05/07/2026
Het was weer een mooie gevarieerde seizoenswandeling vandaag in Haastrecht olv Hans van Embden. Met 7 wandelaars en een virtuele van Paulina Bisdom van Vliet met het gedicht van ons gemeentelid en polderdichter Hadewey Buitenwerf. Natuurlijk is het gedicht voorgedragen bij het huis van Paulina.
Verrassende poldervergezichten en wandeling door de overtuin en de dorpsstraat met zijn oude huizen en raadhuis. Het was weer een mooie middag.
Onderstaand het gedicht:
Zie mijn rijkdom én voel mijn verdriet
Jij loopt over onze handgeknoopte tapijten,
bekijkt ons kristal, het verzamelde porselein,
ziet de gezellige schouw, de comfortabele fauteuils
en luistert naar het verhaal van je gids.
Je treuzelt en blijft achter.
Met vraagtekens in je ogen
blijf je roerloos voor mijn portret staan.
Ik zie je staren naar mijn onvergankelijke boeketje,
mijn schitterende parels, mijn dure kleding.
Je kijkt naar mijn gezicht, je peilt mijn ogen
Ik lees op je gezicht de bekende maar pijnlijke vraag:
Paulina, waarom heb jij nog steeds zoveel aandacht nodig?
Je betrokkenheid met de inwoners van Haastrecht,
je sociale en royale houding voor het verenigingsleven,
de kerk, opleidingen voor meisjes,
de pot met snoep voor de kinderen,
was dat niet genoeg?
Ik voel me lichtelijk beschaamd, zoals jij naar mij kijkt.
Ons huis, onze rijkdom, het geheimzinnige pakket,
de gewekte verwachtingen in de afgelopen eeuw.
Heb ik misschien hun vermeende schat de grond ingeboord?
Het was om Johan, mijn allerliefste schat,
hun burgemeester; hij stierf zo plotseling.
Mijn hart brak. Zonder hem, zonder kinderen,
zonder mijn ouders was het leven niet te verdragen.
Om zijn liefde voor Haastrecht en mij te koesteren
deed ik wat ik deed.
Zoek je gids en treuzel nu niet langer.
Kijk goed om je heen, dan zie je mijn rijkdom én
voel je mijn verdriet.
Hadewey Buitenwerf
Polderdichter van de Krimpenerwaard
