Karmelklooster Drachten

Startpagina
Nederland
Drachten
Karmelklooster Drachten

Het Karmelklooster is een unieke locatie voor een vergadering, rondleiding, jubileum, groepsovernachting, huwelijks of rouwplechtigheden We ontvangen u graag!

Tot 6 augustus 1993 was het Karmelklooster in gebruik als klooster van de ongeschoeide Karmelietessen. Architect Arjen Witteveen ontwierp dit eerste en beschouwende Friese klooster in 1935 in carrévorm naar middeleeuws voorbeeld met binnentuin en grote ommuurde slottuin. De façade oogt streng, maar van binnen heeft het gebouw een verrassend intieme atmosfeer, ook door de kruisgangen en doorkijkjes

naar de tuinen. Het klooster staat op de lijst voor jonge monumenten. Het Karmelklooster is een gastvrij en open huis, waar bedrijven, instellingen en particulieren de aangename sfeer en rust van het klooster ervaren tijdens een training, workshop, jubileum, rondleiding of (groeps) overnachting. Heleen en Ietje Hofstra

26/08/2022

Vrijdagochtend.
Om 9 uur meldt de tuingroep van het Karmelklooster zich. Zoals altijd beginnen we met koffie.
De tuin is droog en sommige planten en struiken hebben het zwaar. Toch ziet de tuin er, zoals altijd, prachtig uit. Met dank aan hen die elke vrijdagochtend hier zijn om deze kloostertuin in stand te houden en te ‘bewaren’.

31/07/2022

Thuiskomen bij Titus is het thema afgelopen woensdag 27 juli in Bolsward. Een dag ter gelegenheid van zijn 80ste sterfdag 26 juli 1942 in Dachau en de Heilig verklaring in mei in Rome.
Ruim 300 genodigden zijn aanwezig bij de opening in de Broerekerk, een voormalige Franciscaner kerk. Mij is gevraagd deze dag als gastvrouw te leiden. Een eervolle opdracht.

Er zijn onzichtbare lijnen tussen Bolsward en Drachten. In Drachten was vanaf 1935 ook een Franciscaner klooster. En dan komen we bij Titus. Zijn broer Henricus leeft daar als Franciscaan, is vertrouwenspersoon van de zusters Karmelietessen en viert elke dag met hen de eucharistie, jaren lang. Als Titus, die Karmeliet is geworden, bij hem op bezoek is, komen ze samen naar het Karmelklooster.
Ze staan allebei op de foto van de inwijding van het Karmelklooster in 1936, Titus met witte mantel, Henricus rechts met Franciscaner pij.
Maar op die zelfde foto staan nog twee mensen uit Bolsward. Links van Titus met bril: Frits van der Meer. Priester, hoogleraar, kunsthistoricus en winnaar van de PC Hooftprijs. Hij komt in het klooster vanwege zijn zusje Bertha Ida van der Meer, die in 1936 intreedt in het Karmelklooster. Ook zij staat op deze foto, vooraan op de stoep.
Bij een intrede hoort een kloosternaam en Bertha Ida kiest voor de naam zr. Martina, naar de patroonheilige St. Martinus van haar stad Bolsward, waar ook de kerk die wij later bezoeken naar vernoemd is. In de Martinikerk wordt haar intredefoto getoond.

Bolsward via het Karmelklooster verbonden met Drachten. Door twee katholieke families: Brandsma en van der Meer.

In de Broerekerk is de heer Arno Brok, commissaris van de koning, gastspreker. In het Fries: Titus, soan fan Fryslan.

Er wordt gezongen door onze Friese tenor: Albert Bonnema en het duo Amaveria: Michal en Nienke de Jong. Ze worden op de vleugel begeleid door pastoor Peter van der Weide.

Daarna roepen de klokken van de Martinikerk ons en onder de klanken van het Hinsz-orgel worden de gasten daar ontvangen.
Gastspreker in de Martinikerk is de heer Antoine Bodar, priester, kunsthistoricus, hoogleraar en rector van de Friezenkerk.
Het slotlied wordt gezongen vanaf het hoofdorgel: The holy City, Jeruzalem. Maar vandaag ook een klein beetje Bolsward.

Dan lopen we via de Dijlakker, langs Titus jeugdkerk op weg naar de St. Franciscus basiliek.
Daar spreekt Peter van der Weide
na een film over het leven van Titus.
Eind van de middag wordt het Titus Brandsma museum geopend in DE TIID door mevrouw José Hobert.

Na een maaltijd in de Broerekerk wordt de dag om half acht afgesloten met een eucharistieviering in de St. Franciscus basiliek, waar het Titusvenster uit het Karmelklooster een nieuwe bestemming heeft gekregen. Aan het eind van de viering wordt het gezegend door de bisschop van het bisdom Groningen Leeuwarden monseigneur van den Hout.
Een dag met veel prachtige momenten en ontmoetingen onder een stralende zon.
Met dank aan de organisatie!

21/07/2022

Werd maandag gebeld door Annelies Boonstra met het verdrietige bericht dat haar moeder, Sedie Boonstra, gestorven was.
Onverwacht. Aneurysma in de slagader.

Vrijdag was ze nog bij mij in het klooster, dronken we koffie met de tuingroep en hebben samen de afwas gedaan. Daarna heb ik haar buiten uitgezwaaid bij het klooster.
Een vriendschap over vele jaren.
Vanaf onze start in het klooster in 1993 was zij, samen met haar man Pieter, die haar in 2018 is ontvallen, zeer betrokken, trouw en dienstbaar. Na zijn overlijden ging ze dapper door.

Sedie heeft al die jaren voor verse bloemen gezorgd in het klooster, als het kon, uit de kloostertuin. Ging daar heel creatief mee om, zeker bij tentoonstellingen gaf ze aan haar werk een bijzondere touch. Was veel aanwezig, ging rustig haar eigen gang, liep altijd heerlijk vrij rond, er ontging haar niets.
Legde elke Karmel gebeurtenis vast
met haar camera, heeft vele foto’s gemaakt, het leidde tot talloze albums. Een prachtig overzicht van bijna 30 jaar Karmelklooster.
Zij belichaamt voor mij al die mensen die samen met Jan en mij het Karmelklooster gedragen hebben. Kostbare steun en toeverlaat.

Ze mocht 89 jaar worden. Dat is een heel leven. Kranige en lieve vrouw, die me dierbaar was. Vrijdagmiddag is haar afscheid in de Grote Kerk van Drachten.

Dat zij mag rusten in vrede.
Ietsje Hofstra de Jager

23/06/2022

Woensdag 23 juni was het afscheid van zr. Mirjam in de St. Petrusbasiliek in Oirschot. De uitvaart werd geleid door pastor Paul van der Ven.
Een bijzondere rede.
Enkele fragmenten deel ik graag.

Zr. Mirjam van de Heilige Elia, zo is haar volledige kloosternaam, Karmelzuster in hart en nieren. Zij was heel gevoelig voor het grote geheim dat wij God noemen.

Één van de lezingen komt uit Lucas 10: Het verhaal van Maria die aan Jezus voeten zit en luistert, en Martha die in beslag genomen wordt door de drukte van het bedienen.
Zoals ieder mens worstelt zr. Mirjam met de ultieme en intieme vragen in het leven: wie mag ik zijn? hoe kan ik God kennen en beminnen?
Zij kon als Maria aan de voeten zitten van Christus bij de stille meditaties.
Tegelijk was zij was een praktische vrouw, die graag en veel en goed kon werken. Haar jeugd in het grote gezin in Heeten heeft dat talent zeker doen groeien.
Haar religieuze leven begon bij de aktieve congregatie van de zusters van Amersfoort. Daar vond zij haar weg niet. Ze ging werken als kraamverzorgster bij de gezinnen waar een kindje was geboren. Van dat werk hield zij een groot plakboek bij met alle geboortekaartjes, de foto’s en de adressen van de kinderen, van de moeders en de vaders die zij verzorgde. In de laatste jaren van haar leven was dat fotoboek haar houvast en trots. Iedereen moest het bekijken.
Martha en Maria moet je niet tegen elkaar uitspelen. Ze zijn niet voor niets samen in het huis waar Jezus verblijft. Het is de daad bij het woord. De bediening van Martha en de actieve luisterhouding van Maria zijn twee aspecten van leerlingschap. Ze zijn te onderscheiden, maar niet te scheiden. In het leven van zr. Mirjam gaan deze twee samen.
Haar laatste levensfase is niet gemakkelijk geweest, omdat ze aanvoelde dat ze geestelijk achteruit ging.
Maar in Oirschot met liefdevolle verzorging bleef zij zichzelf. Met grote liefde voor het koorgebed. Al kon ze de weg in de boeken nauwelijks meer vinden.
In zr. Mirjam woonden een Martha en een Maria. In hun huis was Jezus te gast. Moge Jezus haar nu bij zich opnemen in Zijn huis van vrede en licht.

Zr. Mirjam heeft haar laatste rustplaats gekregen op de begraafplaats in de kloostertuin achter het Karmelklooster in Oirschot.
In de tuin zat zr. Imelda na afloop nog even in de zon. “Zij heeft het gehaald”, sprak ze.

20/06/2022

Eén van de laatst nog levende zusters uit het Karmelklooster in Drachten is afgelopen vrijdag gestorven: zr. Mirjam Huis in ’t Veld.

Zij wordt als Gerritdina Josephina Huis in ’t Veld op 9 maart 1947 geboren als jongste van zeven kinderen op een gemengd boerenbedrijf in het vooral katholieke Heeten. De naaste familie telt heel wat religieuzen, maar Mirjam wil haar eigen weg gaan. Ze begint in de kraamverzorging, maar kiest er later voor om in te treden in het Karmelklooster van Drachten, een radicale keuze voor een leven met God als karmelietes! Voor haar een vorm van biddend actief aanwezig zijn.
“De dagelijkse vreugde van de eucharistie en al degenen, die op ons gebed vertrouwden, kleurden ons leven in Drachten”.
Dat maakt ook het verdriet uit bij de sluiting van de Karmel in 1993, waarna zij op 7 augustus tot de gemeenschap van Arnhem toetreedt. Zoals zij zegt: “Het gebed kent geen grenzen.”

Dag Hammerskjöld reikt Mirjam in “Merkstenen” een motto aan voor het Karmelleven: “De weg koos jou en je mag dankbaar zijn”.
Zuster Mirjam was een dragende kracht in de Karmel van Drachten, is in 2001 geportretteerd door Hendrik Elings in het kader van de tentoonstelling Karmelgezichten. Zij heeft haar taken vele jaren verricht in de hechte Karmel gemeenschap te Arnhem, waar de vieringen een feest zijn.
In maart 2019 verhuist zij vanwege haar gezondheid naar de Karmel van Oirschot.
Afgelopen vrijdag 17 juni is zij daar gestorven. Woensdag is haar uitvaart in de basiliek van Oirschot, waarna zij ter ruste gelegd wordt op de begraafplaats van het Karmelklooster in de Nieuwstraat.

Haar lied was: Nada te turbe, de tekst is van Teresa van Avila.

Nada te turbe
Nada te espante
Quien a Dios tiene
Nada le falta.
Nada te turbenada te espante
Solo Dios
Basta

Laat niets je verstoren.
Laat niets je beangstigen.
Alles gaat voorbij.
God verandert niet. Geduld verkrijgt alles.
Niets ontbreekt
Aan wie God bezit.
God alleen is voldoende.

Dat zij mag rusten in vrede.
Ietsje Hofstra de Jager

18/06/2022

Erepenning.
Afgelopen donderdag is mij de erepenning van Smallingerland overhandigd door burgemeester Jan Rijpstra.
22 jaar geleden voor het laatst uitgereikt aan schrijver Rink van der Velde.
In bijlage enkele foto’s van deze voor mij toch bijzondere gebeurtenis.
Enkele fragmenten uit mijn speech voeg ik toe:

Dank jullie wel! Voor deze bijzondere erepenning, die mij uitgereikt is. Blijk van waardering, waar ik blij mee ben en die ik ook aanneem voor Jan. Hij kan hier niet buiten schot blijven.

Karmelklooster Drachten,
ook voor u bewaard!

Het is de slogan, die we jaren voerden, bedacht door hem, die mij ontvallen is. Ons ideaal was om dit unieke gebouw te bewaren. Het enige nog geheel intacte klooster in Noord Nederland.

In bijna 30 jaar is er veel gebeurd.
De foto’s en de vele herinneringen zingen samen het lied dat je leven was en is.
Hartelijke groet, Ietsje Hofstra

Volledige tekst van de speech staat op de website van het klooster:
www.karmelklooster.nl/historie/speech

17/05/2022

Hoe verrassend kan een stad zijn? Donderdag geland, vrijdag de oude stad gezien.
Zaterdagochtend begint op het Campo di Fiori. Elke ochtend is er markt op dit romantische plein. Na een heerlijke cappuccino de tickets voor de vieringen gehaald. Op zaterdag einde middag in de basiliek St Paulus buiten de muren, op zondag de heilig verklaring op het Sint Pietersplein en op maandag de dankdienst in de Sint Pieter en ‘s middags het Karmel symposium in de Friezenkerk. Daar tussen door vele ontmoetingen, ook onverwachte en gezellig gegeten. Maar het boeiendst waren de gesprekken. Over het voeren bijvoorbeeld van ‘tweesporenbeleid’ of ‘driesporenbeleid’ om je ‘doel’ te bereiken.
Over Huidhonger. Hoe actueel is mijn laatste tentoonstelling! Over nog steeds (te) weinig vrouwen in het Vaticaan. Denk ik dan als protestant ‘meisje’, van huis uit hervormd.
Maar na bijna 30 jaar kloosterleven ook redelijk ingevoerd in het katholieke, met name Karmelleven.
Hier het antwoord vinden op vragen waarom we twintig jaar geleden ‘hoog bezoek ‘ ontvingen in het Karmelklooster, dat pas een dag tevoren aangekondigd werd.
Maar ook gezellig ‘bijpraten’ over de liefde, over gemis, over vriendschap. Wat een rijke dagen. Dank aan Titus die mij hier in Rome bracht.
Laat jullie graag even meekijken naar de afgelopen dagen.

14/05/2022

In Rome. Donderdag geland, gevlogen met Chris en Marijke Fictoor, later in de taxi met pastoor Remco Hoogma, gister overdag de ‘oude’ stad verkend. En zat gisteravond onder de bomen te eten naast een Italiaanse acteur. Hoe verrassend kan het leven zijn. De stad Rome is zo mooi. Overal doorkijkjes. Talloze kerken. Waarom ik juist nu hier ben?
Paus Franciscus heeft aangekondigd dat de Friese priester Titus Brandsma (1881-1942) heilig wordt verklaard. Morgen gaat het gebeuren op het Sint Pietersplein.
Al eerder schreef ik over het bijzonder venster met Titus Brandsma er op in het Karmelklooster.
De Friese Karmeliet, geboren in 1881 in Oegeklooster, een buurtschap bij Bolsward, stierf in 1942 in Dachau. Zijn broer Henricus Brandsma was Franciscaan in Drachten. Hij was vanaf het begin in 1936 de vertrouwenspersoon van de zusters Karmelietessen en vierde elke ochtend de eucharistie met hen.
Als Titus hem bezocht, kwam hij mee naar het Karmelklooster.
Hij was in 1936 ook aanwezig bij de opening van het klooster. De architect Arjen Witteveen schonk dit venster in 1956 aan het Karmelklooster, nadat de derde bouwfase was voltooid.

Je ziet Titus Brandsma afgebeeld als verkondiger in de gevangenis na een preek op Goede Vrijdag 3 april 1942. Boven Titus een kruis waaronder smekende handen van de slachtoffers vragen om moed en kracht voor hun lijden. Aan de voeten van Titus een draak, die het kwaad van het Nationaal Socialisme voorstelt, die de kerk aanvalt. Naast Titus de Christus figuur, die zijn hart toont als toevlucht voor de mensheid in leed en lijden.

Het venster is gemaakt door Frans Smeets en heeft een prachtige herbestemming gekregen in de basiliek in Bolsward. Daar staan ook de voormalige koorbanken uit het Karmelklooster.

Na bijna 30 jaar ‘kloosterleven’ leek het mij mooi deze Heilig Verklaring mee te vieren. Daarom ben ik naar Rome gevlogen. Misschien een beetje het ‘afsluiten’ van het leven van de afgelopen jaren.
Begin de dag nu op het Piazza Farnese met een heerlijke cappuccino. Kan straks mijn ticket voor het Plein halen in de Friezenkerk.
Verheug me op wat Rome nog meer aan verrassingen heeft. 🙃

29/04/2022

Vandaag een bijna voltallige tuingroep in de kloostertuin. Hovenier heeft gemaaid, de tuingroep haalt de oude bloemen uit de hortensia’s, maakt de borders schoon. Koffie met oranje tompoes! Het klooster staat er aan het eind van de ochtend weer prachtig bij met alle ontluikende bloesem. Top groep! Met dank aan Harm, Marie, Gelske, Paul, Jaring, Cees, Tjitske, Ineke, Adri en Tjeerd!

08/04/2022

Bericht vanuit een bijna leeg Karmelklooster. Vanaf 16 augustus, na de verkoop, heb ik het beheer van het klooster nog gedaan. Dat gaf mij ook de mogelijkheid en ruimte dit grote gebouw “leeg” te trekken en voor veel een goede bestemming te vinden.
Afgelopen woensdag en vanochtend zijn de laatste boeken uit het Karmelklooster opgehaald.
En wat waren het er toch nog veel! Zag het als een plicht om voor deze nalatenschap van Jan een goede bestemming te vinden. Vele antiquariaten uit zowel Nederland als Duitsland heb ik aangeschreven en zijn geweest, evenals collegae predikanten van Jan, maar ook bezoekers van het klooster hebben boeken gekozen en meegenomen. Zolders, kelders, eerste verdieping en begane grond nu bijna leeg.
Dan zie je nog eens weer hoe prachtig dit klooster gebouwd is. Na elke tentoonstelling, hoe fraai ook, kon ik altijd genieten van de weer lege kruisgangen. De totale leegte nu doet me beseffen dat mijn tijd in het klooster er bijna op zit en er ruimte komt voor andere dingen.
De investeerders verwachten eind april de vergunning voor verbouw te ontvangen., waarna de aannemer wellicht in mei of juni van start gaat.
Wellicht een laatste keer nog foto’s van het lege klooster. Hartelijke groet!

25/11/2021

Paus Franciscus heeft aangekondigd dat de Friese priester Titus Brandsma (1881-1942) heilig wordt verklaard. In het Karmelklooster in Drachten zat een heel bijzonder venster met Titus Brandsma. De Friese Karmeliet, geboren in 1881 in Oegeklooster, een buurtschap bij Bolsward, stierf in 1942 in Dachau. Zijn broer Henricus Brandsma was Franciscaan in Drachten. Hij vierde elke ochtend de eucharistie met de zusters Karmelietessen en als Titus hem bezocht, kwam hij vaak mee naar het Karmelklooster. Hij was in 1936 ook aanwezig bij de opening van het klooster. De architect Arjen Witteveen schonk dit venster in 1956 aan het Karmelklooster, nadat de derde bouwfase was voltooid.

Je ziet Titus Brandsma afgebeeld als verkondiger in de gevangenis na een preek op Goede Vrijdag 3 april 1942. Boven Titus een kruis waaronder smekende handen van de slachtoffers vragen om moed en kracht voor hun lijden. Aan de voeten van Titus een draak, die het kwaad van het Nationaal Socialisme voorstelt, die de kerk aanvalt. Naast Titus de Christus figuur, die zijn hart toont als toevlucht voor de mensheid in leed en lijden.

Het venster is gemaakt door Frans Smeets en krijgt na de verkoop van het klooster een herbestemming in de parochiekerk in Bolsward. Daar staan inmiddels ook de voormalige koorbanken uit het Karmelklooster.

Adres

Burgemeester Wuiteweg 162
Drachten
9203KP

Website

http://www.karmelklooster.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Karmelklooster Drachten nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.