Lucaskerk Den Bosch

21/06/2026

Een volle zaal met meer dan 40 bezoekers luisterde naar de boeiende lezing van zuster Catharina over kunstmatige intelligentie, kerk en geloof. Dat aantal laat zien dat dit onderwerp volop leeft en dat veel mensen op zoek zijn naar antwoorden op de vragen die AI oproept voor mens, samenleving en geloof.

In haar lezing ging zuster Catharina in op de snelle ontwikkelingen van AI, de kansen die deze technologie biedt, maar ook de risico’s en ethische vragen die ermee samenhangen. Daarbij stelde zij een fundamentele vraag: is AI werkelijk intelligent? Hoewel kunstmatige intelligentie steeds beter wordt in het verwerken van enorme hoeveelheden informatie, blijft menselijke intelligentie volgens de christelijke traditie méér dan kennis alleen.

Vanuit het denken van de Kerk benadrukte zij dat ware wijsheid niet alleen voortkomt uit verstand en data, maar ook uit geweten, liefde, verantwoordelijkheid en het vermogen om de diepere betekenis van het leven te zoeken. AI kan een krachtig hulpmiddel zijn, maar mag nooit de menselijke persoon verdringen of overheersen.

Met verwijzingen naar paus Franciscus, paus Leo XIV en grote christelijke denkers liet zij zien dat de vraag niet alleen is wat AI kan, maar vooral hoe wij deze technologie gebruiken. De mens moet centraal blijven staan, met oog voor menselijke waardigheid, het algemeen welzijn en zorg voor de meest kwetsbaren.

Een inspirerende avond die veel stof tot nadenken gaf — en gezien de grote opkomst is het duidelijk dat de belangstelling voor AI, kerk en geloof alleen maar groeit.

21/06/2026

Met de ogen van Christus naar mijn leven en mijn toekomst te kijken.

Samenvatting van de preek van mgr. Schröder in de Lucaskerk (21 juni)

“Waar is het allemaal goed voor?” Met die herkenbare vraag begon mgr. Schröder zijn overweging. Een vraag die veel mensen kennen: op warme dagen waarop de energie ontbreekt, na het behalen van een diploma, of zelfs wanneer alles ogenschijnlijk goed gaat. Uiteindelijk komt dan toch die diepere vraag naar boven: wat is de zin van dit alles? Wat is mijn bestemming?

Vanuit die vraag stond hij stil bij een belangrijk christelijk inzicht: hoe kan ons lot onze bestemming worden? We kiezen immers niet alles in het leven zelf. We worden geboren met bepaalde eigenschappen, talenten en beperkingen, en krijgen onderweg te maken met vreugde, teleurstellingen, ziekte of verlies. De vraag is niet of we alles naar onze hand kunnen zetten, maar hoe we met dat gegeven leven.

Mgr. Schröder verwees daarbij naar de heilige John Henry Newman. Op de achterkant van het kerkboekje stond een tekst van hem met de woorden: “Ik ben een schakel in Uw ketting, Heer.” Dat beeld vormde de rode draad van de preek. Newman maakt duidelijk dat een mens zijn waarde niet ontleent aan prestaties of succes. Het gaat er niet om hoe indrukwekkend onze resultaten zijn, maar of wij werkelijk verbonden leven met Christus.

Vervolgens nam mgr. Schröder de aanwezigen mee in het leven van Newman. Hij vertelde hoe Newman, na een lange zoektocht, de stap zette naar de Katholieke Kerk. Ook noemde hij Edith Stein, de Joodse filosofe die katholiek werd en later in Auschwitz om het leven kwam. Zij zag zoveel geestelijke rijkdom in het werk van Newman dat zij zijn teksten vertaalde. Daarmee onderstreepte zij hoe geloof mensen helpt om dieper naar zichzelf en naar God te kijken.

De kern van het christelijk leven is volgens mgr. Schröder de verbondenheid met Jezus Christus. Daarbij gaat het niet alleen om kijken naar Jezus, maar ook om kijken mét Jezus. Hij citeerde uit Lumen Fidei, waarin wordt uitgelegd dat christelijk geloof betekent dat wij proberen de werkelijkheid te zien door de ogen van Christus. Dat verandert onze blik op onszelf en op anderen.

Vanuit die blik is geen mens waardeloos of afgeschreven. Niet iemand die een examen niet haalt, niet iemand die ziek wordt, niet iemand die worstelt met het leven. Ieder mens blijft kostbaar omdat ieder mens een ziel heeft die aan God toebehoort. Daarom verdient ieder mens respect, ook wanneer wij ons misschien niet vanzelfsprekend tot die persoon aangetrokken voelen. Iedere mens is immers een schepsel van God.

Mgr. Schröder legde uit dat verhalen van heiligen, goede boeken en films ons vaak raken omdat ze ons helpen onszelf beter te begrijpen. Wanneer we kijken naar het leven van iemand als Edith Stein of Anne Frank, kijken we niet alleen naar hun verhaal. We worden tegelijk uitgenodigd om na te denken over ons eigen leven: wie ben ik, waar sta ik, en wat vraagt God van mij?

Daarmee kwam hij terug bij de centrale gedachte: ons lot moet onze bestemming worden. Dat is geen gemakkelijke opdracht, maar wel de weg waartoe God iedere mens roept. Jezus Christus laat zien hoe die weg eruitziet. Niet voor niets hangt in iedere kerk een kruis. Het kruis herinnert ons eraan dat lijden en verrijzenis bij elkaar horen. Wie met Christus verbonden is in het kruis, mag ook delen in de hoop van de verrijzenis.

Aan het einde van de preek klonk daarom een boodschap van vertrouwen. Ons leven behoort aan God toe. Of wij leven of sterven, wij zijn van Hem. Daarom bestaat er voor een christen eigenlijk geen “gewoon” leven. Alles wat ons overkomt kan, in verbondenheid met Christus, onderdeel worden van onze bestemming. Het christelijk geloof is tegelijk heel gewoon en heel uitdagend: leven vanuit het vertrouwen dat God met ieder mens een weg gaat.

Zo nodigde mgr. Schröder de geloofsgemeenschap uit om die vraag mee naar huis te nemen: Wie mag ik zijn dankzij God, en wat betekent het om met de ogen van Christus naar mijn leven en mijn toekomst te kijken?

14/06/2026

Samenvatting van de preek van mgr. Schröder op 14 juni in de Lucaskerk.

===============

In zijn preek nodigde Mgr. Schröder de geloofsgemeenschap uit om stil te staan bij een eenvoudige maar fundamentele waarheid: het leven is een geschenk van God. Volgens hem ligt daarin de kern van het christelijk geloof besloten. Wie ontdekt dat zijn leven ontvangen is en niet zelf gemaakt, gaat ook anders kijken naar zichzelf, naar anderen en naar de wereld.

Daarmee gaf hij ook een sleutel om naar het geloof en het kerkelijk leven te kijken. Geboden, leefregels en geloofswaarheden zijn nooit een doel op zichzelf. Ze willen mensen helpen om werkelijk gelukkig te worden en te groeien in hun relatie met God. Wanneer iets in het geloof moeilijk te begrijpen of te aanvaarden is, kan de vraag helpen: hoe brengt dit mij dichter bij het leven waartoe God mij roept?

Als christenen mogen we beseffen dat alles wat wij zijn en hebben uiteindelijk ontvangen is. Mgr. Schröder verwees daarbij naar de woorden van Paulus: “Wat hebt u dat u niet ontvangen hebt?” Dat besef is niet altijd gemakkelijk, zeker niet wanneer het leven getekend wordt door beperkingen, tegenslag of verdriet. Toch blijft de christelijke overtuiging dat ieder mens geroepen is om met de ontvangen gaven en omstandigheden iets goeds te doen. Het leven blijft een gave, ook wanneer het niet verloopt zoals wij zouden wensen.

Vanuit die gedachte sprak hij over de roeping van iedere gedoopte. Heiligheid is niet voorbehouden aan een kleine groep bijzondere mensen. Sinds het Tweede Vaticaans Concilie benadrukt de Kerk juist dat iedere gedoopte en gevormde christen geroepen is tot heiligheid. Dat betekent niet dat iemand uitzonderlijke ervaringen moet hebben of een zichtbaar heilige moet worden. Het betekent vooral dat je leert leven vanuit de verbondenheid met God en vanuit de talenten die je hebt ontvangen.

Bijzonder aandacht besteedde Mgr. Schröder aan het evangelie, waarin de namen van de twaalf apostelen worden genoemd. Die namen zijn volgens hem veel meer dan een opsomming van personen. In de Bijbel staat een naam voor de diepste identiteit van een mens. Een naam verwijst naar wie iemand werkelijk is, naar zijn unieke plaats in Gods plan. Daarom wordt er vaak zorgvuldig nagedacht over de naam die een kind krijgt. Een naam verbindt ons met onze familie, onze geschiedenis en vaak ook met een heilige die ons tot voorbeeld kan zijn.

Die gedachte brengt een persoonlijke vraag met zich mee: wie ben ik eigenlijk? Welke eigenschappen, talenten en mogelijkheden heeft God mij gegeven? De twaalf apostelen worden ieder afzonderlijk bij naam genoemd omdat God mensen persoonlijk roept. Zo wordt ook iedere gelovige uitgenodigd om na te denken over zijn eigen roeping en over de manier waarop hij zijn talenten inzet voor anderen.

Mgr. Schröder benadrukte dat die roeping vooral zichtbaar wordt in het gewone dagelijkse leven. Niet iedereen hoeft over zijn geloof te spreken, maar mensen merken wel of iemand oprecht, eerlijk en betrouwbaar is. In de manier waarop een docent met leerlingen omgaat, een arts met patiënten, of een collega met collega's, wordt iets zichtbaar van de waardigheid die God aan ieder mens heeft gegeven. Juist daar krijgt het geloof handen en voeten.

Volgens Mgr. Schröder leren we in Jezus Christus niet alleen God kennen, maar ook onszelf. In Hem ontdekken we zowel onze kwetsbaarheid als onze mogelijkheden. Heiligheid is daarom niet iets onbereikbaars, maar een weg waarop mensen steeds meer worden wie zij ten diepste zijn. Wie leeft vanuit de liefde van God, ontdekt levenszin, vreugde en een diepere vorm van geluk.

Aan het einde van zijn preek erkende hij dat de wereld ingewikkeld kan zijn en dat veel ontwikkelingen onzeker maken. Toch ligt de hoop van een christen niet allereerst in politieke oplossingen of maatschappelijke systemen. Het begin van een nieuwe wereld ligt in de verbondenheid van mensen met God. Wie zich gekend en bemind weet door God, ontvangt een fundament waarop gebouwd kan worden. Vanuit die verbondenheid met de Vader, door Jezus Christus en gedragen door de Heilige Geest, mag iedere christen zijn eigen roeping ontdekken en bijdragen aan Gods Koninkrijk.

14/06/2026

Op de Lucasavond van 18 juni staat AI, Artificiële Intelligentie, centraal.

Wat betekent kunstmatige intelligentie voor ons dagelijks leven? Welke kansen biedt AI, en waar liggen de risico's? En wat hebben geloof, ethiek en menselijke waardigheid hierover te zeggen?

Op de Lucasavond verzorgt zuster Catharina, Dominicanes uit Nijmegen, een actuele en toegankelijke lezing over het onderwerp.

De lezing is om 20.00 uur in de parochiezaal van de Lucaskerk (César Francklaan 2, Den Bosch).

Van tevoren is er een H. Mis gevolgd door aanbidding in de Lucaskerk (19.00 uur).

11/06/2026

Op vrijdag 12 juni vieren we het Hoogfeest van het Heilig Hart van Jezus. De Heilige Mis is om 19.00 uur in de Lucaskerk. We vieren de liefde van Christus voor de mensheid. Het hart van Jezus is het symbool van zijn oneindige liefde, barmhartigheid en zelfgave.

07/06/2026

Samenvatting van de preek van mgr. Schröder op sacramentszondag:

===============

**Sacramentsdag: leven uit Gods aanwezigheid**

In zijn preek op Sacramentsdag stond mgr. **Schröder** stil bij één woord dat als een rode draad door de lezingen van deze dag loopt: **leven**. Niet zomaar leven in biologische zin, maar het ware leven dat zijn oorsprong vindt in God en dat ons draagt, verdiept en richting geeft.

Hij herinnerde eraan dat Maria in de traditie van de Kerk wordt genoemd als de moeder van de levenden en dat de hele heilsgeschiedenis uiteindelijk draait om Gods verlangen om mensen tot leven te brengen. Ook de eerste lezing, met het volk in de woestijn, laat zien hoe God zijn volk steeds opnieuw begeleidt en voedt op weg naar het beloofde leven.

Vanuit die gedachte legde mgr. Schröder uit waarom de Kerk het belangrijk vindt dat gelovigen op zondag samenkomen voor de eucharistie. Dat is geen verplichting om mensen regels op te leggen, maar een uitnodiging om steeds opnieuw het echte leven te ontdekken: een leven dat uiteindelijk een gave van God is. Ons lichamelijke leven ervaren we al als een kostbaar geschenk; op Sacramentsdag worden we uitgenodigd om ook stil te staan bij het geestelijke leven dat God ons schenkt.

Daarbij wees hij op het Laatste Avondmaal. In de bovenzaal sprak Jezus de woorden: *“Blijf dit doen om Mij te gedenken.”* De Kerk is daarom een gemeenschap van herinnering: *memoria Christi*, een gemeenschap die leeft uit de herinnering aan Christus. Maar dat herinneren is veel meer dan terugkijken naar het verleden. Het is niet zoals een bezoek aan een museum. We gedenken Christus juist om vandaag en morgen uit Hem te kunnen leven, met hoop en vertrouwen voor de toekomst.

Mgr. Schröder legde vervolgens uit wat een sacrament eigenlijk is: een zichtbaar teken dat een onzichtbare werkelijkheid en kracht in zich draagt. Een sacrament is een heilig ontmoetingsteken. Het begint bij God, maar wordt zichtbaar en herkenbaar in het leven van mensen. Zoals liefde tussen mensen vruchtbaar kan worden en nieuw leven voortbrengt, zo wil God in de sacramenten zijn liefde tastbaar maken en mensen sterken op hun levensweg.

Bijzonder stond hij stil bij de eucharistie en de communie. Wanneer een gelovige de communie ontvangt en daarop antwoordt met **“Amen”**, is dat veel meer dan een beleefd antwoord. Het is een geloofsbelijdenis. Met dat ene woord spreekt de gelovige uit: ja, ik geloof dat Christus zelf aanwezig is; ik geloof dat dit brood voor ons levensbrood is geworden. Dat “Amen” is een persoonlijke instemming met het mysterie van Gods aanwezigheid in ons midden.

Vervolgens vertelde mgr. Schröder over het ontstaan van Sacramentsdag in de dertiende eeuw. Vanuit een bijzondere geloofservaring groeide het besef dat er een apart feest moest zijn om de aanwezigheid van Christus in de eucharistie te vieren. Zo ontstond uiteindelijk het feest dat de Kerk wereldwijd viert, vaak ook met een sacramentsprocessie of een tijd van aanbidding. Het doel daarvan is steeds hetzelfde: opnieuw ontdekken dat Christus werkelijk aanwezig wil zijn onder zijn mensen.

Centraal in het tweede deel van de preek stond het woord **mysterie**. Bij de eucharistie spreekt de Kerk over het *mysterie van het geloof*. Volgens mgr. Schröder is een mysterie niet een raadsel dat je kunt oplossen, maar een werkelijkheid waar je steeds dichterbij kunt komen zonder haar ooit volledig te bezitten. Dat geldt voor echte liefde en vriendschap, en nog meer voor de liefde van God. Het geloof nodigt ons uit om dat mysterie steeds opnieuw te benaderen en ons ervoor open te stellen.

Tenslotte verbond hij Sacramentsdag met de feesten die de Kerk in deze periode viert. Na Pinksteren en het feest van de Heilige Drie-eenheid laat ook Sacramentsdag zien hoe God steeds dichter bij de mens komt. De Vader schenkt het leven, Christus geeft zichzelf als brood voor de wereld en de Heilige Geest verlicht en versterkt ons geloof. Zo wordt duidelijk dat God mensen niet aan hun lot overlaat, maar hen voedt met goddelijk voedsel voor onderweg.

De uitnodiging van deze Sacramentsdag was daarom helder: opnieuw ontdekken dat ons leven een geschenk van God is, dat Christus zich aan ons geeft in de eucharistie en dat wij uit dat geheim mogen leven, vandaag en alle dagen.

05/06/2026

Zondag 7 juni vieren we sacramentsdag.

05/06/2026

Leven vanuit hoop en oproep aan het bestuur transparant te zijn.

De Lucaskerk in Den Bosch-Zuid zou eind dit jaar sluiten om plaats te maken voor een gezondheidscentrum. Hierin is plotseling verandering gekomen. Wat is er aan de hand?