Bidden onderweg

18/06/2026

Wat gaf je het afgelopen jaar leven? En wat trok je juist leeg?

De zomer biedt soms wat meer ruimte om terug te kijken. Niet alleen naar wat er gebeurde, maar vooral naar wat die ervaringen met je deden.

Waar voelde je vreugde, rust of verbondenheid? Waar liep je leeg? En wat vertelt dat over wat je de komende tijd nodig hebt?

In onze nieuwe podcastmeditatie kijk je samen met God terug volgens drie eenvoudige stappen van het levensgebed:
Dankjewel: aandacht voor wat goed deed.
Sorry: stilstaan bij wat pijn, onrust of spijt achterliet.
Alsjeblieft: vragen om wat je nodig hebt voor de tijd die komt.

Je kunt de meditatie gebruiken voor je privéleven, je werk of studie, of je geloofsleven. Neem er rustig de tijd voor en pak eventueel een schriftje.

Beluister hier de zomerterugblik: https://biddenonderweg.org/retraites/132-Zomerserie

13/06/2026

Waarom is Jezus eigenlijk naar ons toe gekomen? Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

ELFDE ZONDAG DOOR HET JAAR - Jaar A

Mt. 9, 36 – 10, 8

Deze verzen uit Matteüs illustreren het heel eigen karakter van het Evangelie. De christelijke openbaring gaat niet in de eerste plaats over een leer. Het is evenmin een boek met voorschriften en regels. Het is wel het verhaal van een geb***tenis, een ervaring. Het Evangelie is het verslag van een ontmoeting met Jezus. Een mens die zo uniek is dat mensen in Hem God zelf herkennen. Drie aspecten van de Blijde Boodschap vinden we hier uitdrukkelijk terug.

Ten eerste legt Jezus uit waarom Hij gekomen is. Hij wil ons doen leven. Hij wil de mensen genezen en bevrijden van wat hen belet om te worden wie elk is: beeld en gelijkenis van God. Hoe rijk en sterk ieder mens in de grond ook is, toch stelt Jezus vast dat de mensen die Hij om zich heen ziet afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. De ervaring leert het ons scherper, vaker en directer dan ons lief is. We verlangen zoveel goeds en moois te doen. Dikwijls lukt het niet en dreigen we de moed te verliezen. We hebben Gods hulp nodig.

Vervolgens maakt Jezus duidelijk dat Hij zijn zending niet op zijn eentje wil en kan volbrengen. Hij heeft helpers nodig. Matteüs noemt de namen van de mensen die Jezus daartoe roept. Het is een bont allegaartje, met inbegrip van een publieke zondaar - een tollenaar - en een toekomstige verrader. Eigenlijk zijn het allen gewone mensen, mensen zoals wij. De boodschap is duidelijk. Om mee te werken aan Gods Rijk in deze wereld zijn geen bijzondere eigenschappen nodig. Positief uitgedrukt, iedereen kan zijn of haar steentje bijdragen. Of je binnen of buiten de Kerk werkt, of je beschikt over uitzonderlijke talenten dan wel een “gewoon” mens bent, elkeen is welkom. Meer nog, iedereen wordt dringend uitgenodigd om mee de hand aan de ploeg te slaan. De kracht en de inspiratie, zo zegt Jezus uitdrukkelijk, worden ons door Hem zelf gegeven.

De laatste woorden uit deze evangelielezing geven, ten slotte, de subtiele spirituele pedagogie die verklaart hoe het mogelijk is om ja te zeggen op die uitnodiging: Voor niets hebt gij ontvangen, voor niets moet gij geven.” Je geroepen weten door God heeft alles te maken met het besef hoeveel je wel ontvangen hebt van Hem. Dat is veel meer dan je op het eerste zicht kan vermoeden. De dankbaarheid die de vrucht is van die bewustwording zet in beweging. Het maakt dat dat je iets wil teruggeven aan de gever van zoveel goeds. Christen zijn, je geroepen weten en groeien in dankbaarheid gaan hand in hand.

Nikolaas Sintobin sj

Lees meer op mijn blog www.inalledingen/./org

12/06/2026

Heilig Hart van Jezus, waarover gaat dat eigenlijk over? - Vlog van Nikolaas Sintobin sj

Blog van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse spiritualiteit

11/06/2026

Interview over de Dankretraite in het Katholiiek Katholiek Nieuwsblad, deze keer zonder betaalmuur!

Het lijkt op het eerste gezicht een onwaarschijnlijke combinatie: jezuïet Nikolaas Sintobin (63) en TikTok-influencer Romy Kersten (21) schreven samen een boek over dankbaarheid. Hoe kwam die samenwerking tot stand, en wat leerden ze onderweg van elkaar én van het schrijfproces?

11/06/2026

Interview met Romy Kersten en Nikolaas Sintobin sj: “Dankbaarheid is niet zomaar een leuk gevoel”

Theologiestudent Romy Kersten en jezuïetenpastor Nikolaas Sintobin schreven samen het boek Dankretraite. Een praktische gids om in 31 dagen dankbaarheid te beoefenen, gebaseerd op de ignatiaanse spiritualiteit. Maar wat betekent dankbaarheid voor de auteurs zelf? Hoe passen ze het toe in hun dageli...

06/06/2026

Wat de vikings mij leerden over het heilig Sacrament - Homilie Nikolaas Sintobin sj

Sacramentsdag 2026 – jaar A - Joh. 6, 51-58

Ooit was ik schoolpastor bij 11-12jarigen. Ik herinner met een gesprek met een groepje vormelingen. Het ging over de invallen van de vikings. De kinderen waren aan het discussiëren over wat het meest waardevolle was dat die vikingen hadden kunnen roven. Ik zie nog een van die jongetjes, Pierre, heel diep nadenken vooraleer hij met grote overtuiging het antwoord gaf: het tabernakel, want dat was de plek waar God zelf aanwezig was. De andere kinderen keken hem verbauwereerd aan. Ik was eerlijk gezegd ook een beetje verbaasd. Het is wel het enige van de antwoorden dat ik heb onhouden.

Ik twijfel eraan dat de vikingen er net zo over dachten als Pierre. Toch verwoordde die jongen, in zijn kinderlijke naïviteit, iets van de kern van ons geloofsleven. Datgene dat we vandaag vieren met het feest van het heilig Sacrament. De Katholieke Kerk gelooft dat in de sacramenten en in het bijzonder in de eucharistie de Heer, God zelf, op een heel bijzondere wijze zichzelf aanwezig maakt. De evangelielezing van vandaag getuigt ervan hoe complex dit geloofspunt is.

Reeds ten tijde van het begin van de Kerk leidde het tot misverstanden en zelfs tot schandaal. Wie de Jezus’ woorden letterlijk interpreteert kan makkelijk concluderen dat christenen kanibalen zijn. Dat is uiternaard niet de bedoeling. Evenmin dat de eucharistie een soort van objectieve, puur materiële aanwezigheid van de Heer met zich zou brengen. Dat zou immers kunnen leiden tot de conclusie dat Vikings die een kerk met een tabernakel erin brand staken God zelf in brand staken.

Toch hoorden we Jezus daarnet zeggen: Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees”. Dat is behoorlijk expliciet. Ook de belofte die Jezus aan deze eucharistische communie verbindt is vergaand: Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag. De eucharistische communie, zo onderricht Jezus, opent de weg naar het eeuwig leven en dus naar de verrijzenis. Ze opent de weg naar God zelf.

Tegelijk voelen we aan dat dit geen automatisme kan zijn. De eucharistie, evenmin als de andere sacramenten, is geen magie. Zo worden de sacramenten ook niet begrepen in de traditie van de Kerk. Wil de deelname aan de eucharistie voor de mens sacramenteel zijn dan is in hoofde van de ontvanger een welbepaalde, persoonlijke ingesteldheid nodig. In de evangelie-lezing van vandaag vinden we daar sporen van terug. Jezus zegt er: Zoals Ik door de Vader die leeft, gezonden ben en leef door de Vader, zo zal ook hij die Mij eet, leven door Mij.

Jezus maakt de vergelijking met de band die bestaat, in God zelf, tussen de Vader en de Zoon. Tussen beiden bestaat een relatie van liefde. De Vader geeft het leven aan zijn Zoon. De Zoon ontvangt met open armen die genade en geeft het leven door aan anderen. Dat is zijn zending. Niet eenmalig. Wel voortdurend. Op dezelfde wijze kan het sacament maar sacrament zijn als wij op onze b***t verlangen te delen in de zending van de Heer. Niet eventjes. Wel doorlopend. Gods genade is eindeloos groot. Ze dringt zich echter niet op. Ze vraagt een antwoord van onze vrijheid.

Het ontvangen van het brood en de wijn leidt dus niet automatisch, op objectieve wijze, tot deelname aan het lichaam en bloed van de Heer. Het vooronderstelt in hoofde van de christen het verlangen om ook zelf te leven als Jezus.

Dan betekenen dat stukje brood en die slok wijn zo oneindig veel meer dan gebakken meel en gefermenteerd druivensap. Dan worden ze Gods leven en gedrevenheid zelf dat wij, zo maar, mogen ontvangen in ons diepste zelf. Dan wordt de communie, zoals de kleine Pierre het zo juist had aangevoeld, het allermooiste dat ons kan overkomen.

Lees meer op mijn blog www.inalledingen/./org

31/05/2026

Een God die één en ook drie is. hoe moet je dat in Godsnaam verstaan? - Een uitleg door Nikolaas Sintobin sj

Waar of niet waar? “Het eigene van christenen is dat ze geloven in God.” Als ik een precies antwoord wil geven op de vraag naar de eigenheid van het christelijk geloof moet ik zeggen “niet waar”. Uiteraard geloven christenen in God. Maar het godsgeloof is niet het eigene van de christenen. Dat geloof in de ene God delen we namelijk met de andere monotheïstische godsdiensten.

Wat is dan wel het eigene aan de christenen? Dat we geloven in Jezus Christus? Dit is een stap in de goede richting. En wel een belangrijke. Maar het is nog onvolledig. Het eigene van ons christenen is dat we geloven in de Drieëne God: Vader, Zoon en Geest. De kern, het absolute hart van het christelijke dogma is het dogma van de Triniteit.

Eigenlijk is het christelijke dogma heel beperkt. Alles samen niet meer dan enkele bladzijden. Er is ongeveer 1000 jaar aan gewerkt door duizenden theologen, de kerkvaders genoemd. Het zijn geen gebeden, laat staan gedichten. Het gaat over uiterst bondige kapstokken, kurkdroge formuleringen, op het raakpunt tussen filosofie en theologie, waarin de Kerk de kern van het christelijke geloof heeft vastgelegd; eens en voorgoed. Om te vermijden dat men ooit zou afdwalen van het fundament van de historische openbaring die heeft plaatsgevonden in Jezus. Elk tijdperk staat dan voor de uitdaging om die beknopte en abstracte bewoordingen te interpreteren en te vertalen in de woorden, beelden en ervaringen van de steeds veranderende cultuur.
Naar waar verwijst dan het dogma naar de Drievuldigheid? Het verwijst naar de aanwijzingen in de Schrift dat God één is en tegelijk meervoudig. De kerkvaders hebben dit proberen uit te drukken door te stellen dat er één unieke goddelijke natuur bestaat en dat deze ene goddelijke natuur gedeeld wordt door drie unieke personen: drie onherleidbare wijzen waarop God volledig God is: Vader, Zoon en Geest. Een beetje zoals zoals wij ervaren dat er één menselijke natuur is, en dat elke individuele persoon op een unieke wijze vorm en inhoud geeft aan die menselijke natuur.

Deze drie goddelijke personen staan met elkaar in relatie, een relatie van liefde. God is liefde. Maar op je eentje kan je geen liefde zijn. Je kan niet enkel maar jezelf beminnen. Om echt liefde te kunnen zijn, moet onze God dus wel meervoudig zijn.

Lees meer op mijn blog www.inalledingen/./org

27/05/2026

Wat als het bidden echt "niet leuk" is? - Het antwoord van twee specialisten

Ieder die trouw probeert te bidden, zal niet alleen vertroosting ervaren, maar ook het tegendeel. Dorheid, duisternis, verwarring, onrust, zich aangetrokken voelen tot lage en minderwaardige dingen; of ook een innerlijke leegte, saaiheid, volledig gebrek aan concentratie. De eerste raad in deze situatie is heel moeilijk, nl. niet opgeven en zelfs niet de gebedstijd inkorten. Die raad gaat lijnrecht tegen mijn gevoelens in. Want wat ik ervaar is nu precies dat het allemaal geen zin heeft! En dan toch trouw blijven!! Dat is echt heel moeilijk. Maar ook heel wezenlijk.

Behalve dit trouw zijn moet ik me toch ook wel een paar vragen stellen:

1. Ben ik misschien te moe? Dan moet ik voor het gebed eerst wat uitrusten, anders is het vechten tegen de bierkaai.

2. Kan het zijn, dat ik God iets weiger, wat Hij duidelijk van mij verlangt? Daar hoef ik echt niet lang over na te denken, want ik weet heel goed dat ik een bepaald iets moet doen of juist niet moet doen. Dat is mij duidelijk bewust. Maar ik wil niet. Ik luister niet naar mijn geweten, ofschoon het duidelijk spreekt. Dan zegt God: als je niet wilt doen, wat ik wil, dan ga je gang, maar dan wel zonder Mij. En dat is dan dorheid, innerlijke leegte.

3. Kan het zijn, dat ik in mijn bidden nonchalant en slordig geworden ben. Ik doe het nog wel, maar ik loop er wel de kantjes van af. Het is echt maar half werk. En dan zegt God, OK, als je zo wilt bidden, dan doe dat maar, maar dan wel zonder Mij. Daar laat IK me niet op in. En dat is dan weer de ervaring van grote leegte.

4. Het kan ook zijn, dat God de rank aan de wijnstok die goede vrucht draagt bij-snoeit, opdat hij meer vrucht draagt. Dan is er met mij niets mis; integendeel, dan ben ik echt in Gods hand. Maar God wil de vruchtbaarheid nog verhogen, en mijn vereniging met Hem nog verdiepen en versterken. En daarvoor is snoeien nodig. Maar dat doet wel pijn. Toch is het goed. Mijn opgave is het: het uit te houden en trouw te blijven.

Piet van Breemen sj en Hans van Leeuwen sj

Lees meer op mijn blog www.inalledingen/./org

25/05/2026

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is - Pinkstergebed van Karl Rahner sj

Ik geloof in de heilige Geest.

Ik geloof,
dat Hij mijn vooroordelen kan afbreken.

Ik geloof,
dat Hij de sleur kan doorbreken.

Ik geloof,
dat Hij mijn onverschilligheid kan overwinnen.

Ik geloof,
dat Hij mij vindingrijk in de liefde kan maken.

Ik geloof,
dat Hij mij kan waarschuwen voor het kwaad.

Ik geloof,
dat hij mij de moed tot het goede kan geven.

Ik geloof,
dat Hij mijn droefheid weet om te buigen.

Ik geloof,
dat Hij mij liefde voor het woord van God kan geven.

Ik geloof,
dat Hij mijn minderwaardigheidsgevoelens kan wegnemen.

Ik geloof,
dat Hij mij kracht kan geven in mijn lijden.

Ik geloof,
dat Hij mij een broeder kan geven, die mij steunt.

Ik geloof,
dat Hij mijn wezen kan doordringen.

Karl Rahner sj

Lees meer op mijn blog www.inalledingen/./org

24/05/2026

Met het feest van Pinksteren sluiten we de Paastijd af. De liturgie van de Kerk gaat terug over op de “gewone tijd”.

Ook in ons gewone leven mogen we de prachtige Pinkstersequentie verder blijven bidden.

Hieronder vindt u de tekst.

Pinkstersequentie

Kom, o Geest des Heren, kom
uit het hemels heiligdom,
waar Gij staat voor Gods gezicht.

Kom der armen troost, daal neer,
kom en schenk uw gaven, Heer,
kom wees in de harten licht.

Kom o Trooster, Heil'ge Geest,
zachtheid die de ziel geneest,
kom verkwikking zoet en mild.

Kom o vrede in de strijd,
lafenis voor 't hart dat lijdt,
rust die alle onrust stilt.

Licht dat vol van zegen is,
schijn in onze duisternis,
neem de harten voor U in.

Zonder uw geheime gloed
is er in de mens geen goed,
is de ziel niet rein van zin.

Was wat vuil is en onrein,
overstroom ons dor domein,
heel de ziel die is gewond,

maak weer zacht wat is verstard,
koester het verkilde hart,
leid wie zelf de weg niet vond.

Geef uw gaven zevenvoud,
ieder die op U vertrouwt,
zich geheel op U verlaat.

Sta ons met uw liefde bij,
dat ons einde zalig zij,
geef ons vreugd die niet vergaat.