08/08/2026
Op zondag 9 augustus gaat het in de Maranathakerk over de woelige baren. We lezen Jona 2, waarin de profeet vanuit de buik van de vis een psalmgebed bidt terwijl de golven hem overspoelen. We lezen ook het verhaal uit Matteus 14: 22-33, waarin we horen dat de leerlingen midden in de nacht in een boot op het meer van Galilea dobberen terwijl deze door de golven geteisterd wordt. Tegen het einde van de nacht, wanneer de leerlingen zo'n beetje de hoop hadden opgegeven, komt Jezus hen lopend over het woeste water tegemoet. Wanneer Petrus hetzelfde probeert, zakt hij weg in het water. De vraag is: waar gaat dit over? Het zijn verhalen vol Bijbelse symboliek, die we zullen ontsleutelen om ze goed te kunnen verstaan. Dan blijkt dat het in deze verhalen zomaar over ons eigen leven kan gaan. Over de golven die ons levensbootje kunnen treffen en over de woorden van Jezus: ‘Houd moed! Ik ben het, wees niet bang.' Kortom: een verhaal om in bewogen tijden weer wat grond onder de voeten te krijgen. We zingen ervan met lied 939:
'Op U alleen, mijn licht, mijn kracht,
stel ik mijn hoop, U zorgt voor mij.
Door golven heen, door storm en nacht,
leidt mij Uw hand, U blijft nabij.
Uw vrede diep, Uw liefde groot,
verjaagt mijn angst, verdrijft de dood.
Mijn vaste rots, mijn fundament,
U bent de grond waarop ik sta.'
Van harte welkom morgenochtend in de Maranathakerk, 2e Sweelinckstraat 156.
Afbeelding: Marc Chagall, Jonah against a blue background (1972)