03/03/2022
Voorwoord Informatieblad maart - april 2022.
Geachte Lezers,
In de wereld- en kerkomstandigheden waarin we nu zijn, is onze eenheid van groot belang! Tijdens het H. Triduum laat de Kerk ons bidden: “respice, quaesumus, Domine, super hanc familiam tuam”, “zie neder, vragen wij, Heer, op dit Uw volk”, oftewel Uw Godsfamilie. We maken deel uit van het Mystiek Lichaam, de Kerk. De nieuwe Adam, Jezus, en de nieuwe Eva, Maria, hebben dit nieuwe Godsvolk voortgebracht. En welk een voorrecht, hoe vertrouwelijk mogen we nu weer met God omgaan, we bidden: Onze Vader!
Gods Voorzienigheid heeft er voor gezorgd dat wij mensen om ons heen hebben, dat we deel uitmaken van een samenleving. Als sociale wezens geschapen, hebben we elkaar nodig, zowel in de bovennatuur als in de natuur. We maken deel uit van het geheel, waaraan we moeten bijdragen, en waardoor we ons ook juist kunnen ontplooien.
Pater B. Naaijkens benadrukt het sociale aspect van de sacramenten. “De H. Communie bijvoorbeeld, maakt ons één met Christus, maar ook één met elkander, of nog meer één met elkander. Wij knielen aan één heilige tafel: wij vieren gezamenlijk één heilig eucharistisch Offer. Het brood zelf verzinnebeeldt onze eenheid: het is samengesteld uit vele tarwekorrels, en uit vele druiven wordt de wijn geperst”. (Leven met God, woe. na de 5e zo. na Driek.)
Christus bad: “ut unum sint”, “mogen ze allen één zijn”. (Jh. 17, 21) De vroegste geschiedenis van de Kerk laat die eenheid ook zien: “De menigte van gelovigen was één van hart en ziel”. (Hand. 4, 32) De H. Apostel Paulus schreef aan de Efeziërs: “Gedraag u overeenkomstig uw roeping; verdraag elkander in liefde met alle ootmoedigheid, zachtheid en geduld; doe uw best de eenheid van de geest te bewaren door de band van de vrede”. (4,2 v.) De bij de Godsfamilie passende familiegeest was bestendig, doordat de gelovigen “bleven volharden in de leer van de apostelen en de onderlinge gemeenschap van het breken van het Brood”. (Hand. 2, 42) Ten tijde van Paulus werd Filemon vervuld met eerbied voor zijn slaaf Onésimus, omdat deze tegelijk met hem mocht aanzitten aan dezelfde Tafel, en eten van hetzelfde gemeenschappelijk Brood. Tweedracht is een zonde tegen de familiegeest. Waar nu de H. Eucharistie ontsteld wordt, maakt men het middel tot eenheid kapot!
De oprechte liefde, die gewoon is tot zaligheid en welzijn van allen alles te doen en te lijden, komt voort uit de H. Communie! Kortom, met haar komen alle christelijke deugden die het familieleven in de Kerk zo goed en lieflijk maken: hulpvaardigheid, vrijgevigheid, onbaatzuchtigheid, oprechtheid en vergevingsgezindheid. Want “ledematen zijn we van elkander.” (Ef. 4, 25) “Het oog kan niet tot de hand zeggen: ik heb u niet nodig; het hoofd niet tot de voeten: ik heb u niet nodig. ... Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee; komt één lid in aanzien, alle leden delen in zijn vreugde. Welnu gij zijt het lichaam van Christus, en ieder in het bijzonder Zijn leden.” (1 Kor. 12, 21-27) “Zie, hoe goed en lieflijk het is, als broeders eendrachtig samen te zijn!” (Ps. 133, 1) Gaan we voor de eensgezindheid, aangespoord, en onze ziel voedend door de H. Communie!
Genadevolle Vasten!
~ Pater Carlo de Beer.
Bron: https://www.informatieblad.org/wp-content/uploads/2022/03/ib330-72.pdf