24/10/2026
“Met de tederheid van een voedster die haar kinderen koestert”, zo herinnert Paulus zich zijn houding in de gemeente. Een houding die spreekt van verbondenheid, zoals het tussen ouders en kinderen kan zijn, of tussen hand – hoofd – hart. In Paulus tijd en ook in de onze, waarin stoere praat al te vaak de stille voedsters en voeders, gevers en delers overstemt, lijkt de kracht van zachtheid nietszeggend. Maar laten we ons daar niet op blindstaren.
In de dienst nemen we afscheid van hen die het ambt van diaken neerleggen. En er is ook een welkom voor iemand die als taakdrager de diaconie weer komt versterken. We maken kennis met Joshua Prins, die sinds enige weken als Stadswerker aan de slag is en met ons de weg wil verkennen hoe we als kerkelijke gemeente van betekenis kunnen zijn in, voor en met onze stad. De zegen die we hen meegeven, is de zegen die we allemaal ontvangen.
De cantorij neemt ons bij de hand als het gaat om het zingen van bekende en minder bekende liederen.
