04/10/2025
Evangelisatie i.s.m. Get Saved uit Nieuwerkerk a/d IJssel op:
Zaterdag 6 september bij winkelcentrum Parijsch in Culemborg aanvang 13:00 uur
Zaterdag 4 oktober in Geldermalsen, Kerkstraat 41 aanvang 13:00 uur
Zaterdag 1 november Chopinplein in Culemborg aanvang 13:00 uur
Zaterdag 6 december Chopinplein in Culemborg aanvang 13:00 uur
Zaterdag 13 december kerstmarkt Oude Vismarkt 7 in Culemborg aanvang 13:00 uur
Verslag van de Actie in Culemborg – 6 september 2025 (wijk Parijsch) – door Gerard Moen.
Op zaterdag 6 september verzamelden we ons op de parkeerplaats in Parijsch, Culemborg. Nadat we de bus hadden geïnstalleerd, koffie en thee hadden gezet en samen hadden gebeden, gingen we op pad. Ook pastor Ben was erbij, wat extra kracht en verbondenheid gaf aan onze missie.
Vanaf het begin was er zalving waarvoor we hadden gebeden merkbaar aanwezig. Er was vrijmoedigheid, blijdschap, saamhorigheid en creatieve ingevingen. Het was bijzonder om te ervaren hoe de Heilige Geest ons leidde in de gesprekken en ontmoetingen.
We spraken onder andere met een echtpaar dat al 61 jaar getrouwd was. Tijdens het maken van onze rondes kwamen we hen tegen, wandelend rond hun flat bij het Marktplein. De man, een oudere tachtiger, zei zelfs dat we elkaar weer zouden ontmoeten in de hemel. We konden hen zegenen, en het gesprek was hartverwarmend.
Later ontmoette ik een man die alleen zat te wachten op zijn vrouw. Ik stapte op hem af en zei: “Het is niet oké om hier alleen te zitten, ga lekker een pilsje drinken daar bij de Kwalitaria.” Toen zijn vrouw uit de Lidl kwam, zei ik lachend dat ik haar man nog even wilde vasthouden, omdat ik nog niet klaar was met hem bekeren. Hij zei: “Vandaag geen kans,” en zijn vrouw barstte in lachen uit. Het was een luchtig en toch betekenisvol moment.
We ontmoetten ook twee gelovigen, met wie we fijne gesprekken hadden. En een Turkse moslim die mij herkende van een vorige ontmoeting, zei: “Je bent oud geworden sinds de laatste keer.” Ik lachte en antwoordde: “Niet erg, want volgend jaar word ik 80.” Het was ineens helemaal oké. Ik gaf hem een boekje over Jezus en de Koran en zei: “Volgende keer overhoor ik je, want we komen elkaar vast weer tegen.”
’s Middags waren we op het Fruitfeest in Geldermalsen, waar we een Arabisch boekje gaven aan een soennitische moslim. Zijn Nederlands was gebrekkig, maar in vertrouwen konden we ons geloof delen. Syrische kennissen spraken met José en mij over hun kijk op Jezus en het geloof. Er was openheid en respect, wat bemoedigend was.
In de loop van de dag sprak ik veel mensen. Twee keer sprak ik met moslims en zei ik hen: “Als je hulp nodig hebt, roep Hem aan – Hij hoort je en helpt.” Samen met Grietje baden we met een mevrouw en deelden we kaartjes uit, terwijl we spraken over Gods liefde.
Een bijzonder moment was mijn ontmoeting met een vrouw genaamd Klazien. Ze riep me alsof ze me kende, maar we hadden elkaar nooit eerder ontmoet. Ik bood haar een kopje koffie aan bij de bus, omdat ik merkte dat ze behoefte had om te praten. Daar aangekomen kwamen we met John in een diepgaand gesprek. Hij stelde haar vragen waar ze echt over moest nadenken. Ze begon zelfs te huilen toen pijn uit haar leven naar boven kwam. Maar we mochten haar bemoedigen, voor haar bidden, en uiteindelijk wisselden we telefoonnummers uit. Ik zei haar dat ze mij altijd mag bellen.
Later op de dag kreeg ik het op mijn hart om een kaartje te geven aan een meisje dat voorbijliep. Ik dacht er niet veel bij na, maar even later kwam ze terug uit de winkel en bedankte me. Dat raakte me: zelfs de kleinste gebaren kunnen grote impact hebben in Gods ogen.
We spraken ook met twee jonge mensen, van wie de jongen vlak bij de kerk woont. Hij leek geïnteresseerd en zei dat hij misschien de volgende dag zou komen. Thomas sloot zich aan bij het gesprek. Later hoorden we mijn naam roepen; twee zusters waren in gesprek met een ander jong stel, en toevallig woonde de jongen bijna naast de kerk. Ook hem hebben we uitgenodigd voor de dienst.
Natuurlijk waren er ook afwijzingen, maar dat is niet erg. We vertrouwen erop dat God andere mensen zal gebruiken om hun hart te bereiken. Soms mogen wij alleen zaaien.
Een jonge vrouw vertelde ons dat ze wel ergens in geloofde, maar niet in Jezus. Toch konden we haar laten weten dat ze geliefd en kostbaar is in Gods ogen. Dat opende iets in haar hart.
We kwamen ook een oudere vrouw tegen die ooit bij de koffieochtenden van Tikvah was geweest. Misschien zou ze weer eens langskomen. We mochten zelfs bidden met een vrouw die we jaren geleden hadden ontmoet. Toen had ze kanker, en we hadden voor haar gebeden. Nu konden we opnieuw voor haar bidden – dat de kanker wegblijft. Ze opende haar handen om te ontvangen, en was dankbaar.
Wat steeds opnieuw duidelijk werd: soms is het genoeg om er gewoon te zijn. Door onze aanwezigheid kan God werken. We bidden dat deze ontmoetingen vrucht zullen dragen – dat harten worden geraakt, deuren geopend, en dat velen mogen volgen.
