23/07/2026
परमेश्वरको असिम प्रेम ❤️
शनिबारको आराधना सकिएको थियो। मण्डलीका सबै विश्वासीहरू बिस्तारै चर्चबाट बाहिर निस्कँदै थिए। तर एउटा वृद्ध हजुरबुबा भने चर्चको अन्तिम बेन्चमा एक्लै बसिरहनुभएको थियो। उहाँको हातमा पुरानो बाइबल थियो, र आँखा बन्द गरेर चुपचाप प्रार्थना गर्दै हुनुहुन्थ्यो।
त्यही बेला एक जवान केटा उहाँको नजिक आयो र सोध्यो,
"हजुरबुबा, म तपाईंलाई हरेक आइतबार चर्चमा देख्छु। तपाईं किन येशू ख्रीष्टमा यति धेरै विश्वास गर्नुहुन्छ?"
हजुरबुबाले मुस्कुराउँदै भन्नुभयो,
"छोरा, यहाँ मेरो छेउमा बस। म तिमीलाई एउटा कथा सुनाउँछु।"
केटा उहाँको छेउमा बस्यो।
हजुरबुबाले कथा सुरु गर्नुभयो।
"धेरै वर्षअघि समुद्रको किनारमा एउटा सानो गाउँ थियो। त्यहाँ एक जना बुबा आफ्नो एक मात्र छोरासँग बस्नुहुन्थ्यो। उहाँ आफ्नो छोरालाई संसारमा सबैभन्दा धेरै माया गर्नुहुन्थ्यो। छोरा पनि बुबासँग माछा मार्न जान धेरै मन पराउँथ्यो।
एक दिन छोराले भन्यो,
'बुबा, आज मेरो साथी पनि हामीसँग माछा मार्न जान्छ।'
बुबाले मुस्कुराउँदै अनुमति दिनुभयो।
तीनै जना डुङ्गामा चढेर समुद्रतिर लागे। सुरुमा मौसम निकै राम्रो थियो। तर केही समयपछि अचानक कालो बादल लाग्यो। ठूलो आँधी आयो। समुद्रका छालहरू भयङ्कर रूपमा उठ्न थाले।
अचानक एउटा विशाल छाल आयो, र दुवै केटाहरू डुङ्गाबाट समुद्रमा खसे। एक जना दायाँपट्टि र अर्को बायाँपट्टि।
बुबाको अगाडि जीवनकै सबैभन्दा कठिन निर्णय आयो।
उहाँ एकै पटक एउटा मात्र बच्चालाई बचाउन सक्नुहुन्थ्यो। यदि आफ्नै छोरालाई बचाउनुहुन्थ्यो भने, उसको साथी डुबेर मर्ने थियो। यदि साथीलाई बचाउनुहुन्थ्यो भने, आफ्नै छोरा डुब्ने थियो।
उहाँको हृदय टुक्राटुक्रा भयो।
उहाँलाई थाहा थियो—आफ्नो छोरा येशू ख्रीष्टमा विश्वास गर्थ्यो। यदि आज उसको मृत्यु भयो भने, ऊ प्रभुसँग स्वर्गमा हुनेछ।
तर उसको साथीले अझै येशूलाई चिनेको थिएन। आँसु झार्दै उहाँले एउटा कठिन निर्णय लिनुभयो। उहाँ आफ्नै छोरातिर होइन, छोराको साथीतिर पौडिनुभयो र उसलाई बचाउनुभयो।
जब उहाँ फर्कनुभयो...
उहाँको आफ्नै छोरा समुद्रका छालहरूमा हराइसकेको थियो।
त्यो दिन एउटा बुबाले आफ्नो हृदय गुमाउनुभयो, तर उहाँले प्रार्थना गर्नुभयो,
"हे प्रभु, मेरो छोराको बलिदान व्यर्थ नहोस्।"
यति भनेर हजुरबुबा केही क्षण मौन हुनुभयो।
उहाँका आँखाबाट आँसु बग्न थाले।
त्यो जवानले अलिक रिसाउँदै भन्यो,
"हजुरबुबा, मैले त तपाईंलाई किन येशूमा विश्वास गर्नुहुन्छ भनेर सोधेको थिएँ। यो कथासँग त्यसको के सम्बन्ध छ?"
हजुरबुबाले काँपिरहेको स्वरमा भन्नुभयो,
"छोरा.. त्यो दिन समुद्रबाट बचाइएको केटा...म नै हुँ।"
त्यो सुनेर जवान स्तब्ध भयो।
हजुरबुबाले आँसु पुछ्दै भन्नुभयो,
"त्यो घटनापछि मेरो साथीका बुबाले मलाई आफ्नो घरमा लगे। उहाँले मलाई येशू ख्रीष्टको सुसमाचार सुनाउनुभयो।
उहाँले भन्नुभयो,
'आज मैले आफ्नो छोरा गुमाएँ, तर म तिमीले अनन्त जीवन नगुमाऊ भनेर चाहन्छु। येशू ख्रीष्टले तिमीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ।'
त्यही दिन मैले येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो प्रभु र मुक्तिदाताको रूपमा स्वीकार गरेँ।
आज त्यो घटनालाई ८५ वर्ष भइसक्यो।
येशूले मेरा सबै पाप क्षमा गर्नुभयो।
अब मलाई मृत्युको डर छैन। किनकि म जान्दछु, जब यस संसारमा मेरा आँखा बन्द हुनेछन्, स्वर्गमा खुल्नेछन्। त्यहाँ म आफ्नो प्रभु, आफ्नो साथी र उसका बुबासँग फेरि भेट्नेछु।"
त्यो जवानको आँखाबाट पनि आँसु झर्न थाल्यो।
उसले बिस्तारै सोध्यो,
"हजुरबुबा... के येशूले मलाई पनि क्षमा गर्नुहुन्छ?"
हजुरबुबाले मुस्कुराउँदै उत्तर दिनुभयो,
"अवश्य, छोरा। येशू ख्रीष्टकहाँ आउने र उहाँमा विश्वास गर्ने हरेक व्यक्तिलाई उहाँले क्षमा गर्नुहुन्छ र अनन्त जीवन दिनुहुन्छ।"
त्यही दिन चर्चभित्र दुवैले घुँडा टेकेर प्रार्थना गरे।
---
प्रिय मित्रहरू,
यो एउटा प्रेरणादायी कथा हो। तर परमेश्वरको प्रेम यसभन्दा पनि महान् छ। उहाँले हामीजस्ता पापीहरूलाई बचाउन आफ्ना एकमात्र पुत्र, येशू ख्रीष्टलाई, क्रूसमा बलिदान हुन पठाउनुभयो।
"किनकि परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो कि उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर उसले अनन्त जीवन पाओस्।" — यूहन्ना ३:१६
♥️🥰
