Lucaskerk Den Bosch

07/06/2026

Samenvatting van de preek van mgr. Schröder op sacramentszondag:

===============

**Sacramentsdag: leven uit Gods aanwezigheid**

In zijn preek op Sacramentsdag stond mgr. **Schröder** stil bij één woord dat als een rode draad door de lezingen van deze dag loopt: **leven**. Niet zomaar leven in biologische zin, maar het ware leven dat zijn oorsprong vindt in God en dat ons draagt, verdiept en richting geeft.

Hij herinnerde eraan dat Maria in de traditie van de Kerk wordt genoemd als de moeder van de levenden en dat de hele heilsgeschiedenis uiteindelijk draait om Gods verlangen om mensen tot leven te brengen. Ook de eerste lezing, met het volk in de woestijn, laat zien hoe God zijn volk steeds opnieuw begeleidt en voedt op weg naar het beloofde leven.

Vanuit die gedachte legde mgr. Schröder uit waarom de Kerk het belangrijk vindt dat gelovigen op zondag samenkomen voor de eucharistie. Dat is geen verplichting om mensen regels op te leggen, maar een uitnodiging om steeds opnieuw het echte leven te ontdekken: een leven dat uiteindelijk een gave van God is. Ons lichamelijke leven ervaren we al als een kostbaar geschenk; op Sacramentsdag worden we uitgenodigd om ook stil te staan bij het geestelijke leven dat God ons schenkt.

Daarbij wees hij op het Laatste Avondmaal. In de bovenzaal sprak Jezus de woorden: *“Blijf dit doen om Mij te gedenken.”* De Kerk is daarom een gemeenschap van herinnering: *memoria Christi*, een gemeenschap die leeft uit de herinnering aan Christus. Maar dat herinneren is veel meer dan terugkijken naar het verleden. Het is niet zoals een bezoek aan een museum. We gedenken Christus juist om vandaag en morgen uit Hem te kunnen leven, met hoop en vertrouwen voor de toekomst.

Mgr. Schröder legde vervolgens uit wat een sacrament eigenlijk is: een zichtbaar teken dat een onzichtbare werkelijkheid en kracht in zich draagt. Een sacrament is een heilig ontmoetingsteken. Het begint bij God, maar wordt zichtbaar en herkenbaar in het leven van mensen. Zoals liefde tussen mensen vruchtbaar kan worden en nieuw leven voortbrengt, zo wil God in de sacramenten zijn liefde tastbaar maken en mensen sterken op hun levensweg.

Bijzonder stond hij stil bij de eucharistie en de communie. Wanneer een gelovige de communie ontvangt en daarop antwoordt met **“Amen”**, is dat veel meer dan een beleefd antwoord. Het is een geloofsbelijdenis. Met dat ene woord spreekt de gelovige uit: ja, ik geloof dat Christus zelf aanwezig is; ik geloof dat dit brood voor ons levensbrood is geworden. Dat “Amen” is een persoonlijke instemming met het mysterie van Gods aanwezigheid in ons midden.

Vervolgens vertelde mgr. Schröder over het ontstaan van Sacramentsdag in de dertiende eeuw. Vanuit een bijzondere geloofservaring groeide het besef dat er een apart feest moest zijn om de aanwezigheid van Christus in de eucharistie te vieren. Zo ontstond uiteindelijk het feest dat de Kerk wereldwijd viert, vaak ook met een sacramentsprocessie of een tijd van aanbidding. Het doel daarvan is steeds hetzelfde: opnieuw ontdekken dat Christus werkelijk aanwezig wil zijn onder zijn mensen.

Centraal in het tweede deel van de preek stond het woord **mysterie**. Bij de eucharistie spreekt de Kerk over het *mysterie van het geloof*. Volgens mgr. Schröder is een mysterie niet een raadsel dat je kunt oplossen, maar een werkelijkheid waar je steeds dichterbij kunt komen zonder haar ooit volledig te bezitten. Dat geldt voor echte liefde en vriendschap, en nog meer voor de liefde van God. Het geloof nodigt ons uit om dat mysterie steeds opnieuw te benaderen en ons ervoor open te stellen.

Tenslotte verbond hij Sacramentsdag met de feesten die de Kerk in deze periode viert. Na Pinksteren en het feest van de Heilige Drie-eenheid laat ook Sacramentsdag zien hoe God steeds dichter bij de mens komt. De Vader schenkt het leven, Christus geeft zichzelf als brood voor de wereld en de Heilige Geest verlicht en versterkt ons geloof. Zo wordt duidelijk dat God mensen niet aan hun lot overlaat, maar hen voedt met goddelijk voedsel voor onderweg.

De uitnodiging van deze Sacramentsdag was daarom helder: opnieuw ontdekken dat ons leven een geschenk van God is, dat Christus zich aan ons geeft in de eucharistie en dat wij uit dat geheim mogen leven, vandaag en alle dagen.

05/06/2026

Zondag 7 juni vieren we sacramentsdag.

05/06/2026

Leven vanuit hoop en oproep aan het bestuur transparant te zijn.

De Lucaskerk in Den Bosch-Zuid zou eind dit jaar sluiten om plaats te maken voor een gezondheidscentrum. Hierin is plotseling verandering gekomen. Wat is er aan de hand?

03/06/2026

Lucasavond over Heilige Geest

Tijdens de Lucasavond van 4 juni kijken we samen naar een inspirerende video over het derde Glorievolle Geheim van de Rozenkrans: de nederdaling van de Heilige Geest. Met Nederlandse ondertiteling neemt deze aflevering ons nog een keer mee naar Pinksteren, waar Gods liefde en kracht de apostelen vervulden. Hoe kan dezelfde Heilige Geest ook vandaag ons hart veranderen en in vuur en vlam zetten? Laat u raken door dit krachtige getuigenis van geloof, hoop en evangelisatie.

19.00 uur Eucharistieviering
20.00 uur Video

01/06/2026

Uitgebreide samenvatting van de preek van pater Avin

In zijn preek stond pater Avin stil bij het mysterie van de Heilige Drie-eenheid: Vader, Zoon en Heilige Geest. Hij benadrukte dat dit geen onderwerp is dat we volledig met ons verstand kunnen doorgronden. Door de eeuwen heen hebben mensen geprobeerd precies uit te leggen wie God is en hoe de Drie-eenheid werkt, maar uiteindelijk blijft God groter dan ons begrip.

De Drie-eenheid als gemeenschap van liefde

Pater Avin verwees naar de bekende orthodoxe icoon van de drie engelen die samen aan tafel zitten. Die afbeelding laat volgens hem iets zien van de Drie-eenheid: een volmaakte gemeenschap van liefde, verbondenheid en onderlinge aandacht. Zoals een familie sterker wordt wanneer zij samen aan tafel zit, zo laat God zien dat echte liefde altijd relatie is.

De Drie-eenheid is daarom niet alleen een leerstuk, maar ook een voorbeeld voor ons eigen leven. God is geen eenzame God, maar een God van verbondenheid. Daarom zijn ook mensen geschapen om in relatie te leven: met God, met elkaar en met zichzelf.

Geschapen naar Gods beeld

Vanuit het boek Genesis herinnerde pater Avin eraan dat de mens geschapen is naar Gods beeld en gelijkenis. Dat betekent volgens hem niet alleen dat God ons gemaakt heeft, maar ook dat wij iets van Gods wezen in ons dragen. Omdat God liefde en verbondenheid is, leeft ook in ieder mens een diep verlangen naar gemeenschap, liefde en relaties.

Hij gebruikte daarbij het voorbeeld van ouders en kinderen. Tussen hen ontstaat een sterke, natuurlijke band. Zo mogen wij ook nadenken over onze relatie met God: Hij is de oorsprong van ons leven en wij zijn met Hem verbonden.

De mens is niet gemaakt voor eenzaamheid

Een belangrijk deel van de preek ging over de schepping van Adam. Pater Avin wees erop dat God zag dat het niet goed was dat de mens alleen zou zijn. Eenzame afzondering hoort niet bij Gods bedoeling met de mens. Geld, bezit of succes kunnen eenzaamheid niet oplossen; wat een mens werkelijk nodig heeft zijn gezonde relaties.

Daarom is het volgens hem belangrijk om te werken aan onze relatie met God, onze relatie met onszelf en onze relatie met andere mensen. Juist in die relaties ontdekken wij wie wij werkelijk zijn en ervaren wij iets van Gods aanwezigheid.

Niet alleen begrijpen, maar ervaren

Pater Avin benadrukte dat geloof niet alleen draait om nadenken of discussiëren over God. Veel belangrijker is het om Gods aanwezigheid daadwerkelijk te ervaren. Hij stelde de vraag waarom mensen naar de kerk komen, soms van ver. Niet omdat zij alle antwoorden hebben, maar omdat zij daar iets ervaren van verbondenheid, gemeenschap en Gods nabijheid.

Volgens hem verandert een ervaring van Gods aanwezigheid een mens veel meer dan alleen kennis over God. Daarom hebben we de sacramenten en de liturgie ontvangen: zij helpen ons om Gods liefde concreet te ervaren en om met elkaar verbonden te blijven.

Het verhaal van Augustinus

Aan het einde van de preek vertelde pater Avin het bekende verhaal van de heilige Augustinus. Augustinus dacht diep na over het mysterie van de Drie-eenheid. Op een dag zag hij volgens de overlevering een kind dat met een schelp water uit de zee haalde en in een klein kuiltje goot. Toen Augustinus zei dat het onmogelijk was om de hele zee daarin te krijgen, antwoordde het kind dat het nog veel onmogelijker is om het mysterie van God volledig in het menselijke verstand te vatten.

Met dit verhaal wilde pater Avin duidelijk maken dat wij God nooit volledig kunnen begrijpen. Toch mogen wij Hem leren kennen door geloof, gebed en ervaring.

De boodschap voor het dagelijks leven

Pater Avin sloot af met een heel praktische uitnodiging. Wanneer wij telkens het kruisteken maken “in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest”, belijden wij niet alleen een geloofswaarheid. We herinneren onszelf eraan dat we geroepen zijn om te leven in liefdevolle relaties: thuis, in het gezin, in de parochie en in onze omgang met anderen.

Zijn kernboodschap was dat het mysterie van de Drie-eenheid niet allereerst een vraag is om op te lossen, maar een werkelijkheid om in te leven. God is liefdevolle gemeenschap, en wij zijn geschapen om diezelfde liefde en verbondenheid zichtbaar te maken in ons eigen leven.

31/05/2026

Het bestuur van de Mariaparochie maakt een pas op de plaats als het om de sluiting van de Lucaskerk gaat. Dat is vandaag medegedeeld door Hans Helgers, vice-voorzitter van het parochiebestuur.

Hij zei: "Wij hebben nu ruimte nodig om een pas op de plaats te maken. De huidige situatie met de Lucasgemeenschap zal voor nu gewoon gecontinueerd worden."

25/05/2026

Gedachtenis van Maria, Moeder van de Kerk

Mgr. Schröder stond in zijn overweging stil bij de betekenis van het geloof, de Kerk en vooral bij Maria als “Moeder van de Kerk”, wier gedachtenis vandaag werd gevierd. Hij legde uit dat de Kerk geen verzameling willekeurige tradities is die zomaar kunnen veranderen. Alles heeft zijn fundament in God, in Jezus Christus en in de Heilige Schrift. Ook nieuwe inzichten in het geloof ontstaan niet uit het niets, maar groeien langzaam door de eeuwen heen, doordat de Kerk steeds dieper begrijpt wat haar door Christus is toevertrouwd.

Vanuit dat uitgangspunt sprak hij over de Kerk als gemeenschap van gedoopte gelovigen: mensen die door het doopsel met Christus verbonden zijn en geroepen zijn te leven vanuit die verbondenheid. De Kerk bestaat dus niet alleen uit structuren of regels, maar uit mensen die samen onderweg zijn met God. Daarbij verwees hij naar de “gemeenschap van de heiligen” uit het credo: alle gelovigen vormen samen één lichaam in Christus.

In dat geheel heeft Maria een bijzondere plaats. Mgr. Schröder benadrukte dat Maria belangrijk is in het geloof en in de devotie van de Kerk, maar dat zij niet wordt aanbeden als een godin. Alleen God komt aanbidding toe. Maria is echter wel uniek, omdat zij de moeder van Jezus Christus is. En omdat Christus het hoofd van de Kerk is, wordt Maria ook “Moeder van de Kerk” genoemd.

Hij legde uit dat Maria vooral een voorspreekster is: iemand die dichtbij de mensen staat en hen bij Christus brengt. In het bekende gebed “Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars” gaat het woord “zondaars” niet om een veroordeling, maar om het besef dat geen mens volledig uit zichzelf leeft in volmaakte verbondenheid met God. Juist daarom hebben mensen steun, gebed en begeleiding nodig op hun weg van geloof. Maria staat daarin tussen God en de mensen als moederlijke figuur die verbindt.

Een belangrijk beeld in de overweging was Maria onder het kruis. In het evangelie staat zij samen met Johannes, de geliefde leerling, bij de gekruisigde Jezus. Volgens mgr. Schröder laat dit zien wat de Kerk ten diepste is: een gemeenschap die leeft vanuit kruis én verrijzenis. De Kerk kent vreugde en genade, maar ook zwakheid, lijden en menselijke tekortkomingen. Toch blijft zij tegelijkertijd een gave van God.

Hij verwees daarbij naar de uitdrukking dat de Kerk zowel “Godsgeschenk als ergernis” kan zijn: heilig door haar oorsprong in Christus, maar tegelijk bestaand uit mensen die fouten maken. Juist daarom is Maria belangrijk voor de Kerk. Zij herinnert eraan wat echte overgave aan God betekent. In haar wordt zichtbaar hoe een mens volledig open kan staan voor Gods wil.

De kern van de overweging was uiteindelijk dat Maria niet naar zichzelf verwijst, maar altijd naar Christus. Zij staat aan de kant van de mensen, maar blijft volledig verbonden met haar Zoon. Daarom ziet de Kerk in haar een moederlijke aanwezigheid die gelovigen helpt dichter bij Christus en dichter bij elkaar te komen.