Zie ook INFO hieronder (er op klikken) Overeenkomstig de taak die God mij uit genade heeft opgelegd, heb ik als kundig bouwmeester het fundament gelegd, en anderen bouwen daarop voort. Laat ieder er op letten hoe hij bouwt, want niemand kan een ander fundament leggen dat er al ligt – Jezus Christus zelf. Deze tekst uit de bijbelse 1e Korintiërsbrief (3:10-12) was geliefd bij Menno Simons (1496-156
1), de pastoor van Witmarsum die in 1536 de RK kerk verliet om zich aan te sluiten bij de wederdopers. Zijn verdienste was het, die door zijn getuigenis van de geweldadige wederdopers geweldloze doopsgezinde vredestichters maakte. Daarom worden doopsgezinden ook vaak mennisten of mennonieten genoemd. Zoals de tekst al aangeeft, gaat het om de persoonlijke verantwoordelijkheid van de christenen - hoe er wordt gebouwd op het fundament is ieders eigen keuze. Nog steeds zijn er bij doopsgezinden geen dogma’s, geloofsartikelen en leergezag die moeten worden gevolgd, ieder bouwt op zijn of haar eigen wijze. Zo lang er van het fundament wordt uitgegaan kan een ieder binnen een doopsgezinde gemeente respect voor de eigen opvatting verwachten. De gemeente kent geen ambtsdragers, ook de (academisch gevormde) predikant is een gewoon lid van de gemeente, er zijn geen meerderen en er zijn geen minderen. Dit geeft een gevoel van vrijheid en een grote mate van verbondenheid, maar ook een open staan voor anderen, om die zich welkom te laten voelen in de kring. Meer dan eens horen wij van ‘binnenlopers’, dat zij zich bij hun eerste bezoek al thuis voelden. Onze doopsgezinde gemeente bestaat uit mondige mensen, die samen in vrijheid gemeente van Christus willen zijn.
