27/07/2025
"๐ก๐ฎ๐ธ๐ฎ๐ธ๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐ด๐ผ๐ฑ ๐ป๐ด๐๐บ๐ถ๐๐ถ ๐ฏ๐๐ผ๐ป๐ด ๐ฎ๐ฟ๐ฎ๐โฆ ๐น๐ฎ๐น๐ผ ๐ป๐ฎ ๐ธ๐๐ป๐ด ๐บ๐ฎ๐ ๐ฑ๐ถ๐ป๐ฎ๐ฑ๐ฎ๐น๐ฎ ๐ธ๐ฎ."
Si Ate Liza, 27 anyos, saleslady sa isang mall sa Bacolod.
12 hours nakatayo. Bawal umupo. Bawal ang tamad.
Ngumiti ka, kahit may iniisip.
Maging magalang, kahit minamaliit.
Sweldo? Minimum wage.
Kulang, pero dapat pagkasyahin.
Paminsan, wala nang pambili ng sariling damitโkahit surrounded siya ng panindang magaganda.
Pero bakit siya tuloy pa rin?
๐๐ฎ๐๐ถ ๐บ๐ฎ๐ ๐ป๐ฎ๐ป๐ฎ๐ ๐๐ถ๐๐ฎ๐ป๐ด ๐บ๐ฎ๐ ๐บ๐ฎ๐ถ๐ป๐๐ฒ๐ป๐ฎ๐ป๐ฐ๐ฒ.
๐ ๐ฎ๐ ๐ธ๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐๐ถ๐ฑ ๐๐ถ๐๐ฎ๐ป๐ด ๐ฒ๐๐๐๐ฑ๐๐ฎ๐ป๐๐ฒ.
At may pangarap siyang balang araw, hindi na lang siya taga-bentaโkundi siya na ang bibili para sa sarili.
Sa tuwing natatapos ang shift niya, sabay buntong hininga at panalangin:
โ๐บ๐๐๐๐๐๐, ๐ณ๐๐๐
โฆ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐. ๐บ๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐, ๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐.โ
Walang masyadong papuri. Walang recognition.
Pero sa bawat ngiting pinipilit, sa bawat pagtitiisโnagmumukha siyang tahimik na mandirigma.
Kung isa ka mang saleslady, o isang taong nagsusumikap sa tahimik,
ang Panginoon ang nakakakita ng bawat sakripisyo mo.
๐๐ถ๐ป๐ฑ๐ถ ๐ธ๐ฎ ๐บ๐ฎ๐ป ๐ฝ๐ถ๐ป๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐ป๐๐ถ๐ป ๐ป๐ด ๐บ๐๐ป๐ฑ๐ผ, ๐บ๐ฎ๐ ๐๐ถ๐๐ผ๐ ๐ป๐ฎ ๐ต๐ถ๐ป๐ฑ๐ถ ๐ธ๐ฎ ๐ธ๐ฎ๐ถ๐น๐ฎ๐ป๐บ๐ฎ๐ป ๐ป๐ฎ๐ธ๐ฎ๐ธ๐ฎ๐น๐ถ๐บ๐๐๐ฎ๐ป.
โ๐๐ฉ๐ฆ ๐๐ฐ๐ณ๐ฅ ๐ช๐ด ๐ค๐ญ๐ฐ๐ด๐ฆ ๐ต๐ฐ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ฃ๐ณ๐ฐ๐ฌ๐ฆ๐ฏ๐ฉ๐ฆ๐ข๐ณ๐ต๐ฆ๐ฅ ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ด๐ข๐ท๐ฆ๐ด ๐ต๐ฉ๐ฐ๐ด๐ฆ ๐ธ๐ฉ๐ฐ ๐ข๐ณ๐ฆ ๐ค๐ณ๐ถ๐ด๐ฉ๐ฆ๐ฅ ๐ช๐ฏ ๐ด๐ฑ๐ช๐ณ๐ช๐ต.โ
โPsalm 34:18
