
May gantimpala siyang hinihintay.
May buhay na walang hanggan.
May pag-asang naghihintay sa kanya sa presensya ng Diyos.
Kaya sinabi niya sa Filipos 3 na nagpapatuloy siya patungo sa “tunguhin para sa gantimpala ng tawag ng Diyos.”
At sa Filipos 4, binanggit niya ang mga kasama niyang “ang mga pangalan ay nasa aklat ng buhay.”
Naalala mo ba ang sinabi ni Jesus sa Lucas 10?
Nagsaya ang mga alagad dahil sa mga ginawa nila sa ministry—nakapagpalayas sila ng demonyo, nakita nilang sumusunod ang mga espirituwal na bagay.
Pero sinabi ni Jesus:
“Huwag ninyong ikagalak ito… kundi ikagalak ninyo na ang inyong mga pangalan ay nakasulat sa langit.”
That changes everything.
Kailan ka huling nagdiwang dahil ligtas ka?
Kailan ka huling nagpasalamat dahil ang pamilya mo ay nakakilala kay Cristo?
Kailan ka huling namangha sa biyaya na kahit hindi mo deserve, pinili ka pa ring iligtas ng Diyos?
Madalas, natatabunan ng mga pangarap at responsibilidad ang simpleng dahilan kung bakit tayo nagpapatuloy.
Kapag Pastor ka:
“Paano pa lalaki ang gawain?”
Kapag Christian businessman ka:
“Paano pa lalago ang negosyo para mas makatulong sa ministry?”
Kapag Youth Minister ka:
“Paano pa ako makakapag-win ng maraming kabataan?”
Walang masama sa mga iyon.
Pero huwag nating hayaang maging kapalit ng relasyon natin sa Diyos ang ginagawa natin para sa Diyos.
Dahil may isang napakasimpleng dahilan para magpatuloy:
NAKASULAT ANG PANGALAN MO SA AKLAT NG BUHAY.
Kaya huwag ka nang maghanap ng napakaraming dahilan para magpatuloy.
Naunawaan mong ligtas ka—malaking dahilan na iyon para hindi ka umayaw.
Huwag kang bibitaw.
Huwag kang susuko.
Huwag kang umayaw.
Dahil minsan, ganito ang nangyayari:
Sobrang abala ka sa KAHARIAN,
pero lumalayo ka na pala sa HARI.
Sobrang sipag mo sa gawain ng Panginoon,
pero lumalamig ka na pala sa Panginoon.
Sobrang dami mong ginagawa para sa Diyos,
pero kaunti na lang ang panahon mo para makasama ang Diyos.
At tandaan mo ito:
Mas mahalaga sa Diyos na ikaw ay may tamang relasyon sa Kanya kaysa ikaw ay magamit Niya nang husto.
Hindi unang hinahanap ng Diyos ang usefulness mo.
Hinahanap Niya ang puso mo.
May mga taong nasa langit ngayon na hindi nakapagpastor.
May mga taong nasa presensya ng Diyos ngayon na hindi nakapagtayo ng ministry.
May mga taong kasama na ni Jesus ngayon na hindi naging sikat na preacher, worship leader, missionary, o church leader.
Pero sila ay naligtas.
At sa huli, iyon ang pinakamahalaga.
Kaya kung talagang tatlong minuto na lang ang buhay mo, huwag mo nang isipin kung ano pa ang magagawa mo para sa ministry.
Ayusin mo ang relasyon mo sa Diyos.
Lumapit ka sa Kanya.
Magbalik ka sa Kanya.
Magpasalamat ka sa Kanya.
At alalahanin mo:
Hindi mo kailangang maging useful para maging valuable sa Diyos.
Bago ka naging manggagawa, anak ka muna.
Bago ka tinawag maglingkod, tinawag ka Niyang lumapit sa Kanya.
Kaya ang tanong:
Kung tatlong minuto na lang talaga ang meron ka—okay ba ang relasyon mo sa Diyos?
Huwag mong ipagpalit ang PRESENCE ng Diyos sa PURPOSE para sa Diyos.
Huwag mong makuha ang KAHARIAN habang nawawala ang HARI.
— Pastor Kim 🔥
