15/04/2026
De preek van afgelopen week.
In het verhaal uit Johannes 21 zagen we, dat volgelingen mogen meewerken in de missie van Jezus. Daarvoor wordt geen zelfredzaamheid verwacht, maar juist dat je de aanwijzingen van Jezus volgt. Het is en blijft immers zijn missie. We pasten dit verhaal ten slotte op drie manieren toe.
• Naar de samenleving waarin velen t gevoel hebben 'voor niets bezig te zijn', (wat soms een doorlopend gevoel kan zijn, dat niets echt van waarde is dat niets er echt toe doet) zegt dit verhaal: als Jezus eraan te pas komt, dat je wel degelijk iets te doen hebt, kan je leven juist tot verrassend veel goeds leiden.
• Naar hen, die al buitengewoon veel doen in het christelijk werk, veel inzetten voor de zaak van Jezus, en zich soms daarin wat overschatten, dat het lijkt dat Jezus niet zonder ons mensen kan, zegt dit verhaal: in de zaak van Jezus, heeft Jezus de leiding en zijn wij de medewerkers (die afhankelijk zijn van zijn aanwijzingen).
• Naar onszelf als we denken ongeschikt te zijn, of dat er teveel gebeurd is (door het ijs gezakt, beschamend enzo, mss herken je er iets in?) maar dan zegt dit verhaal: als Jezus de meermaals struikelende Petrus inschakelt, dan kun je er op rekenen dat jij ook opnieuw of alsnog ingeschakeld kunt worden in zijn missie (wat er ook is gebeurd, als je ervoor open staat om je door de Geest van Jezus te laten leiden). Als Petrus weer mee kon doen, dan kunnen wij dat allemaal.
