သာသနာ့အလင္းေဆာင္ရိပ္သာ

  • Home
  • Myanmar
  • Hlegu
  • သာသနာ့အလင္းေဆာင္ရိပ္သာ

သာသနာ့အလင္းေဆာင္ရိပ္သာ Monastery & Meditation Center

09/08/2026

အိပ်ချင်တာမှတ်လည်း တရားဖြစ်ပါတယ်
*************************************
ဒီနေ့ညနေ လေးနာရီ တရားနာ/တရားလျှောက်ချိန်မှာ ပြောဖို့ ရည်ရွယ်သွားတာက အရင်နေ့ကအဆက် မပြီးပြတ်သေးတဲ့ စင်္ကြန်လျှောက်မှတ်နည်းလေး ဆက်လက်သင်ပြပေးဖို့နဲ့ ဒီလိုအသေးစိပ်မှတ်ပေးဖို့ သင်ပြပေးရတာဟာ ခဏိကသမာဓိကို အခြေပြုကာသွားရတဲ့ ဝိပဿနာယာနိကနည်းနဲ့ အားထုတ်နေသူတွေအတွက် အရေးကြီးလှပုံကို ရှင်းလင်းပြောပြပေးရင်း သမထယာနိကနည်းနဲ့ ဝိပဿနာယာနိကနည်း ကွာခြားချက်လေးတွေကို ခွဲခြားပြပေးဖို့ပါ။
တကယ့်တကယ်ကျ ယောဂီတစ်ယောက်က "မနက်စောစောအချိန်နဲ့ နေ့ဆွမ်းစားပြီးချိန်မှာ အိပ်ငိုက်တာ ထိန်းမရဘူး"လို့ ထလျှောက်တာနဲ့ပဲ ငိုက်နည်းပယ်ရှား ခုနှစ်ပါးအကြောင်းနဲ့ ထိနမိဒ္ဓကို ရှု့မှတ်ပုံ ရှု့မှတ်နည်းလေးပြောပြ၊စစ်ပွဲနဲ့ တရားဝင်ပွဲဟာ အတူတူပါပဲ၊ကိုယ်က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ယူမှ ရတဲ့အကြောင်းလေးတွေ ပြောပြရင်းကနဲ့တင် နာရီကကျော်သွားပါတော့တယ်။
ပြောပြဖြစ်တာတွေက အများသားဆိုတော့ ရေးပြရတာမလွယ်ပါဘူး။
အဲ့ဒီထဲကမှ ထိနမိဒ္ဓမှတ်ရင် တရားဖြစ်,မဖြစ်ဆိုတာလေးပဲ ရေးလိုက်ချင်ပါတယ်။
ထိနမိဒ္ဓကို "အိပ်ချင်အားကြီး ထိုင်းမှိုင်းမှု့"လို့ မြန်မာမှု့ပြုကြပါတယ်။
တစ်ပုဒ်ချင်းအနက်အဓိပ္ပါယ်ပြောရရင်တော့ ထိနဆိုတာ စွမ်းအားမထုတ်,တွန့်ဆုတ်တာကို ခေါ်ပါတယ်။
မိဒ္ဓဆိုတာကတော့ စွမ်းအားမထုတ် တွန့်ဆုတ်လာတဲ့အခါကျ စိတ်အားကိုယ်အားတွေ လျော့ကျလာတဲ့သဘော,ပျော့ခွေသွားတဲ့သဘောပါ။
သူက ဝီရိယရဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ဆိုတော့ အိပ်ချင်တဲ့အခါမှဖြစ်တာတော့မဟုတ်ပါဘူး၊အခက်အခဲတစ်ခုခုနဲ့ ဆုံတွေ့ရတဲ့အခိုက်မှာ စွမ်းအားမထုတ်လိုပဲ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြစ်သွားတဲ့အခါမျိုးတွေမှာလဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။အားလျှော့လိုက်တာနဲ့ အားပျော့သွားတာဟာ ထိနနဲ့မိဒ္ဓရဲ့သဘောတွေပါ။
သူတို့နှစ်ခုက သဘောကွဲပေမယ့် ဖြစ်ပွားတဲ့အခါကျ ခွဲလို့မရပဲ တတွဲတည်းဖြစ်တတ်လို့ အမြဲတမ်း နှစ်ပုဒ်တွဲပြလေ့ရှိတာပါ။ ထားတော့
ပြောချင်တာက အိပ်ချင်စိတ်ကိုမှတ်ရင် တရားဖြစ်,မဖြစ် ဆိုတာလေးပါ။
ဒါလေး ပြောပြရတာကလဲ ဆရာတော်တစ်ပါးက "အိပ်ချင်နေပါတယ်ဆိုမှ အိပ်ချင်တယ် အိပ်ချင်တယ်မှတ်နေလို့ ဘယ်တရားဖြစ်ပါ့မလဲ"ဆိုကာ ပြောကြားသံလေး ကြားဖူးလို့ပါ။
အမှန်က သူပြောသလိုမဟုတ်ပါဘူး။အိပ်ချင်တာကို အိပ်ချင်တယ်လို့မှတ်ပေးရင် တရားကဖြစ်နေပါတယ်။
သူက ရုပ်နာမ်နှစ်ခုရောတဲ့ ဓမ္မာနုပဿနာထဲမှာ ပါပါတယ်။
အိပ်ချင်တာကို "အိပ်ချင်တယ် အိပ်ချင်တယ်"ဆိုကာ အိပ်ချင်စိတ်ဖြစ်တဲ့ဆီပို့မှတ်ပေးရင် စစချင်းမှာ အိပ်ချင်စိတ်ပေါ်လာတာနဲ့ ခေါင်းကအစ လေးခဲလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက ပျော့ခွေကျသွားတော့မလို မြင်တွေ့လာရပါတယ်။
ဒီလို မြင်သိလာတာဟာ အိပ်ချင်စိတ်ကို မှတ်လိုက်လို့ အိပ်ချင်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားလာတဲ့ ရုပ်သဘောတရားတွေကို သိလာရတာပါ။
နောက် မှတ်ပေးပါများရင် ထိနမိဒ္ဓ စဝင်လာတာနဲ့ သူ့ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ရုပ်တွေ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်နေပုံကအစ မြင်တွေ့လာရပါတယ်၊
ဒီလိုသိလာတာဟာ ကိုယ့်မှာ အမှတ်သတိရှိလို့ပါ၊အမှတ်သတိမှမရှိရင် ဘာရုပ်ဖြစ်ပုံမှ မယ်မယ်ရရ မသိနိုင်ပါဘူး။
နောက် ဒီလိုသိအောင် မှတ်ပေးနိုင်တာဟာ ဝီရိယအား စိုက်ထုတ်ကာမှတ်ပေးလို့ စိတ်ကလေးက မှတ်စရာပေါ်တည်သွားတာပါ။ဒါဟာ ဝီရိယနဲ့သမာဓိပါ။
ဒီလိုတည်အောင်လုပ်နိုင်လို့လဲ ထိနမိဒ္ဓကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရုပ်ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲပုံတွေကို ဖြစ်စဉ်အမှန်အတိုင်း သိလာတာပါ။ဒါသည်ပင်လျှင် ပညာပါပဲ။
ဆိုတော့ အိပ်ချင်စိတ်ဝင်လာရင် အိပ်ချင်တယ် အိပ်ချင်တယ်ဆိုကာ မှတ်လိုက်တာနဲ့ အိပ်ချင်စိတ်က မကောင်းတဲ့တရားပေမယ့် သူ့အကြောင်းပြုကာ မှတ်ပေးလိုက်နိုင်လို့ ဖြစ်ပွားလာတာတွေက သတိအား သမာဓိအား ပညာအားဆိုတာတွေပါပဲ။
"တရားအားထုတ်တယ် တရားအားထုတ်တယ်"လို့ဆိုတာ ကိုယ့်ခန္ဓာထဲက ဒီသတိ ဝီရိယ သမာဓိ ပညာစတဲ့ တရားအားတွေ ထွက်လာအောင် ထုတ်ယူတာကို ခေါ်တာပါ။
နောက်ကျ မှတ်ပါများလာရင် အိပ်ချင်စိတ်ကိုရော သူ့ကြောင့်ဖြစ်လာတဲ့ ရုပ်တွေကိုပါ ရှင်းလင်းစွာ မြင်သိလာရပါတယ်။
အဲ့သလိုမြင်သိလာတာနဲ့အမျှ ထိနမိဒ္ဓဝင်လာတော့မယ်ဆို ကိုယ်က လက်ဦးစွာ မှတ်ပေးပြီးသား ဖြစ်ဖြစ်သွားပါတော့တယ်၊
အဲ့ဒီအခြေအနေ အချိန်အခါမျိုးရောက်ပြီဆိုရင် ဘယ်တော့မှ တရားထိုင်ရင်း အိပ်ငိုက်တယ်ဆိုတာ မဖြစ်တော့ပါဘူး။
ဒီလို အိပ်ချင်စိတ်ကိုရော သူ့ကြောင့်ပေါ်လာတဲ့ ရုပ်ဖြစ်စဉ်ကြီးရဲ့သဘောကိုရော တစ်ဆက်တည်း ရောထွေးမြင်အောင်မှတ်နိုင်ရင် ဓမ္မာနုပဿနာဖြစ်ပါတယ်။

အင်း စာနဲ့ရေးပြရတာက နုတ်နဲ့ ပြောပြရတာလောက် မလွယ်ကူ မရှင်းလင်းဘူးရယ်။

09/08/2026

"တစ်ပါးထဲကို သံဃဿဒေမ လို့ လှူရင် အကျိုးရှိ -မရှိ"

တစ်ပါးထဲကို 'သံဃဿဒေမ -သံဃာတော်အား လှူဒါန်းပါ၏ 'လို့ ရွတ်ဆိုပြီး ပြောပြီး နှလုံးသွင်းပြီး လှူရင် ရပါတယ်။
အကျိူးရှိပါတယ်။

ဟင်္သာတ မိုးကောင်းဆရာတော်ကြီးက ယနေ့ တပည့်များဖြစ်သော မင်္ဂလသိရီဆရာတော် ဦးစန္ဒာသိရီဘိဝံသ, အောင်မြေဆရာတော်Dr အရှင်အဂ္ဂဇေယျ တို့ကို မိန့်ပါသည်။ စာနဲ့လိုက်ရေးစေကာ မှတ်ခိုင်းပါသည်။
ရဟန်းတစ်ပါးထဲကို တစ်စုံတစ်ရာ ပေးလှူပြီး သံဃဿ ဒေမ လို့ ဆိုပြီး လှူလို့ သင့် မသင့် , ရ မရ စာတွေရေးခိုင်းပြီး မှတ်ခိုင်းကာ သင်ပေးတာက အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါသည်။

လာဘံ ပန ဥပဒါယ အန္တမသော ဧကောပိ သာမဏေရောပိ သံဃောတိသင်္ချံ ဂစ္ဆတိကိရ။
#လာဘံ -လာဘ်ကို၊ ဥပါဒါယ -အစွဲပြု၍၊
အန္တမသော - အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်၊ ဧကောပိ -ရဟန်းတစ်ပါးသာဖြစ်သော်၎င်း၊သာမဏေရောပိ -သာမဏေတစ်ပါးသာဖြစ်သော်၎င်း၊ သံဃောတိသင်္ချံ -သံဃာဟူသောအရေအတွက်သို့၊ဂစ္ဆတိကိရ -ရောက်၏ဟု ဟိုရှေ့အခါ ဖြစ်စဉ်ခါကို တဆင့်စကား ကြားရဘူးကုန်သည်ဖြစ်သတတ်။
(ဝဇီရဗုဒ္ဓိဋီကာ စာမျက်နှာ ၁၂ဝ)

ဆရာတော်ကြီး သက်တော်ရာကျော်ရှည်ပါစေ။
လောကရှိ တပည့်တို့ရဲ့ဆရာများအားလုံး,သားသမီးတို့၏မိဘအားလုံး..
အားလုံး..
ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး ငြိမ်းချမ်းကြပါစေ။
၇.၈.၂၀၂၀.

08/08/2026

တရားသိလေ သဒ္ဓါရှိလာလေ
**************************
ဒါလေးကတော့ ဘုရားရှင်ရဲ့ ဂုဏ်တော်ကိုးပါးထဲက သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်နဲ့စပ်ကာ ပေါ်လာမိတာလေးပါ။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်ကို ကျေးဇူတော်ရှင် တောင်မြို့ မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော်ဘုရားကြီးက "သဗ္ဗဉ်ဉာဏ်အား,စွမ်းပကားဖြင့် ,များသင်္ခါရ,ဝိကာရနှင့်၊လက္ခဏပညတ်,နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ဟု,ငါးရပ်သိရန်,ဉေယျဓမ်ကို,ဖောက်ပြန်မရှိ,ကိုယ်တော်တိုင်,သိမြင်တော်မူတတ်သော ဤအကြောင်းကြောင့်လည်း၊သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ-သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဟူသော,ဂုဏ်တော်ကြီးဖြင့်၊အံ့ချီး၍မကုန်,ဗြဟ္မာ့ဘုံတိုင်အောင်၊ပျံ့လှိုင်ကျော်ကြား ထင်ရှားတော်မူပါပေသည်တကား"ဆိုပြီး အနက်အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုထားပါတယ်။
အဓိပ္ပါယ်ကတော့ -ဉေယျဓမ္မလို့ခေါ်တဲ့ သိသင့်သိဖွယ် အသွယ်သွယ်မှန်သမျှကို အကြွင်းအကျန်မရှိရလေအောင် သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကြီးဖြင့် အကုန်အစင် ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာကာ သိမြင်တော်မူပါတယ်။
သိမြင်တဲ့အခါမှာလည်း သူတစ်ပါးက နည်းပေးလမ်းပြ သင်ပြပေးလို့ သိတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။ကိုယ်တော်တိုင် ဆရာမကူ သယမ္ဘူဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်တော်မူတာမျိုးပါ။
အခု မိမိတို့ သိကြတယ်ဆိုတာက ဘုရားရှင်ဟောပြခဲ့တဲ့တရားကို ဆရာတော် သံဃာတော်တွေဆီက တစ်ဆင့်နာကြားရလို့ သိနေကြရတာပါ။
ဆရာတော်သံဃာတော်တွေရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးဆိုတာကလဲ ဒီတစ်ခုနဲ့တင် အထူးကြီးမားလှပါပြီ။သိတတ်ကြမယ်ဆိုရင်ပလေ။ထားတော့
ဆက်ပြောရရင် အဲ့ဒီသိသင့်သိဖွယ်အသွယ်သွယ်ဖြစ်တဲ့ ဉေယျဓမ်တရားဆိုတာက ငါးပါးရှိပါတယ်။
စိတ်,စေတသိက်ဆိုတဲ့နာမ်တရားများနဲ့ နိပ္ဖန္နရုပ်အကြောင်းတွေ၊ရယ်
လက္ခဏရုပ်အကြောင်းတွေ၊ဝိကာရရုပ်အကြောင်းတွေ၊ဆင်မြင်ကျွဲနွား တောတောင်ရေမြေစတဲ့ ပညတ်အကြောင်းတွေရယ်၊ရုပ်နာမ်ပညတ်မှတစ်ပါး ငြိမ်းအေးသော ဓာတ်ကြီးတစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ နိဗ္ဗာနဓာတ်အကြောင်းတွေရယ်၊
ဒါတွေကို ဆရာမကူ သယမ္ဘူဉာဏ်မြတ်ဖြင့် အကုန်အစင် သိမြင်တော်မူပါတယ်။
အကျဉ်းချုပ်ဆိုရရင်တော့ ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရတွေရဲ့ဖြစ်ပျက်နေပုံတွေ၊ပညတ်တရားတွေရဲ့ ဖြစ်တည်နေပုံတွေ၊အငြိမ်းဓာတ်သက်သက်နဲ့ ဖြစ်ရှိနေတဲ့ နိဗ္ဗာနဓာတ်အကြောင်းတွေကို ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာကာ သိတော်မူတယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့။
ဒီလို အလုံးစုံ အကုန်အစင် သိမြင်တော်မူတဲ့ ဘုရားရှင်ရဲ့ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို ယုံကြည်ဖို့ရာကတော့ သူ့တရားကို အားထုတ်ကြည့်လို့ အမှန်အတိုင်း သိမြင်လာရတဲ့အခါကျမှ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်လာရတာပါ။
ဒါ့ကြောင့် သဒ္ဓါကို ဖွင့်ဆိုရာမှာ"သဒ္ဓေါ ဟောတိ သဒ္ဒဟတိ တထာဂတဿ ဗောဓိံ"ဆိုပြီး ဖွင့်ပြထားပါတယ်။
သဒ္ဓါဆိုတာ မူရင်းပါဠိတော်ပြဆိုချက်အရက မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ အလုံးစုံ အကုန်သိတဲ့ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကြီးကို ယုံကြည်တာကို ခေါ်ဆိုပါတယ်တဲ့။
ဆိုတော့ ဒီသဒ္ဓါဖြစ်လာဖို့က သူဟောတဲ့တရားကို ဟောတဲ့အတိုင်း ကျင့်ကြံအားထုတ်ကြည့်ပြီးသကာလ ရလာတဲ့အသိနဲ့ ချိန်ထိုးကြည့်ကာ "ဟာ ဟုတ်ပါလား မှန်ပါလား၊ဒီလို နက်နဲလှတဲ့တရားတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ပိုင်ရှင်မို့သာ ဖော်ထုတ်နိုင်တာ၊ဒီဉာဏ်မရှိက ဒါတွေ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်ပါ့မလဲ"စသည်ဖြင့် သဗ္ဗညုတဉာဏ်အရာမှာ ယုံကြည်လာရတာမျိုးပါ။
ဒီယုံကြည်မှု့မျိုးကသာ တကယ့် ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်မှု့မျိုး။လူပြောသူပြော ဆရာတွေက ပြောပြလို့ လိုက်ယုံတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။
ဒါ့ကြောင့် တရားသိသွားတဲ့ သောတာပန်အဆင့်တွေကကျ ဘုရားကို ဘုရားမဟုတ်ပါဘူးလို့ ဓားမိုးပြီး ပြောခိုင်းတောင် အသက်သာ အသေခံသွားမယ် ဘယ်နည်းနဲ့မှ မပြောတော့ဘူး။ကိုယ်တိုင်သိနဲ့ဆိုတော့ ယုံကြည်မှု့က ခိုင်မာသွားလိုက်တာ။ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်သလဲ။
ဒီသဘောကိုရည်ရွယ်ကာ ဘုရားက အရှင်ဝက္ကလိမထေရ်ကို "ချစ်သားဝက္ကလိ..အပုပ်ကောင် ရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ ငါ့ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်နေရုံ ဖူးနေရုံမျှနဲ့ ဘာလုပ်မှာလဲ၊တရားကိုယ်သာ မြင်အောင်ကြည့်ပါ၊တရားမြင်ရင် ငါဘုရားကို မြင်ပါတယ်"လို့ မိန့်ဆိုတော်မူခဲ့တာပါ။
(ဒီစကားမိန့်တာက ဘုရားဖူးတာကို လုံးလုံးကုသိုလ်မရဘူး၊အလကားအပိုအလုပ်ပါလို့ ဆိုလိုတော်မူတာမဟုတ်ပါဘူး၊ပုဂ္ဂလဇ္ဈာသယအားလျှော်စွာ အဓိကအလုပ်ကို လုပ်စေလိုတော်မူလို့ မိန့်တာပါ၊ဘုရားဖူးတာလဲ ဘုရားဖူးတဲ့ကုသိုလ်တော့ ရတာပါပဲ)။ဒါက စကားချပ်ပါ။
ဆက်ရရင် ဘုရားရှင် နည်းပေးလမ်းပြ ဟောပြတော်မူထားခဲ့တဲ့နည်းလမ်းတွေအတိုင်း နည်းမှန်းလမ်းမှန် အားထုတ်လိုက်ရင် သမာဓိရလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ အဘိဓမ္မာလာအတိုင်း ကာယမုဒုတ စိတ္တမုဒုတ ကာယလဟုတစိတ္တလဟုတစတဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာပုံတွေကို စာတွေ့နဲ့လက်တွေ့ပေါင်းစပ်ကာ သိမြင်ခံစားနိုင်လာရသလို ရုပ်သဘာဝနာမ်သဘာဝတွေရဲ့ ကုိယ်စီသဘာဝလက္ခဏာလေးတွေ တူညီသာမညလက္ခဏာ၊သင်္ခတလက္ခဏာစတာတွေပါ သိလာရပါတယ်။
စိတ်တွေ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးအချိန်မှာ ဘယ်လိုတွေဖြစ်ပေါ်နေတယ် စိတ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ရုပ်တွေက စိတ်ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်လိုလို ဘယ်လိုအလုပ်တွေ လုပ်ဆောင်နေကြတယ် ၊စိတ်အဆင့်ဆင့်ကြောင့် စိတ္တဇဝါယောအဆင့်ဆင့် ဘယ်လိုဖြစ်လာတယ်။ဖြစ်ပြီးသမျှက ခဏမျှမတည်မြဲပဲ ဘယ်လိုဘယ်ပုံ ဖြစ်ပျက်ပြောင်းလဲသွားတယ် စသည်ဖြင့် အဘိဓမ္မာမှာ ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာကာ ဟောပြထားတော်မူတဲ့အတိုင်း ဉာဏ်မြင်ဒိဋ္ဌ မြင်တွေ့လာရပါတယ်။
ဒီလို မြင်တွေ့လာရတာနဲ့အမျှ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာကျော်က ဘာသိပ္ပံကိရိယာမျှမရှိပဲ ဒီလို ရုပ်တွေနာမ်တွေပဲရှိပုံ၊ဒီရုပ်ဒီနာမ်တွေရဲ့ စက္ကန့်မလပ် တရစပ်ဖြစ်ပျ​က်ပြောင်းလဲနေပုံတွေကို အတိအကျ ဖော်ထုတ်ပြတော်မူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို အကုန်အစင်သိမြင်တဲ့ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ပိုင်ရှင် အစစ်ပေမို့ပဲ"ဆိုကာ ယုံကြည့််မှု့တွေ တိုးပွားလာပါတယ်။
ရှု့ကွက်နဲ့ရှု့ချက် အရှူခံနဲ့ရှု့ဉာဏ် အံဝင်ဂွင်ကျ ကျနေခိုက်မှာ ကိလေသာအပူမှန်သမျှ ကင်းစင်ပကာ ငြိမ်းအေးမှု့အရသာကို ခံစားလာရတော့ ဒီတရားမှဒီတရား ဘုရားအပေါ်မှာလည်း ကျေးဇူးဂုဏ်တင်ကာ ကြည်လင်လို့ပလေ။
ဒီနည်းအားဖြင့် တရားကို သိမြင်လာလေ ဒီသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်ပိုင်ရှင် ဘုရားရှင်အပေါ်မှာ ကြည်လင်တဲ့သဒ္ဓါတွေ ဖြစ်ပွားလာလေလေ၊သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဒဂုဏ်တော်ကြီးကို ကြည်ညိုလာလေပါ။
ဒီနည်းအားဖြင့် ဘုရားရှင်ရဲ့ ပုံတော်ပေါ်မှာ ဂုဏ်တော်တင်ကာ ပွားများတတ်လာလေပါ။
ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်တော့လဲ ဘုရားရှေ့သွားကာ ရပြီးသားဂုဏ်တော်စာ ရွတ်နေရသလိုမျိုးနဲ့ ပုံတော်ပေါ် ဂုဏ်တော်ဟပ်အောင် အာရုံပြုတတ်ဖို့က မလွယ်လှပါဘူး။
ဘုရားရှေ့သွားကာ မောင်းထောင်းသလိုဦးချ ပြန်လာကြတဲ့ မိရိုးဖလာယုံကြည်မှု့အဆင့်က တက်လာမှာလဲ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါ့ကြောင့် တရားသိလာလေ ဘုရားဉာဏ်ကိုယုံတဲ့ သဒ္ဓါရှိလာလေလို့ ဆိုလိုတာပါ။ဝက္ကလိိမထေရ်ကို မိန့်တော်မူချက်နဲ့လည်း ကွက်တိပဲပေါ့။

(၁၄)ကြိမ်မြောက်အဖြစ် သာသနာ့အလင်းဆောင်ရိပ်သာ ဓမ္မမိသားစုများရဲ့ စုပေါင်းဝါဆိုသင်္ကန်း ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပွဲ။
06/08/2026

(၁၄)ကြိမ်မြောက်အဖြစ် သာသနာ့အလင်းဆောင်ရိပ်သာ ဓမ္မမိသားစုများရဲ့ စုပေါင်းဝါဆိုသင်္ကန်း ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပွဲ။

အင်းတကော်မြို့ ၊ပဲခူးမြို့၊သနပ္ပင်မြို့က ကျောင်းဒကာကျောင်းအမ ဆွမ်းဒကာဆွမ်းအမများဖြစ်ကြတဲ့ သာသနာ့အလင်းဆောင်ရိပ်သာ ဓမ္မမိသ...
06/08/2026

အင်းတကော်မြို့ ၊ပဲခူးမြို့၊သနပ္ပင်မြို့က ကျောင်းဒကာကျောင်းအမ ဆွမ်းဒကာဆွမ်းအမများဖြစ်ကြတဲ့ သာသနာ့အလင်းဆောင်ရိပ်သာ ဓမ္မမိသားစုများရဲ့ (၁၄)ကြိမ်မြောက် စုပေါင်း ဝါဆိုသင်္ကန်း လှူဒါန်းဆက်ကပ်ပွဲ။
(၁၄)ကြိမ်မြောက်အထိ မပျက်မကွက် လှူဒါန်းဖော်ရကြတဲ့ ကံကြီး ဉာဏ်ကြီးကြတဲ့ အလှူ့ရှင်အလှူအမအပေါင်း သက်ရှည် ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ၍ သမ္မာဆန္ဒမှန်သမျှ ပြည့်စုံနိုင်ကြပါစေ။

15/07/2026

ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ချီးမွှမ်းခြင်း
***********************
ဘုရားလက်ထက်တော်ကာလက အတုလဥပါသကာအကြောင်းလေး ပေါ်လာလို့ပါ။
လောကဓံ ၈ ပါးအရဆို နိန္ဒာ -ပသံသာ=အကဲ့ရဲ့ခံခြင်း၊ချီးမွှမ်းခံရခြင်းဆိုတဲ့ အကောင်းအဆိုး လောကဓံနှစ်မျိုးပေါ့။
ဒီနှစ်မျိုးက လောကဓမ္မဆိုတဲ့အတိုင်း လောကကြီးထဲမှာ နေနေတဲ့သူတိုင်း မကြုံဖူးသူမရှိပါဘူး။
ကျန်တဲ့သူတွေအသာထားလို့ ဘုရားတောင် မလွတ်ပါဘူး။
ဒါ့ကြောင့် ဒါနဲ့စပ်ကာ အသိသတိရှိစေဖို့ အတုလဥပါသကာအကြောင်းလေးနဲ့ ဘုရားက အသိပေးဟောကြားတော်မူထားခဲ့ပါတယ်။
ဘုရားလက်ထက်က သာဝတ္ထိမြို့မှာ အတုလအမည်ရတဲ့ ဥပါသကာဒကာကြီးတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။
သူဟာ တစ်နေ့မှာ ဥပါသကာငါးရာ ခြံရံပြီးသကာလ ဇေတဝန်ကျောင်းကို ရောက်ရှိလာပါတယ်။
ရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ တရားစကား နာကြားရဖို့ရာအတွက် အရှင်ရေဝတမထေရ်ထံကိုသွားကာ ရှိခိုးဝပ်ချပြီး နေပါတယ်။
သိကြတဲ့အတိုင်း အရှင်ရေဝတမထေရ်ဆိုတာက တစ်ပါးတည်း ဆိတ်ငြိမ်ရာကပ်ရောက်ကာ အေးအေးဆေးဆေး နေရတာကို သဘောကျသူဆိုတော့ အဲ့ဒီ အတုလဒကာဦးဆောင်တဲ့ ဒကာငါးရာကို ဘာစကားမှ မပြောပဲ သူ့ဘာသာသူ ဆိတ်ဆိတ်သာ နေတော်မူပါတယ်။
ဒီတော့ အတုလဒကာလဲ မထေရ်အပေါ် စိတ်ပေါက်ကာ အရှင်သာရိပုတြာမထေရ်ထံ သွားပြီး လျှောက်ထားပါတော့တယ်"တပည့်တော်တို့က တရားနာချင်လို့ အရှင်ရေဝတမထေရ်ထံကိုသွားပါတယ်၊အဲ့ဒီမထေရ်က ဘာစကားမှကို မပြောလိုက်ပါဘူး၊အဲ့ဒါကြောင့် စိတ်ပေါက်ကာ အရှင်ဘုရားဆီ လာရောက်ခဲ့ပါတယ်"ပေါ့။
ဒီအခါ အရှင်သာရိပုတြာမထေရ်က သူ့စကား နားထောင်ပြီးသကာလ"တရားနာချင်ကြရင်တော့လဲ ထိုင်ကြပါ"ဆိုကာ အဘိဓမ္မာတရားကို အများကြီး ဟောပေးလိုက်ပါတယ်။
တရားလဲပြီးရော "အဘိဓမ္မာတရားဆိုတာ အလွန်သိမ်မွေ့နက်နဲတဲ့တရားပဲ၊အရှင်ဘုရားကလဲ ဒီလိုတရားမှ ဟောရသလား၊ဒီအဘိဓမ္မာတရားက တပည့်တော်တို့အတွက်တော့ ဘာအကျိုးမှ မရှိပါဘူးဘုရား"လို့ စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြောဆိုကာ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်ဆီ သွားကြပြန်တယ်။
ရှေ့က မထေရ်နှစ်ပါး ဟောကြားတာကို မကြိုက်လို့ စိတ်တိုပြီး အရှင်ဘုရားဆီ လာရောက်ရကြောင်းပါ လျှောက်ထားတာပေါ့။
ဒီတော့ အရှင်အာနန္ဒာက ရှေးက မထေရ်တွေလို အပြောအဆိုမခံရလေအောင်ဆိုပြီး "ဒကာတွေ နားလည်လွယ်ရုံ တရားတိုလေး ဟောပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီတော့လဲ "တရားကို တိုတိုလေးဟောရမလား"ဆိုကာ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်ကို စိတ်တိုပြီး ဘုရားထံ သွားကြပြန်တယ်။
ရောက်တယ်ဆိုဒင်ပဲ ဘုရားကို ရှေ့က မထေရ်တွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရပုံကို လျှောက်ပြတာပေါ့။
ဒီအခါ ဘုရားက"အတုလတဲ့၊ဒီကဲ့ရဲ့ခြင်းဆိုတာ အခုမှ ထဖြစ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ရှေးကတည်းက ဖြစ်လာခဲ့တဲ့အရာပါ၊
ဆိတ်ဆိတ်နေပြီး စကားမပြောသူကိုလဲ မပြောလို့ဆိုပြီး ကဲ့ရဲ့ကြတာပါပဲ၊စကားများသူကိုလဲ များလို့ဆိုပြီး ကဲ့ရဲ့ကြတာပါပဲ၊ချင့်ချိန်ပြီးပြောသကိလဲ လေနှမြောသူဆိုပြီး ကဲ့ရဲ့ကြတာပါပဲ။
လောကမှာ စင်စစ် ကဲ့ရဲ့ထိုက် ချီးမွှမ်းထိုက်တဲ့သူဆိုတာ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး(အကဲ့ရဲ့လွတ်သူ မရှိဘူးလို့ဆိုလို)
ပြည့်ရှင်မင်းတွေကိုလည်း ကဲ့ရဲ့ကြတာပဲ၊သူ့ဟာသူနေတဲ့ မြေကြီးတွေ လတွေနေတွေ ကောင်းကင်တွေကိုလဲ ကဲ့ရဲ့ကြတာပဲ(မြေကလဲ ကြမ်းတာ၊နေကလဲ ပူလိုက်တာ စသည်ဖြင့်ပေါ့)
နောက်ဆုံး ပရိတ်သတ်လေးပါးအလယ်မှာ ထိုင်တော်မူပြီးသကာလ တရားရေအေး တိုက်ကျွေးတော်မူနေတဲ့ ဘုရားရှင်ကိုတောင် တချို့က ကဲ့ရဲ့ကြတယ်၊တချို့က ချီးမွှမ်းကြတယ်။
အမှန်ဆိုရရင် အဲ့သလို မိုက်ကန်းလှတဲ့ လူ့ဗာလတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ခြင်း ချီးမွှမ်းခြင်းဟာ ဘာမှ ပြောပလောက်စရာမရှိပါဘူး၊(အမှု့ထားစရာမလိုဘူးပေါ့)
လူ့ဗာလတွေ ကဲ့ရဲ့လို့လဲ မှု့မနေနဲ့၊ချီးမွှမ်းလို့လဲ အဟုတ်အဟတ် ထင်မှတ်မနေနဲ့။
အဓိကက ပညာရှိ သူတော်ကောင်းတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကသာ ကဲ့ရဲ့ခြင်းမည်ပါတယ်။
ချီးမွှမ်းခြင်းကသာ ချီးမွှမ်းခြင်းမည်ပါတယ်။
ဒီတော့ ပညာရှိတွေ မကဲ့ရဲ့အောင်ပဲ နေဖို့လိုသလို ပညာရှိတွေ အချီးမွှမ်းခံရအောင်ပဲ ပြုမူနေထိုင်သင့်တယ်ပေါ့။
ဒါလေးကတော့ အတုလဥပါသကာနဲ့စပ်ကာ ဘုရားရှင် အသိပေးမိန့်ကြားတဲ့ ကဲ့ရဲ့ခြင်း ချီးမွှမ်းခြင်းနဲ့စပ်တဲ့ တရားအဆုံးအမလေးပါ။
"ဘယ်သူကဲ့ရဲ့ကဲ့ရဲ့ ဘုရား မကဲ့ရဲ့အောင် နေ၊ဘယ်သူ ချီးမွှမ်းမမွှမ်း ဘုရားချီးမွှမ်းအောင် နေ"ဆိုတာ ဒီဝတ္ထုစကားက လာတဲ့စကားပုံပါ။

25/06/2026

ဆရာမပြ နည်းမကျ
*******************
ရှေးက ပြောခဲ့ကြပါတယ်"ဆရာမပြ နည်းမကျ,ငါးပိဖုတ်တာကအစ"ဆိုပြီးတော့ပါ။
ပြောရရင် ဘာမှ မခက်လောက်ဘူးလို့ထင်ရတဲ့ လောကီကိစ္စ ငါးပိဖုတ်ရာမှာတောင် ငါးပိဖုတ်ကောင်းကောင်း စားရဖို့က ဆရာလိုပါတယ်။
ဆရာကလဲမပြ,ပြပေမယ့်လဲ လူက သင်မရပြမရ ထုံပေလုံပေဆိုက ငါးပိဖုတ်ကောင်းကောင်း စားရဖို့က မလွယ်လှပါဘူး။
ဒါ့ကြောင့်ပဲ အဲ့ဒီလိုလူမျိုးကို "ထုံပေ လုံပေ န ပစ္စတိ"ဆိုပြီး အပြောင်အပျက် ဆိုခဲ့ကြလေရဲ့။
အဓိပ္ပါယ်ကတော့-ထုံပေ-ငါးပိကို၊လုံပေ-လုံး၍ဖုတ်သည်ရှိသော်၊ နပစ္
စတိ-မကျက်"တဲ့။
ငါးပိကို လုံးဖုတ်မှတော့ အပြင်ကတူး အထဲက မကျက် ဖြစ်တော့ ငါးပိဖုတ်ကောင်း ဖြစ်မလာတော့ဘူးပေါ့။
ဒါ့ကြောင့် ဆရာနည်းလဲမရ၊သင်မရပြမရလူမျိုးကို ငါးပိကို လုံးဖုတ်တဲ့ ထုံပေလုံပေလူစားမျိုးလို့ ရှေးက ဆိုကြတာပါ။
ဒို့ တောရွာတွေမှာတော့ ငါးပိကို စလောင်းဖုံးမှာ ပါးပါးလေးကပ်ပြီး မီးကျီးနဲ့ ကင်ပေးလိုက်က ကြွပ်ရွပြီး မွှေးရနံ့ကြိုင်တဲ့ ငါးပိဖုတ်ကို ရပါတယ်။
အဲ့ဒါလေးကို ကြက်သွန်စိမ်းလေးလှီးထည့်ပြီး ဆီရွှဲရွှဲလေး ဆမ်းပေးလိုက်က အလွန်အရသာရှိတဲ့ ဟင်းတစ်ခွက် ဖြစ်သွားတာပေါ့။(အခုသာ အသက်ကြီးလာလို့ မစားရဲတော့တာရယ်)
ပြောချင်တာက ဘယ်ကိစ္စမှာမဆို နည်းမှန်လမ်းမှန်ဖြစ်ဖို့,စနစ်တကျဖြစ်ဖိ့ ဆရာလိုတယ်ဆိုတာလေးပါ။
ဒီအထဲမှာ လောကုတ္တရာကိစ္စ တရားရေးမှာက ပိုလိုတာပေါ့လေ။
ဘယ်ကွေ့မှာ ဘယ်တက်နဲ့လှော်ရမယ်ဆိုတာမျိုးက လက်တွေ့ သွားလာထားဖူးသူမှ သိနိုင်တာမျိုးမို့ သူ့ဉာဏ်စဉ်အလိုက် လက်တွေ့ကျကျ ပြုပြင်ပေးနိုင်တဲ့ဆရာမျိုးနဲ့မှ ဟန်ကျမှာပါ။
ဆရာက လက်တွေ့မှာအားနည်းနေရင် "ကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာကနုနု ယောဂီက ရင့်
ရင့်"ဆိုတဲ့ ဆရာတော်ဘုရားကြီး မိန့်ကြားနေကျစကားအတိုင်း အထက်ဉာဏ်ရအောင် ပြုပြင်ပေးနိုင်ဖို့က မလွယ်လှပါဘူး။
တရားမှာက အပြထက် အပြင်က ခက်တာပါ။
တရားပြသတာက စာကြည့်ပြလို့ရလို့ စာပေကိုသင်ထားက လူတိုင်း ပြလို့ရပါတယ်။
အဲ တကယ့်ကို ကြိုးကြိုးစားစားအားထုတ်လို့ ထိုက်သင့်သလောက် ဉာဏ်
အဆင့်တက်လာသူကိုကျ စာနဲ့တင် မရတော့ပါဘူး။
သူ့ဉာဏ်စဉ်အလိုက်ကြည့်ကာ "ဒီလိုဖြစ်လာက ဒီလို နှလုံးသွင်း မှတ်ရမယ်၊ဘယ်ဟာကို အဓိကထား ရှု့ပွားရမယ်"စသည်ဖြင့် တိကျတဲ့ လမ်းညွှန်မှု့ ပြုပေးနိုင်ရပါ့မယ်။
ချော်နေက တည့်ပေးနိုင်ရပါ့မယ်။
ဒီလို ပြုပြင်ပေးနိုင်ဖို့ကျ ကိုယ်တိုင်က လက်တွေ့ကျကျ ရောက်ဖူးသူမှ တိကျစွာ လမ်းညွှန်နိုင်တာပါ။
"တစ်ခါလာ မှတ်မှတ်"ဆိုတာမျိုးလောက်နဲ့က မရတော့ပါဘူး။
ဒါ့ကြောင့် အပြင်းပြေ ပါရမီပါရုံ တစ်ပတ်ဆယ်ရက်လောက် အားထုတ်သူတွေကိုတော့ မပြောလိုပါဘူး။
သူတို့အတွက်က စာအုပ်ကြည့်ပြီး ဘယ်ဟာမှတ်ဆိုတာလောက်နဲ့က ရတာကိုး။
အဲ တကယ့်ကို လချီကြာအောင် အချိန်ပေးကာ အားထုတ်မယ်လို့ဆိုရင်
ကတော့ တကယ့် စာတွေ့ရော လက်တွေ့ပါရှိထားတဲ့ ဆရာကောင်းရဖို့က လိုလာပါပြီ။
ဒါမှလဲ အားထုတ်သလောက် လမ်းဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့ ခရီးရောက်မှာပါ။
ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး။
တစ်နေ့က မြေပဲကြော်လေးစားချင်လို့ ဖိုးသူတော်အကြော်ခိုင်းတာ မဲတူးနေတာနဲ့တိုးလို့ ဒီနေ့တော့ ကိုယ့်ဟာနဲ့ကို အနီးနားသွားကာ စီမံရပါတယ်။
မြေပဲဆံကြော်တယ်ဆိုတာက မျက်စိနဲ့ ကြည့်ကြော်ရတာမဟုတ်ဘူး၊နားနဲ့ နားထောင်ပြီး ကြော်ရတာပါ။
တဖြောက်ဖြောက်နဲ့ ဆီဖောက်တဲ့အသံ နားထောင်ကာ အသံရပ်တာနဲ့ ခပ်မြန်မြန် ဆယ်ထုတ်ပေးရပါတယ်။
ဒါမှ မြေပဲဆံကြော်ကောင်းကောင်း စားရတာပါ။
ဒါနဲ့စပ်ပြီး "ဆရာမပြ နည်းမကျ"ဆိုတာလေး ပေါ်လာလို့ပါ။

01/06/2026

အနည်းငယ်သာ နတ်ရွာလားရတယ်
*********************************
အန္ဓီဘူတော အယံ လောကော၊တနုကေတ္ထ ဝိပဿတိ၊
သကုဏော ဇာလမုတ္တောဝ၊အပ္ပေါ သဂ္ဂါယ ဂစ္ဆတိ။
ပေသကာရဓီတုဝတ္ထုလာ ဘုရားရှင် မိန့်ကြားတော်မူတဲ့စကားတော်လေးပါ။
လောကလူသားတွေမှာက အကောင်းထက် အကန်းတွေက များကြပါသတဲ့။
ဘာကြည့်ပြီး သိရသလဲဆိုက အနည်းငယ်သောပုဂ္ဂိုလ်တွေသာ ဝိပဿနာ ရှု့ပွားကြတာ ကြည့်ပြီးတော့ပါ။
ဒီ့အတွက်ကြောင့် ပိုက်ကွန်ထဲ အုပ်မိသွားတဲ့ငှက်တွေမှာ တစ်ကောင်တလေသာ ပိုက်ကွန်ကနေ ရုန်းထွက်လွတ်မြောက်နိုင်ကြသလို အနည်းငယ်သော သတွာတွေသာ သုဂတိနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြရပါတယ်တဲ့။
အများစုက ဘယ်ရောက်ကုန်ကြသလဲဆိုရင်တော့ "ပမတ္တဿ ဟိ စတ္တာရော အပါယာ သကဂေဟသဒိသာ"ဆိုတဲ့အတိုင်း သူ့မူရင်းနေရာ အပါယ်လေးပါးသို့သာ ပြန်ရောက်သွားကုန်ကြတာပါ။
ဒီတော့ အဲ့ဒီအနည်းစုထဲ ကိုယ်ပါမပါကတော့ ကိုယ့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်ပေါ့။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းတဲ့ဖက်မှာ ပိုပျော်သလား မကောင်းတဲ့ဖက်မှာ ပိုပျော်သလား စဉ်းစားဆင်ခြင်ကြည့်က လားရာဂတိကို မှန်းဆပြီး သိနိုင်ပါတယ်။
များသောအားဖြင့်က ကိုယ်ပျော်ပါးနေကျအပေါ်မှာမူတည်ကာ အာရုံနိမိတ်တွေက ထင်လာတာများတာကိုး။
ရှေးက ဓမ္မကထိကဆရာတော်တစ်ပါး မိန့်ကြားဖူးသလိုပြောရရင်
အများစုဖြစ်နေကြတာက-
"ရုပ်ရှင်ဇာတ်ပွဲ,မည်းမည်းမှောင်မှောင်၊
သူ့ထက်ငါသွား,ရှေ့နားရောက်အောင်၊
မရှက်မကြောက်,မျက်ခွက်ပြောင်ပြောင်၊
သန်းခေါင်ချဉ်း,အလျဉ်းမငိုက်ပေါင်"ဆိုတာလိုမျိုး မကောင်းပျော်ပျော်ရမယ်ဆို မရှက်မကြောက် မျက်ခွက်ပြောင်ပြောင်နဲ့ မအိပ်တမ်း ပျော်တတ်ကြတာပါပဲ။
လိုင်းပေါ်ဆိုလဲ အဲ့ဒါတွေပဲ အထူးတလည် ရှယ်ကြဗျုးကြ လိုက်ပေးကြနဲ့ အရွယ်နဲ့တောင် မလိုက်အောင် မျက်ခွက်ပြောင်နေကြတာ။
အဲ ကောင်းတဲ့ဖက်ကျတော့-
"ဥပုသ်စောင့်သွား,တရားနာသော်၊
ဘိတ်ဆုံး နောက်နား,ထောင့်ကြားကမျှော်၊
မျက်တောင်စင်းလို့,ထိုင်ရင်း အိပ်ပျော်၊
တရားဆုံး တုံးလုံးစက်တော်ခေါ်"ဆိုသလိုပါပဲ။
ဥပုသ်စောင့်တို့ တရားနာရမယ်တို့ တရားအားထုတ်ရမယ်တို့ စတဲ့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စတွေမှာကျ ဟိုးဘိတ်ဆုံး နောက်နားကျကျ ချောင်ကြားသွားကပ်နေကြတာ။
ချောင်ကြားဆိုတော့ အိပ်လို့ကောင်း ငိုက်လို့ကောင်းကိုး။
အဲ့ဒါ တရားလဲဆုံးရော သူက တုံးလုံးစက်တော်ခေါ်နေကရော။
သူများက အမျှအမျှဆိုမှ အိပ်ချင်မူးတူးထ သာဓုခေါ်တော့တာ။
အဲ့ဒီဆရာတော် ပြောတာနော်။
ဒို့ကတော့ ပြောရဲပေါင်။
ဆိုတော့ နိဗ္ဗာန်အသာထားလို့ နတ်ရွာလားဖို့တောင် မလွယ်ကြောပေါ့။
ဘုရားကလဲ "အပ္ပေါ သဂ္ဂါယ ဂစ္ဆိ-အနည်းငယ်သာ သုဂတိနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြရတယ်"လို့ ဟောကြားထားခဲ့တယ်မဟုတ်လား။
ဒီဖက်ခေတ်က ပိုဆိုးလာလေသလားမသိ။
ဥပုသ်နေ့ ဥပုသ်စောင့်ရကောင်းမှန်းသိဖို့အသာထား ဥပုသ်နေ့ကိုတောင် စနေ တနင်္ဂနွေနေ့လောက် မသိကြတော့ဘူး။
တရားနာဖို့ကတော့ ဝေးစွ၊အလှူပွဲ ကထိန်ပွဲစတဲ့ ကုသိုလ်ပြုပွဲတွေမှာဆို စားချိန်သောက်ချိန်မှာ လူပေါသလောက် တရားနာချိန်ကျ ရပ်ကွက်ထဲက ကြက်ပွဲလောက်တောင် လူက မရှိကြတော့ဘူး။
ဆိုတော့ တရားပွဲထဲသွားပြီး ချောင်ကြားမှာ အိပ်ငိုက်နေသူကတောင် အတော်တော်တဲ့သူလို့ ဆိုရမလိုပါ။
တရားမှ မနာချင်ရင်တော့ တရားအသိက ဘယ်တိုးတော့မလဲ။
ကျင့်နည်းအမှန်လဲ ဘယ်ရတော့မလဲ။
ကျင့်နည်းအမှန်လဲမသိ,တရားအသိလဲ
မတိုးမှတော့ ဘယ်ကလာ တရားက ရလာနိုင်တော့မလဲ။
သူက တဖြည်းဖြည်းချင်း တရားအသိဉာဏ် တိုးတက်လာအောင် ကျင့်ယူရတဲ့ဥစ္စာ။
ဘယ် အလကား အချောင်ရပါ့မလဲ။

24/05/2026

သတိတစ်လုံး အစဉ်သုံးမှ
*************************
"သတိတစ်လုံး,အစဉ်သုံး၊ အဆုံးနိဗ္ဗာန် ရောက်နိုင်သည်"တဲ့။
ဒီသတိပေးစကားက လောကုတ္တရာနယ်ဖက်နဲ့စပ်ကာ "သတိပဋ္ဌာန"ဆိုတဲ့ မိန့်ဆိုချက်နှင့်အညီ သတိတစ်လုံးကို စွဲစွဲမြဲမြဲထားကာ အစဉ်အမြဲသုံးစွဲပေးက အဆုံးမှာ နိဗ္ဗာန်တိုင်ထိ ရောက်ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြောကြားထားတဲ့စကားလေးပါ။
အမှန်ကတော့ ဒီသတိဆိုတာက လောကုတ္တရာနယ်ဖက်မှာတင်မက လောကီကိစ္စအဝဝမှာလဲ "သတိမမူ ဂူမမြင်၊သတိမူက မြူတောင်မြင်
ရ"ဆိုတဲ့အတိုင်း သတိထားက အမှန်မြင်ကာ မမှားရဖို့ အရေးကြီးလှတာပါပဲ။
ဒါလေးပေါ်လာတာက စောစောက မိုးရွာလာလို့ အချိန်မကျခင် အလုပ်လေးနားကာ လိုင်းဖွင့်ကြည့်မိပါတယ်။
ဖွင့်ကြည့်ကြည့်ခြင်း "Hi..ဆရာတော်ဘုရား ဘာညာနဲ့ "မက်ဆင်ဂျာကနေ အမွှာတို့အကောင့်နဲ့ ဖုံးနံပါတ် လာတောင်းပါတယ်။
ဒါနဲ့ပဲ "Hi"ဆိုပြီး လာနုတ်ဆက်ကတည်းက တစ်ခါမှ အမွှာတို့ အဲ့သလိုမနုတ်ဆက်ဖူးတော့ သံသယက ဝင်လာပါတယ်။
နောက်ပြီး ဖုံးနံပါတ်မရှိရအောင်ကလဲ တစ်ယောက်ဖုံးကပျက်ရင်တောင် နောက်တစ်ယောက်ဆီမှာတော့ ကျန်ဦးမှာပါ၊နှစ်ယောက်လုံး တပြိုင်နက်တော့ မပျက်လောက်ပါဘူးလို့တွေးမိလာပါတယ်။
ဒါနဲ့ပဲ "အဲ့ဒါဆို ဖုံးဆက်လိုက်မယ်လေ"ဆိုပြီး ဖုံးခေါ်ကြည့်လိုက်တော့ ဟိုမှာက သူ့အကောင့်ဟပ်ခံရလို့ ဖုံးဆိုင်သွား လုပ်ခိုင်းဖို့ ရောက်နေတာတဲ့။
ကိုယ်နဲ့ဆိုင်ရာ ဒကာဒကာမတွေရဲ့ အလေ့အထလေးတွေ သတိထားမိလို့သာ ဖုံးနံပါတ် မပေးမိလိုက်တာရယ်။
သတိမထားမိပဲ ပေးမိလိုက်က ကိုယ့်ဖုံးနံပါတ်နဲ့ ဘာလုပ်မယ်မှန်း မသိရပါဘူး။
"သတိဆိုတာ ဆားပမာ,မပါမပြီးရာ"ဆိုတဲ့အတိုင်း အခုခေတ်က အရာရာ သတိထားနိုင်မှရယ်ပါ။
ကိုယ်နဲ့ဆိုင်ရာ ဒကာဒကာမတွေလဲ အစစအရာရာ သတိထားကြပေါ့လေ။
မတော် ကိုယ့်အကောင့်တွေဘာတွေဟပ်ပြီး အလှူလိုက်ခံနေမှ ဒုက္ခရယ်။
ကိုယ့်တစ်သက် ဘယ်ဒကာဒကာမဆီကမှ အဲ့သလို အလှူလိုက်ခံတာမျိုးလဲ မရှိခဲ့ပါဘူး။
နောက်ပြီး လူဒကာဒကာမတွေနဲ့ ကတော့ ကိုယ့်ဆွေမျိုးစသည်ကအစ ဘယ်တော့မှလဲ ချေးတာငှားတာစတဲ့ ငွေရေးကြေးရေးနဲ့ မပတ်သက်ဖူးပါဘူး။
ဘုန်းကြီးဘဝ ကင်းကင်းရှင်းရှင်းပဲနေတာ အကောင်းဆုံးလို့ တွေးမိထားလို့ပါ။
သံသယဝင်ရင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖုံးဆက်မေးကြတာ အကောင်းဆုံးပါ။
အခုခေတ်က ဘုန်းကြီးတွေကို ပိုပစ်မှတ်ထားကာ လိမ်နေကြတာပါ။
တလောကတင် အထက်ဖက်ကဘုန်းကြီးနှစ်ပါး အွန်လိုင်းကနေ ချိန်းခြောက်ငွေညစ်တာ ခံလိုက်ရတယ်လို့ သိလိုက်ရသေးတယ်။
အခုလဲ ကိုယ်က ဖုံးနံပါတ်ရေးမပေးပဲ "ဖုံးဆက်လိုက်မယ်"ဆိုတာနဲ့ သူ့ဖက်က ရှေ့ဆက် တက်မလာတော့ဘူး။
သတိထားနိုင်ကြစေဖို့ရာပါ။

23/05/2026

အကောင်းဆုံးဘုံနဲ့ အကောင်းဆုံးရတနာ
*************************************
နတ်ပြည်ကနတ်သားတွေ စုတေမနေ ကွယ်လွန်တော့မယ်ဆိုက ပုဗ္ဗနိမိတ်လို့ခေါ်တဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ကြီးငါးခု ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။
"ဝတ်ညစ်-ပန်းညှိုး,ချွေးဆိုးယိုဖြာ၊မလှအဆင်း-နေခင်းမသာ"ဆိုတဲ့ နိမိတ်ကြီးငါးပါးပါ။
ပုံမှန်အရဆို နတ်တွေဝတ်ထားတဲ့ နတ်ဝတ်တန်ဆာတွေဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ညစ်ပတ်ပေရေသွားတာမျိုးမရှိပါဘူး၊အမြဲတမ်း တောက်ပြောင်နေတတ်ပါတယ်။
အဲ စုတေရတော့မယ်ဆိုရင်တော့ အဝတ်တွေက ညစ်ပတ်ပေရေလာပါတော့တယ်၊ဒါက နိမိတ်တစ်ပါးပါ။
ဗိမာန်စသည်မှာရှိတဲ့ ပန်းတွေကလဲ ညှိုးနွမ်းလာပါတယ်။
ခါတိုင်း ဘယ်အခါမှမထွက်တဲ့ ချွေးတွေလဲ ထွက်လာပါတယ်။
ရုပ်ရည်အဆင်း လှပခြင်းစသည်တွေကလဲ ကြည်လင်လှပနေရာက မလှမပ ဖြစ်လာပါတယ်။
ခါတိုင်း ဘယ်တော့မှ ပျင်းတယ်လို့မရှိရတဲ့ နတ်ပြည်မှာ နေရတာကိုက မသက်မသာဖြစ်လာပါတယ်၊နေရထိုင်ရ မပျော်လှတော့ပါဘူး။
ဒါကိုကြည့်ကာ သူကိုယ်တိုင်ကရော တစ်ခြားနတ်တွေကပါ သိကြပါတယ်"ဒီနတ်သား/နတ်သမီးတော့ မကြာခင် စုတေတော့မယ်"ဆိုတာကိုပါ။
ဒီအခါ အနားမှာလာပြီး မှာတမ်းစကား ချွေကြပါတယ်။
အဲ့ဒီမှာတမ်းတွေထဲမှာ ထူးထူးခြားခြားအနေနဲ့ အထူးတလည်မှာကြတာကတော့
"အသင်နတ်သား/နတ်သမီး..ဒီကနေ စုတေတဲ့အခါ အကောင်းဆုံးဘုံကိုသွားပြီး အကောင်းဆုံးရတနာတွေကို ကောက်ယူခဲ့ပါ"ဆိုတဲ့စကားလေးပါ။
အကောင်းဆုံးဘုံဆိုတာ လူ့ဘုံကို ပြောတာပါတဲ့။
အကောင်းဆုံးရတနာတွေဆိုတာကတော့ -
"သဒ်ဓါဓနံ သီလဓနံ၊ဟိရီဩတ်တပ်ပိယံ ဓနံ၊
သုတဓနဉ္စ စာဂေါ စ၊ပညာ ဝေ သတ္တမံ ဓနံ"ဆိုတဲ့ သူတော်ကောင်းဥစ္စာဖြစ်တဲ့ ကုသိုလ်ရတနာတွေပါ။
ဘာပြုလို့ လူ့ဘုံကို အကောင်းဆုံးဘုံလို့ ဆိုရတာလဲဆိုရင်"ကုသိုလ်မျိုးစုံ,ပြုခွင့်ကြုံ,လူ့ဘုံတစ်ခုသာ"ဆိုတဲ့အတိုင်း လူ့ဘုံလူ့ဘဝဆိုတာ ကုသိုလ်မျိုးစုံ ပြုခွင့်ကြုံနိုင်တဲ့ ဘဝမို့ပါတဲ့။
ဆိုတော့ အကောင်းဆုံးဘုံကို ရနေခိုက်မှာ အကောင်းဆုံးရတနာတွေကို ကောက်ယူနိုင်မှသာ အကောင်းဆုံးဘုံကို ရောက်ရကျိုးနပ်တယ်လို့ ဆိုရမှာပါပဲ။
လူ့ဘုံလူ့ဘဝဆိုတာက အကောင်းအဆိုး ဒွန်တွဲပြီး ဖြစ်တာအများဆုံးဘုံဘဝတစ်ခုပါ။
ဒီလိုပြောရတာက အောက်အောက် အပါယ်ဘုံတွေက အဆိုးများတဲ့ဘုံ၊အထက်နတ်ပြည်စတဲ့သုဂတိဘုံတွေက အကောင်းများတဲ့ဘုံတွေမို့ပါ။
ဒီတော့ လူ့ဘုံလူ့ဘဝဆိုတာက အကောင်းယူချင်လဲရ၊အဆိုးယူချင်လဲရတဲ့ ဘုံဘဝပါပဲ။
ကြိုက်တာရွေးလို့ ရသပေါ့။
အကောင်းရွေးယူရင်က အကောင်းရပြီး ကောင်းရာမွန်ရာ သုဂတိနိဗ္ဗာန်အထိ ရရှိနိုင်ပါတယ်။
အဲ အဆိုးရွေးယူရင်က အဆိုးတွေရပြီး ဆိုးရွားလှတဲ့ အောက်အောက်အပါယ်ဘုံတွေကို ရရှိမှာပဲပေါ့။
ကိုယ်ကြိုက်တာ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတဲ့ဘဝမို့ အကောင်းဆုံးဘုံဘဝပါပဲ။

Address

Hlegu

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when သာသနာ့အလင္းေဆာင္ရိပ္သာ posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share