The Dutch Pilgrim

Startpagina
Nederland
Spier
The Dutch Pilgrim

Routebeschrijving Website Contact opnemen met de plaats van aanbidding

🚶‍♂️ Wandeling van Nederland naar Santiago de Compostela en door naar Portugal
✝️ Op Pelgrimstocht – 2026
🙏 In gehoorzaamheid
🔗 GoFundMe volgt snel

11/10/2026

One week in Luarca, in pictures.

More to come obviously, but I really wanted to share this with you.

09/10/2026

Hi guys!

I felt like it was time to give you a proper update on my first week living in Luarca. I've got much more to share with you in the weeks and months to come. For now this little update on how I'm doing after living in Spain for a week.

Talk soon!

21/09/2026

The Dutch Pilgrim is going abroad!

Yes, I'm switching things up to English from now on because I'm leaving once more. A new adventure!

Watch the video and I'll tell you all about it.

11/09/2026

Pelgrimsdag 160

📍 Regio Muxía → Fisterra
🥾 Gelopen kilometers: 1500
🚲 Gefietste kilometers: 1145

Na een veel te korte nacht stapte ik vandaag weer op de fiets.Niet bepaald top fit, maar met één missie voordat ik Muxía achter me liet: de Muxíana bemachtigen.

Eerst naar het gemeentehuis. Niemand. Toen hoorde ik dat het certificaat ook bij de lokale albergue te krijgen was, dus daarheen. Alleen gold daar één voorwaarde: overnachten. Dat deed ik niet, dus geen Muxíana.

Dan nóg maar een keer terug naar het gemeentehuis.

En jawel. Nu zat er wél iemand.

Muxíana binnen. Yes!

Dat voelde toch als een kleine overwinning voordat de echte rit begon, want daarna moest ik nog naar Fisterra. En die tocht was pittig. Ik was nog steeds niet helemaal fit ;-) en de eerste 6 kilometer voelden alsof ik er normaal 15 reed. Maar ik had geboekt, dus teruggaan was geen optie.

Na ongeveer 10 kilometer kwam er gelukkig wat ritme in. De fitheid leek wat terug te keren en ineens begon de fiets weer vooruit te willen. Eten durfde ik nog nauwelijks, wat waarschijnlijk ook niet hielp, maar er kwam tenminste weer gang in de ketting.

Toen ik Fisterra binnenreed was het vooral: spullen neerzetten en even landen. Maar er moest nog één ding gebeuren. Mijn certificaat halen.

En ook die is binnen. De officiële Concello de Fisterra. Weer een bewijsstuk van een reis die steeds moeilijker samen te vatten wordt.

Daarna won de honger het eindelijk! Fit was ik nog altijd niet, maar er moest toch iets gebeurd. Dus ging ik een restaurant zoeken voor een late lunch, vroeg diner, hoe je het ook wilt noemen. Pizza. En die smaakte fantastisch.

En wie zat daar ineens weer? Tobi.

De pelgrim die ik in Negreira ontmoette. Hij had Fisterra bereikt, de vuurtoren gezien en was klaar om naar huis te gaan. Mooi hoe mensen ineens opnieuw in je verhaal opduiken. Heb jij ook mensen die tijdens een reis of periode steeds opnieuw opduiken, alsof bij dat hoofdstuk horen?

Daarna boodschappen gedaan en terug naar mijn appartement. Ik was klaar. Maar morgen wacht nog één bijzonder moment: kilometer 0. Vandaag is de koek op. Bis morgen!

09/09/2026

Pelgrimsdag 159

📍 Regio Mazaricos → Muxía
🥾 Gelopen kilometers: 1500
🚲 Gefietste kilometers: 1112

Vandaag was het eindelijk zover: op naar Muxía, mijn eerste eindpunt ná Santiago. De achterband stond gelukkig nog vol. Dat gaf vertrouwen, al ging het plaksetje natuurlijk wel mee. Je weet maar nooit.

Onderweg kwam ik veel pelgrims tegen, lopend én op de fiets. Sommigen naar Muxía, anderen naar Fisterra. En toen kwam dat paaltje: links Fisterra, rechts Muxía.

Morgen pas Fisterra, dus vandaag rechtsaf. Natuurlijk eerst een foto. Ik maakte er één van pelgrims uit Duitsland en Engeland, zij één van mij en daarna ging iedereen weer zijn eigen kant op.

Onderweg kreeg ik nog een flinke regenbui over me heen, maar tegen de tijd dat ik Muxía binnenreed scheen de zon alweer zo fel dat ik vrijwel droog was.

Eerste stop: eten. Niet ontbeten, flinke trek, dus entrecote. Waarom moeilijk doen?

Daarna naar Turismo. Gesloten. Dus door naar de kerk aan zee. Grote rotsen, golven die erop slaan en die kerk daar middenin. Indrukwekkend.

Even later begreep ik waarom Turismo dicht was: Muxía vierde feest. Live muziek, BBQ’s, kraampjes, eten, drinken en vooral veel gezelligheid. En dat praktisch voor mijn deur. Fiets met moeite in een veel te kleine lift naar boven, spullen weg en hup de drukte in.

Biertje erbij en gesprekken aanknopen. Zo stond ik ruim een uur te praten met een stel uit Baskenland. Daarna een klassiek stoofpotje gegeten dat door een vrouw van 80 was gemaakt, met broodjes worst en pulled pork erbij. Uit eten hoefde daarna niet meer.

Toen het feest rond 22:00 uur stopte, nog met wat mensen naar de kroeg. Gezelligheid kent geen tijd, maar slapen moest ook nog.

Dat ging minder soepel. Ik werd ’s nachts behoorlijk ziek. Was het het stoofpotje? Geen idee. Maar een nachtelijke schoonmaaksessie was niet helemaal de afsluiting die ik voor Muxía had bedacht.

Toch blijft vooral de gezelligheid hangen. Morgen richting Fisterra. Of ik daar fris aan begin? 😜 Dat lezen jullie morgen.

07/09/2026

Pelgrimsdag 158

📍 Regio Negreira → Mazaricos
🥾 Gelopen kilometers: 1500
🚲 Gefietste kilometers: 1077

Sorry dat ik jullie zo lang heb laten wachten, maar laten we snel verder gaan met het avontuur!

Na gisteren Santiago achter me te hebben gelaten, was het plan eigenlijk om direct door te trappen richting Muxía. Alleen dacht de vakantieperiode daar anders over. Bijna geen slaapplekken, dus dan maar in drie etappes. Vandaag stond Mazaricos op het programma.

18,5 kilometer. Prima te doen, dacht ik. Tot ik na ongeveer 10 kilometer ineens dat geluid hoorde waar je als fietser niet op zit te wachten: tsssssss. Daar ging mijn achterband weer.

Gisteren nog laten repareren en nu stond ik opnieuw langs de weg. Het lek vond ik vrij snel, maar daarmee was het probleem niet opgelost. Plakken, pompen, luisteren. Soms leek hij vol te blijven, vijf minuten later begon het weer te sissen.

Na ruim anderhalf uur stopten er twee fietsers om te helpen. Met mijn gebrekkige Spaans, veel wijzen en samen prutsen dachten we even dat het gelukt was. Dus ik weer op pad.

Helaas...

Onderweg nog een paar keer gestopt om lucht bij te pompen, maar de laatste kilometer was het klaar. Fiets aan de hand en lopen maar.

Bij aankomst heb ik het wiel er opnieuw uitgehaald en de nieuwe binnenband van gisteren vervangen door de oude.

En jawel. Die bleef gewoon vol.

Met handen alsof ik een middag in een garage had gewerkt eerst maar douchen en daarna het dorp in voor een biertje. De barman was zo vriendelijk dat ik er zelfs eentje van hem kreeg.

En toen liepen er ineens twee pelgrims voorbij die ik onderweg al meerdere keren had gesproken. Toeval bestaat niet, zeggen ze dan.

Na het eten hebben we elkaar opgezocht en nog wat gedronken. Mooie verhalen, veel gelachen en ineens eindigde een pechdag gewoon als een hele goede avond.

Morgen op naar Muxía, mijn tweede eindbestemming. Nu vooral hopen dat die achterband hetzelfde plan heeft.

Chau!

03/09/2026

Tijd om afscheid te nemen! Althans, voor even. Ik heb heerlijk kunnen bijkomen in Portugal bij mijn verre familie! Hetbwas geweldig om bij te komen maar het is nu tijd om eerst Nederland weer even te begroeten.

Vrienden en familie opzoeken. Maar... het avontuur gaat verder! Over 2 weken vertrek ik opnieuw naar Portugal om te helpen op een festival. En daarna? Daar kom ik op terug.

Maar eerst even naar "huis".

See you all soon!

PS: De rest van mijn reisverslag gaat morgen weer verder!

26/08/2026

2615 km later hebnik ook de Muxiana in handen! Op naar het einde van de wereld.

22/08/2026

Pelgrimsdag 157

📍 Santiago de Compostela → Negreira
🥾 Gelopen kilometers: 1500
🚲 Gefietste kilometers: 1059

Na vier dagen bijkomen ging het avontuur vandaag gewoon weer verder.

Santiago gehaald, maar klaar? Nog niet. Ik wil deze reis echt afsluiten in Fisterra, met Muxía onderweg. Eerste stop: Negreira, zo’n 19 kilometer vanaf Santiago.

Ik had graag wat meer kilometers gemaakt, maar in deze vakantieperiode zijn slaapplekken schaars. Dus roeien met de riemen die je hebt.

En eerlijk? Het voelde anders vandaag. Niet meer onderweg náár Santiago, maar verder richting het echte einde van mijn Camino.

De route naar Negreira was niet per se bijzonder. Het voelde vooral als een tussenstuk. Tot mijn hostess bij aankomst vroeg: “Ben je ook bij Ponte Maceira geweest?”

Uhm… nee.

Ik was er wel langsgekomen, maar niet echt doorheen gegaan. Volgens haar was dat een absolute must-see. De fietsenmaker ging pas een uur later open, dus vooruit: weer op het zadel.

En ze had gelijk...

Ponte Maceira was prachtig. De rivier, kleine watervalletjes, oude stenen gebouwen en precies dat rustige, rustieke Spanje waar je even wilt blijven hangen. Heel blij dat ik toch terug ben gegaan.

Daarna de fiets naar de fietsenmaker gebracht. Dat werd overigens geen groot succes, maar daarover morgen meer.

’s Avonds vroeg ik mijn hostess waar ik goed kon eten. Casa Barqueiro was volgens haar de beste plek van het dorp, dus daarheen.

En daar ontmoette ik Tobi uit Berlijn.

Hij vertelde dat hij na een iets te gezellig feestje wakker werd met een e-mail dat zijn vlucht geboekt was. Dus hup: naar Porto om de Camino Português te lopen. Nu was hij onderweg naar Fisterra. Precies mijn einddoel.

We hebben eigenlijk de hele maaltijd zitten praten over de Camino en alles wat onderweg gebeurt. Hij wilde mijn naam nog in zijn boekje schrijven, maar dat was hij vergeten.

“Als we elkaar weer zien, vraag ik het opnieuw.”

Wie weet. Goede maaltijd, onverwacht gesprek en weer een verhaal rijker. Morgen verder!

Adres

Ter Horst
Spier
9411TV

Website

https://thedutchpilgrim.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer The Dutch Pilgrim nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.