21/05/2026
Het risico dat kleeft aan onze beleving van kerk zijn, is dat ons beeld van de wereld wordt gekleurd door het glas-in-lood waar we met z'n allen doorheen kijken.
Christiaan en Ksenya Kooiman kijken liever op een andere manier. Van buiten naar binnen. Dit betekent dat ze op hun 'nieuwe' plek vooral present zijn in hun wijk om daar, vanuit de dagelijkse ontmoetingen, relaties aan te gaan. Zelfs als de temperaturen onder nul zijn, gaan ze erop uit om warmte te brengen in de grauwheid van Hagenow.
'Hoe leeg de wijk in de winter soms leek, er was eigenlijk altijd wel iemand. Maar wij waren vaak liever lekker (en warm) thuisgebleven: vandaag heeft het toch geen zin. Maar zo werkt Jezus niet. Dat ene kind dat buiten ronddwaalt, of die ene buurvrouw die gefrustreerd haar hond uitlaat: zij zijn voor Hem net zo goed de moeite waard als een volle speelplaats (of een volle kerkzaal). We bidden dat Jezus ons helpt de wijk met Zijn ogen te zien. Maar daarvoor moeten we wel onze warme woonkamer verlaten. Met een mooie kan koffie erbij is dat ook best te doen!' aldus Christiaan.
'Op een keer is het zo koud en triest dat we eigenlijk niet naar buiten willen. Er is toch niemand, denken we. Daar staan we dan, alleen op de speelplaats. En nu? Na een tijdje komen er opeens twee meisjes langs. Waarom ze op straat zijn, weet ik niet. Ik bouw een kleine sneeuwman op de schommel en Kseniya begint met hen de sneeuw te verven. Dat vinden ze leuk. Uiteindelijk is de verf op. En de grijze dag heeft een beetje kleur gekregen!'
Wellicht horen we over tien jaar mooie getuigenissen ergens in een doopbad: 'Mijn leven met God begon toen ik op een winterochtend een sneeuwpop beschilderde, samen met ECM zendelingen.' Wellicht ook niet. We weten nooit wat God gebruikt om mensen tot Zichzelf te trekken. Wat we als ECM wél zeker weten is dat hij werkt door de trouw van Zijn mensen en daarnaast helpt het enorm om van buiten naar binnen te kijken in plaats van andersom.
Doneer voor het werk van ECM:
https://www.ecmnederland.nl/doneer
