14/02/2025
Het zit 'm in de liefde! Een mooie overdenking op deze Valentijnsdag ❤ Straks gaan we in Castricum zakjes met hartjeschocola uitdelen met een link naar de liefdesbrief van de Vader. Omdat Hij de bron is van die onvoorwaardelijke liefde 🥰 Hij houdt van jou! Je bent gemaakt om geliefd te zijn. Je bent gemaakt om gekoesterd te worden. Én je bent gemaakt om zijn liefde uit te delen 😍 Een liefdevolle dag toegewenst ❤
Valentijnsdag. De dag van de liefde? De dag waarin we elkaar in het zonnetje zetten?
Gisteren zat ik in de kerk, bij wat ik wel durf te zeggen: de meest indrukwekkende uitvaart die ik ooit heb meegemaakt. De hele dag is het bij me gebleven. De energie, de voordrachten, de enorme aantallen mensen en vooral... de zo voelbare liefde.
Het was de uitvaart van An, de moederlijke vriendin van mijn lief. Een vrouw die ik misschien het best kan omschrijven als een ‘older, stronger, wiser other’— zo iemand die we allemaal in ons leven nodig hebben. An was iemand die je altijd het gevoel gaf dat je er mocht zijn, precies zoals je was. Ze had een bron van liefde in zich die ze, als een soort liefdesstof — glitter, als je het zo wilt noemen — over iedereen heen sprenkelde. Haar aandacht, haar wijsheid, haar geruststellende woorden… het was alsof ze je ermee omhulde. Je ging als een completer mens weer naar huis dan hoe je was gekomen.
En dat werd gisteren zo voelbaar.
De kerk was vol. En niet zomaar vol, maar gevuld met iedereen: alle huidskleuren, alle religies, alle leeftijden, alle sociale lagen. Niemand zat ‘bij elkaar’, iedereen zat dóór elkaar, met elkaar. Ontroerd, kijkend, luisterend, voelend. De indrukwekkendheid zat hem niet alleen in de immense hoeveelheid bloemen, de prachtige voordrachten of de liederen die speciaal voor haar gezongen werden (ook door mijn lief). Het zat hem in de liefde. De afwezigheid van oordeel. De onvoorwaardelijkheid.
Het liet me de hele dag niet los.
Want willen we niet allemaal zo herinnerd worden? Niet om wat we hebben bereikt, hoeveel mensen ons hebben bewonderd of hoeveel succes we hebben gehad, maar om de liefde die we hebben gegeven?
Waarom schrijf ik dit juist op Valentijnsdag?
Omdat liefde tonen niet over één dag gaat. Niet over een diner bij kaarslicht, een doos bonbons of een snel gekocht boeket bloemen. Liefde tonen is iets wat je elke dag doet, in de kleinste gebaren, in hoe je luistert, hoe je aanwezig bent, hoe je iemand ziet en echt raakt.
An begreep dat als geen ander. Ze leefde liefde. Haar liefde was niet afhankelijk van voorwaarden, verwachtingen of speciale gelegenheden. Ze gaf gewoon. Omdat ze wist dat liefde niet schaars is, maar zich vermenigvuldigt zodra je het deelt.
Misschien is dat wel de mooiste manier om herinnerd te worden.
Dus vandaag, op Valentijnsdag, stel ik mezelf de vraag: hoe wil ik herinnerd worden? En wat kan ik vandaag, en elke dag daarna, doen om een beetje meer als An te zijn?
Want als liefde iets is wat je verspreidt, als een onzichtbaar laagje glitter dat achterblijft op alles wat je aanraakt, dan is er altijd iemand die het opmerkt. Zelfs lang nadat je er niet meer bent.