17/05/2026
HINDI LAHAT NG LUMISAN AY NANG-IWAN.
Marahil ito ang isa sa pinakamahirap tanggapin sa buhay — na may mga taong kailangang lumisan, hindi dahil ayaw na nila, kundi dahil may mas dakilang layunin silang tinutupad. Kaya ngayong Kapistahan ng Pag-akyat ni Hesus sa Langit, magandang pagnilayan: nang-iwan nga ba si Hesus?
May malaking pagkakaiba ang paglisan at pag-iwan. Ang paglisan ay pisikal na paglayo, ngunit ang pag-iwan ay pagputol ng ugnayan, pagmamahal, at presensya. Nang umakyat si Hesus sa langit, hindi Niya iniwan ang Kanyang mga alagad at ang sanlibutan. Sa halip, tiniyak Niya na mananatili Siyang kasama natin sa ibang paraan — sa Kanyang salita, sa Banal na Eukaristiya, sa Simbahan, at higit sa lahat, sa pamamagitan ng Espiritu Santo.
Ang Kanyang paglisan ay hindi pagtatapos kundi simula ng mas malalim na pananampalataya. Tinuruan Niya ang mga alagad na huwag lamang umasa sa Kanyang pisikal na presensya, kundi matutong mamuhay sa pananampalataya at pagtitiwala. Kaya bago Siya umakyat sa langit, ipinangako Niya ang Espiritu Santo — ang gabay, lakas, at kaagapay ng bawat mananampalataya.
Sa ating buhay, may mga pagkakataong pakiramdam natin ay iniwan tayo ng Diyos dahil tahimik Siya, dahil tila malayo Siya sa ating mga panalangin at paghihirap. Ngunit ang Ascension ay paalala na kahit hindi natin Siya nakikita, hindi Siya nawawala. Ang Diyos ay nananatiling Emmanuel — “Diyos na sumasaatin.”
Ang pag-akyat ni Hesus sa langit ay nagbibigay sa atin ng dalawang dakilang paalala: una, ang PAG-ASA na may lugar tayong inihahanda Niya sa Kanyang kaharian; at ikalawa, ang TIWALA na hindi tayo naglalakad nang mag-isa sapagkat patuloy tayong ginagabayan at pinalalakas ng Espiritu Santo.
Kaya sa tuwing mararamdaman nating tila may lumisan sa ating buhay, alalahanin natin: hindi lahat ng lumalayo ay nang-iiwan. Minsan, may mga paglisang nagtuturo sa atin kung paano higit na magtiwala, magmahal, at manalig.
Siya ang ating Emmanuel noon, ngayon, at magpasawalang hanggan. 🙏
