19/11/2025
“Luha ni Jesus, Tapang ng Puso”
Thursday of the 33rd WK in OT - I / 1 Mc 2:15-29; 50:1b-2, 5-6, 14-15; Lk 19: 41-44
May mga luha kang ayaw mong ipakita, ‘di ba?
Yung tipong nasasaktan ka, pero tahimik ka lang —
kasi mahal mo, pero di ka pinapansin,
sinisigaw mo ang “mahal kita,” pero ang sagot… “busy pa rin.”
Gan’un din si Jesus ngayon —
hindi siya galit sa atin, pero nasasaktan.
Hindi dahil tayo’y makasalanan, kundi dahil ayaw nating magbago.
At tulad ng Jerusalem noon, ngayon, baka Pilipinas naman ang Kanyang iniiyakan.
1️⃣ “Umiiyak si Jesus, kasi tayo’y nakakalimot sa Kanyang kapayapaan.”
Sa Ebanghelyo, umiyak si Jesus habang tinitingnan ang lungsod na mahal niya.
Sabi niya, “Kung nalaman mo lang ang magdadala sa’yo ng kapayapaan…”
Eh tayo?
Saan ba natin hinahanap ang peace ngayon?
Sa pera? Sa power? Sa politika? Sa likes sa Facebook?
Pero kahit may bagong iPhone o bagong relasyon,
bakit may lungkot pa rin sa kalooban?
Baka kasi hindi “noisy world” ang problema,
baka silent heart — hindi na marinig si Lord.
Tingnan mo ang Pilipinas ngayon:
👉 Maraming galit sa social media, pero kulang sa malasakit.
👉 Maraming “devout” sa Misa, pero “corrupt” sa opisina.
👉 Maraming matalino, pero kakaunti ang tapat.
Sabi ni St. Teresa of Calcutta,
“If you want to change the world, go home and love your family.”
Kasi doon nagsisimula ang kapayapaan — hindi sa kongreso, hindi sa campaign,
kundi sa tahanang marunong magpatawad at magmahal nang tunay.
2️⃣ “Panindigan mo ang pananampalataya, kahit masakit, kahit mag-isa.”
Sa unang pagbasa, si Mattathias tumindig kahit lahat sumusuko.
Hindi siya nagpadala sa uso, kasi alam niyang ang Diyos hindi uso — Siya ay totoo.
Ngayon, uso ang cancel culture, fake news, at paninira.
Uso rin ang “bahala na, basta okay ako.”
Pero sabi ni St. John Paul II:
“Do not be afraid. Do not be satisfied with mediocrity.”
Mga kapatid,
Kung may panahon na kailangan natin maging matatag sa pananampalataya —
Ngayon ‘yun!
Hindi panahon ng kompromiso, kundi panahon ng katapangan.
Magpakatotoo tayo kahit masaktan,
magpakatapat kahit may maiwan.
Kasi minsan, ang tama ay ‘di palaging sikat —
pero ‘yun ang magdadala sa atin sa langit.
Kung titingnan ni Jesus ang Pilipinas ngayon —
iiyak kaya Siya o ngingiti?
Makikita kaya Niya ang mga pusong tapat, o mga pusong nagtatago sa balat ng kabanalan?
Kapatid, wag mong hayaang umiyak si Jesus dahil sa ‘yo.
Pahirin mo ang Kanyang luha — hindi ng panyo, kundi pagbabago.
Final Challenge:
💪 Be like Mattathias — matatag sa gitna ng tukso.
💖 Be like Jesus — umiibig kahit nasasaktan.
At kapag dumating si Lord sa puso mo,
wag mong palampasin, wag mong patigasin.
Sabi ni St. Padre Pio: “The proof of love is in works.”
Kaya kung mahal mo si Lord, ipakita mo sa gawa.
Kasi sa dulo ng lahat ng luha,
ang Diyos lang ang tunay na magpapatuyo iyong mga matang lumuluha.
