21/06/2026
कुनै पनि ख्रीष्टियान सेवा संगतीमा जब परमेश्वरको उपस्थितिको गहिरो महसुस हुन्छ, तब त्यहाँ आत्मिक हलचल हुनु स्वाभाविक हो। कोही आफ्नो पाप र गल्तीहरू महसुस गरेर कायल बन्दै आँसु बहाएर पश्चात्ताप गरिरहेका हुन्छन् भने, कोही पवित्र आत्माको स्पर्श वा दुष्ट आत्माको बन्धनबाट स्वतन्त्र हुँदा अनौठो शारीरिक प्रतिक्रिया (जस्तै: कराउने, उफ्रिने, काँम्ने वा लड्ने) देखाइरहेका हुन्छन्। यी पलहरू सम्बन्धित व्यक्तिको जीवनका लागि अत्यन्तै व्यक्तिगत, संवेदनशील र आत्मिक युद्धका क्षणहरू हुन्।
तर, आजकल हाम्रा मण्डली र प्रार्थना सेवाहरूमा एउटा कुरुप र असंवेदनशील प्रवृत्ति मौलाउँदै गएको छ- त्यस्ता संवेदनशील क्षणहरूमा मानिसहरूको अनुहारै अगाडि मोबाइल वा क्यामेरा पुर्याएर फोटो खिच्ने, भिडियो बनाउने, वा सामाजिक सञ्जाल (social media)-मा 'लाइभ' गरेर संसारलाई देखाउने। के यो ख्रीष्टियान नैतिकता र मर्यादा अनुकूल छ? कतै हामी कसैको आत्मिक र भावनात्मक संकटलाई आफ्नो भ्युज (Views) र च्यानल बढाउने हतियार त बनाइरहेका छैनौँ?
बाइबलले हामीलाई हरेक कुरा शिष्टता र सुव्यवस्थामा गर्न सिकाउँछ (१ कोरिन्थी १४:४०)। जब कुनै व्यक्ति रोएर प्रार्थना गरिरहेको हुन्छ वा शारीरिक रूपमा असन्तुलित अवस्थामा हुन्छ, त्यतिबेला ऊ आफ्नो पूर्ण होसमा हुँदैन। उसको त्यो असहाय अवस्थाको अनुमति बिना भिडियो खिच्नु र इन्टरनेटमा राख्नु त्यो व्यक्तिको गोपनीयता (Privacy) र मानव अधिकारमाथिको सीधा प्रहार हो। कसैको कमजोरी वा भित्री पीडालाई सार्वजनिक प्रदर्शनको विषय बनाउने अधिकार कसैलाई छैन।
आजकल कतिपय सामाजिक सञ्जालका च्यानलहरू, भ्लगर्स (Vloggers) र मिडिया सञ्चालकहरूले आफ्नो च्यानल चलाउन, डर वा अचम्मको वातावरण सिर्जना गर्न अरूको व्यक्तिगत जीवनलाई तमासा बनाइरहेका छन्। "हेर्नुहोस् पवित्र आत्माको भयानक शक्ति" वा "दुष्ट आत्मा कसरी करायो" जस्ता सस्ता र भड्काउ शीर्षक (Clickbait) राखेर भिडियो पोस्ट गरिन्छ। यो परमेश्वरको सेवा होइन, बरु कसैको पीडा बेचेर कमाएको सस्तो लोकप्रियता मात्र हो।
परमेश्वरको उपस्थितिमा मानिस निको हुन र स्वतन्त्र हुन आउँछ, अपमानित हुन होइन। जब कुनै विश्वासीले भोलिपल्ट फेसबुक वा युट्युबमा आफ्नै त्यस्तो लज्जास्पद वा अनौठो अवस्थाको भिडियो देख्छ, उसलाई कस्तो मानसिक र भावनात्मक चोट पुग्ला? समाजमा, कार्यालयमा वा आफ्नै परिवारमा उसले कसरी शिर ठाडो गरेर हिँड्ने? कतिपय अवस्थामा त यस्ता भिडियोका कारण विश्वासीहरू सधैँका लागि चर्च जानै छोडेका वा डिप्रेसनमा परेका उदाहरणहरू पनि छन्। हामी कसैलाई स्वतन्त्र गराउने बहानामा झन् ठूलो मानसिक बन्धनमा त धकेलिरहेका छैनौँ?
जब यस्ता संवेदनशील र आन्तरिक आत्मिक क्रियाकलापहरूलाई विना सन्दर्भ सामाजिक सञ्जालमा छरपस्ट पारिन्छ, तब प्रभुलाई नचिन्ने बाहिरी संसारका मानिसहरूले यसलाई गिल्ला र उपहासको विषय बनाउँछन्। यसले सुसमाचारको काममा मद्दत गर्नुको साटो ख्रीष्टको मण्डली र इसाई विश्वासकै बदनाम गराइरहेको हुन्छ।
यसबारे मेरो व्यावहारिक सुझाव:
प्रत्येक मण्डली र सेवा सञ्चालकहरूले आराधना वा प्रार्थनाको समयमा हलभित्र मोबाइल वा क्यामेराद्वारा व्यक्तिगत भिडियो खिच्न पूर्ण रूपमा प्रतिबन्ध लगाउनुपर्छ।
यदि मण्डलीकै आधिकारिक मिडियाले लाइभ वा रेकर्डिङ गरिरहेको छ भने पनि, जब कुनै विश्वासी लड्छ वा रोइरहेको हुन्छ, क्यामेरा तुरुन्तै अन्तै मोड्नुपर्छ। दुष्ट आत्मा निस्कँदै गरेका वा मानिसहरू लडिरहेका दृश्यहरूलाई लाइभमा देखाउनु हुँदैन।
यस्ता अलौकिक वा गम्भीर प्रार्थनाका कार्यहरू मण्डलीको मुख्य हलमा सबैको अगाडि गर्नुको साटो छुट्टै परामर्श कक्ष (Counseling Room) मा गर्नु बढी सुरक्षित र मर्यादित हुन्छ।
व्यक्तिगत रूपमा पनि हामीले बुझ्नुपर्छ कि प्रार्थना र आराधना परमेश्वर र मानिसबीचको पवित्र संवाद हो। यसलाई क्यामेरामा कैद गरेर 'शो-अफ' (Show-off) गर्ने वस्तु बनाउनु हुँदैन।
येशू ख्रीष्टले मानिसहरूलाई निको पार्दा वा भूतहरू धपाउँदा कहिल्यै पनि तमासा देखाउनुभएन। कतिपय अवस्थामा त उहाँले "यो कुरा कसैलाई नभन्नू" भनेर कडा चेतावनी समेत दिनुभयो (मर्कूस १:४४)। किनभने उहाँलाई प्रचार होइन, व्यक्तिको उद्धार र मर्यादाको चिन्ता थियो।
कसैको आत्मिक र भावनात्मक पलसँग खेलबाड गरेर मण्डलीलाई तमासाको थलो बनाउन बन्द गरौँ। परमेश्वरको उपस्थितिको आदर गरौँ र हाम्रा दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरूको आत्मसम्मानको रक्षा गरौँ। आत्मिक जागृति क्यामेराको लेन्समा होइन, मानिसको बदलिएको हृदयमा देखिनुपर्छ।
- बिमल छेत्री, सिलगढ़ी
