Leger des Heils Amsterdam Zuidoost

12/05/2026

Je bent welkom!

22/04/2026

U bent van harte welkom!

15/04/2026

🍽🥘 We hopen u te zien voor een heerlijke maaltijd 🥘🍽

09/04/2026

09/03/2026

Komt u vanmiddag ook gezellig zingen? 🎶

Van 14.30 tot 15.30 gaat Churenska weer met ons zingen. Iedereen is van harte welkom om mee te doen! Of u nu graag zingt of gewoon wilt luisteren en genieten van de sfeer – het wordt altijd een gezellige middag.

We hopen u vanmiddag te zien! 😊

06/03/2026

Komt u vandaag ook gezellig langs? ☕

Bij het Leger des Heils Amsterdam Zuidoost staat de deur open voor iedereen. Of u nu zin heeft in een kopje koffie, een glas limonade of gewoon behoefte heeft aan een gezellig gesprek.

🕛 Vandaag open van 12.00 tot 16.00 uur
📍 Karspeldreef 1161, Amsterdam Zuidoost

08/02/2026

Wie mij een beetje kent, weet wellicht dat ik trots een enorme nerd ben. Zo heb ik ooit twaalf uur met mijn vrouw in de bioscoop gezeten om alle drie de films van The Lord of the Rings van J.R.R. Tolkien achter elkaar te bekijken.

Wat niet iedereen weet, is dat Tolkien naast schrijver en professor ook een toegewijd christen was. Zijn geloof zat niet in duidelijke verwijzingen, maar in het fundament van alles wat hij maakte: de strijd tussen goed en kwaad, licht en duister, leven voor jezelf of leven voor de ander. Nergens komt dit zo duidelijk naar voren als in een moment van grote tegenslag in zijn eerste boek, wanneer het hoofdpersonage wenst dat hij nooit de grote verantwoordelijkheid had ontvangen die op hem gelegd was. De oude, wijze tovenaar Gandalf antwoordt:
“Dat geldt voor iedereen die zulke tijden meemaakt, maar dat is niet aan hen om te beslissen. Het enige wat wij moeten beslissen, is wat we doen met de tijd die ons gegeven wordt.”

In deze woorden horen we echo’s van Jezus in Mattheüs 25, waar Hij vertelt dat Hij ooit de schapen van de bokken zal scheiden. Jezus benoemt dat zij, door te zorgen voor wie honger had, dorst had, vreemdeling was, naakt, ziek of gevangen, ook voor Hem zorgden. Tot hun eigen verbazing hadden zij Jezus nooit herkend.

Ook de bokken herkennen Hem niet. Zij zagen Hem niet in de mensen om hen heen en deden daarom niets. Opvallend is dat beide groepen dezelfde vraag stellen: “Heer, wanneer hebben wij U zo gezien?”

De schapen deden het goede niet om iets te verdienen, maar uit liefde voor de ander. De bokken zochten God, maar liepen Hem voorbij in hun broeders en zusters. De vraag is dus niet alleen wat we doen, maar ook waarom we doen wat we doen. Jakobus 2 zegt het scherp: geloof zonder daden is dood.

Dat kan benauwend voelen. Er is zoveel nood in de wereld. We kunnen niet alles dragen, en dat hoeft ook niet. We hoeven alleen te doen wat binnen onze mogelijkheden ligt. Het is niet aan ons om te kiezen in wat voor tijd we leven, wel om te kiezen wat we doen met de tijd die ons gegeven is. Kijken we omhoog, of zien we Gods gezicht in de mensen naast ons?

20/01/2026

✨ Op 14 januari hebben we samen het nieuwe jaar gevierd en opgedragen aan God 🙏

Het was een mooi en dankbaar feest om samen te beleven 🤍

04/01/2026

2025 ligt achter ons. Na een jaar vol ups en downs liggen 361 nieuwe dagen open om te ontdekken, te beleven, te vieren en soms ook simpelweg doorheen te komen. Bij een nieuw jaar horen nieuwe keuzes. Keuzes die vaak hoop verraden: geen berusting in hoe het is, maar het verlangen naar beter. We zien het elk jaar weer: stoppen met roken, vaker bewegen, gezonder leven. Keuzes die zeggen: het mag anders, het kan anders.

Ook dit jaar kreeg een kleur. Waar 2025 warm en bruin was, koos Pantone dit jaar voor Cloud Dancer White: een kleur die staat voor rust in een steeds rumoerigere wereld. Een schone lei, een lege bladzijde, een nieuwe morgen waarop opnieuw begonnen mag worden.

Die nieuwe morgen ontmoeten we ook bij de Samaritaanse vrouw. Jezus móést door Samaria. Niet omdat het vanzelfsprekend was, Joden meden deze weg, maar omdat ook dit deel hoorde bij zijn reis. Bij de bron, midden op de dag, ontmoet Hij een vrouw die juist op dat moment komt, misschien wel om niemand onder ogen te hoeven komen. Jezus ziet haar, kent haar verleden, haar pijn en haar keuzes, maar Hij veroordeelt haar niet. Hij benoemt wat is, zonder haar vast te zetten in wat was, en biedt haar iets nieuws: geen water uit een bron, maar levend water.

Het is geen quick fix. Net zoals God in Jeremia 29 hoop bracht midden in ballingschap, eerlijk, zonder te beloven dat alles meteen beter zou worden, zo opent Jezus hier geen gemakkelijke uitweg, maar een nieuw begin. Een lijn in het zand. Het verleden wordt niet ontkend, maar het krijgt ook niet langer het laatste woord.

Deze vrouw laat zich vullen door hoop en wordt tot zegen voor haar hele dorp. Waar schaamte was, komt beweging. Waar leegte was, ontstaat leven.

En zo ligt ook 2026 voor ons open. Met nieuwe kansen, nieuwe worstelingen en nieuwe keuzes. Ons verleden kennen we, maar de toekomst ligt nog blanco voor ons. Elke volgende stap is een keuze: blijven bij wat was, of wandelen aan de hand van Jezus, zijn weg gaan waar die ook leidt, in liefde, gedragen door hoop.