16/08/2026
Er zijn seizoenen waarin je zaait zonder te weten of er ooit iets uit zal komen.
Je blijft geloven. Je blijft bidden. Je blijft liefhebben. Je blijft gehoorzaam, ook wanneer je niet ziet wat het voortbrengt. En soms zaai je terwijl je hart pijn doet. Met tranen in je ogen en vragen in je hoofd.
Maar misschien is dat precies wat we soms vergeten: niet alles wat verborgen blijft, is verloren.
Een za**je ziet er in de aarde niet uit als een belofte. Het lijkt stil. Alsof er niets gebeurt. Maar onder de oppervlakte kan God al bezig zijn met iets wat jij nog niet kunt zien.
Psalm 126 zegt:
“Wie met verdriet in het hart huilend hun akkers inzaaien, ervaren tegen de oogsttijd vaak grote vreugde.”
Dus als jij vandaag in een seizoen zit waarin je vooral aan het zaaien bent: geef niet te snel op omdat je nog geen oogst ziet.
God vraagt je niet om te zien wat er onder de grond gebeurt. Hij vraagt je om Hem te vertrouwen met het zaad dat je in Zijn handen hebt gelegd.
Blijf zaaien. Blijf geloven.
De oogst is niet altijd zichtbaar voordat hij begint.
