24/05/2024
Ik kreeg gisteravond in een interview de vraag wat het verschil is tussen mannelijke en vrouwelijke Godheden.
Dat was me nog nooit eerder gevraagd.
Mijn antwoord: geen!
Ik kan echt geen wezenlijk verschil bedenken.
Het hele interview zat vol met dit soort interessante en lastig te beantwoorden vragen. Ook over dingen die ik lang geleden geschreven heb. Haha weet ik veel wat ik 7 jaar geleden schreef
Het komt zelden voor dat een interviewer echt de hele website heeft uitgespit
Dat soort diepe vragen geven mij wel veel food for thought.
Er mogen meer van dit soort interviewers langskomen!
Dan rest nu de volgende vraag:
Als er geen wezenlijk verschil is tussen mannelijke en vrouwelijke Godheden, waarom focus ik me dan op de Godin?
Lieve help, een existentiële crisis1 Wat doe ik hier dan eigenlijk in deze Godinnentempel?
Deze vraag hield me vannacht even wakker. Maar vanochtend kwam het antwoord rustig mijn geest binnenglijden.
Het gaat om het herstellen van een millennia lange verstoorde balans, waarbij het bestaan van het Goddelijke in vrouwelijke vorm is ontkend. Jawel, mannelijke en vrouwelijke Godheden kunnen even sterk, heftig, liefdevol en zorgend zijn. Maar de meeste mensen weten dat niet.
Google eens op afbeeldingen van de Godin en je komt allemaal plaatjes tegen van bloedmooie, jonge, supers*xy vrouwenfiguren. Alsof s*x en vruchtbaarheid de enige aspecten zijn van het Vrouwelijk Goddelijke. Waar vrouwen in het Westen zich (nog steeds) aan het los worstelen zijn van dit soort stereotypen, projecteren diezelfde vrouwen dat wat ze zelf niet willen zijn op de Godin. Zo geprogrammeerd zijn we nog steeds.
We delen de wereld op in het “harde mannelijke”, dat we afwijzen en het “zachte vrouwelijke” dat we allemaal zouden moeten omarmen. Maar hardheid, zachtheid, gevoel, logica etc. zijn verdeeld over zowel het mannelijke en het vrouwelijk, in mensen en in Godheden.
Ons wereldbeeld is zo verdraaid.
Daarom vind ik het belangrijk om Godinnen te bestuderen, om contact te maken met de wezenlijke Krachten die Zij vertegenwoordigen. Krachten die net zo goed door Goden worden vertegenwoordigd, maar die zo lang zijn ontkend in het vrouwelijke.
Er is natuurlijk wel één verschil tussen mannen en vrouwen. Een heel belangrijk verschil. Vrouwen kunnen baren. Leven groeit in hun lijf en als het volgroeid is, wordt het geboren.
Daarom voelt het voor mij zo logisch om de Bron van Alles te vereren in vrouwelijke vorm.
En weer: die rol in de creatie van het leven is zo lang ontkend in veel mythologieën.
(en jaja: jodendom, christendom en islam hebben net zo goed hun eigen mythologie!)
Het vereren van Godinnen is voor mij dus een manier om op een meer complete manier naar de wereld en het leven te kijken. De Godin is een poort naar inzicht en wijsheid die te lang gebarricadeerd is geweest en het is de hoogste tijd dat deze poort weer wijd open wordt gezet.
Er zitten nog losse eindjes aan deze redenering, maar ik laar het voor nu even hierbij.