Nagahlinggu Kalaywatawya Monastic Education Centre

19/12/2025

၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲ အချိန်စာရင်းကြေညာ
၁၁-၃-၂၀၂၆ ရက်နေ့မှ
၁၇-၃-၂၀၂၆ ရက်‌နေ့ထိ တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲဖြေရမည်ဟု ထုတ်ပြန်ချက်မှာပါရှိပါသည်။

ဘုန်းကြီးစာမေးပွဲ ခန့်မန့်ရသလောက် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲပြီး နှစ်စဉ်သုံးရက်နားတာနဲ့ဖြေရတာတွေ့ရ၏
စာချတန်း( ၂၁/ ၃/၂၀၂၆ ) လာမယ်
ပထမပြန် ( ၂၇/၃/၂၀၂၆ )လာမယ်
ဒီထက်နောက်ကျရင်လည်း နောက်ကျနိုင်ပေသည် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုတင်ပြရခြင်းဖြစ်၏။
မှတ်ချက်/ ခန့်မန်းချက်သက်သက်သာဖြစ်‌ပေ၏ နီးလာပါပြီဟုမှတ်ချက်ပြုခြင်းဖြစ်ပေ၏
#သံဃာ့မှတ်

17/12/2025

17/12/2025

နာဂမေတ္တာပရဟိတဆေးခန်းမှ အပတ်စဉ် ကြာသပတေးနေ့ နှင့် စနေနေ့တိုင်း နံနက် ၉ နာရီမှ ညနေ ၃နာရီထိ ဆေးကုသပေးလျက်ရှိပါသည်

17/12/2025

ဆရာ ဆရာမတွေ အလုပ်ထွက်ချင်ရခြင်းများစွာထဲမှ နောက်ကွယ် ဖြစ်ရပ်မှန်တစ်ခု သို့မဟုတ် မြန်မာပြည်၏ဆုတ်ကပ်...

ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်က ကျောင်းသား ကျောင်းသူအများစုဟာ ဆရာ ဆရာမဆိုတဲ့အသံကို ကြားတာနဲ့တင် ရိုသေရမှန်း ကြောက်ရမှန်းသိပါတယ်။ ဆရာမ ရှေ့တင်မဟုတ် နောက်ကွယ်မှာတောင် မဟုတ်တာမလုပ်ရဲတဲ့အထိ ဆရာဆရာမအပေါ် ချစ်ကြောက်ရိုသေကြပါတယ်။ ကျောင်းပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ့်ကို သင်ဖူးတဲ့ ဆရာ ဆရာမ မဟုတ်ရင်တောင် အဖြူအစိမ်းဝတ် ဆံထုံးထုံးထားတာမြင်တာနဲ့ လက်အုပ်ချီ ခေါင်းငုံ့လျက် မင်္ဂလာပါဆရာမလို့ ရိုရိုကျိုးကျိုး နှုတ်ဆက်တတ်ကြပါတယ်။ ဆရာမကို စကားတစ်ခွန်းပြောဖို့အတွက် စကားမှားသွားမှာစိုးလို့ အတန်တန်ဆင်ခြင်ပြီးမှ ပြောသင့်မှ ပြော၊ မေးသင့်မှ မေးခဲ့ကြပါတယ်။ ဆရာမက တစ်ခွန်းဆို တစ်ခွန်း ဘာမှ စောဒက မတက်ဘဲ ဆရာမ ကိုယ့်အပေါ် စိတ်မကွက်အောင် မျက်နှာ တစ်ချက်မညှိုးအောင် နေခဲ့ကြပါတယ်။ ဆရာ ဆရာမကို ကိုယ့်မိဘထက် ရိုသေပါတယ်။ အိမ်မှာ အဖေ အမေကိုသာ တစ်ခွန်းမကျန် ပြန်ပြောမိရင် ပြန်ပြောမယ်။ဆရာမကိုတော့ ယောင်လို့တောင် တစ်ခွန်းပြန်ခံမပြောရဲကြပါဘူး။ မိဘကလည်း ကိုယ့်သားသမီးဆိုးတာမျိုး စာမကျက်တာမျိုးဆိုရင် ဆရာ ဆရာမဆီကို ကိုယ်တိုင်လာပြီး သည်ကလေးကို စိတ်ကြိုက်သွန်သင်ဆုံးမဖို့ ဆရာမစိတ်တိုင်းကျ ဆိုဆုံးမဖို့ လာပြီးအပ်လေ့ရှိတယ်။ ငယ်ငယ်က ကျွန်မအဖေဆို ကျွန်မရဲ့ ဆရာ ဆရာမတွေနဲ့တွေ့တိုင်း ပြောလေ့ရှိတဲ့စကားတစ်ခွန်းရှိတယ်။ ဆရာမ အမြင်မတော်တာရှိရင် ဆုံးမနော်။လိုအပ်ရင် ရိုက်သာရိုက် ။မကျိုးမကန်းရင်တော်ပြီ။ ဆုံးမပါဆိုပြီး အပ်လေ့ရှိတယ်။ ဆရာမလာတာကို အဝေးကမြင်ရုံနဲ့ ပြေးသွားပြီး ဆွဲခြင်းဆွဲပေးသူတွေ ဒုနဲ့ဒေးရှိခဲ့ကြတယ်။ဆရာမထမင်းစားရင် ရေခပ်ပေးဖို့ အသင့်စောင့်နေသူတွေ အဆင်သင့်ရှိခဲ့ကြတယ်။
အခုခေတ် ကျွန်မတို့ တွေ့ကြုံရတဲ့ ကလေးများဟာ တစ်ခြားဂြိုလ်က ဆင်းသက်လာသူများလားလို့ ပြန်တွေးရတဲ့အထိ ဆန့်ကျင်ဘက်တွေဖြစ်လာကြပါတယ်။
လမ်းမှာဆရာမနဲ့တွေ့တယ်။နှုတ်ဆက်ဖို့မပြောနဲ့။အဖြူအစိမ်းဝတ်နဲ့ ဆေးလိပ်သောက်တာတောင် မပျက်ဘူး။ ဆရာမအရှေ့မှာမို့ ဆင်ခြင်ရကောင်းမှန်းမသိဘဲ အချင်းချင်း မကြားဝံတဲ့စကားတွေနဲ့ အော်ဟစ် ဆဲရေးတိုင်းထွာကြတယ်။ စကားချပ်-ကျွန်မအမြင်မှာ ဆဲရေးတိုင်းထွာတယ်ဆိုပေမယ့် သူတို့ကတော့ အာလုပ်စကားလိုမျိုး ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုနေခြင်း သာမန်စကားဆိုခြင်းလို လွယ်လင့်တကူ သုံးနှုန်းခြင်းသာဖြစ်သည်။
ဆရာမ၏ခြင်းတောင်းကို ကူဆွဲပေးဖို့ဝေးစ သူတို့ကိုယ်နှင့် မတိုက်သွားသည်ကိုပင် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရသည်။ စာသင်လျှင် ဆရာ၏ နောက်ကျောကိုကြည့်၍ ပစ်မှားချင်နေသော
သကောင့်သားများကိုလည်း ကြုံခဲ့ရဖူးသည်။ ဆရာ ဆရာမကို သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများသဖွယ် ပြောဆိုဆက်ဆံချင်ကြသည်။ အတန်းကြီးလာလေလေ
အသိဥာဏ်ခေါင်းပါးလေလေဖြစ်သည်။ အမြင်မတော်၍ ဆုံးမပြန်လျှင်လည်း ဆုပ်လည်းစူး စားလည်းရူးသာဖြစ်ရပြန်သည်။ကိုယ့်ရှူး ကိုယ်ပတ်ရပြန်သည်။ ကိုယ့်စေတနာ ဝေဒနာဖြစ်ရပြန်သည်။ ဆရာမဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းလိုက်တာ ကိုယ့်သားသမီးမဟုတ်တိုင်း ပြောလိုက်ဆိုလိုက် ရိုက်လိုက်ကြတာ ဆိုပြီး လူကိုယ်တိုင် လာ၍ ရန်ဖြစ်သည်က တစ်ဖုံ fbပေါ်တွင် ဓာတ်ပုံရိုက်၍ တင်သည်က တစ်သွယ်ဖြင့် အဆဲ comment များကြားတွင် ဆရာမစေတနာ တံတွေးခွက်မြောရလေသည်။အဆိုပါ ကလေးများကတော့ ဆိုးမြဲတိုင်းဆိုးကြသည်။ မိုက်ရိုင်းဆဲအတိုင်း မိုက်ရိုင်းကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်နည်း။
မိဘများ၏ သွန်သင်မှု ညံဖျင်းသည်ဟုသာ မှတ်ချက်ချလိုပါသည်။
International ဆန်ဆန် ပြုပြင်ထိန်းကျောင်းတာ/ Child Psychology ဆိုတာရှိတယ် /ကလေးကို အကြောက်တရားနဲ့မအုပ်ချုပ်ရဘူး ဆိုတာမျိုးတွေကြားမှာ မိမိကိုယ်ကို တစ်လုံးစ နှစ်လုံးစသိပြီး အင်တာနယ်ရှင်နယ် ဆန်ချင်ကြလွန်းသော မိဘများ၏ proဆန်ဆန် ထိန်းကျောင်းမှုအောက်တွင် အကြောက်အလန့်မရှိ စည်းလွတ်ဘောင်လွတ်
ပြောရဲ ဆိုရဲလာသော ကလေးများ/ရိုသေမှုဆိုတာ ဘာမှန်းမသိသော ကလေးများ / ကျင့်ဝတ်မသိသော
မြန်မာ့သားကောင်းများ ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။ Fbမှ အတုမြင်အတတ်သင်ကြသည်။ ခေတ်မှီချင်ကြသည်။ ကျွန်မတို့ ဆယ်တန်းအရွယ် ထုတ်စီးတိုးကောင်းတုန်း အရွယ်တွင် အခုခေတ် ကလေးများကတော့ ရည်းစား သုံးယောက်လောက် ထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ဆရာ ဆရာမနှင့်ပတ်သက်သော trollများ memesများ ဟာသများလုပ်ကာ shareကာဖြင့် ပွဲစည်နေကြပြီးဖြစ်သည်။ ဘယ်ဆရာကတော့ ဘယ်လိုဆိုပြီး ဆဲဆို နေကြပြီဖြစ်သည်။ အရမ်းကို ခေတ်မှီလွန်းပါသော ကျောင်းသားကျောင်းသူများပေတကား။ ကျွန်မတို့ငယ်စဉ်က လေးတန်းအထိ အိမ်က မုန့်သာထည့်ပေးသည်။မုန့်ဖိုးဟူသည် ဘာမှန်းမသိ။ ငါးတန်းရောက်မှသာ ငါးဆယ်တစ်ရာဖြင့် ပိုက်ဆံစသုံးဖူးသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ထိုပိုက်ဆံကို ဘယ်လိုသုံးကြောင်း ပြန်ပြောပြရသည်။ ယခုခေတ်မိဘများကတော့ ခေတ်ဆန်ကြသည်။ ကလေးတွေ ပိုက်ဆံမသုံးတတ်မှာစိုး၍ ကြီးမှ ပိုက်ဆံကိုင်ရလျှင် မည်သို့သုံးစွဲရမည်မသိဘဲ လမ်းလွဲမှာစိုး၍ဟူသော အကြောင်းများဖြင့် တစ်တန်းကလေးပင် ပိုက်ဆံတစ်ထောင်တန်ကိုင်၍ သုံးစွဲနေကြသောခေတ်ဖြစ်သည်။ ဆယ်တန်း ကျောင်းသား ကျောင်းသူများဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်မရှိ။ ပစ္စည်းစုံ အသစ်အဆန်းများကြား အထိန်းအကွပ်မရှိသော မိဘများကြား ပိုက်ဆံများများသုံးနိုင်လျှင် ကိုယ့်သားသမီး လူအများကြား popular ဖြစ်သည်ဟူ၍တွေးကြသော အတွေးများကြားတွင် ကျောင်းသူကျောင်းသားများမှာ ပျက်စီးချင်တိုင်း ပျက်စီးကြသည်။
နှစ်တန်းကလေးလေး ကျောင်းမှအိမ်သို့ပြန်လာသည်။ ကျောင်းမှာ ကောင်မလေးကို သားမျက်စိမှိတ်ပြခဲ့တယ်။ အဲ့ကောင်မလေးက ချစ်စရာလေးဟု ပြောလျှင် အဖေ အမေနှင့် ဦးလေး ဒေါ်လေးတို့က အချစ်ပိုကြသည်။ မြှောက်ပေးကြသည်။ ထိုအရွယ်တွင် ထိုကိစ္စများကို မြှောက်ပေးသင့်၏လော။
ယခုခေတ် ကလေးများ ထက်မြက်ကြသည်။
သွက်လက်ကြသည်။
အပေါင်းအသင်းဝင်ဆံ့ကြသည်။
Socialကောင်းကြသည်။
မိဘများ၏ သွန်သင်မှု အထမြောက်ပါသည်။
သို့သော် ထိုသို့သော သွန်သင်ဆုံးမမှုကြားတွင် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ လူ့ကျင့်ဝတ်များနှင့် ဂါရဝေါစ နိဝါတောစ တရားများ မပါလာသည်ကိုတော့ ဝမ်းနည်းဖွယ်တွေ့ရပါသည်။
ကျောင်းသားများ ရိုင်းကြသည် ပျက်ဆီးကြသည် ဆိုးသွမ်းကြသည်။ fbပေါ်တွင် မမြင်အပ်သော ပုံများတက်လာလျှင် ဘယ်ကျောင်းကလဲ? ဆရာဆရာမတွေက မဆုံးမဘူးလား?ဟု commentပေးကြမည့်အစား ကျွန်မတို့ ဆရာ ဆရာမများကို ဆိုဆုံးမခွင့် အပြည့်အဝပေးထားသလားဟု တစ်ချက်ပြန်သုံးသပ်စေချင်မိသည်။ ကျောင်းသား၏ စရိုက်သည် ဆရာတစ်ယောက်တည်းအပေါ်မူတည်သည်မဟုတ်ဘဲ မိဘအပေါ်တွင်လည်း မူတည်ကြောင်း သိစေချင်မိသည်။
ဆဲသော မန့်များအစား ဆိုဆုံးမခွင့်များ ပေးကြမည်ဆိုလျှင် အတိုင်းမသိဝမ်းသာကြမည်ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသားမိဘများက ဆရာ ဆရာမကို ရိုသေကြသည့် ခေတ်ကို ပြန်ရောက်ချင်သည်။ ယခုခေတ်သည်ကား ဆရာမများစာသင်ခန်းသို့ဝင်လျှင် လက်အုပ်ချီ၍ မျက်နှာချိုသွေး၍ ဝင်ရသောခေတ်ဖြစ်သည်။
ဆရာ ဆရာမများသည်
အထက်ကိုလည်းကြောက်ရသည်။
အောက်ကိုလည်းကြောက်ရသည်။
မိဘများကိုလည်း ကြောက်ရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ကြောက်ရသည်။
ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများကိုလည်း ကြောက်ရသည်။
အကြောက်တရား များပေစွ။
ကျောင်းသူကျောင်းသားများကို သားသမီးကဲ့သို့
မောင်နှမကဲ့သို့ ဆက်ဆံမှုသာ ပေးလိုပါသည် ။
သူငယ်ချင်းကဲ့သို့ လည်ပင်းဖက်ပေါင်းခွင့် ရိုင်းစိုင်းခွင့်မပေးနိုင်ပါ။
ယနေ့ခေတ်တွင် ဆရာမဖြစ်ရခြင်းကို မပျော်မွေ့ပါ။
တန်ဖိုးနားလည်သူများနှင့်သာ တွေ့ဆုံချင်မိပါသည်။
#မူရင်းရေးသားတင်ဆက်ပေးတဲ့ဆရာမ_အားအစဉ်ချစ်ခင်လေးစားလျက်....

16/12/2025

အထက(၄)မရမ်းကုန်းတွင်ပညာသင်ကြားနေသောရှင်သာမဏေများသာသနာ့နွယ်ဝင်သီလရှင်များ နေ့ဆွမ်း အလှူခံကြွ အလှူရှင်များမှ လောင်းလှူနေစဉ်