Leger des Heils Korps Winschoten

06/09/2026

PASTOR(PR)AAT (kapt. Bineke en Onno)

‘Waar twee of drie in mijn Naam verenigd zijn, daar ben ik in hun midden.’
Dit citaat werd onlangs gelezen in vele kerken vanuit het oecumenisch leesrooster. Het is Evangelie van de Heer, een vreugdevolle Boodschap.

De Heer Jezus van Nazareth is dus aanwezig onder ons, wanneer wij op zondagmorgen samenkomen bij het Leger des Heils. En niet alleen dán…
Christus is erbij, wanneer ds. Altena mij een pastoraal bezoek bent.
Maar ook als de officier of de heilssoldaat een hand op de schouder legt van een stervende.
Zou de Heer er bij zijn, wanneer een joodse verpleegkundige in Gaza een Palestijnse, islamitische burger begeleidt in de revalidatie na een groot bombardement door de Israëlische luchtmacht?
Zou de liefde van Christus zichtbaar kunnen worden wanneer coalitiepartijen en die van oppositie elkaar eindelijk het realiseren van doelstellingen gaan gunnen en kunnen samenwerken?

Wij weten dat Jezus ons voorhoudt om de naaste te beminnen als onszelf. Dat is Zijn leer en Zijn wijsheid.
De lezingen van iedere zondag zetten ons op het juiste spoor hoe we met elkaar om moeten gaan: Leven als broeders en zusters, als vrienden met elkaar verbonden.
Wanneer we hier op aarde door de banden van de liefde verbonden zijn, zullen we dat in de hemel ook zijn. De band van de liefde verbindt ons met elkaar en met God.
Samenkomend rond Zijn Woord worden wij bemoedigd, leren wij ook elkaar te steunen, ontvangen wij een van God gezonden kracht om alles in het leven te laten uitgaan van liefde voor de ander.
Denk ik een woord teveel als ik overweeg dat het bovenstaande in het hart van onze nieuwe deursergeant ingebed moet zijn?
Op 23 augustus sprak kapitein Bineke tot Karin de volgende woorden:

“De deursergeant heeft een taak rondom de ontvangst en het welkom heten van mensen die het korps binnenkomen.
Binnen het Leger des Heils heeft de deur een belangrijke betekenis.
Het korps wil een plek zijn waar mensen zich welkom, gezien en geaccepteerd weten. Het Leger des Heils benadrukt dat gastvrijheid betekent dat mensen zich gezien en welkom voelen.
Een deursergeant is dus iemand, die aan de ingang een eerste gezicht van het Leger des Heils vormt. Zij heeft een voorbeeldfunctie
Want wanneer iemand door de deur binnenkomt, dan is zij degene die
• de mensen welkom heet;
• de bezoekers wegwijs maakt;
• aandacht heeft voor mensen die alleen of onzeker binnenkomen;
• praktische vragen opvangt of iemand naar de juiste persoon verwijst;
• oog heeft voor nieuwe bezoekers;
• zorgt voor een vriendelijke en gastvrije sfeer.
Het gaat dus niet alleen om “bij de deur staan”. Het gaat vooral om zien wie er binnenkomt.
Dat laatste vind ik een heel mooie gedachte voor deze functie:
Een deursergeant kijkt niet alleen naar de deur, maar naar de mensen die door die deur naar binnen komen.
Hierbij past heel mooi het Bijbelwoord uit Hebreeën 13, 2:
“Vergeet de gastvrijheid niet, want hierdoor hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen.”
Gastvrijheid is in de Bijbel dus geen bijzaak. Het is een manier waarop je iets van Gods liefde zichtbaar kunt maken – de aanwezigheid van Christus. Ook Romeinen 12, 13 zegt: “Leg u toe op de gastvrijheid.”
Dat maakt de taak van deursergeant eigenlijk heel mooi. De deursergeant kan degene zijn die ervoor zorgt dat iemand bij binnenkomst meteen merkt:
“Hier mag ik zijn. Hier word ik gezien. Hier ben ik welkom.”

Bij deze aanstelling zal vooral het woord verantwoordelijkheid benadrukt te worden. Een deursergeant krijgt als het ware de verantwoordelijkheid over de drempel.
Een drempel is een bijzondere plek: iemand komt van buiten naar binnen. Misschien komt iemand voor het eerst. Misschien komt iemand met verdriet. Misschien komt iemand alleen maar even kijken. Misschien weet iemand niet goed wat hij of zij kan verwachten. De manier waarop iemand wordt ontvangen, kan dan veel betekenen.
(Toevoeging Onno:
Kan iemands hart openen voor de Heer Jezus, die bij die mens aanklopt)

Het Leger des Heils omschrijft zichzelf als een organisatie die er wil zijn voor mensen die kwetsbaar zijn en “mensen zonder helper”. Juist daarom is een gastvrije ontvangst geen kleinigheid.
Daarom zei onze officier tegen Karin:
“Jij staat bij de deur, maar jouw taak is groter dan de deur bewaken. Jij mag ervoor zorgen dat mensen zich welkom weten. Jij bent misschien wel één van de eersten, die de bezoeker ontmoet binnen het Leger des Heils. Laat daarom niet alleen de deur voor mensen opengaan, maar ook jouw hart.”

Lieve mensen, geldt het niet voor iedereen van ons. Voor u en mij?
Zetten wij de deur van ons hart, wanneer de Heer Jezus bij ons aanklopt?
Kan het hart van medemensen, misschien in nood, verwarmd worden en open gaan voor Christus, wanneer wij Zijn Licht en Liefde zichtbaar maken in onze ontmoetingen en manier van leven?
In de bundel “Schrijver voor gerechtigheid” is poëzie geschreven bij dit thema:
“Welkom in Gods huis, Welkom, welkom thuis.
Kom, als je honger hebt of dorst. Hier kun je eten, deel met ons.
Kom met je tranen en je pijn. Hier is het goed, hier mag je zijn. Met open armen word je ontvangen.”
Door mensen… door Christus. Hij is erbij!

06/09/2026

Wanneer u klikt op de foto, verschijnt op uw beeldscherm een grotere versie.

03/09/2026

31/08/2026

PASTOR(PR)AAT (kapt. Bineke en Onno)

Het woord “liturgie” betekent niet slechts “orde van dienst”. Ik noem eredienst LITURGIE, wanneer:
- je een ontmoeting van mensen ervaart met hun God.
- onze Heer Jezus Christus groot gemaakt wordt.
- mijn hart geraakt wordt door elementen van de dienst, waaronder stiltemomenten.
- er verzorgde muziek te beluisteren valt, ook de samenzang.
- de Bijbellezingen en verkondiging de mensen een vreugdevolle boodschap mee geven, die aansluit bij de actualiteit van het seizoen of de dag.
- niet alleen de brandende paaskaars de aanwezigheid van Christus aanduidt, maar je Zijn present-zijn in de gemeenschap ervaart en voelt (bijv. ook tijdens de Maaltijd des Heren met brood en wijn).
- symbolen een aanvulling geven op wat bezongen en gesproken wordt (bijv. buigen voor het kruis van de Heer of de Bijbel, gebruik van wierook, het ontplooien van de korpsvlag, het geven van het saluut binnen het Leger des Heils.

Op zondag 23 augustus j.l. heb ik als oecumenisch gelovende de samenkomst ervaren als zulk een LITURGIE.
De voorganger, kapt. Bineke Berkenbosch sprak o.a. deze woorden over de functie van de vlagsergeant:

“De vlagsergeant is binnen het Leger des Heils een bijzondere functie, omdat het niet alleen gaat om een praktische taak met de vlag, maar ook om vertegenwoordiging, eerbied en verantwoordelijkheid.
Een belangrijke verantwoordelijkheid van de vlagsergeant is de zorg voor en het op waardige wijze presenteren van de vlag. In officiële voorschriften wordt de Vlagsergeant omschreven als degene die verantwoordelijk is voor de verzorging en presentatie van de vlag. De vlag is binnen het Leger des Heils meer dan een herkenningsteken. Zij staat voor het Leger, maar verwijst uiteindelijk ook naar de geestelijke strijd waarvoor heilssoldaten zich beschikbaar stellen.
Wanneer je wordt aangesteld als vlagsergeant, krijg je dus een specifieke verantwoordelijkheid binnen het korps. Het is geen gewone taak die je zomaar uitvoert; je bent aangewezen om dit vertrouwen te krijgen en om deze verantwoordelijkheid te dragen.
Het word je plicht om:
• de vlag zorgvuldig te bewaren en behandelen;
• ervoor te zorgen dat de vlag bij bijzondere gelegenheden aanwezig en correct gebruikt wordt;
• de vlag op een waardige manier te dragen;
• bij officiële samenkomsten en ceremonies een herkenbare rol te vervullen;
• het Leger des Heils te vertegenwoordigen door houding en gedrag;
• je bewust zijn van de geestelijke betekenis die achter het vaandel staat.
De vlagsergeant heeft daarmee eigenlijk een voorbeeld-functie. Ik vind vooral het woord ‘verantwoordelijkheid’ hierbij belangrijk. Een vlagsergeant krijgt niet alleen een functie, maar wordt ook iets toevertrouwd. Dat sluit heel mooi aan bij wat de Bijbel zegt over trouw zijn in wat je is toevertrouwd:
“Wie betrouwbaar is in het geringste, is ook betrouwbaar in het grote.”
— Lucas 16:10
Dat betekent dat de vraag niet alleen is: Kan iemand de vlag goed dragen? Maar vooral: Kun jij de verantwoordelijkheid dragen die bij deze taak hoort? Het dragen van de vlag kan ook worden gezien als een zichtbaar teken van waar iemand voor staat. Je loopt als het ware voorop met een symbool van het Leger des Heils. Daarom vraagt het iets van je houding. Niet omdat iemand belangrijker is geworden door deze aanstelling, maar juist omdat hij of zij bereid is te dienen.

Dat past heel goed bij de manier waarop het Leger des Heils naar haar roeping kijkt. De kernopdracht wordt door het Leger zelf omschreven als mensen tot Christus brengen, gelovigen aansporen om meer als Jezus te worden en vanuit die houding de helpende hand uit te steken naar mensen in nood.
Een vlagsergeant draagt dus letterlijk de vlag, maar figuurlijk ook een stukje van de verantwoordelijkheid voor de uitstraling en getuigenis van het Leger.
Dat is misschien wel de mooiste manier om naar een aanstelling van vlagsergeant te kijken. En daarbij past ook de Bijbelse gedachte uit 1 Petrus 4:10: “Laat ieder van u de gave die hij van God heeft ontvangen, gebruiken om de anderen daarmee te dienen.”
Het gaat dus uiteindelijk niet om de vlag. Het gaat om Hem die wij met die vlag willen dienen. Zorg goed voor de vlag, maar vooral: zorg goed voor de betekenis die achter die vlag staat.
Draag de vlag met trots, maar nooit uit trots. Draag haar met overtuiging, maar vooral met nederigheid. Moge God jouw helpen om deze taak met liefde, trouw en verantwoordelijkheid te vervullen. En wanneer jij de vlag draagt, mag je steeds bedenken: ik draag niet alleen een vlag, ik draag een boodschap van hoop.”

Zo moge het zijn!

(de woorden van de officier staan tussen de aanhalingstekens)

28/08/2026

Wanneer u klikt op de foto, verschijnt er een grotere versie op uw beeldscherm.

26/08/2026

Wanneer u klikt op de foto, verschijnt op uw scherm een grotere versie.

24/08/2026

ZOMERSE ZONDAG (slot) - LEZEN MET HUUB OOSTERHUIS IN DE THORA

Beste korpsgenoten.

Houdt u van bloedworst? Misschien met een schijfje appel er op?
Het joodse geloof verbiedt het nuttigen van bloed in welke vorm dan ook. Het is een zeer fundamentele wet in de Thora. Voor Huub Oosterhuis raakt dit aan de absolute kern van wat het betekent om mens te zijn.
In de Joodse Bijbel (Leviticus 17:11) staat immers: "Want de ziel van het vlees is in het bloed."

Oosterhuis vertaalde dit spiritueel naar een diep ontzag voor het leven zelf.
1. Het Leven is Niet Ons Bezit
Voor Oosterhuis was het verbod op bloed nuttigen een constante herinnering dat de mens geen 'eigenaar' is van de schepping.
We mogen een dier eten om ons te voeden en te overleven, maar we mogen ons het leven (de ziel, gesymboliseerd door het bloed) nooit toe-eigenen. Dat behoort aan de Bron van het Leven (God, de Schepper).
Door het bloed weg te laten vloeien in de slagerij, erkent de mens:
"Ik neem dit vlees, maar ik buig voor het mysterie van het leven dat ik hier beëindig."

2. Verzet tegen de 'bloedcultus' en geweld
Huub Oosterhuis was een bekend pacifist. Hij zag in de geschiedenis hoe machthebbers vaak "bloeddorstig" zijn:
ze offeren mensenlevens op voor hun eigen glorie of ideologie.
Het strikte verbod op het nuttigen van bloed is een dagelijkse oefening in geweldloosheid.
Als je zelfs het bloed van een dier niet mag aanraken, hoe zou je dan het bloed van een medemens kunnen vergieten?
Het verbod is een protest tegen de verwerpelijke mentaliteit van leefsystemen, die beogen anderen uit te zu**en en uit de weg te ruimen om zelf groter te worden.

3. De Mens is Geen Roofdier
Roofdieren eten hun prooi vaak met huid, haar en bloed op. De mens wordt door de spijswetten geroepen om boven dierlijke instincten uit te stijgen.
Cultuur begint waar we grenzen stellen aan onze consumptie. Het niet eten van bloed maakt van de maaltijd een handeling onder invloed van normen in plaats van een biologische noodzaak.
Het herinnert ons eraan dat we zorgvuldig moeten omgaan met de natuur.

4. Bloed als Verbond
In de Thora speelt bloed een reddende rol (bijv. het bloed aan de deurposten tijdens Pesach).
Oosterhuis verbond dit met de roeping van de mens:
Bloed moet stromen in de aderen van mensen die voor elkaar opkomen, niet op de grond of in de pan.
Voor Oosterhuis betekende "het bloed niet nuttigen" ook: niet teren op het lijden van anderen.
Als wij goedkoop voedsel eten waarvoor ergens anders mensen bloed, zweet en tranen hebben gelaten, dan "eten we bloed" in morele zin.
Oosterhuis leerde ons dat respect voor het bloed van een dier de eerste stap is naar respect voor het leven van elke mens, vooral de onderdrukten.

Onze Heer Jezus Christus heeft het vergieten van Zijn Bloed aan het kruis aangeduid als het symbool van bevrijding en redding. Bij het Laatste Avondmaal, viering van het Joodse Paasfeest, nam hij de beker met wijn en sprak: "Drinkt hier allen uit, want dit is de kelk van het nieuwe, eeuwigdurende Verbond, Mijn Bloed, dat voor u en voor allen vergoten wordt tot vergeving van de zonden.”

Het is een heilige gebeurtenis, wanneer mensen in de kerk Brood en Wijn delen.
Een slokje wijn drinken of een stukje brood dippen in de Beker heeft niets met het nuttigen van alcohol van doen.
Let wel… uw oecumenisch gelovende schrijver wil nooit ervoor pleiten dat het Leger des Heils het vieren van Avondmaal in de samenkomst moet invoeren. Onze oprichter had goede praktische argumenten voor zijn keuze de kerkelijke maaltijd uit te sluiten. In de theorie geldt:
Je laten voeden door Christus begint immers eerst en zeker ook door het horen en lezen van Gods Woord, de Bijbel. Dat Woord is voedsel voor onze ziel.

Delen van Brood en Wijn … een heilig deel van eredienst.
Het wil mede bijdragen aan heelmaking van een mens.
De wijn als teken van het Bloed van Christus mogen wij verbinden met:

- het aanwezig zijn van Christus in ons midden, op de plek van samenkomen gedurende de liturgie.

- delen van goede gaven geeft gemeenschap tussen de mensen, communio > het gevoel van bij elkaar horen en zorg voor elkaar dragen.

- het krijgen van nieuwe kansen in jouw relatie met Christus (dus met God) en je medemens telkens weer >
het rode Bloed van Christus wast onze ziel, ons geweten wit als sneeuw. Het vergoten Bloed van de Heer Jezus reinigt van alles wat de mens afhoudt van de Vader.

Is het niet enerverend en van een wonderbare schoonheid hoe in de Thora de verlossing, welke Christus ons bracht, al werd aangekondigd?
Of wij het waardig zijn…? Wanneer Hij op jouw verzoek één woord spreekt, worden wij bevrijd en verlost in heil.
Wat een genade. Amen.