https://www.facebook.com/105603027782211/

Boses Katoliko, Baclayon (2026)

29/05/2026

Maling-mali talaga ang pagkaintindi ko noon noong nasa Protestant church pa ako tungkol sa salvation.

Akala ko dati kapag sinasabi ng Catholics na mahalaga ang good works, ibig sabihin nito ay “work-based salvation” — na para bang pinaghihirapan o ine-earn natin ang kaligtasan. Kaya noon, ang nasa isip ko: “Hindi ba grace alone dapat?”

Pero habang mas lumalalim ako sa Catholic faith, doon ko unti-unting na-realize…

Grabe… yun pala yun.

Sobrang ganda at lalim pala ng Catholic understanding of salvation.

The Catholic Church never taught na kaya nating iligtas ang sarili natin apart from God. Sa katunayan, sobrang linaw ng turo ng Simbahan: salvation begins with God. Grace ang una. Diyos ang unang kumikilos. Hindi natin kayang bilhin, pagtrabahuhan, o bayaran ang kaligtasan.

At dito ako talagang na-amaze.

Na-realize ko na ang good works are not competitors of faith — they are the fruit and evidence of a living faith.

Parang puno at bunga.

Hindi bunga ang dahilan kung bakit naging puno ang puno. Pero kapag buhay at malusog ang puno, natural na namumunga ito.

Ganun din pala ang faith.

Faith without love, without obedience, without charity — dead faith pala iyon. Kaya pala malinaw ang sinasabi sa James 2:17: “Faith without works is dead.” Hindi dahil works save us apart from God, kundi dahil ang tunay na faith ay hindi nananatiling passive. Buhay ito. Kumikilos ito. Nagmamahal ito.

Wow… sobrang ganda isipin.

Mas lalo kong nakita kung paano beautifully connected ang Old and New Testament — grace and response, covenant and obedience, divine initiative and human cooperation. God initiates, we cooperate.

Hindi ito salvation by human effort.

Ito ay salvation by grace that transforms the heart and bears fruit through love.

At dito ko lalong na-appreciate ang Catholic faith.

Hindi pala shallow ang Catholic understanding of faith. Hindi ito “believe lang tapos okay na.” The Catholic Church teaches a faith that is alive, surrendered, obedient, and working through love (Galatians 5:6).

Minsan kasi, marami sa atin — kabilang na ako noon — ang may idea tungkol sa Catholic teaching base sa narinig o itinuro ng iba, hindi mula mismo sa itinuturo ng Simbahan. Kaya minsan, ang inaakala nating mali… hindi pala natin lubos na naintindihan.

And for me, this became another beautiful discovery.

The Catholic faith is not against grace — it is deeply rooted in grace.

Grace saves us.
Faith receives it.
Love and good works reveal that the faith we profess is truly alive.

29/05/2026

Akala ko dati kapag tinatawag ng Catholics si Mama Mary na Queen of Heaven, parang tradition lang ito na walang malinaw na connection sa Bible. Aminado ako, minsan naiisip ko pa noon na baka sobra naman ang title na ito para kay Mary. Sa isip ko dati, kung si Jesus ang Hari, bakit kailangan pa ng Reyna?

Grabe… yun pala yun? Habang mas lumalalim ang pag-aaral ko ng faith at Scripture, unti-unti kong nakita na may mas malalim palang dahilan behind this belief. Hindi pala ito simpleng devotion lang o gawa-gawang tradition. May biblical foundation pala na matagal ko lang hindi napapansin.

Mali pala ang understanding ko dati. Akala ko noon kapag “Queen” si Mary, parang kapantay niya si Jesus o may sariling authority apart from Him. Pero nang makita ko ang pattern sa Old Testament, doon ako napaisip. Sa kaharian ng Israel, ang queen was often not the king’s wife but the king’s mother—ang tinatawag na Queen Mother o Gebirah. Kaya pala sa 1 Kings 2:19, nang lumapit si Bathsheba kay King Solomon, tumayo pa si Solomon, sinalubong ang kanyang ina, at pinaupo sa trono sa kanyang kanan bilang sign of honor and dignity.

At doon ko na-realize…

Wow… sobrang ganda isipin. Kung si Solomon, isang earthly king, honored his mother this way, how much more si Jesus—the eternal King, the Son of David, the King of Kings? Kung ang Old Testament kingdom had a queen mother, then mas naiintindihan ko ngayon bakit si Mary is seen by the Church as Queen—not because she is equal to Christ, not because she is divine, but because she is the Mother of the King.

Dito ko mas nakita na ang Old at New Testament sobrang connected pala. Hindi pala hiwa-hiwalay ang Bible. What is hidden or foreshadowed in the Old is fulfilled in the New. Yung mga bagay na akala ko noon ay “Catholic tradition lang,” may roots pala sa history of God’s people and His plan of salvation.

And honestly, this changed the way I see Mary and even the Bible itself. Hindi pala inaagaw ni Mary ang glory ni Jesus. In fact, lahat ng honor kay Mary ay laging nakaturo pabalik kay Jesus. Parang buwan na walang sariling liwanag—she simply reflects the light of the Sun, who is Christ.

Kaya ngayon, when I hear “Jesus is King and Mary is Queen,” iba na ang dating sa puso ko. Hindi na ito confusing o strange. Instead, it reminds me of how beautifully woven God’s story is—from the Old Testament hanggang New Testament—showing that His love, His kingdom, and even His family are all part of one beautiful plan. 👑✨

27/05/2026

Yung ngiti 😊pa lang ni Fr. Javey bago pa magsimula ang homily… nakuha na niya agad ako.

Hindi ko ma-explain pero may mga tao talagang kapag nagsalita, ramdam mong may sincerity at may lalim. Ganun si Fr. Javey. Sabayan pa ng sobrang ganda at calming na boses—pero higit doon, bawat salita niya tumatagos.

Hindi lang siya homily na pinakinggan ko… parang homily na pinadama.

At nakuha talaga niya ang puso ko sa sinabi niya tungkol sa miracles at kay Mama Mary.

Madalas kasi kapag sinabing miracle, iniisip natin agad extraordinary healing o impossible situations. Pero pinarealize ni Fr na miracles are things only God can do — and sometimes the greatest miracles are the ones we almost fail to notice: protection, conversion, healing of the heart, restoration, and being led back to God.

Parang sa Gospel sa wedding at Cana—nagkaroon ng crisis, naubusan ng wine, may problemang hindi napansin ng iba… pero napansin ni Mary.

And she intervened.

Sobrang comforting isipin na ganun si Mama Mary. Hindi siya distant mother. Hindi siya tahimik lang sa gilid ng buhay natin. As Mother of Christians, she notices our silent battles, hidden wounds, and even the struggles we cannot explain.

At sobrang tumatak sakin yung kwento ng teenager who left the Church for 22 years.

Imagine that.

Teenager pa lang umalis na siya sa faith, ginawa na raw niya lahat ng mali, at marahil akala niya malayo na siya sa Diyos. Pero nung nagkasakit siya at parang nawalan na ng pag-asa, doon siya bumalik—sa simbahan, sa confession, sa Eucharist.

At after one month, gumaling siya.

Pero ang mas nagulat siya hindi yung healing ng kidney.

Ang tanong niya ay:

"Why did God still love me after 22 years?"

At doon ako natamaan.

Kasi minsan tayo rin ganun.

We think our failures, distance, or sins are stronger than God’s mercy.

Pero hindi.

As Fr. said so beautifully—God’s love is too much to abandon us.

At doon ko mas nakita ang beauty ng pagiging Kristiyano.

Hindi tayo minamahal dahil perfect tayo.

Minamahal tayo dahil anak tayo.

At sobrang powerful ng part tungkol sa dignity natin because of Mama Mary.

Napakaganda ng sinabi ni Fr.:

"That is why the Blessed Virgin Mary is our mother."

Dahil sa Yes ni Mary—"I will serve God"—nagkaroon ng bagong creation. Through her obedience, God became man in Jesus Christ, at dahil kay Jesus, naging adopted children tayo ng Diyos.

Kaya ang motherhood ni Mary ay hindi lang sentimental devotion.

It is deeply connected to our identity.

At sobrang lalim ng sinabi ni Fr.:

"If we look at our DNA, we will see the life and blood of the Blessed Virgin Mary in us."

Hindi ito tungkol sa literal biology, kundi sa spiritual family na binuo ng Diyos.

Same family.
Same Mother.
Same faith.

At kung ang ating Ina ay Queen of Heaven and Earth, then we are reminded of something beautiful:

Hindi ordinary ang dignity natin.

Hindi tayo made for shame.
Hindi tayo made for destruction.
Hindi tayo ordinaryo sa mata ng Diyos.
Hindi tayo worthless.
Hindi tayo accident lang sa mundo.

We belong to a royal family of grace.

Kaya tama si Fr. nang sabihin niya:

"Your dignity is high."

Ang daming tao today ang sugatan ang self-worth, feeling unwanted, rejected, or not enough.

Pero bilang mga anak ng Diyos at anak ni Mary, may royal dignity tayo—not because of status, success, or achievements—but because we are loved by God.

Touching din yung kwento ng Bosconian na pinagtawanan ang Legion of Mary at ang pagdarasal ng Rosary.

Akala niya noon walang silbi.

"Rosary? What will happen?"

Pero nung dumating ang crisis sa buhay niya, at ready na siyang umalis at sumuko, doon siya dinala ng Diyos sa chapel.

At doon nagbago ang lahat.

Yung dating minamaliit niya… yun pala ang magiging daan ng kanyang pagbabago.

And eventually—ang dating nangungutya sa Rosary became a promoter of the Blessed Virgin Mary.

Grabe.

What a reminder.

Minsan yung grace ng Diyos dumarating sa mga bagay na dati nating hindi naiintindihan.

At sobrang powerful ng ending ni Fr. Javey.

"There will be incidents in our life… that sometimes we are not aware. But Mary will make an intervention so that you can be saved from any trap that will destroy you."

Honestly… sobrang comforting nito.

Because life is not easy.

May battles.
May temptations.
May enemies na hindi natin nakikita.
May traps na akala natin harmless pero puwedeng sumira sa atin spiritually, emotionally, at personally.

At minsan… wala tayong sapat na lakas.

Kaya sobrang ganda ng tanong ni Fr.:

"Where will you get strength from?"

And his answer—

"From her."

Because that is her role as Mother and Queen.

"She cannot afford to lose even a single son and daughter."

That line stayed with me.

Ganun ang isang ina.

She will do everything for her child.

Today, my heart is simply full of gratitude.

Salamat Lord… for giving us not only a Savior, but also a Mother.

And maybe this is the reminder for all of us—

If you feel lost…
If you are fighting battles nobody knows…
If you are tired, wounded, or spiritually distant…

Do not lose hope.

Mama Mary never replaces Jesus—she lovingly leads us back to Him.

As Don Bosco said, devotion to Mary Help of Christians is the way we begin to recognize miracles in our lives.

And maybe… the miracle you have been praying for is already unfolding quietly—through protection, healing, conversion, or the gentle hand of a Mother who never stops praying for her children. 🤍🙏

📸 Photo courtesy of St. John Bosco Parish Makati page.

Used for evangelization purposes only.

Full homily: https://www.facebook.com/share/v/1EJMr7g3KY/?mibextid=wwXIfr

26/05/2026

Healing my inner child. 🌸💙

It was almost 20 years ago noong naging “florista” ako. Ang “florista” ay mga batang sumasali sa pag-aalay ng bulaklak kay Mama Mary—isang magandang tradisyon tuwing buwan ng Mayo.

Naalala ko pa, ang aming “ermita” — yan ang tawag namin — ay gawa lang sa kawayan. Simple, payak, pero doon makikita na ang pananampalataya at debosyon sa Mahal na Birhen ay hindi nasusukat sa ganda o yaman, kundi sa pusong nagmamahal at nananalig.

Sobrang ganda ng ganitong devotion at mananatili itong nakaukit sa puso ko. Noon, bata lang ako—katulad ng mga batang nasa larawan—walang kamuwang-muwang, inosente. Hindi ko pa lubos naiintindihan bakit ako naghahandog ng bulaklak, at hindi ko pa ganap kilala kung sino si Mama Mary. Pero ngayon, naiisip ko… hinubog pala ako ng aking childhood at ng simpleng tradisyong ito upang maging mas mabuting Marian Catholic.

Kaya ang sarap balikan.

I pray that the children who join this devotion today will someday realize—just like I did—that Mama Mary quietly guides us toward her Son, Jesus. Na ang mga simpleng alaala ng Flores de Mayo at pag-aalay ng bulaklak ay maaaring maging bahagi ng kanilang faith journey.

Katulad ng kinakanta sa “Flores”:

“Ako na magapauli
Sa imo nga puluy-an
Adios iloy nga hamili
Imo ako nga bantayan.”

Na ang ibig sabihin ay:

“Ako ay uuwi na
Sa iyong tahanan
Paalam, mahal kong Ina
Ako’y iyong bantayan.”

And maybe that is what this devotion has always been teaching us—na saan man tayo dalhin ng buhay, may isang Ina na patuloy tayong inaalalayan, ipinapanalangin, at ginagabayan papalapit sa Diyos. 🌹🙏

26/05/2026

Sa wakas naka attend ulit ako ng Hiligaynon Mass 😀

“Lord, iniwan namin ang lahat para sumunod sa’yo…” — words ni Peter na minsan tayo rin ang nakakarelate. Following Jesus is not always easy. May sacrifices, may letting go, at minsan may kasamang pain at persecutions. Pero ang promise ni Jesus malinaw—walang sakripisyong ginawa para sa Kanya ang masasayang. God never gets outdone in generosity.

Minsan akala natin lugi tayo kapag may binitiwan para sa Diyos, pero sa totoo lang, He prepares something deeper—grace, peace, spiritual family, at buhay na walang hanggan.

Tapos sabi nga sa homily kanina ni Fr., “Maangkon ang tuod nga kalipay” when we follow the will of God.

Meaning, ang tunay na kaligayahan hindi lang sa pagkuha ng gusto natin, kundi sa pagsunod sa gusto ng Diyos para sa atin. Hindi man laging madali ang daan, pero sa piling Niya may peace, purpose, at joy na hindi kayang ibigay ng mundo. ✨🙏🏻

Parish of Sta. Teresa of Avila
Casay, Anini-y, Antique

25/05/2026

Given na talaga na sobrang ganda ng mga homily ni Fr. A. From start to end, ang sarap sarap pakinggan at ulit-ulitin.

I love how he started the homily about blow or breathing… “To breathe is to give life.” Grabe… na-katouch ng puso. Tagos talaga.

Oo nga ano? Hindi ko inakala na may ganun palang lalim ang simpleng paghinga o pagbuga ng hangin. Sa ibang kultura blessing pala ito, because to breathe is to give life. At doon ko mas na-appreciate yung Gospel—nung sinabi ni Jesus sa mga disciples, “He breathed on them and said, receive the Holy Spirit.”

Ang ganda ng sinabi ni Fr. A… hindi lang pala basta paghinga iyon. It was life-giving. New creation. New beginning.

Na-amaze ako nung dinala niya tayo sa Genesis—yung Ruach Elohim (di ko sure if tama rinig ko ng Hebrew word na sinabi ni Fr) , ang Spirit of God na parang mighty wind hovering over the waters. Grabe… same Spirit na present sa creation, same Spirit na ibinigay ni Jesus sa resurrection. Para bang sinasabi ni Lord: “Start again. Let us create life again.”

Tagos sa puso yung realization na minsan akala natin tapos na, sira na, wala nang pag-asa… pero kay Lord may “start again.”

At doon lalo akong tinamaan sa part about forgiveness.

Honestly… mali pala minsan ang iniisip ko about forgiveness.

Akala ko noon kapag nagpatawad ka, ikaw yung lugi. Ikaw yung nasaktan tapos ikaw pa ang magpapatawad? Parang unfair. Pero grabe… ibang iba pala ang tingin ng Diyos sa forgiveness.

Sabi ni Fr. A., forgiveness is not weakness. Forgiveness is creating new life.

Na-realize ko… kaya pala binigay ni Jesus ang Holy Spirit kasama ng authority to forgive. Kasi ang pagpapatawad pala hindi lang human effort—gift siya ng Spirit. Kapangyarihan ng Diyos.

Ang ganda rin ng mga analogy ni Fr. A. Hindi pala ibig sabihin ng forgiveness ay magpapa-abuso ka nalang o walang boundaries. Hinding hindi ko makakalimutan yung point niya—“I forgive, but I put boundaries.”

Grabe… doon talaga ako napaisip.

Forgiveness is balanced. Forgiveness is prudent. Hindi siya kapabayaan o “bahala na.” Hindi rin ibig sabihin na paulit-ulit kang sasaktan nang walang pagbabago. To forgive is to create something new—something healthier, wiser, and life-giving.

Sobrang practical pero sobrang lalim.

At huling-huli niya talaga ang puso ko sa dulo…

Pentecost is about new life. New creation. At ang mission pala ng may Holy Spirit ay hindi lang mag-build ng churches o gumawa ng miracles… kundi magpatawad.

Ang simple pero ang hirap.

Pero ang totoo… sobrang ganda.

Ang sarap sarap ulit-ulitin ng homily na ito.

At siguro ito yung dasal na gusto kong iuwi ngayon:

“Lord, when I find it difficult to forgive, send your Holy Spirit.”

📸 Photo courtesy of St. John Bosco Parish Makati page.

Used for evangelization purposes only.

Full homily: https://www.facebook.com/share/v/18TzbxFMdB/?mibextid=wwXIfr

24/05/2026

Sobrang na-bless ako sa homily ni Fr. Vinz last Saturday - anticipated Mass and 9th day novena in honor of Mary Help of Christians. Youthful, alive, may halong humor pero sobrang tagos sa puso.

Pentecost Sunday ngayon—birthday ng Church at huling araw ng Easter Season—at napakaganda ng paliwanag niya tungkol sa Holy Spirit.

Sabi ni Fr., ang “Spirit” o Holy Spirit ay mula sa mga salitang Ruach (Hebrew), Pneuma (Greek), Spiritus (Latin)—meaning breath, hangin, hininga. Ah… ganoon pala yun. Ang hiningang meron tayo ay paalala na Diyos ang nagbibigay ng buhay.

Naalala niya ang Genesis—hinipan ng Diyos si Adam para magkaroon ng buhay. Sa Cross, ibinigay ni Jesus ang Kanyang huling hininga. At pagkatapos ng Resurrection, huminga si Jesus sa mga Apostles at sinabi: “Receive the Holy Spirit.”

Grabe… hindi ko akalain na ang paghinga pala ay may ganitong lalim sa Bible. Ang Holy Spirit pala ay hindi lang symbol—Siya ang nagbibigay-buhay.

Pero mas tumagos sa akin nang sabihin ni Fr. na ang Holy Spirit ay hindi lang life-giving… Siya rin ang transforming power of God.

Napaisip ako.

Kapag hinipo ng Holy Spirit ang tubig, nagiging baptismal water.
Kapag tinawagan ang Holy Spirit sa Eucharist, ang tinapay at alak ay nagiging Body and Blood of Christ.
Kapag may kumpisal, ang kasalanan ay napapalitan ng grasya.

Grabe ang ganda ng sinabi…

“Whatever is touched by the Holy Spirit becomes grace.”

At doon ako natamaan.

Kasi minsan gusto natin si Lord—but not enough para magbago. Ayaw nating “ma-kiss” ng Holy Spirit dahil baka ilayo tayo sa favorite sins natin, sa comfort zone natin, at sa stagnant life na nakasanayan na.

Tagos sa puso nang sabihin niya yun.

Then Fr. shared 3 transformations na dala ng Holy Spirit:

✨ Beauty
Hindi lang physical beauty—kundi dignity, image and likeness of God. I realized na tuwing lumalayo tayo sa Diyos, nawawala ang spiritual beauty natin. Kaya kailangan natin ang Holy Spirit para ma-preserve ang ganda ng kaluluwa.

🤝 Unity
Hindi daw uniformity ang unity. Hindi kailangang pare-pareho tayo. Ang unity ay complementarity—iba-iba ang gifts, iba-iba ang service, pero iisang Diyos at iisang Espiritu.

Grabe… natamaan ako rito.

Minsan napapagod tayo kasi gusto natin tayo lang lahat. Ayaw humingi ng tulong. Pero sabi ni Fr., “My God is my help.” Hindi pala weakness ang pagtanggap ng tulong—biyaya pala yun.

🔥 Divinity / Joy
Ang pagiging malapit sa Diyos ay may bunga—joy. Hindi shallow happiness, kundi peace at fullness. Sabi niya, si Mama Mary ay full of grace at full of joy dahil sinabi niya ang kanyang “Yes” sa Diyos.

At ito ang tumatak sa akin:

“All my yes will become joy.”

Hindi man laging madali ang “yes” kay Lord, pero kapag may Holy Spirit, may grace. May tulong. May himala.

Sobrang ganda rin ng story ni Fr. tungkol sa nawalan siya ng luggage habang mission—akala niya series of unfortunate events na. Pero doon niya naranasan na kapag nagsabi ka ng “Yes Lord,” gumagawa si God ng paraan.

Natuto ako na hindi pala tayo pinababayaan ng Diyos kahit magulo ang sitwasyon. Sometimes the Holy Spirit transforms not only things—but our perspective.

And bilang huling araw ng Novena kay Mary Help of Christians, sobrang hopeful ako sa sinabi ni Fr. at sa promise ni Don Bosco—na may special grace and miracle para sa mga nagtapos ng Novena.

I’m hoping na whatever burden, fear, struggle, or unanswered prayer we carry today… the Holy Spirit may breathe new life into us.

Holy Spirit, transform us.
Mama Mary, Help of Christians, pray for us. ❤️🔥

📸 Photo courtesy of St. John Bosco Parish Makati page.
Used for evangelization purposes only.

Full homily: https://www.facebook.com/share/v/1QzvbmySxu/?mibextid=wwXIfr

23/05/2026

Attended Mass at Our Lady of the Assumption Parish Church ⛪️ Poblacion, Dauis, Bohol.

Konti lang ang nakuha ko sa homily since Bisaya siya, but one message truly stayed in my heart — today, we celebrate the Birthday of the Church through Pentecost. ❤️🔥

A beautiful reminder that despite our struggles, uncertainties, and weaknesses, the Holy Spirit never leaves us alone. Siya ang nagbibigay ng lakas, tapang, at pag-asa lalo na sa mga panahong pakiramdam natin ay hindi natin kaya.

Whatever situation you may be facing right now, let the Holy Spirit help and guide you.

Minsan akala natin napakalaki na ng ating pinagdadaanan, but compared to the grace and mercy of God, they are only katiting. God’s grace is always greater than our fears and burdens.

"Lord, send out Your Spirit, and renew the face of the earth." 🙏🔥

And one thing that also touched my heart — the simple yet beautiful faith of the Boholanos. Their devotion and love for God are truly inspiring.

22/05/2026

Day 9 | Remember, O most gracious Virgin Mary, that never was it known that anyone who fled to thy protection, implored thy help, and sought thy intercession, was left unaided, inspired with this confidence I fly unto thee; O Virgin of virgins, my Mother! To thee do I come, before thee I stand, sinful and sorrowful, O Mother of the Word Incarnate, despise not my petitions, but in thy mercy hear and answer me. Amen.

Mary, Help of Christians, protect our ability to freely practice our Christian faith. There are many people and governments in the world that wish to destroy our faith. Protect us from religious intolerance so we may always be in communion with Jesus Christ, Our Lord. Mary, pray for us and ask God to grant the intentions we hold within our hearts. (State your intentions here…)

Most loving Mary, you were given to all Christians as their help and protector in the most difficult times in the life of Christians and the life of the Church. Help me to come to you during times of need and especially at the time of my death, that I may be victorious over the evil one as you are. Amen.

Mary Help of Christians, Pray for us!

Amen.

Source | https://www.praymorenovenas.com/mary-help-christians-novena

22/05/2026

Ang lambing ni Jesus 🥹 Grabe… sobrang ganda ng homily ni Fr. Joey tonight. 🥹

Habang pinapakinggan ko siya, parang mas lalo kong na-appreciate bakit mahalagang sunod-sunod nating binabasa ang Gospel. Kasi doon mo makikita yung hindi lang basta verses na hiwa-hiwalay. Parang dahan-dahang binubuksan ni Jesus yung puso ng mga alagad — at pati puso natin.

Ang ganda nung pagkaka-explain ni Father sa John 21.

Na bago pala itong Gospel today, may nangyari muna. Bumalik si Peter sa pangingisda kasama ang ibang disciples. Buong gabi silang nangisda pero walang huli. Pagod. Frustrated. Empty. Tapos may isang boses mula sa pampang na nagsabi na ihagis nila yung lambat sa kabilang side. At doon sila nakahuli nang napakarami.

At doon nila narealize…
“Si Jesus ‘yon.”

Ang lambing lang isipin… 😭
Hindi agad sermon ang ibinigay ni Jesus kay Peter matapos siyang itatwa nang tatlong beses. Hindi agad “Bakit mo Ako iniwan?”
Instead… pinaghanda pa sila ng almusal.

Imagine that.
The Risen Jesus cooking breakfast for the disciples who failed Him.

Parang doon ko nakita gaano kalambing ang puso ni Jesus.

Hindi Siya yung Diyos na naghihintay lang magalit kapag nadapa tayo. Siya yung Diyos na naghihintay sa shore habang pagod tayo sa buhay… tapos sasabihin:

“Halika. Kumain muna tayo.”

And then after breakfast… doon na yung sobrang touching na part.

Tatlong beses tinanong si Peter:
“Do you love Me?”

At habang kinekwento ni Father, ramdam mo yung sakit pero ramdam mo rin yung healing. Kasi kung tatlong beses tinatwa ni Peter si Jesus, tatlong beses din siyang binigyan ng chance ni Jesus na magsabi:
“Lord, You know that I love You.”

Hindi para ipahiya siya.
Kundi para buuin siyang muli.

Sobrang tumama sakin yung sinabi ni Fr. Joey:

✨ “A love that restores.” ✨

Ganito magmahal si Jesus.
Hindi lang second chance… kundi paulit-ulit na pagkakataon.
Kahit ilang beses tayong mahina. Kahit ilang beses tayong bumitaw. Kahit minsan tayo mismo disappointed sa sarili natin.

God restores.

Hindi Niya sinusukuan yung mga basag na bahagi natin.

At sobrang ganda rin nung second part:
✨ “A love that empowers.” ✨

Kasi after i-restore ni Jesus si Peter, hindi doon nagtapos. Hindi sinabi ni Jesus na:
“Sige Peter, forgiven ka na pero hanggang dito ka na lang.”

No.

Jesus trusted him again.

“Feed My sheep.”

Grabe no? Yung taong bumagsak… siya pa yung pinagkatiwalaan ulit. 🥹

At doon ko na-realize…
Minsan kasi kapag may nagkamali sa atin, ang hirap na ibalik ng tiwala. Pero si Jesus, marunong Siyang magtiwala ulit. Hindi dahil perfect na si Peter, kundi dahil alam ni Jesus na kaya Siyang baguhin ng pagmamahal.

At sobrang powerful nung realization na:
Hindi tinawag ni Jesus si Peter dahil malakas siya.
Tinawag siya ni Jesus kahit mahina siya.

Natutunan ko tonight na…

Kapag mahal ka talaga ni Jesus,
hindi ka lang Niya patatawarin —
bubuuin ka Niya,
at gagamitin ka pa rin Niya. 🤍

I pray na sana matuto rin akong magmahal tulad ni Jesus.
Yung pagmamahal na marunong maghilom.
Yung hindi agad sumusuko sa tao.
Yung marunong magbigay ng chance.
At yung marunong magtiwala ulit kahit minsan nasaktan na.

At higit sa lahat…
I pray na kapag nadadapa ako, hindi ako matakot bumalik kay Jesus. Kasi hindi pala Siya naghihintay para ipamukha yung kasalanan ko… naghihintay Siya para ibalik ako sa Kanya.

✨ “Ang Diyos hindi eksperto sa pagsuko ng tao — eksperto Siya sa pagbubuo ng mga taong wasak.” ✨

📸 Photo courtesy of St. John Bosco Parish Makati page.
Used for evangelization purposes only.

Full homily: https://www.facebook.com/share/v/186doycQxK/?mibextid=wwXIfr

22/05/2026

Ang galing ng homily ni Fr. A kaninang 6:30AM Mass — sabi niya, tayong mga Pinoy mahilig sa repetition. Kapag maganda, sasabihin natin “gandang-ganda.” Kapag pangit, “pangit na pangit.” Kapag masaya, “saya-saya.” Paulit-ulit tayo kasi kapag inuulit ang salita, mas lumalalim ang ibig sabihin. Mas dama. Mas totoo.

At sabi ni Fr A., ganoon din pala sa Bible. Kapag may inuulit, ibig sabihin importante. Kapag inulit ng tatlong beses… sobrang lalim na ng mensahe.

Kaya grabe yung Gospel ngayon tungkol sa paulit-ulit na pagtatanong ni Jesus kay Peter:
“Do you love Me?”

Hindi naman dahil hindi alam ni Jesus ang sagot. Alam na alam Niya. Pero may gustong ipakita si Jesus kay Peter — at pati sa atin.

Una, loyalty.
“Peter, do you love Me?”
After betrayal… kaya mo pa bang maging tapat?

Pangalawa, partnership in mission.
Handa ka bang gawin ang ginagawa Ko?

Pero grabe yung third. Doon talaga ako tinamaan.
Hindi lang pala “gagawin” ang mission ni Jesus… kundi mamumuhay ka na parang si Jesus mismo. Loving until sacrifice. Carrying the Cross. Following Him hanggang dulo.

Kaya pala nasaktan si Peter sa third question. Kasi doon na lumalim.
“Lord, You know everything. You know that I love You.”

Parang wala nang yabang. Wala nang self-confidence. Pure surrender na lang. Humility na lang.

Tagos sa puso honestly. Kasi nakaka-relate tayo.

Kaya pala paulit-ulit tayo sa Misa…
“Lord have mercy…”
“Holy, Holy, Holy…”
“Lamb of God…”

Kaya pala paulit-ulit din ang Communion, paulit-ulit ang Confession, paulit-ulit ang pagdarasal. Hindi dahil walang growth… kundi dahil doon tayo hinuhubog ng Diyos little by little.

Hindi instant ang holiness.
Hindi one-time big-time ang pagiging faithful.

Paulit-ulit tayong bumabagsak…
pero paulit-ulit ding nagbibigay ng grace si Lord.

At grabe rin yung sinabi ni Fr. tungkol sa Confession. Na kahit minsan pare-pareho ang kasalanan natin, bumabalik pa rin tayo—not because perfect na tayo, but because tinuturuan tayo ng Diyos maging humble.

Minsan akala natin failure ang repetition.
Pero sa Diyos, repetition is formation.

Habang inuulit natin lumapit sa Kanya, unti-unti Niyang binabago ang puso natin.

I realized…
baka kaya hindi sumusuko ang Diyos sa atin kasi alam Niyang ang tunay na pagbabago hindi minamadali. Love grows. Faith grows. Holiness grows.

At sobrang comforting nung realization na ito:
Paulit-ulit man tayong mahina…
pero paulit-ulit ding tapat ang Diyos. ❤️

Boses Katoliko

29/05/2026

29/05/2026

27/05/2026

26/05/2026

26/05/2026

25/05/2026

24/05/2026

23/05/2026

22/05/2026

22/05/2026

22/05/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category