Christ-Like Christian Church

02/05/2026

CLCC SUNDAY TAKEAWAYS: Life can drain us—but in Christ, we are never left empty. He is our source of strength, our shield, and our joy.

Stay encouraged, stay rooted, and let your life reflect the renewed strength we have in Christ.

02/05/2026

Paano natin iintindihin ang “fear of the Lord”?

Sa totoo lang yung “fear of the Lord,” hindi yan simpleng takot na parang may multo o parusa agad ang iniisip mo.

Pero huwag din natin i-soften to the point na parang “respect lang.” Kasi kulang din ‘yon.

Ang “fear of the Lord” sa Bible, may tension, at kailangan mong tanggapin ‘yon.

May takot… pero hindi takot na lalayo ka.
May bigat… pero hindi bigat na dudurog sa’yo.
May reverence… pero hindi casual lang.

Ito yung klase ng takot na nagmumula sa tamang pagkakilala kung sino ang Diyos—holy Siya, just Siya, hindi Siya pwedeng i-trato na parang ka-level lang natin.

Kaya kapag naintindihan mo ‘to, hindi ka magiging kampante sa kasalanan.
Hindi dahil takot ka lang maparusahan—
kundi dahil alam mo kung sino ang nilalapastangan mo.

Iba ‘yon.

At dito nagiging complex:

The more you know God,
the more you fear Him.
Pero at the same time,
the more you fear Him,
the more ka lalapit—not lalayo.

Bakit?

Kasi yung fear na ‘to, hindi lang about His power—about din sa Kanyang character. You see His holiness, yes… pero makikita mo rin ang mercy Niya.

So hindi ka tumatakbo palayo—

tumataas ang paglapit mo, pero may humility.

Walang yabang.
Walang entitlement.
Walang “okay lang ‘to.”

Kaya importante ‘to, kasi kung wala kang “fear of the Lord,” magiging casual ang kasalanan.

At kapag casual ang kasalanan, eventually magiging casual din ang Diyos sa paningin mo.

At delikado ‘yon.

Disciple ka—hindi ka tinawag para maging comfortable sa presence ng God na hindi mo nirerespeto.

Tinawag ka para makilala Siya nang tama.

At kapag tama ang pagkakilala mo—
automatic, may takot.

Pero yung takot na yun,
hindi ka ikukulong.

Ihahatid ka nito sa tamang uri ng buhay:
may paggalang, may pagsunod, at may tunay na pagbabago.

01/05/2026

01/05/2026

Ano ang matututunan natin sa Galacia?

Disciples kung may isang sulat sa Bible na parang “alarm” para sa disciples, Galacia ‘yon. Bakit?

Kasi dito, hindi problema ang paglayo kay Jesus nang lantaran…

ang problema, yung unti-unting pagbalik sa “performance-based faith.”

Paul is dealing with believers na nagsimula sa grace… pero parang gusto nilang tapusin sa effort.

Nagsimula sa gospel… pero tinatapos sa “kailangan ko pang patunayan.”
At doon siya nagbitaw ng mabigat na warning: “Who bewitched you?”

Parang sinasabi niya: sino ang naglinlang sa inyo para isipin na ang ginawa ni Jesus ay hindi sapat?

Kasi ganito ang danger: Unti-unti kang bumabalik sa idea na kailangan mong idagdag ang sarili mong gawa para maging “tanggap” ka ng Diyos.

Circumcision, rules, identity markers—lahat ‘yan naging issue.
Gusto ng tao ng control sa salvation.

Gusto natin may ambag tayo para masabi natin, “deserve ko ‘to.”
Kung grace + works ang gospel mo, hindi na ‘yan gospel.

Kasi ang tunay na gospel is: Christ alone.

Hindi “Christ plus effort.”
Hindi “Christ plus religion.”
Hindi “Christ plus pagiging consistent ko.”
Christ alone.

At dito nagiging uncomfortable:
Kasi kung grace lang talaga, wala kang maipagmamalaki. Wala.
At ang pride natin ayaw niyan.

Kaya maraming believers, kahit saved na, nabubuhay pa rin na parang kailangan nilang i-earn ang acceptance ng Diyos.

Hindi ka tinanggap ng Diyos dahil magaling ka.

At hindi ka rin nananatili sa Kanya dahil sa performance mo.

Grace ang nagsimula. Grace ang nagpapatuloy.

Pero hindi rin excuse ang grace para sa kasalanan.

Kasi kung tunay ang gospel sa’yo, may bunga:

“Walk by the Spirit.”
Ibig sabihin, hindi ka na kontrolado ng dating kalikasan mo.

May bagong pamumuhay.
So bilang disciples, tandaan natin

Hindi ka tinatanggap dahil faithful ka—kaya ka nagiging faithful dahil tinanggap ka na.

Si Cristo lang.
Wala nang dagdag.
Wala nang bawas.

At kung yun ang gospel mo, hindi ka na mabubuhay para i-prove ang sarili mo…
kundi para magpasalamat sa Kanya.

30/04/2026

Those who wait on the Lord shall renew their strength

30/04/2026

Ano ang role ng tongues sa Acts 2?

Kapag naririnig ang “tongues,” kadalasan iniisip: emotional worship o mysterious language. Pero sa Acts 2, mas konkreto at mas purposeful ang nangyari.

Dumating ang Holy Spirit—at oo, nagsalita sila ng iba’t ibang “tongues.” Pero hindi iyon para sa display o personal experience. May malinaw na function.

May mga taong galing sa iba’t ibang bansa, iba-iba ang wika—at narinig nila ang mga disciples sa sarili nilang language. Ibig sabihin: hindi ito random sounds, kundi intelligible communication.

Ang role ng tongues dito ay simple pero profound: alisin ang language barrier para maintindihan ang gospel.

Hindi ito tungkol sa spotlight. Hindi performance. Instrumento ito para sa clarity—para makarating ang mensahe tungkol kay Jesus.

Strategic ang nangyari: kung iisang language lang, marami ang excluded. Kaya ang ginawa ng Diyos—He met people where they were.

Ginamit Niya ang tongues para tanggalin ang barrier—language barrier—para makarating ang mensahe.

At ano yung mensahe?

Hindi “look at us.”
Hindi “ang spiritual namin.”
Kundi: “This is about Jesus.”
Yun ang center.

Kaya kung pag-uusapan natin ang tongues sa Acts 2, hindi siya tungkol sa spotlight sa tao. Hindi siya performance.

It’s a tool.
A sign.
A way to point people to Christ.

Kaya ito kung ang paggamit ng tongues ngayon ay nagiging dahilan ng confusion, division, o spotlight sa sarili… kailangan nating i-check kung aligned pa ba tayo sa nangyari sa Acts 2.

Kasi doon, malinaw:

People heard.
People understood.
People responded.

Hindi sila nalito—naliwanagan sila.
At bilang disciple, yun ang goal mo.

Hindi lang magkaroon ng experience… kundi maging channel para maintindihan ng iba kung sino si Jesus.

So tanungin mo sarili mo:

Yung ginagawa ko ba, nakakatulong para mas maintindihan si Christ ng iba?

O baka… ako na yung napapansin, hindi na Siya?

Kasi kung babalik tayo sa Acts 2—clear.

Tongues were never the message.
They were the bridge.

29/04/2026

Ano ang matututunan natin sa Corinto?

Kung akala natin ang church ay lugar ng perfect people, ang Corinto ang magpapaayos ng mindset natin.

Kasi ito ang church na may gifts… pero may gulo.
May spiritual experiences… pero may kasalanan.
May knowledge… pero may pride.
May worship… pero may division.

Ibig sabihin, hindi problema ang “may alam sila sa Diyos.”

Ang problema, hindi nagrereflect ang buhay nila sa Diyos na sinasamba nila.

Kaya si Paul sumulat sa kanila.

At dito tayo dapat tumigil at makinig bilang disciples.

Kasi ang Corinto hindi outsider church.
Church yan. Kasama sa katawan ni Cristo.

Pero bakit ganun ang sitwasyon?

Kasi puwedeng may gifts ka, pero walang maturity.
Puwedeng may activity ka, pero walang holiness.
Puwedeng may ministry ka, pero may ego ka.

At dito nagiging uncomfortable.

Hindi sukatan ng spirituality ang “marami akong alam” o “marami akong ginagawa.”

Sukatan ang transformed life.

Kaya ang Corinto tinuturuan tayo ng dalawang bagay na kailangan nating dalhin ng mabigat:

Una, ang church ay hindi composed ng perfect people—kundi ng transformed sinners na patuloy binabago ng Diyos.

Pangalawa, ang grace ng Diyos hindi excuse para mag-stay sa old life.

Kaya may rebuke si Paul sa kanila—kasi mahal sila ng Diyos.

Kasi ang goal hindi lang “okay ka sa sarili mo.”
Ang goal: maging kaayon ka ni Cristo.

Kaya bilang disciples, eto ang tanong:

May gifts ba ako pero walang character change?
May activity ba ako pero walang repentance?
May religion ba ako pero walang tunay na obedience?

Kasi kung oo—Corinthian church ka hindi sa pangalan, kundi sa buhay.

At ang mensahe ng Corinto simple pero mabigat:
Hindi sapat ang pagiging bahagi ng church.

Ang tanong: nagiging katulad ka ba ni Cristo?

28/04/2026

WE CANNOT RENEWED UNLESS CONNECTED TO GOD.

28/04/2026

BAKIT MAHALAGA ANG CONTEXT?

Madalas, binabasa natin ang Bible na parang quote bank—pipili lang ng linyang swak sa emosyon, then move on. Pero delikado iyon. Ang Bible ay hindi random snippets o spiritual “fortune cookie,” kundi magkakaugnay na pahayag sa loob ng tiyak na sitwasyon.

Kapag wala ang context, para kang nakarinig ng kalahating usapan—inevitable na mali ang dating. Halimbawa, “God will give you the desires of your heart.” Kung isolated, parang blank check. Pero sa kabuuan, nakaugat iyon sa pusong naka-align muna sa Diyos, may transformation bago fulfillment.

Ganyan ang pattern: hindi shortcut ang Scripture, at hindi ito tool para i-justify ang gusto natin. Kapag binale-wala ang context, napapalitan natin ang kahulugan—at sa huli, pinapamukha nating hindi tapat ang Diyos ayon sa sarili nating basa.

Masakit, pero totoo: maraming gumagamit ng Bible para mag-validate, imbes na magpa-correct. At magkaiba iyon.

Kung disciple ka, hindi ka lang naghahanap ng inspiration—hinahayaan mong baguhin ka. At ang pagbabago, nagsisimula sa tamang pagkaintindi.

Kaya paano magbasa with context? Tingnan kung sino ang nagsasalita, sino ang kausap, at ano ang daloy ng pangyayari—huwag pira-piraso. At higit sa lahat, itanong: “Ano ang sinasabi nito tungkol sa Diyos, hindi lang tungkol sa akin?”

Dahil hindi ikaw ang sentro kundi si Lord.

Hindi laging komportable ang Bible; madalas, nagre-rebuke at nagre-realign. Pero doon nanggagaling ang tunay na transformation.

Kaya huwag magmadali. Huwag manghuli ng verse. Basahin nang buo, unawain nang tama, at hayaan mong ang Diyos ang magsalita—hindi ikaw para sa Kanya.

Iyon ang tunay na disciple, hindi lang may alam na talata, kundi may tamang pagkaunawa sa katotohanan.

27/04/2026

What a joy to worship together, CLCC Family!

📸 Swipe through and relive the highlights from last Sunday’s services, April 26, 2026. Each moment captured is a testimony of His Spirit at work.

We love you, CLCC Family! we thank God for you. Your presence makes every gathering a blessing beyond measure

To Him be glory, now and forevermore.

27/04/2026

ANO NGA BA?

Kung gusto nating maintindihan ang core ng gospel, hindi natin pwedeng i-skip ang Roma.

Hindi ito puro inspiration. Ito ang backbone ng pagkaintindi mo kung ano talaga ang ginawa ng Diyos at kung nasaan ka sa story na ‘yon.

Si Paul ang sumulat nito, at hindi siya nagpapaligoy.

Simula pa lang, binasag na agad ang ilusyon: lahat nagkasala.

Religious ka man o hindi, pareho ang problema hiwalay ka sa Diyos dahil sa kasalanan.

Ngayon, eto ang dapat natin unawain:
Kung lahat guilty… may pag-asa pa ba?
Meron—but not from you.

Ito ang itinuturo ng Roma na kailangan nating hawakan
Justification by FAITH.

Ibig sabihin, pinapawalang-sala ka ng Diyos—hindi dahil mabait ka, kundi dahil kay Jesus.

Hindi mo ‘to pinaghirapan.
Hindi mo ‘to na-earn.
Tinanggap mo.

At dito maraming nadadapa, kasi gusto natin may ambag tayo. Gusto natin may credit tayo.

Pero malinaw sa Roma na sinasabi

kung may maipagmamalaki ka, hindi mo pa naiintindihan ang grace.

At huwag nating i-twist ‘to.

Hindi ibig sabihin na dahil may grace, okay na ang kasalanan.

Basahin niyo, diretsong sinabi din ni Paul:
“Shall we continue in sin?” at ang sagot “No.” Bakit?

Kasi kung tunay kang binago ng grace, hindi ka magiging comfortable sa dating buhay mo.

Ito ang tension na kailangan nating tanggapin bilang disciples:

Saved by grace—yes.
Pero transformed life—required.

Hindi para ma-save ka—kundi dahil na-save ka na.
At tuloy-tuloy ‘to—hindi lang belief, kundi surrender.

Ibinibigay mo ang buhay mo bilang “living sacrifice.”

Hindi half. Hindi selective.
Buong-buo.

Kaya huwag niyong gawing theory ang Roma.
Ito ay salamin.

Makikita niyo kung sino kayo—makasalanan na walang maipagmamalaki.

At makikita niyo rin kung sino si Cristo—Tagapagligtas na sapat.
At pagkatapos nun, wala ka nang excuse para mabuhay sa dati.

Kaya bilang disciples, tandaan niyo:
Hindi kayo tinawag para lang maintindihan ang gospel.

Tinawag kayo para mamuhay ayon dito.
At kung tama ang pagkaintindi niyo sa Roma—
hindi kayo lalabas dito na pareho pa rin.