02/06/2026
Dat gaat naar Den Bosch toe.
Op 30 mei stapten we in een dubbeldekker en reden om 9:00 weg. Ons jaarlijkse korps uitje was begonnen. Waarbij de chauffeuse, na en uur rijden, het enorme gevaarte perste door de binnenstad van den Bosch. Voordat we uitstapten werd er gevraagd of Gerrit aanwezig was. Vrij laat vond ik, maar toch aardig. Dat laatste viel vies tegen, want ze begonnen het lied te zingen ‘Dat gaat naar den Bosch toe’ met de tekst ‘en wie zal dat betalen zoete lieve Gerritje.’
Om 10:30, precies volgens schema, kwamen we op het plein bij de Sint-Janskathedraal. Daar maakten we kennis met een belangrijk persoon. Het was de man met de groene paraplu. Deze persoon fungeerde als baken in het chaotische centrum van de stad. ‘Ga de groene paraplu achterna!’ werd een gevleugelde uitdrukking. Een prima manier om elkaar niet kwijt te raken. Dapper liepen we in een lange rij van wel 70 mensen naar een café om daar een hoogtepunt te beleven van onze reis.
We kregen allemaal koffie met een Bossche bol met ernaast een mes en vork gerold in een servet. De reactie op dit enorme gebak was heel verschillend. Zo ging de een er voor bidden, want je weet nooit wat er onder de donkere laag chocolade zit. Anderen keken vertwijfeld hoe ze de bol moesten aanpakken, terwijl de meer gevorderden al bezig waren met de hand het gevaarte naar binnen te werken. Dat smaakte. Na dit karwei wilden sommigen weer naar huis. Het hoogtepunt van onze reis was, volgens deze reisgenoten, voorbij en nu kon het alleen maar minder worden. Wat kan een mens zich toch vergissen.
De man met de groene paraplu nam geen enkel risico. Fier stak hij zijn paraplu weer in de lucht en leidde ons naar de Sint-Jan. In de bus was ons verteld dat we ons niet frank en vrij mochten bewegen in de kathedraal. Er was een eucharistieviering aan de gang. Een bisschop was 25 jaar in het ambt en dat moest gevierd worden. Gelukkig mochten we wel een blik werpen op dit feest. Prachtig al die tradities en versieringen. Daar steken wij, als Leger des Heils toch maar schriel bij af. Sommige van ons namen de kans te baat om een kaarsje voor iemand aan te steken.
Omdat we de man met de groene paraplu niet uit het oog hadden verloren zaten we even later weer veilig in onze dubbeldekker. We gingen opweg naar de Gasthuishoeve. Een prachtig optrekje met oude ambachten, spelletjes en een lopend buffet. Ook de dieren waren niet vergeten. Zoals een van mijn favoriete dieren; de hangbuikzwijn. Wat zag ik dat beest heerlijk in de modder rollen. Het liefst zou ik, Hans Klein, er naast willen liggen. Tot over mijn oren in de heerlijke modder, waardoor de brandende zon mijn gevoelige huid niet meer kon teisteren. Helaas zou mijn vrouw dit geen goed idee vinden. Ze zou zeggen: “Ik ga niet in de bus naast een modderfiguur zitten”.
Tijdens het lopend buffet liepen er kippen rond die er als de kippen bij waren als er iets van tafel viel. De koks hadden gekozen voor tomatensoep in plaats van kippensoep. Slim. Onze complimenten voor het heerlijke eten. Na deze lunch konden een groepje een rondleiding krijgen door het gebouw en ging een andere groep buiten klippelbal spelen.
De man met de groene paraplu zag zijn kans schoon. Hij nam afscheid van zijn wegwijs plu en sprong als een jonge vent op een motor, die daar als pronkstuk opgesteld was. Het leek wel of hij zo uit de film ‘Easy Rider’ was gestapt. Prachtig. In het gebouw bezochten we een oude bakkerij. Gelukkig konden we dit lezen op het bord dat naast de deur hing. Anders hadden we niet herkend dat dit een bakkerij was. Zo oud was het.
Bij een ander gedeelte stond een klompenmakerij. Door de vele klompen die daar aanwezig waren was deze ruimte wel goed te herkennen. Een van de meest gewaardeerden korpsgenoten hief een bijl op om te demonstreren hoe nu zo’n klomp gemaakt werd. Toen werd het een paar dames te dol. Zij waren familie van echte klompenmakers en konden het tafereel niet meer aanzien. Hierdoor kregen we informatie uit de eerste hand over het klompen maken. Geweldig. Na nog een versnapering gingen we richting Vlaardingen. Een geslaagde korpsdag.
