http://www.hervormdoudbeijerland.nl/

Evangelisatie Oud-Beijerland, Oud-Beijerland, Zuid-Holland, Oud-Beijerland (2026)

26/04/2026

In Mattheüs 28:11–15 zien we hoe het Sanhedrin opnieuw wordt geconfronteerd met een beslissende boodschap.
Tot drie keer toe worden zij in het evangelie van Mattheüs op de hoogte gebracht:
bij Jezus’ geboorte, bij Zijn dood (wanneer Judas belijdt dat hij onschuldig bloed verraden heeft) en nu weer, bij de opstanding, door de soldaten.

Opvallend is dat juist soldaten en het Sanhedrin worden ingeschakeld rondom de verkondiging van de paasboodschap.
Maar wat doet die boodschap?
Raakt die hun hart?
Raken zij in vuur en vlam?
Zet het hen in beweging, zodat zij de boodschap doorgeven?
En hoe is dat bij ons?

Het Sanhedrin ontneemt het volk de boodschap.
Het tegenovergestelde gebeurt dus.
Op de paasmorgen vergaderen ze opnieuw.
Ze willen niet toegeven dat ze fout zaten.
Dat Jezus werkelijk is opgestaan.
Hun agendapunt is pijnlijk duidelijk: hoe maken we de paasboodschap ongedaan?
Hoe zorgen we ervoor dat deze waarheid niet doorbreekt?
We moeten van Jezus af.
Ze grijpen naar een oud middel: geld.
Kerkgeld zelfs.
Ze kopen de soldaten om en zetten hen aan tot liegen. “Zeg maar dat jullie sliepen en dat Zijn leerlingen Hem gestolen hebben.”
Zo proberen ze de leugensteen weer voor het graf te leggen.
De duivel is er met zijn leugens weer bij.
Judas kreeg loon om Jezus in het graf te krijgen. De soldaten krijgen loon om Hem daar te houden.

Maar de waarheid laat zich niet opsluiten.

Paulus zegt: als Christus niet is opgewekt, is de prediking zonder inhoud.
En wie de opstanding niet gelooft, kan niet zalig worden, zo belijdt Athanasius.

Daarom komt de vraag dichtbij.
Heel persoonlijk.
Heb je geen levende verbinding? Is je hart koud? Dan sta je, hoe rechtzinnig misschien ook, aan de kant van het Sanhedrin. Dat is hoogmoed. Verharding.

Maar heb je je al overgegeven?
Heb je gebogen voor Jezus?

Want Jezus leeft.
Hij leeft in eeuwigheid.
En Hij maakt dode zondaren levend.
Dat is het bewijs dat Hij leeft.
De Heilige Geest werkt dat.
Dan komt er berouw over je oude leven.
Dan besef je: ik had mij eerder moeten bekeren.
En dan weet je één ding zeker: mijn ogen zijn open gegaan.
Ik ben met Christus gekruisigd, begraven en opgestaan tot een nieuw leven.
Alles is nieuw geworden.

Niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij.

19/04/2026

Mattheüs 28:9-10
Jezus kwam de vrouwen tegemoet.
Hij zoekt hen op.
Hij neemt zelf het initiatief.
Zie! Dat is een uitroep van verwondering, alsof de hemel even openbreekt.
Opeens staat Hij daar. “Wees gegroet.”
Het is een bekende stem,
de stem van mijn Liefste,
zoals in het Hooglied.
Ik ben dezelfde.
De band is gebleven.
Het oude vertrouwen is er weer.

“Wees gegroet” betekent ook: verheug u. Verheug u over het wonder dat de dood is overwonnen.
Ik wandel in het vrolijk levenslicht, verheugd over de genade.
Genade is een gave, maar ook een opdracht. Verheug u, ga heen, vertel wat verdiend is op Golgotha.
Ga dat uitdelen.
Verheug je erover dat Hij alles heeft volbracht en dat je zelf niets hoeft toe te voegen.

Heb je Hem niet nodig, dan heb je alle reden tot vrees.
De vreugde in God is voor het leven,
pret is maar voor even.
Verheug je over zijn genade.

De vrouwen gingen naar Hem toe.
Ze grepen zijn voeten
en aanbaden Hem.
Zijn verheerlijkte lichaam raken ze aan, en tegelijk komen ze tot aanbidding.
Aanbidden is meer dan bidden en danken, Aanbidden is door de knieën gaan.
Het is jezelf klein maken en Hem hoog maken. Als je alles in Jezus ziet, ga je Hem aanbidden. Je ziet je eigen vuiligheid, maar vooral zijn schoonheid.

Aanbidden is overgave.
Buigen.
Je onderwerpen.
Je neemt dienst in Jezus’ leger.
En bij elk avondmaal teken je weer bij. Aanbidden is ook eerbied: vallen aan zijn voeten.

En dan zegt Jezus:
“Mijn broeders, bericht het hun.”
Geen verwijt of beschuldiging.
Maar voor het eerst noemt Hij hen zo: Mijn broeders.
Door het kruis heeft Hij het kindschap voor hen verworven.
Ze zijn een grote geestelijke familie geworden. Jezus is de oudste Broeder,
en wij, uit genade, tot kinderen aangenomen, geadopteerd.

Met Hem lijden, en met Hem de heerlijkheid in. Door het geloof een broer of zus van Jezus.
Hij nam onze ontrouw mee het graf in.
Hij deed alle schuld weg.
En nu mag ik zijn broeder of zuster zijn.

Ben ik dat al?
Door het geloof?
Ben ik een kind van God, dat de wil van de hemelse Vader doet?

Hij zal hen ontmoeten in Galilea.
Daar waar het begon: in de tijd van de eerste liefde.
Het volk dat in duisternis zat, zag een groot Licht.
En dat Licht leeft.
Jezus, hét Licht, komt je tegemoet, spreekt je aan.
En het zegt: verheug je.

13/04/2026

1 Korinthe 15 vers 35:
Gezaaid in de Godsakker voor de oogst van de eeuwige dag.
De natuur is vol van het wonder: de graankorrel wordt gezaaid, sterft af in de aarde en er groeit iets nieuws uit.
Het zaad vind je niet meer terug,
daar vindt het wonder plaats.

Zo gaat ook het oude lichaam de aarde in,
stof tot stof,
en uit dat stof kan God een nieuw lichaam doen verrijzen.
God kan dat, Hij maakte de mens uit stof.
Er komt straks iets oneindig veel meer tevoorschijn:
een compleet wonder met ons lichaam,
mooier, gaver en rijker.
Gemaakt voor de eeuwigheid.
Ons oude lichaam is ongeschikt.
Het is genade dat Hij uit het stof iets nieuws schept.

Jezus Christus is al met zo’n lichaam opgestaan. Zijn nieuwe lichaam heeft geen last van zwaartekracht en verplaatst zich anders.
Hij is de eerste van een nieuwe oogst.
Als je in Hem ontslapen bent, zul je ook opstaan met een nieuw lichaam,
omdat Hij voor ons gestorven is en ons leven heeft overgenomen.

We blijven dezelfde persoon,
zoals de gezaaide korrel en het gegroeide graan dezelfde identiteit hebben,
maar toch heel anders zijn.
We zullen elkaar herkennen en ontmoeten, opgewekt in onvergankelijkheid,
zonder gebreken,
stralend in Zijn licht.
Verlost van gebrokenheid en zonde,
opgewekt in heerlijkheid en kracht.

Het leven zal zijn: niet meer dienstbaar aan de zonde, maar aan Hem.
Eeuwig ontplooien tot vreugde van God, doorademd door Zijn Geest.
God in ons midden en wij bij Hem thuis.

Wie is de Heer Jezus voor mij?
Hij zegt: wie in Mij gelooft, zal leven.

29/03/2026

Jezus staat als het Lam tegenover de Adelaar van het Romeinse Rijk.
Bekleed met een scharlaken rode soldatenmantel, een doornenkroon en een rietstaf. Het tegenovergestelde van een keizersmantel, lauwerkroon en een scepter.

Hij bekleedt Zich met mijn zonden.
Hij wast ze witter dan sneeuw.
Hij wordt tot zonde gemaakt en wij zijn rechtvaardig in Hem.
Jezus ruilt ons vuile rode kleed voor een wit kleed. Een wonderlijke ruil.
Hoe kom je aan dat witte kleed?
Door het geloof in Hem.
Bid: O God, wees mij, de zondaar, genadig.

Hij draagt als de zondebok, omhangen met de doornenkrans, onze zonden weg.
De doornen vertolken Gods vloek over de schepping sinds de zondeval.
Maar ook de vloek over de mensheid door de zondeval: ons leven is vol pijn, kruis en verdriet.
Ik had daar moeten gaan.
Ik vlocht Zijn doornenkroon.
Jezus draagt de vloek weg en geeft ons de zegen.
Hij bemoedigt ons en maakt ons kruis dragelijk.

Hij houdt een rietstaf in Zijn rechterhand.
Hij staat in majesteit.
Jezus ontfermt Zich over het geknakte riet, het gebrokene.
Hij wordt één met hen.

Jezus Overwinnaar!

Hij staat er boven.
Hij wíl het dragen.
Hij staat er als Middelaar.
Hij overwint de spot.
Hij draagt het in stilte, in verheven majesteit.
Hij duldt, lijdt en overwint!
Jezus is Heer!
Hij is de Curios!
Komt laten wij aanbidden.
Onze Koning!

22/03/2026

Lukas 22 vers 53: dit is uw uur en de macht van de duisternis.

Het is nacht.
Judas komt om Jezus te verraden.
Hij doet dat met een kus.
Een teken van liefde wordt een teken van verraad.

Hier zien we geestelijke duisternis.
Leven zonder God is duisternis.
God is licht.
Alles buiten Hem is donker.
Sinds Genesis 3 is die duisternis in de wereld gekomen.
Er is een geestelijke strijd gaande.
Dat zien we hier heel duidelijk.

Het lijkt alsof de duisternis wint.
Satan gaat tekeer.
Hij wil mensen van God af*****en.
Hij wil ook jou terugtrekken.
Dat gebeurt niet altijd zichtbaar.
Maar er zit wel een strijd achter.

Bij Judas zie je hoe dat gaat.
Zonde krijgt ruimte.
Zijn hart verhardt.
De duisternis neemt toe.
Uiteindelijk geeft hij Jezus over.
Zo werkt het ook in ons leven.
Kleine zonden kunnen groeien.
Hebzucht, ongeloof of ontucht trekken je weg van God. Ontmasker ze.

De duisternis zit in ieder mens.
Daarom is het gevaarlijk om terug te vallen.
Dan vergeet je dat Jezus terugkomt.
De duisternis lijkt aantrekkelijk.
Maar het leidt tot ondergang.

Toch is er ook licht. Jezus geneest, midden in de chaos.
Het licht komt van Hem.
Aan het kruis wordt het donker.
Drie uur lang. God verlaat Hem.
Hij daalt af in de diepste nood.

Maar Jezus overwint. Hij vergeeft de zonde.
Hij breekt de macht van Satan. Hij vermorzelt de kop van de vijand.

Daarom is er hoop.
Het licht is ontstoken.
Wie gelooft, komt uit de duisternis.
Hij komt in het Koninkrijk van God.
Daar is vrijheid.
Daar leer je leven met God.
Daar volg je Hem en dien je Hem.

Jezus zegt: dit is uw uur. Niet Mijn uur.
De duisternis krijgt Hem er niet onder.
Hij overwint.
Nu regeert Hij in de hemel, in het licht.

Richt je hart op Hem.
Zie de Overwinnaar.
Hij staat vast.
En wie bij Hem hoort, zal ook staande blijven.

15/03/2026

Jesaja 53:11

De Vader spreekt hier over Zijn Zoon en zegt dat Hij vrucht zal zien op Zijn werk.
Het werk van Christus is niet tevergeefs geweest. De moeitevolle inspanning van Zijn ziel wijst op het diepe lijden dat Jezus heeft gedragen.
Daarbij wordt wel eens een vergelijking gemaakt met barensnood: een intens lijden dat uiteindelijk vrucht voortbrengt.

Jezus heeft niet alleen lichamelijk geleden, maar vooral ook zielelijden gedragen.
Dat zielelijden was de ziel van Zijn lijden.
Hij droeg de last van de zonde.
Door Zijn striemen zijn wij genezen van de zondenkwaal.
Hij deed verzoening voor de zonde.
Zelf was Jezus volkomen vrij van zonde, terwijl Hij toch te midden van zondaren leefde.
Juist dat bracht groot lijden met zich mee.
Zijn hart was zuiver en gevoelig, en overal waar Hij keek zag Hij de zonde.
Dat gaf Hem diep zielelijden.

Onze ongerechtigheid werd op Hem gelegd.
Uit grote liefde liet Hij Zich veroordelen voor anderen.
Jezus stierf voor een ontelbare menigte, met al hun zonden.
Hij droeg de straf volledig weg.
En van de vrucht van Zijn lijden heeft Hij vreugde. Hij is verzadigd, tevreden: Zijn werk is volbracht.

Hij stierf opdat een ieder gered zou kunnen worden.
Wie in Hem gelooft, zal zalig worden.
Dat evangelie wordt aan iedereen gepreekt.
Hij leed voor hen die op Hem betrouwen.
Met Zijn bloed heeft Hij hen gekocht die in Hem geloven.
“Wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.”

Wanneer God je aanvaardt, ben je rechtvaardig. Maar om gered te worden moet je rechtvaardig zijn voor God.
Hoe kan dat?
Door de kennis van de Heere Jezus.
Ken je Hem in je hart? Vertrouw je Hem?
Neig uw oor, kom tot Mij, en uw ziel zal leven.

Mijn zonden worden Zijn zonden, en ik ontvang de gerechtigheid van Jezus. Hij draagt onze ongerechtigheden.

Het gevolg daarvan is dat je Hem gaat liefhebben en dat je leven radicaal verandert.
Hij zal velen rechtvaardig maken, en niemand hoeft zichzelf daarvan uit te sluiten.
Want als je je zonden zelf moet dragen, zal het lijden ondraaglijk zijn.
En als je het telkens uitstelt om tot Jezus te vluchten, wordt je hart steeds harder.
Uitstel tot morgen is van de duivel.

Daarom klinkt de roep van het evangelie:
kom nu.
Heden.
Ga tot Hem.
Geloof en leef.

08/03/2026

Een gewillige Zaligmaker en krachteloze discipelen
Mattheüs 26:39-40

Het is de donkerste nacht in het leven van Jezus. Hij gaat naar Gethsémané.
Hij gaat bidden in verdriet en angst.
Jezus heeft in deze nacht behoefte aan nabijheid:
van God,
Van mensen.
Want Hij is mens én God.
Jezus weet welke weg Hij moet gaan.
Hij zoekt in gebed Zijn Vader.
Hij heeft Gods kracht nodig.
De kracht van het geloof.

Heb ik een diep vertrouwen op de Heere?
Ga ik in mijn nood ook naar Hem toe?

Jezus geeft hier Zelf het voorbeeld.
In nederigheid en in een diep vertrouwen
dat God Zich niet vergist.

Hij neemt Zijn discipelen mee.
Vrienden zijn nodig in moeilijke momenten. Verbondenheid en vertrouwen doen er dan toe. Vooral Petrus, Jakobus en Johannes neemt Hij dichter mee.
Zij zijn vaker bij Hem in intense momenten. Bijzonder verbonden.
Jezus vraagt:
Waakt en bidt met Mij.

Hij knielt neer.
Hij is zeer bedroefd en angstig.
De mentale spanning is zo groot dat Hij bloed zweet.
“Mijn ziel is geheel bedroefd, tot de dood toe.”
Jezus laat hen naar binnen kijken in Zijn hart.
Hij spreekt Zijn verdriet uit.
Het maakt kwetsbaar. Toch doet Hij het.

Doen wij dat ook? Of doen we ons vaak sterker voor dan we zijn?

Het is de kracht van vertrouwen op God.
Jezus durft te laten zien wie Hij is en wat er in Hem omgaat.
Hoe dichter je bij de Heere leeft, in Zijn barmhartigheid, hoe beter we Hem kennen.
Dan worden wij eerlijk voor God en naar de mensen.

Hij voelt de last van de zonde en de heilige toorn van Zijn vader.
Die is niet te dragen.
Hij krijgt de schuld om ons te bevrijden.

De zonde brengt duisternis, scheiding en onrust.
Ze breekt de relatie tussen God en mensen en ook tussen mensen onderling.
Jezus gaat die duisternis in om verzoening te brengen.

Waakt! Dat is geestelijk waken.
In deze wereld is een geestelijke strijd: oorlogsgebied.
De duivel is een brullende leeuw die rondgaat en wil verslinden.
Wees waakzaam, wees op je hoede.
De duivel wil mensen kapotmaken.

Jezus knielt neer.
Hij buigt zich diep voor Zijn Vader.
“Mijn Vader,” bidt Hij.
Dat is een teer en intiem gebed.
Hij vraagt of het mogelijk is dat deze beker aan Hem voorbijgaat.
Want in die beker zit de straf op de zonde: godverlatenheid en diepe, helse smart.

“Niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt.”
Dat is overgave. Diep vertrouwen. Vast geloof.

De discipelen kunnen niet waken.
Ze waren vermoeid door alle emoties.

Gebed in geloof doet iets.
In gebed leren we ons leven in Gods hand te leggen.
Gebed is het middel waardoor iemand in verdriet en angst niet ten onder gaat.
In het gebed worden we door God vastgehouden.

Daarom is het goed om meebidders te vragen. Mensen die met je meebidden dat God je vasthoudt.
En het is ook goed om zelf voor anderen te bidden.

Gebed verandert altijd de gelovige bidder.
En soms verandert God ook de omstandigheden.

De discipelen waken niet.
Maar Jezus is de gewillige Zaligmaker.
Hij gaat de weg van het lijden vrijwillig.
Hij sterft voor krachteloze mensen.
In de kracht van Zijn liefde gaat Hij die weg tot het einde.
En Hij bidt zelfs dat het geloof van Zijn discipelen niet zal ophouden.

Hij maakt onze geest gewillig.
Hij helpt ons om in Zijn voetstappen te gaan.
In rust en in kracht.

23/02/2026

“Achter Jezus.” Matteüs 16:23

Wat is de grootste prestatie die ooit door een mens is geleverd? Wat Jezus deed:
Hij stierf aan het kruis. Een wereldprestatie.
Hij redde zondaren.
Hij herstelde de gebroken relatie tussen God en mens.
Zijn drijfveer, zijn passie: zondaren zalig maken.
Door Hem mogen wij God Vader noemen.
Door Hem ontvangen wij het eeuwige leven.

Maar dit lijden en sterven was voor de discipelen onbegrijpelijk.
Het kwam als een schok, juist ná de belijdenis dat Jezus de Messias is.
En dan zegt Jezus ook nog: jullie moeten hierover zwijgen.

Petrus kan het niet verdragen.
Hij wil Jezus beschermen, bewaren, vasthouden.
Maar Jezus zegt:
“Ga weg achter Mij.”

Waarom?
Omdat Petrus Hem wil weghouden van het kruis.
En zo wordt Petrus, onbedoeld, een struikelblok.
Zelfs een instrument in handen van de satan,
die niets liever wil dan Jezus van het kruis wegtrekken.
De duivel is bang voor het kruis.
Het kruis is zijn grootste nederlaag.
Jezus moet lijden.
Het is de vervulling van Gods profetieën.
Het is onderdeel van Gods verlossingsplan.

En Jezus wil dit.
Hij is gehoorzaam.
Hij gaat vrijwillig.
Uit liefde.
👉Omdat Hij aan ons dacht.
Als Hij was tegengehouden,
dan zouden wij verloren zijn.

Zijn lijden was diep.
Lichamelijk: zichtbaar.
Maar vooral geestelijk: onzichtbaar.
De Godverlatenheid.
Geen vaderliefde, geen genade.
Volkomen alleen.

Jezus wijst Petrus op zijn plaats:
achter Hem.
“Volg Mij.
Ik weet wat jou tot vrede dient.
Achter Mij ben je veilig.
Achter Mij is de schuilplaats.”

Niemand hield Jezus tegen.
Zijn liefde overwon elke tegenstand.
Stel je voor:
als Jezus was tegengehouden op weg naar het kruis; hoe zou jouw wereld er dan uitzien?
Is dat niet het verschil tussen leven en dood?

Toen Hij stierf, was het de grote Verzoendag.

Wacht niet.
Zoek Hem.
Hij laat Zich vinden.

Wat houd je tegen
om te knielen voor Hem,
je zonden bij Hem te brengen,
en Jezus zijn werk te laten doen?

Luister de hele preek op YouTube Hervormd Oud-Beijerland 22-2-26 ochtenddienst Dorpskerk

15/02/2026

In Lucas 18:18 komt een rijke leidinggevende naar Jezus.
Hij spreekt Hem aan met: Goede Meester.
Hij wil Jezus wellicht gunstig stemmen door dat te zeggen.

Deze man is bezig met het eeuwige leven,
met het deel krijgen aan Gods Koninkrijk.
Hij stelt de vraag:
Wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven?

Dat is ook een vraag voor mij.
Ben ik er zeker van dat ik dat thuisland erf?
Ik verdien het niet, maar erven is verwachtingsvol.

Of zet ik die vraag van mij af?

Ga met je vragen naar Jezus.
Pleit op Zijn woord.

Jezus zegt: Je kent toch de wet?
Deze man leefde onberispelijk.
En Jezus had hem lief.

In Johannes 3, vers 16 lezen we:
Zo lief heeft God de wereld, dat Hij Jezus geeft.
Zo toont God Zijn liefde.

Wat moet ik doen?
Geloven en vertrouwen.
Leef naar de wet en wees dankbaar.

Maar dan zegt Jezus:
Eén ding ontbreekt je nog. Eén ding is nodig.

Heel specifiek tegen die man zegt Hij:
Verkoop wat je hebt en volg Mij.
Dat zegt Hij niet tegen ons allen.

God ziet ons hart aan.

Hij bezit zijn geld niet,
maar het geld bezit hem.

Jezus legt de vinger op de zere plek.
Confronterend.
De vraag is dan ook:
Wat staat mij in de weg?
Waar zit mijn zere plek?

Wie kan dan nog behouden worden?
We moeten niet gaan optellen van goede dingen.
Wij zijn schuldig.
Van onszelf zijn we een nul.
Het gaat niet om compromissen sluiten,
maar om Gods manier.
Onvoorwaardelijke overgave.
Hem gehoorzamen.
Het kan alleen door Jezus,
die gekruisigd is.
Wat bij mensen onmogelijk is,
is bij Hem mogelijk.

Als Hij spreekt, ontstaat verlangen.
Hij ontdekt je aan jezelf.
En dat je bij Hem moet zijn.

Hij toont onvoorwaardelijke liefde.

08/02/2026

Psalm 121. God bewaart Zijn volk.

Psalm 121 is een pelgrimspsalm.
Als het volk opging naar Jeruzalem, zongen ze pelgrimsliederen. Liederen voor onderweg.
De pelgrim komt uit de benauwdheid. Met vragen. Met nood. Met het hart gericht op God.

Hij beseft: ik ben onderweg.
Onderweg naar Sion.
Of naar het verderf.

Naar wat ben ik op weg?
Waar loopt mijn levensweg op uit?

“Ik sla mijn ogen op naar de bergen.”
De bergen om hem heen, die zien op zorgen op je levenspad.
Geloof begint in de diepte.
De omstandigheden kunnen ongrijpbaar zijn. Maar ook van binnen kan het donker zijn.
Strijd met de zonde.
Strijd over de afstand met God.

Hoe kan ik bestaan voor God?
Hoe kom ik met een onrein hart uit deze wereld?

Soms is het zó donker in het geloofsleven.
Dan wordt het een gebedsworsteling.
“Bent U er?”
“Ziet U mij?”

Door geloof durft hij te vragen.
Hij keert zich tot God.
Hij erkent zijn nood.

“Heere, ik moet bij U zijn.”

Er klinkt een belijdenis:
“Mijn hulp is van de HEERE.”

Niet zoeken in jezelf.
Niet in mensen.
Niet in omstandigheden.
Maar bij de HEERE, Die hemel en aarde gemaakt heeft.

En dan verandert de toon.
Van onzekerheid naar bemoediging.
Alsof iemand die de weg kent, naast hem komt lopen.

“Hij zal uw voet niet laten wankelen.”
Je ziet niet de hele reis.
Maar elke stap ziet de HEERE.
God is erbij. Bij elke stap.
Krachtig nabij.
Hij bemoedigt en belooft bewaring.

Leg je levensweg in Gods hand.
Je hoeft het overzicht niet te hebben.
Hij is met je.

Heel Israël wordt aangesproken.
“Zie, de Bewaarder van Israël zal niet sluimeren noch slapen.”
Hij is niet afgeleid.
Hij waakt.
Hij is nabij, als een schaduw aan je rechterhand.
Naast ons.
Met ons: Immanuel.

Overdag.
En in de nacht, als je wakker ligt van zorgen.

Hij bewaart je voor alle kwaad.
Hij bewaart je ziel.
Hij laat niet los wat Zijn hand begon.

Alles wat je onderneemt, je komen en je gaan, ligt in Gods hand.
Van nu aan tot in eeuwigheid.

Onze ziel is bewaard.

De structuur van Psalm 121 doet denken aan de hogepriesterlijke zegen uit Numeri.
Hier is als het ware de priester aan het woord.
Hij zegent de pelgrim.
De beloften worden aangezegd.

En achter die priester staat de grote Hogepriester.
De Borg.
Jezus Christus.

Als wij Hem kennen, zijn wij bewaard.

Hij ging Zelf de weg.
Hij werd niet bewaard.
Hij ging de nacht in.
Hij ging ons voor.
Hij droeg de vloek.
En wij ontvangen de zegen.
En de vergeving.

De belofte van bewaring en zorg rust op Zijn offer.

Zet je voeten daarom op de stapstenen van belofte en bewaring.
Niet op je gevoel, maar op Gods Woord.

Psalm 121.
Dat zijn Gods stapstenen voor onderweg.
Op de levensweg.

01/02/2026

Een staredown tussen kickboksers is het moment vlak voor de strijd. Alles staat op scherp.
Zo kijkt Jezus in Johannes 11 de dood aan.
Furieus.
De laatste vijand.
Hij is klaar voor de strijd.

In Bethanië is de rust verdwenen.
Lazarus is ernstig ziek.
Maria en Marta sturen een boodschap naar Jezus. Een gebed.
Heere, hij die U liefhebt, is ziek.
Ze leggen hun nood bij Hem neer.
Zo eenvoudig is bidden.
Je zorgen neerleggen bij de Vader.

Jezus hoort het, maar toch blijft Hij waar Hij is.
De tijd verstrijkt.
En tijd maakt verschil tussen leven en dood.

Voor ons voelt het als zwijgen.
Als te laat.
Maar hier maken wij vaak een grote vergissing.
Dat God moet doen wat ik wil, wanneer ik het wil. Alsof wij het overzicht hebben.
Alsof wij alwetend zijn.
Jezus zegt dat Hij blij is dat Hij daar niet was,
opdat zij zullen geloven.
Dat is het doel.

Als Jezus uiteindelijk in Bethanië aankomt,
is Lazarus al gestorven.
Vier dagen in het graf.
De dood lijkt definitief.
En dan staat Jezus daar.
Heftig bewogen.
Furieus over de dood.
Hier staat de Strijder.
De Leeuw uit Juda.

Want door de zonde is de dood in de wereld gekomen.
God kon niet zomaar zeggen: leef.
Daarvoor was verzoening nodig.
Daarom is Jezus gekomen.
Wie in Hem gelooft, zal leven.
Want Hij draagt de zondenschuld.
Hij opent de weg.

Jezus huilt, omdat Hij de wereld liefheeft.
Zijn tranen vermengen zich met die van Maria en Marta.
Hij staat naast hen.
Naast ons.
Dan roept Hij met luide stem het leven terug. Lazarus, kom naar buiten.

Dit is het voorspel.
Een vooruitwijzing.
Aan het kruis zal Jezus de dood definitief verslaan. Zijn eigen opstanding zal het bewijs zijn.
Nu al laat Hij Zijn heerlijkheid zien.

Wij leven nog in de nacht, in het laatste der dagen. Verdriet en dood zijn er nog.
Maar wij dragen het licht van Gods heerlijkheid met ons mee.

Wie gelooft, zál leven.

25/01/2026

Mattheüs 3:13-17 Een bijzondere doop

Velen lieten zich in de Jordaan dopen door Johannes.
Ze legden hun oude, zondige leven af en begonnen een nieuw leven in de Heere.

En dan komt Hij.
De grote Koning is in aantocht.
Jezus, tussen de zondaren in.
Naast de heraut.
Wat is Zijn bedoeling?
Hij komt om door Johannes gedoopt te worden.

Iedereen die zijn zonden beleed en zich bekeerde, werd niet geweigerd.
Zij werden gedoopt.
Maar wanneer Jezus voor Johannes staat, weigert Johannes.
“Ik heb het nodig om door U gedoopt te worden met de Heilige Geest en met vuur.
Hoe zou ik een Zondeloze kunnen dopen?”

En toch moet het gebeuren.
Het wordt door God geëist: alle gerechtigheid moet vervuld worden.

Jezus wil de wil van Zijn Vader doen.
Daarom wil Hij hetzelfde water in als de zondaren.
Hij stelt Zich op één lijn met hen.

Hij neemt de schuld op Zich.
Hij draagt het oordeel, ons ten voordeel.
Hij wordt tot zonde gemaakt.
Ik voor u, anders zou ik de eeuwige dood moeten sterven.
Straks zal dit ten volle blijken op Golgotha, aan het kruis, waar Hij Gods gericht draagt.

Maar nu staat Hij op uit het water.
Zoals Hij op Paasmorgen zal opstaan uit het graf.

Onze doop ligt vast in de lijdensdoop van Jezus.
In deze doop ondertekent Hij dat Hij ons wast in Zijn bloed.

Hoe groot is Uw liefde, Heere, dat U dit wilde doen.

Dan scheurt de hemel open.
De Geest daalt neer als een duif.
En de stem klinkt:
“Zie, dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb.”

Hij is nu klaar om Zijn werk te gaan doen.
Toegerust voor Zijn ambten: Koning, Priester en Profeet.
Hij is gekomen om te dienen en Zijn leven te geven.

Johannes getuigt:
“Zie, het Lam van God.”
Hij draagt de bruidskerk over aan Jezus.
Hij moet wassen, en ik minder worden.

En jij?
Ben jij al met de Heere Jezus gestorven?

Ieder kind van God mag belijden:
ik ben in genade aangenomen, tot zoon, tot dochter.

In de doop legt Hij Zijn hand op mij en zegt:
“Je bent van Mij.”

Daarom mag ik biddend pleiten.
Ik ben gedoopt óm behouden te worden en deel te hebben aan het beloofde heil.

Evangelisatie Oud-Beijerland

26/04/2026

19/04/2026

13/04/2026

29/03/2026

22/03/2026

15/03/2026

08/03/2026

23/02/2026

15/02/2026

08/02/2026

01/02/2026

25/01/2026

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Plaats Van Aanbidding

Snelkoppelingen

Delen

Type