05/07/2019
Donderdag, om kwart over tien op de fiets naar het IDO (Interkerkelijk Diaconaal Overleg). Bij aankomst bij het IDO hadden ze direct contact met de dame die taallessen verzorgt, die was nog aan het opruimen. Zij pakte het mooi op en vertelde enthousiast wat zij deed.
Op de eerste etage bij het IDO werd verteld over de werkwijze betreffende schuldhulpverlening en de relatie met het MDF (Maatschappelijke Dienstverlening Flevoland). Opvallend was de vraag van hen hoe schulden ontstaan, er is geen onderscheid daarin met de Oekraïne. Inkomensverlies, gedrag, verslaving, echtscheiding zijn dezelfde factoren. Wat hen het meest trof was dat er in Nederland ook veel mensen met schulden zijn.
In het gesprek met het inloophuis werd verteld over de activiteiten. Basis is de open deur, iedereen is welkom. Ze betrekken vrijwilligers en bezoekers er bij. Maaltijden verzorgen, jaaruitje regelen, recent van een bezoeker de begrafenis verzorgd vanuit het IDO. Er is nog even een kijkje in het winkeltje genomen.
Daarna werd ze een heerlijke maaltijd voorgeschoteld samen met de bezoekers. Ook daar ontstonden mooie gesprekken.
Na de maaltijd zijn ze alleen op de fiets een winkelrondje gaan houden, eerst Jumbo, vervolgens LIDL, ALDI en BONI. De fietstassen waren afgeladen met voornamelijk voor onderweg en het thuisfront. Ze wilden ook nog naar Batavia stad maar daar was geen tijd meer voor. Om vijf uur belden ze aan bij de familie waar ze mochten eten. Bijzonder omdat ze elkaar niet kenden en nooit eerder hadden ontmoet. Dit het het verslag van de gastheer:
Wat een mooie ontmoeting! Afstanden kunnen overwonnen worden als Christenen elkaar mogen ontmoeten.
Eerst informatie uitwisselen. Martine moest helaas werken. De twee oudste jongens deden al aardig mee in het Engels spreken. Sergey kon hun goed volgen en mooi vertalen. Ze spraken over MBO opleiding van Martijn en bij Christian over de Jeugdbrandweer van Lelystad.
We hebben heerlijk groentesoep gegeten en sla uit eigen tuin.
Onder de maaltijd gesproken over hun bezoeken nu aan Lelystad plus de organisaties en over mijn werk in de ChristenUnie en gemeenteraad.
Verbazing dat je als “member of the citycouncil” niet gratis kon reizen met OV en al helemaal dat het geen fulltime baan was.
Armoedebeleid in Lelystad (10% jongeren hier groeit op in armoede) versus 80% bij hun. Daar word je stil van, de uitdaging is groot! Alcoholgebruik onder jongeren in Oekraïne is meer en op jongere leeftijd.
We moeten hier onze zegeningen tellen en tegelijkertijd blijven knokken voor ieder individu die Gods genade nodig heeft.
Nog gesproken over het onderwerp AED in Lelystad wat dinsdag op mijn voorstel besproken wordt.
De tijd vloog letterlijk voorbij. Ik weet het zeker, wij gaan ook een keer mee naar Oekraïne.
Na deze ontmoeting en maaltijd zijn ze terug naar de Lichtbron gefietst, waar Geerhard Kloppenburg ging vertellen over zijn rol als gevangenispredikant.
Hij heeft verteld hoe het gevangenispastoraat in Nederland georganiseerd is. Iedereen in de gevangenis heeft recht op geestelijke verzorging en Geerhard vertelde hoe dat in de dagelijkse praktijk gaat. Hij verzorgt samenkomsten op zondag, gespreksgroepen door de week en individuele gesprekken. Alles is onderworpen aan strenge regels. De ervaringen in Oekraïne zijn heel anders. Er zijn ook wel regels maar die zijn meer subjectief.
Bij dit gesprek was ook pastor Cor Harryvan aanwezig, net terug vanuit Kiev.
Wat onze gasten vandaag nog meer opviel waren de prachtige fietspaden, dat alles rond sociale voorzieningen goed geregeld is en dat er veel verschillende organisaties zijn die zich om mensen begeven. Temeer daar in de Oekraïne mensen met problemen door de overheid alleen nog maar verder in die problemen worden geholpen.