Refajahkerk Groningen

10/10/2025

Een sleutelbewaarder naar stilte in hartje stad 🤲🤫🕯

In het bruisende centrum van de stad Groningen is van alles te doen. In augustus het historische Gronings Ontzet, maar ook Noorderzon, Eurosonic, de 4 Mijl of de Paaskermis. Tel daar de wekelijkse markten, demonstraties, de bezoekers van Het Forum en andere evenementen bij op. Door alle drukte zou je kunnen vergeten dat er ook rustige plekjes zijn zoals De Prinsenhof. Maar vergeet ook de Lutherse Kerk aan de Haddingestraat niet. Twee keer per week ben je daar welkom om op adem te komen in de stilte.

Het Stadsklooster Groningen begon hier mee in 2015 op aswoensdag. Midden in de stad kan je er iedere maandag om 17.00 uur terecht voor een vesper en op woensdag om 09.00 uur voor een ochtendgebed. Bij binnenkomst ruik je de geur van kaarsen en zijn de zachte meditatieve klanken van de vleugel te horen. Het licht van de gebrandschilderde ramen valt er prachtig naar binnen. De viering bestaat uit gebed, 10 minuten stilte, mogelijk een korte meditatie en liederen van Iona of Taizé. Wanneer ik de vesper bezoek zijn er zo’n 20 gasten. Na 30 minuten sta ik buiten. Zowel bij binnenkomst als vertrek ben ik vriendelijk toegeknikt door Ton.

Samen met Adrie, zijn vrouw, zijn zij sinds de start vrijwilliger. Adrie is vandaag gastvrouw in de hal en Ton heeft de taak van sleutelbewaarder. Hij opent de poort en heet de bezoekers welkom. Ze zijn vooraf betrokken bij het gereed maken van de kaarsen, de lessenaar en de liturgieboekjes. Ton vertelt ondertussen dat het initiatief vanuit de PKN is begonnen, maar momenteel volledig draait op diverse vrijwilligers en giften. Het achterliggende idee is om in deze soms zo veeleisende en gejaagde samenleving ruimte te maken voor stilte en bezinning. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de eeuwenoude gebruiken van de verschillende monastieke tradities.

Meer dan 30 jaar geleden bezochten Ton en Adrie voor het eerst Abdij Sion in Diepenveen. Ze deden mee met de zeven getijdengebeden waaronder ook de nachtwake om 03.00 uur. Ton legt uit: ‘Het ritme is heel belangrijk en helpend. Het vormt een brug naar de verdieping van de band met God’. In het klooster ervoeren ze beiden rust: ‘Door de getijden voel je je onderdeel van een lange geschiedenis en ook de gedachte dat er altijd ergens wordt gebeden is bemoedigend’. De kloosterspiritualiteit heeft Ton destijds ook geholpen bij de voorbereiding van een dienst door bijvoorbeeld zijn woorden zorvuldiger te wegen. De aandacht voor stilte, rituelen en lichamelijkheid ziet hij als een belangrijke aanvulling op de gereformeerde spiritualiteit.

Ton geniet met Adrie zichtbaar van deze kleinschalige manier van kerk-zijn. Ze ontvangen veel in de stilte van deze voormalige schuilkerk en maken die graag toegankelijk voor iedere nieuwsgierige voorbijganger. Het blijft de grootste uitdaging om de rust van een vesper mee te nemen in je dagelijkse leven. Volgens Ton is ritme, aandacht voor je lichaam en ontspanning buiten de liturgie om daarom minstens zo belangrijk. Zo kan de liturgie je vormen en merk je er misschien iets van wanneer je bijvoorbeeld tijdens een gesprek minder snel bent afgeleid. Het is een van de sleutels naar wijsheid die deze bewaarder zelf heeft ontvangen.

Uw razende Refajahreporter

Via https://stadskloostergroningen.nl/ kan je meer info vinden over een bezoek aan een van de activiteiten. Je kunt je daar ook inschrijven als vrijwilliger of je aanmelden voor de nieuwsbrief.

20/07/2025

Onze topper Nicole in het Nederlands Dagblad met een interview over haar inzet bij de spelweek op het kerkplein van de Refajahkerk. Leuk om te lezen en van harte aanbevolen!

Evangeliseren op straat voelt voor Nicole Sikkema uit Groningen al gauw als opdringerig. Ze heeft een andere manier gevonden om haar geloof deze zomer te delen: een spelweek van de kerk waar alle buurtkinderen welkom zijn. ‘Sommigen horen de bijbelverhalen hier voor het eerst.’

20/06/2025

Deel je leven – Niemand aan de kant

Binnen de (mannelijke) voetbalwereld lijkt homoseksualiteit vaak een taboe. Wereldwijd zijn er niet veel bekende voetballers die uitkomen voor hun homoseksualiteit vanwege mogelijke negatieve reacties. Het is moeilijk om er een veilig klimaat te creeëren waarin het mogelijk is jezelf te zijn en om, als je er zelf voor kiest, uit de kast te kunnen komen. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat lhbtiq+'ers hierdoor eerder stoppen met sport.

Iemand die zich hier bij voetbalvereniging GRC (GVV-Royal-Combinatie) voor inzet is Marijke. Haar zoon is lid en zodoende las ze in de nieuwsbrief een oproep voor een iemand die wilde meewerken aan een pilot voor diversiteit en inclusie (later werd dit een bestuursfunctie). Marijke hoefde daar niet lang over na te denken: ‘Het doet me wat wanneer mensen stoppen met een sport omdat ze zich niet veilig voelen’. Deze nu nog uitzonderlijke functie kwam er dankzij de inzet van Alliantie Gelijkspelen, welke een pilot deed bij de gemeente Groningen. Deze alliantie is een samenwerkingsverband van organisaties dat zich inzet om lhbtiq+ acceptatie in de sport te bevorderen. Naast GRC doen de atletiek-, tennis-, hockeyvereniging ook mee.

Als lid van het bestuur vergadert Marijke eens per twee weken. Daarnaast helpt ze mee bij het organiseren van workshops en trainingen in samenwerking met de John Blankenstijn Foundation (vernoemd naar de bekende scheidsrechter die openlijk homoseksueel was), de KNVB en de KNHB (hockey). Het zijn workshops waarin trainers oefenvormen leren om te werken aan teambuilding en het voorkomen van uitsluiting vanwege geaardheid. Hierdoor kunnen spelers met verschillende achtergronden elkaar beter leren kennen en begrijpen. Dit beleid heeft ook raakvlakken met mogelijk pestgedrag. Marijke merkt bij veel amateurverenigingen, maar vooral bij de KNVB, juist een gebrek aan beleid op dit gebied. Een bekend voorbeeld hiervan is het besluit van de KNVB om het aan de clubs zelf over te laten om de One Love Aanvoerdersband wel of niet te dragen. Het maakt haar verdrietig maar ook strijdbaar. Wanneer de kerk even ter sprake komt, is Marijke ook scherp: ‘De kerk zou met het prachtige voorbeeld van Jezus juist een ander geluid kunnen laten horen in onze samenleving’.

Terwijl Marijke haar laatste slok koffie uit een regenboogbekertje drinkt, vertelt ze dat ze het wel eens lastig vindt om zich te verplaatsen in iemand die moeite heeft met inclusie. Inclusie houdt ook in dat je er anders over mag denken, maar toch blijft het wringen, want: ‘Hoe moeilijk is het voor jou wanneer je er zelf niet mee te maken hebt?’. Ondertussen blijft ze zich samen met het bestuur inzetten voor een inclusief klimaat bij GRC. Een van de jaarlijkse acties waarbij de weg tussen de voetbal- en hockeyvereniging in regenboogkleuren wordt versierd met krijt past daar bij. ‘Uit onderzoek blijkt dat veel kinderen afhaken bij sport vanwege hun identiteit’, verzucht Marijke. Er is dus nog een lange, maar hoopvolle weg met regenboogkleuren te gaan.

04/04/2025

Deel je leven – Vergadertijger in het voedselbos
Andries woont in de buurt van Groningen Airport Eelde en is werkzaam als directeur van Stichting Red een Kind. Hiervoor maakt hij aardig wat vergaderuren. Sinds een paar jaar zet Andries zich ook als vrijwilliger in voor de Stichting Werkgroep Landschap & Natuur Eelde (WLNE). Dit biedt hem de mogelijkheid om naast zijn werk als directeur ook buiten met zijn handen bezig te zijn. Zowel offline als online want hij heeft ook de website van WLNE gebouwd.

WLNE is in 2020 ontstaan omdat enkele bewoners van Eelde-Paterswolde het historische cultuurlandschap in hun omgeving zagen verdwijnen. Door intensieve agrarische bedrijfsvoering verdwenen houtwallen en boomsingels. Ook werden er sloten gedempt voor het samenvoegen van kleine percelen. Andries riep samen met andere dorps- en streekbewoners een stichting in het leven om het cultuurlandschap te beschermen. Dat doen ze door op erven heggen en fruitbomen te planten en door te helpen bij het het onderhoud van de wallen en singels, maar ook door de aanvraag van beschikbare subsidies.

Vervolgens was WLNE betrokken bij de aanschaf van drie percelen aan de Burgemeester Legroweg. Zo ontstond in 2024 het Voedselbos Eelde-Paterswolde. Hiervoor werd apart een coöperatie opgericht waarvan Andries penningmeester is. Dorpsgenoten kregen de kans om tegen betaling mede-eigenaar te worden van het bos of mee te werken als vrijwilliger. Daar werd enthousiast op gereageerd. Binnen een maand kwam er zo 70.000 euro binnen en elke zaterdag zijn er al snel zo’n 10-15 vrijwilligers actief. De een doet mee omdat er zo geen nieuwbouw komt en weer een ander omdat het initiatief bijdraagt aan duurzame voedselvoorziening.

Terwijl Andries sjouwt met zakken tuinaarde vertelt hij over zijn eigen motivatie. Hij ziet dat het Voedselbos samenbindend werkt in het dorp. Het doet hem goed dat er samenwerking is met beide basisscholen vanwege de educatieve functie van het bos. Zelfs de Europese Unie draagt bij vanuit een fonds voor regionale krimpgebieden. Hij komt hier zelf volgens eigen zeggen ook even uit zijn bubbel. Hij leert zijn dorpsgenoten beter kennen en geniet op de achtergrond van de mensen die hier op de voorgrond staan. Andries denkt in discussies over klimaat, consumptie en natuurbeheer meer praktisch dan principieel: “"in je eentje kan je niet een heel systeem veranderen, maar in het klein op je eigen plek wel een zinvolle bijdrage leveren".

05/02/2025

Be there!

06/12/2024

Deel je leven – Digitaal vaardig zonder zorgen 🖥📱👍
Forum Groningen heeft in de stad negen bibliotheeklocaties. Eén daarvan is te vinden in het centrum van Haren. Op dinsdagmorgen kan je daar een aantal cursisten vinden met het hoofd dicht bij het beeldscherm. Aangemoedigd door de overheid volgen ze daar een cursus om hun digitale vaardigheden te verbeteren. Ze krijgen persoonlijke hulp bij de opdrachten op de website oefenen.nl.

Terwijl de deelnemers geconcentreerd oefenen, loopt Ineke van computer naar computer heen en weer. Zij is vrijwilliger bij Forum en helpt de cursisten bij het invullen van de vragen. ‘Ik help hier bijvoorbeeld weduwnaren waarvan de partner altijd de administratie deed, maar ook wel jongere mensen die moeten reïntergreren op de arbeidsmarkt’. Tussendoor helpt Ineke ook een enkele bezoeker van de bibliotheek die moeite heeft bij het lenen en scannenvan een boek. ‘Dat is niet mijn taak, maar dat vind ik ook leuk om te doen’.

Ineke legt uit hoe zij in de jaren tachtig voor het eerst kennis maakte met de pc. Ze werkte op het Noorderpoort als leerkracht. Haar collega’s hadden het over computers, maar zij had geen idee waar het over ging. Ze volgde vervolgens een cursus programmeren met DOS. ‘Ik doe niets meer met die cursus, maar ben daardoor nooit bang geweest voor de computer zoals sommige generatiegenoten’. Later gaf ze computerles aan leerlingen en kocht ze via school een PC met 20 MB schijfruimte. De verkoper zei destijds: ‘Dat krijg je van je levensdagen niet vol’.

Vanwege haar haar affiniteit met computers kan Ineke hier anderen bij helpen. Tijdens deze sessie heeft ze telefonisch contact met haar autodealer vanwege een reparatie. De deelnemers krijgen mee dat haar geduld op de proef wordt gesteld met de computerstem van een klantenservicemenu. Wat volgt is een gesprek tussen Ineke en de groep over de gemakken en ongemakken van dit digitale tijdperk. Eén van hen geeft aan: ‘Het is tegenwoordig allemaal online, maar hierdoor ook minder persoonlijk. In de supermarkt is er nog maar één bemande kassa open. Ineke vult aan: ‘Digitaal is niet makkelijk wanneer je er niet mee bent opgegroeid.’

Iets waar alle aanwezigen regelmatig mee te maken krijgen is cybercrime in de vorm van phishing, spoofing en hulpvraagfraude. Voor hen heeft Ineke een duidelijk advies: ‘Als er haast bij is, nooit doen’. Ineke was vastbesloten om vanaf haar pensioen vrijwilligerswerk te doen. Toen ze hiervoor werd gevraagd, hoefde ze dan ook niet lang na te denken. Ze is ook actief als vrijwilliger voor Seniorenweb. Daarvoor helpt ze digibeten in de Semmelstee of ze bezoekt mensen thuis. Vaak zit achter de hulpvraag ook een persoonlijk verhaal waar ze de tijd voor neemt. Thuis op de bank is het tijd voor Instagram. Op die manier mist Ineke geen enkele belevenis van haar kleindochters!

25/10/2024

Een (paarse) envelop die het verschil kan maken ✉️

De hele maand oktober staat in het teken van de ‘Borstkankermaand’. Bevolkingsonderzoek Nederland probeert op die manier aandacht te vragen voor borstkanker. Vrouwen tussen de 50 en 75 jaar hebben een verhoogde kans op borstkanker. In deze leeftijdscategorie worden zij dan ook om de twee jaar uitgenodigd om deel te nemen aan het bevolkingsonderzoek. Het medisch onderzoek is gratis en je beslist zelf of je mee doet. Bij Bevolkingsonderzoek Nederland kan je ook terecht voor vragen over het onderzoek naar darm- en baarmoederhalskanker.

Iemand die hier alles van af weet, is Carin Voogd. Zijn werkt al meer dan 20 jaar voor Bevolkingsonderzoek Nederland aan de Queridolaan in de Wijert. Ze werkte eerst bij het secretariaat en sinds een paar jaar op de afdeling personeelszaken. Ze heeft inmiddels meerdere fusies en reorganisaties meegemaakt en heeft het bedrijf zien groeien van 150 naar bijna 1000 werknemers. Van dit proces kan ze genieten. Zoals ze het ook mooi vindt dat ze op die manier wat kan betekenen voor zoiets belangrijks als de gezondheid van vrouwen. Carin ondersteunt bij alle personeel gerelateerde zaken zoals het opstellen van contracten en het bijhouden van de personeelsadministratie en de verzuimcijfers.

Met gepaste trots laat Carin mij kennis maken met twee dames die als radiologisch laborant werken voor Bevolkingsonderzoek Nederland. Ze laten de ruimte met de röntgenapparatuur van het onderzoek zien waar bijna 70 vrouwen per dag komen voor een mammografie. Circa 70% van de vrouwen die een brief ontvangen komt op deze oproep af. Een deel komt niet omdat ze op jongere leeftijd een behandeling hebben gehad en een kleinere groep komt niet. Dat is dan ook een van de redenen voor het initiatief van de Borstkankermaand. Het onderzoek kan namelijk verschil maken. Als je er snel bij bent, kan er vaak nog veel gedaan worden en is de behandeling meestal minder aangrijpend. Volgens de twee praten mensen er tegenwoordig makkelijker over. Niet zozeer op een verjaardag, maar wel onderling wanneer ‘de’ onderzoeksbus in het dorp staat of de uitnodiging in de straat bij iedereen tegelijk op de deurmat valt.

Het onderzoek zelf staat bekend als pijnlijk. De medewerkers doen er daarom alles aan om de cliënten op hun gemak te laten voelen. Wat daarbij meespeelt is dat vrouwen niet binnenkomen als patiënt zoals bij een ziekenhuis. Daar kom je met een klacht en verwacht je een mogelijk pijnlijke ingreep. Maar als je gezond bent en onderzocht moet worden, is dat anders. Vrouwen die zich vooraf zorgen maken over eventuele pijn geven achteraf meestal aan dat het meeviel. Dus ligt er een uitnodiging voor één van de onderzoeken in de brievenbus, maak er vooral gebruik van!

27/09/2024

DOORBREEK DE SLEUR: WANDELEN MET GOD 🚶🚶‍♀️

Dagelijkse sleur. Iedereen heeft er wel eens mee te maken. De dagen doordeweeks en in het weekend lijken op elkaar. Iedere dag hoor je weer dezelfde grappen van je collega's en zit de mailbox weer overvol. Hoe doorbreek je dat? Of vind je die voorspelbare orde en regelmaat juist prettig? ⏰

Zondag hoor je over Henoch. Hij doorbreekt de sleur van geboren worden en sterven (Zie Genesis 5) op een verrassende manier. Zondag hoor je waarom hij een geloofsheld is en of zijn manier van leven voor jou ook mogelijk en wenselijk is. ☀️🌙

Lees ter voorbereiding Genesis 5, Hebreeën 11:1-7 en eventueel ook nog Judas 14-15. 📖

Welkom in de kerk of om zondag mee te kijken via: https://kerkdienstgemist.nl/stations/733-Refajahkerk---Nederlandse-Gereformeerde-Kerken 📱💻

02/08/2024

Deel je leven – Dieverdoatsie voor vrijwilligers aan de Paradijsvogelstraat 🍎🥦

Ergens tussen wat flats van Oosterpark ligt een plantsoen met speeltuin, voetbalveld en tennisbaan, maar ook een opmerkelijke tuin. Het is de tuin van Stichting Toentje. Deze sociale onderneming produceert 10.000 kilo voedsel per jaar met behulp van een mix van 50 vrijwilligers en arbeidsparticipanten. Dat voedsel bestaat uit groente en fruit en is bestemd voor De Voedselbank. Het is een belangrijke toevoeging van gezonde en verse producten voor de afnemers. Toentje is een initiatief van Jos Meijers die in 2012 een samenwerking is aangegaan met Gemeente Groningen en de Stadse Voedselbank.

Soms moeten klanten van De Voedselbank even wennen aan de verse groenten. ‘Anders dan in de supermarkt zitten de klei en de slakjes er soms nog op’. Aan het woord is Rineke Kwant. Zij werkt sinds drie jaar als vrijwilliger voor Toentje. Als bewoner van een appartement in de wijk Oosterpoort heeft ze een balkon, maar hier kan ze één dagdeel per week genieten van een ruime tuin. Wat opvalt zijn de sokschoenen waarop ze relaxed rondloopt. Enthousiast wijst ze het voedsel aan dat hier te vinden is: courgette, tomaten, paksoi, peultjes, uien en knoflook, maar ook honing uit een bijenkorf, hop (voor het ‘fabelachtige’ bier Isadora) en allerlei kruiden.

Rineke vertelt dat ze drie dagen in de jeugdhulpverlening werkt. Hier buiten in de natuur kan ze met haar handen bezig zijn. Dat betekent onkruid wieden, schoffelen, oogsten en in het voorjaar ploegen met paard en wagen. ‘Ik vind het belangrijk om iets te doen voor een ander die het nodig heeft. We zijn hier niet alleen voor onszelf’. Rineke geniet van de gemoedelijke sfeer en het contact met het bonte gezelschap van medewerkers. Ze heeft ooit bewust gekozen om niet fulltime te werken zodat ze hier tijd voor heeft. ‘Ik besef heel goed dat die ruimte niet voor iedereen vanzelfsprekend is’.

Tijdens de pauze bij het nabijgelegen buurtrestaurant ‘Bie de Buuf’ komen de vrijwilligers even op adem. Rineke legt ondertussen uit dat haar keuze voor dit vrijwilligerswerk destijds goed aansloot bij haar manier van leven. Ze wil graag bewust leven zonder voedselverspilling, afval en teveel focus op bezit. Andere vrijwilligers vertellen op hun b***t dat Toentje ook buiten de stad voedsel produceert. Bijvoorbeeld kolen op het land van een boer in Bellingwolde. Het is hier voor Rineke zoals Ede Staal het zingt in zijn liedje ‘Mien Toentje’: ‘Der is aaltied dieverdoatsie veur mie’.

Lees hier meer over Stichting Toentje: https://www.toentje.nl

In de rubriek ‘Deel je leven’ ga ik als razende Refajahreporter graag op bezoek bij diaconale intiatieven (goed doel/stichting) in stad. Misschien weet je nog een goed initiatief waar ik eens moet kijken of ben je zelf ergens werkzaam of actief als vrijwilliger. Laat het weten in de comments of via een pb, mail of appje! 📲📸

14/07/2024

Deel je leven – Alles en iedereen op zijn plek in het ‘OOG en OOR huis’

In het mooie Onnen vind je aan de Mottenbrink het zogenaamde ‘OOG en OOR huis’. Als je het niet kent, valt het niet bijzonder op en loop je er zo aan voorbij. Maar achter de deuren van het huis valt veel te zien en te horen! Het huis is onderdeel van de zorginstelling ‘Gehoord en gezien’. Deze instelling zet zich in voor mensen die zowel ernstig beperkt zijn in het horen als het zien. Drie dagen per week komen er 6 cliënten voor dagbesteding. De organisatie zonder winstoogmerk werkt naast de eigenaresse Annelie met meerdere vrijwilligers.

Ria is één van die vrijwilligers die helpt bij de dagbesteding van de cliënten. Dat doet ze één dag per week sinds ze met pensioen is. Zelf heeft ze ook ervaring met een gehoorbeperking. Met hulp van een luistermicrofoon en gehoorapparaat kan ze zich goed redden. Ria kwam zodoende als driejarige vanuit de Noordoostpolder in Groningen terecht bij een pleeggezin. Dit kwam omdat ze slechthorend was en niet kon praten. Toen Ria voor het eerst gehoorapparaten kreeg, ging een wereld van geluid voor haar open. Door spraakles leerde ze als vijfjarige spreken. Ondertussen ging ze van de dovenschool naar een slechthorendenschool zonder gebaren. Daar kon ze een MULO-diploma halen. Uiteindelijk werd ze medisch analist bij het UMCG op de afdeling hematologie.

Op het erf ontmoet Ria Anneke en haar geleidenhond Mickey. Anneke en Ria hebben op dezelfde dovenschool gezeten, maar Anneke is naast slechthorend ook bijna blind geworden. Omdat het mooi weer is, kan ze onder begeleiding buiten veilig met de zaag aan het werk. Daarna ontmoeten we een aantal cliënten die in de tuin koffie drinken, van de zon genieten en knutselen met vilt of klei. Richard laat ons vervolgens de houtruimte zien waar hij van alles bouwt en waar het gereedschap goed geordend is zodat hij het altijd kan vinden. Ria geniet ervan dat cliënten ondanks hun handicap zelfstandig iets leren maken. Ondertussen zorgen zij er als vrijwilligers voor dat het huis vrij is van obstakels zoals half openstaande deuren.

In het huis hangen de muren vol met creatieve geluidsdempende kunstwerken die de cliënten zelf hebben gemaakt. Het huis sluit volledig aan op wat de cliënten nodig hebben. Er zijn geen drempels, maar wel beschermende traphekjes. Daarnaast hangt aan iedere deur een bordje met bijvoorbeeld een WC-rol zodat je kunt voelen welke ruimte het is. In de schuur zit op de voorkant van ieder bakje het schroefje wat in dat bakje te vinden is. Ook de kweekbak in de tuin is opgedeeld in vakken. In beide gevallen weet je op de tast en zonder zicht toch waar je moet zijn. Ook op die manier voelen de cliënten zich hier gehoord en gezien en kunnen ze misschien wel meer dan elders helemaal zichzelf zijn.

Lees hier meer over de zorginstelling ‘Gehoord en gezien’: https://gehoordgezien.nl/over-gehoord-gezien

In de rubriek ‘Deel je leven’ ga ik als razende Refajahreporter graag op bezoek bij diaconale intiatieven (goed doel/stichting) in stad. Misschien weet je nog een goed initiatief waar ik eens moet kijken of ben je zelf ergens werkzaam of actief als vrijwilliger. Laat het weten in de comments of via een pb, mail of appje!

11/07/2024

SPELWEEK: JE BENT EEN SUPERHELD! 🦸‍♂️🦸‍♀️
De Refajahkerk organiseert van maandag 22 t/m 26 juli een spelweek voor kinderen van de basisschoolleeftijd! Alle kinderen uit de buurt of elders zijn welkom om 1, meerdere of alle dagen mee te doen. Het in en rond het kerkgebouw aan de Galenuslaan 1. 🥳

We starten iedere dag om 10.00 uur en sluiten af met lunch v.a. 12.00 uur. We hebben een luchtkussen, popcornmachine, muziek, ranja en gaan aan de slag met knutselen, verhalen, spelletjes, dansen en veel meer! ⚽️🎼🎲🥤

Het is gratis en vrijblijvend. Wij doen het om iets van Gods liefde voor mensen te laten zien. Ouders mogen gerust langskomen voor koffie, thee & ranja of lunch vanaf 12.00 uur. 🍎🌭🍔🥪

Kom je ook? Welkom!

22/06/2024

Promoting Alba´s story in Dutch churches. The collected money will go to the Premises Project. (Thanks Elly Jonkman (Beter-Uit).