Sjamanisme aan de Eem

20/05/2024

Als de puzzelstukjes op hun plek vallen…

Afgelopen zaterdag - mijn oudjaarsdag - mocht ik voor de eerste keer uitrollen waar ik al jaren vervuld van ben. Namelijk het anderen gidsen in het verbinden met hun Voorouders. En wat was het ontzettend fijn! Vaardigheden die ik in mijn werkende leven al vaak met veel plezier inzette (kennis overdagen, coachen, programma ontwikkelen) kon ik eindelijk weer eens door mijn handen laten gaan.
Ook de studies pedagogiek en transculturele systeemtherapie huppelden vrolijk mee.
In combinatie met mijn grote liefde voor sjamanisme en Seidr, mijn diepe verbinding met Moeder Aarde was het een feestje om ruimte te mogen maken voor (her-)nieuwde stromen.

Op een fijne, veilige plek en met een prachtig groepje mensen nodigden we de helpende voorouders uit om er bij te zijn die dag.
In dieper begrip voor sjamanisme, de voorouders en speciaal de voormoeders konden we op reis gaan om dieper contact te maken met de Voorouders die daar zin in hadden.
Eerst in een steentjeslegging en daarna door het lopen in de ruimte, waarbij we letterlijk in de schoenen van de specifieke voorouder konden staan.
Bij de steentjeslegging diende zich al voorouders aan. Een moederkant die zich verstopte maar ook gezien wilde worden. Een voormoeder die een boel te zeggen had. Een doodgeboren broertje dat zijn plek in de lijn in kon nemen. Een dwingende overtuiging om maar te blijven presteren.

Tijdens het lopen konden Voorouders zich nog beter laten horen en voelen. Niet allemaal deden ze mee aan “die onzin”! 😀
Een Voormoeder gaf aan de lopende band draaien om de oren: “Afmaken waar je aan begint, lastig kind!”
Angstige, starre en stijve Voormoeders werden gevoel, erkend en gegroet.
Grenzen werden gesteld naar bepalende Voorouders: samenwerken levert veel meer op dan dwingen.

Wat je aandacht geeft, groeit. En de Voorouders waren en zijn blij met aandacht van ons, hun nazaten. Zij op hun b***t kunnen ons steunen, inspireren èn adviseren. Maar ook kunnen Voorouders dwingen, overdonderen en over onze grenzen gaan. In contact kan de communicatie herstellen.

Ook ervaren hoe je een beter contact kunt krijgen met je Voorouders? PM me!

Ik geef mijn workshop ook graag op locatie. Of ga je liever individueel op stap? Ook dat kan. Het tekenen van een Genogram - een soort Stamboom - kan je ook veel begrip opleveren.

Ik krijg mijn puzzel steeds completer, het gaat een prachtig nieuw levensjaar worden!

PS hou FB in de g*ten, achter de schermen wordt hard gewerkt aan mijn website www.SjamanismeaandeEem.nl ⭐️🌀🎉

18/11/2023

Twee weken geleden waren mijn man en ik een week in het mooie Denemarken. Voor het eerst in jaren moest ik me weer verdiepen in ander geld, inclusief omrekenlijstje. Het leek even extra buitenland te zijn!

Met het in handen krijgen van Deens kleingeld kwam er een herinnering omhoog aan de I Tjing, jaren geleden heb ik me daar een tijd in verdiept. Dit duizenden jaren oud Chinees orakel maakt gebruik van muntjes met een vierkant g*t om een combinatie van lijnen te krijgen. Het daardoor gevormde teken correspondeert met een boodschap
Zoals beschreven in het Boek der Veranderingen.
Nou hebben de 1 en 2 Deense Kroonmunten een rond g*t, maar ze hebben net zo hard een kop- of muntkant. Zou ik deze ook mogen gebruiken voor de I Tjing?

Later zag ik de “echte” munten liggen in een fijne winkel in Amersfoort. En prachtige pendels van allerlei halfedelstenen gemaakt. Ik werd er hebberig van, mijn interne Ekster houdt erg van al dat moois!
Daar waren ook twee kasten gevuld met voorspellende en inzichtgevende kaarten.
Het ene deck nog mooier dan het ander, alsof ze riepen: “Spaar ze allemaal!”

Wat er echt werkt?
Dat is helemaal aan jou. De een is weg van Tarot of de Futhark-Runen. De ander gooit graag munten, leest theebladeren of koffiedik en zo bestaan er nog vele wijzen van orakelen. Orakelen is iets van alle tijden.

De behoefte om grip te hebben op de toekomst is van alle volkeren.
Onze voorouders gebruikten botten (bikkels), stenen, drums en rook om te kunnen duiden. Ze keken naar de sterren en de omwenteling van de zon en de dans van de maan.
Van mijn leraar Linda Wormhoudt leerde ik dat je op elke plek en met elk materiaal dat voorhanden is kunt werken.
Stel je vraag aan de wolken en zie je antwoord in de vormen die zij aannemen. Stel je vraag en loop de natuur in: wat valt je op, welke dieren en planten lijken je antwoord te vormen?
Dromen kan je (leren) duiden, boekenkasten zijn volgeschreven met standaard betekenissen.

Linda inspireerde me om een set te maken met eigen runen, symbolen die met elkaar een verhaal kunnen vertellen. Het blijven bij mijn eigen creaties is best spannend. Het is zoveel makkelijker om het pad van een ander te volgen. Het heeft me veel gebracht om via Petra Stam de Tarot te onderzoeken. En door de ogen van Raven Kaldera de Futhark- runen te leren kennen. Ieder medium heeft een eigen stem, een unieke werkwijze.

Geen van de orakelvormen biedt de keiharde waarheid. Het zijn allen methoden die je inzicht kunnen geven in je vraag op dit moment van je leven. Een extra paar ogen om je advies te geven voor je komende stappen. Het tweekoppige monster uit Sesamstraat zong niet voor niets: “Twee hoofden zijn beter dan èèn” 😆

Wat je met het advies doet is aan jou en alleen aan jou. Als je de verantwoordelijkheid neemt om de vraag te stellen, dan komt daar de verantwoordelijkheid voor het antwoord bij. Wees je er bewust van dat als je je op het oeroude pad van orakelen begeeft, je ook gewezen zult gaan worden op zaken die pijnlijk en moeilijk kunnen zijn. Het is een spiegel die je voorgehouden wordt waarbij jij mag kiezen wat je ermee gaat doen.

Op 2 december ga ik met een groepje aan de slag om orakelen dichterbij te brengen. Zin om mee te doen? Er is nog plek! Je bent van harte welkom 💖

22/10/2023

Rebecca van den Broek

Alles is verbonden, ik weet het zeker.
Laat ik je het verhaal vertellen van twee parkieten en de renovatie van ons huis.

De afgelopen 3 maanden is ons huis belegerd door een legertje werklui. De woningcoöperatie vond het na 70 jaar tijd voor ingrijpende werkzaamheden om oa asbest te saneren en het huis te isoleren. Daar zijn we niet tegen - natuurlijk niet. Maar de manier waarop is zo ingrijpend.

Als èèn van de 16 huizen in de buurt was ons afwijkende hoekhuisje als eerste aan de b***t. En dat hebben we geweten. Alle kinderziektes kwamen aan het licht.

Het hele huisje inclusief voor- en achtertuin staan op hun kop. Spullen verhuizen tussen de kamers, worden vies en gaan soms kapot.
De onrust slaat naar binnen. Het zorgt voor slecht slapen, onevenwichtige emoties, minder energie, verminderde weerstand, etc.
Laat ik ‘t zo zeggen: niet echt fijn als je nog in burn-outland rondspookt.

En ik ga me dan terugtrekken in de stille avond en nacht. Dan heb ik mijn veilige rijk voor me alleen en kom ik tot rust.
Steeds later ga in slapen, waardoor ik ook later in de ochtend pas wakker wordt. En natuurlijk minder energiek ben. Enfin, zo’n cyclus die niet de goede kant op gaat.

Genoeg daarmee! De wekker gaat sinds een week om 8:30 uur af (jaja, dat is voor vele werkenden uitslapen, ik weet er nog alles van). En dan mijzelf uit bed schoppen.
Dat gaat best aardig, al zeg ik het zelf.

En toen kwam de vraag of ik ‘s morgen bijtijds twee zieke parkieten medicatie wilde geven. En dat doe ik graag! Ik ❤️ dieren, werk nu 4 jaar met vogels en help graag.
Zo fijn om met het doel van vogelzorg op te kunnen staan. Dat werkt nòg beter, ik ben nodig 👍.

En zo helpen deze parkieten mij door een lastige tijd heen. Als hulpvogels zeggen ze in koor: “Wij zijn er voor jou, jij bent er voor ons”. Dankjewel vogels! Jullie hebben me weer eens een les geleerd over verbinding, ontvangen en geven.

Mijn verbinding met het vogel-collectief is verder versterkt, zo gaaf hoe werken met krachtdieren en een dierencollectief uitwerkt!

Foto: niet het duo grasparkieten maar wel oppasvogel Joas, de carherinaparkiet. Wat een leuke kerel he?

22/10/2023

Alles is verbonden, ik weet het zeker.
Laat ik je het verhaal vertellen van twee parkieten en de renovatie van ons huis.

De afgelopen 3 maanden is ons huis belegerd door een legertje werklui. De woningcoöperatie vond het na 70 jaar tijd voor ingrijpende werkzaamheden om oa asbest te saneren en het huis te isoleren. Daar zijn we niet tegen - natuurlijk niet. Maar de manier waarop is zo ingrijpend.

Als èèn van de 16 huizen in de buurt was ons afwijkende hoekhuisje als eerste aan de b***t. En dat hebben we geweten. Alle kinderziektes kwamen aan het licht.

Het hele huisje inclusief voor- en achtertuin staan op hun kop. Spullen verhuizen tussen de kamers, worden vies en gaan soms kapot.
De onrust slaat naar binnen. Het zorgt voor slecht slapen, onevenwichtige emoties, minder energie, verminderde weerstand, etc.
Laat ik ‘t zo zeggen: niet echt fijn als je nog in burn-outland rondspookt.

En ik ga me dan terugtrekken in de stille avond en nacht. Dan heb ik mijn veilige rijk voor me alleen en kom ik tot rust.
Steeds later ga in slapen, waardoor ik ook later in de ochtend pas wakker wordt. En natuurlijk minder energiek ben. Enfin, zo’n cyclus die niet de goede kant op gaat.

Genoeg daarmee! De wekker gaat sinds een week om 8:30 uur af (jaja, dat is voor vele werkenden uitslapen, ik weet er nog alles van). En dan mijzelf uit bed schoppen.
Dat gaat best aardig, al zeg ik het zelf.

En toen kwam de vraag of ik ‘s morgen bijtijds twee zieke parkieten medicatie wilde geven. En dat doe ik graag! Ik ❤️ dieren, werk nu 4 jaar met vogels en help graag.
Zo fijn om met het doel van vogelzorg op te kunnen staan. Dat werkt nòg beter, ik ben nodig 👍.

En zo helpen deze parkieten mij door een lastige tijd heen. Als hulpvogels zeggen ze in koor: “Wij zijn er voor jou, jij bent er voor ons”. Dankjewel vogels! Jullie hebben me weer eens een les geleerd over verbinding, ontvangen en geven.

Mijn verbinding met het vogel-collectief is verder versterkt, zo gaaf hoe werken met krachtdieren en een dierencollectief uitwerkt!

Foto: niet het duo grasparkieten maar wel oppasvogel Joas, de carherinaparkiet. Wat een leuke kerel he?

01/10/2023

01/10/2023

Gisteren was ik in de mooie Achterhoek op bezoek bij mijn lieve vriendin op de boerderij. Mijn lievelingspup woont daar ook, Mattis 💝. Formaat pony, met wild jong enthousiasme en een heel groot warm hart.
Hoe is het toch mogelijk dat je (ik) als mens zo vreselijk blij kan worden in ontmoeting met je dieren-vrienden?
Mattis en ik, we herkennen elkaar. Hij is keurig opgevoed hoor, maar oh wat hou ik van zijn onhelzing en begroeting met heel veel kussen.
En dan dat grote wolvenhoofd met die verschillende blikken en lieve lach.
Aan tafel besloot hij me nogmaals te omhelzen, je houdt van elkaar of niet he 😝
Met een heel warm hart nam ik afscheid van mijn Big Gentle Giant. En dat blijft dan zo heerlijk nagloeien ❤️‍🔥

Weer thuis was de hele mannenharem aanwezig, hubbie Amal Gamoth, Roek en Lynx. De boys waren heppie-de-peppie, praatten met ons en worstelden met elkaar op het kleed. Als kers op de taart kwamen de boys ook nog allebei op bed liggen, gezellig samen in het nestje 🪹.

Dieren raken mijn hart. Het boeit ze niet of je knap of lelijk bent, of je stinkt (naar zeep 😉) of introvert bent. Dieren nemen je zoals je bent, en hun liefde en aandacht is oprecht. Oke oke, in veel gevallen zijn onze boys oprecht op zoek naar iets lekkers 🙄, maar toch…

Mensen vragen me wel eens of je huisdier ook je Krachtdier kan zijn. Zoals ik het ervaar kunnen levende dieren je heel veel kracht, steun en liefde geven.

Een Krachtdier is anders. Zij komen uit een andere laag, een andere wereld en verbinden met jou als Krachtmens om iets met je uit te wisselen. Zij hebben hun eigen wijsheid en inzichten en kunnen jou daarmee verrijken, je zelfinzicht vergroten en je gidsen door moeilijke situaties.

Buizerd kan je bijvoorbeeld helpen om afstand te nemen, te overzien. Ook om los te laten zodat je meer ruimte krijgt. Zo is het voor mij, maar Buizerd is vrij om met elk Krachtmens een eigen band aan te gaan met zijn eigen specifieke aspecten.

Er is van alles geschreven over Krachtdieren en hun specifieke krachten. Dit kan je best op weg helpen. Maar er gaan niets boven het bouwen aan je eigen relatie, aan de band tussen jou als Krachtmens en het Krachtdier.

Iets bij je dragen van het dier (een veer, botje, kleur, broche, etc etc) kan je band versterken. Het geven van eten in de winter, steunen van opvangplekken (Berenbos of Apenheul bv) maakt de uitwisseling wederkerig.

Wat een rijkdom om zulke relaties aan te kunnen gaan!
Heb jij contact met Krachtdier(-en)? Wil je iets zeggen over wat dat jou brengt? Ik ben benieuwd! 🐯🐦‍⬛🐘🐬🕷️🐑🦜🦤🐉

24/09/2023

Rebecca schreef een blogje over Voorouders. Lees je mee? 🧡🧡🍂🍁

24/09/2023

Op Sjamanisme aan de Eem schreef ik een blogje over Voorouders. Lees je mee? 🧡🤎🍂🍁🍄