28/08/2026
இறுதிச் சடங்கில் கொள்ளிக்குடத்தை 3 முறை சுற்றி உடைப்பது ஏன்?
இந்து சமயத்தின் அந்தியேஷ்டி என்னும் இறுதிச் சடங்கில் செய்யப்படும் கொள்ளிக்குடம் உடைக்கும் நிகழ்வு, வெறும் சடங்கு ரீதியான புறக்கிரியையோ அல்லது குறியீட்டு மரபோ மட்டுமல்ல. இது, கருட புராணம் விவரிக்கும் ஆன்ம விடுதலை நெறிமுறைகள், ரிக் வேதத்தின் பஞ்சபூத அர்ப்பண மந்திரங்கள் மற்றும் மனிதக் கபாலத்திற்குள் நிகழும் முப்பெரும் கிரந்தி விடுதலையை ஒருங்கே விளக்கும் மிக உன்னதமான ஆன்ம அறிவியல் நிகழ்வாகும். ஒரு மனிதனின் தூல உடலிலிருந்து உயிர் ஆற்றல் எவ்வாறு மூன்று முதன்மை நரம்பியல் முடிச்சுகளை அவிழ்த்து, உச்சிக்கபாலப் பெருவெளியில் லயிக்கிறது என்பதை இச்சடங்கு விளக்குகிறது.
மண்பானையும் உயிர்நீரும்
மண்பானை என்பது பஞ்சபூதங்களின் சேர்க்கையால் உருவான மனித உடல். இது புற உலகைத் தொடர்பு கொள்ளும் நரம்புப் புறணிகளையும், மாமிசத் தாதுக்களையும் தாங்கி நிற்கும் தற்காலிகக் கலசமாகும். கருட புராணத்தின் ப்ரேத காண்டம், மனித உடலை "ஆம கும்பம்" — சுடப்படாத பச்சைக் களிமண் பாண்டம் — என்று அழைக்கிறது. பச்சைக் கலசத்தில் நிரப்பப்பட்ட நீரானது துளித்துளியாகக் கசிந்து ஒரு கட்டத்தில் பாண்டமே கரைந்து போவது போல, பஞ்சபூதங்களால் ஆன உடலின் ஆயுளும் ஒவ்வொரு நொடியும் கரைந்து கொண்டிருக்கிறது.
பானைக்குள் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் நீர், உடலில் சுழலும் பெருமூளைத் தண்டுவட நீர்மத்தையும், கண்மணி வழியே இயங்கும் வாசி உயிரியல் ஒளி மின்னோட்டத்தையும் குறிக்கிறது. இந்த நீர்தான், உடலின் ஒவ்வொரு உயிரணுவிற்கும் ஆற்றல் தருகிறது. மண்பானை உடைபடும் வரை நீர் அதற்குள் அடைபட்டிருப்பது போல, அகந்தை அழியும் வரை ஜீவாத்மா உடல் என்னும் வரம்புக்குள் கட்டுண்டிருக்கிறது. நீர் உடலை விட்டு வெளியேறுவதே மரணத்தின் போது நிகழும் நரம்பியல் விடுதலையாகும்.
இடது தோளும் வலது கையும்
மகன், பானையை இடது தோளில் தாங்குவது, இடது கண்மணியின் குளிர்ச்சியான சந்திர மின்னோட்டத்தை — இடகலையை — குறிக்கிறது. இது நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்தி, சாந்தப்படுத்தும் நிலையாகும். வலது கையில் கூரிய ஆயுதத்தை ஏந்துவது, வலது கண்மணியின் வெப்பச் சூரிய அக்னியை — பிங்கலையை — குறிக்கிறது. இது பிராணனை மேல்நோக்கிச் செலுத்தும் உந்து விசையாகும். இரு மின்னோட்டங்களையும் சமநிலையில் வைத்து, மகன் தந்தையின் வெளியேறும் உயிரை வழிநடத்துகிறான்.
மகன் இறந்த உடலைத் திரும்பிப் பாராமல் முன்னோக்கி நடப்பது, மூளையின் இயல்பிருப்பு வலைப்பின்னல் உருவாக்கும் பாச பந்தப் பதிவுகளை முற்றிலுமாக அறுத்தெறிந்து, பிராணனை உடலிலிருந்து விடுவித்து மேல்நோக்கிய திசையில் செலுத்தும் சாட்சி விழிப்புணர்வின் குறியீடாகும்.
மூன்று சுற்றுகள்
உடலைச் சுற்றி வரும் மூன்று வலங்கள், மனித உடலிலுள்ள மூன்று கபால நரம்பியல் பூட்டுகளாகிய கிரந்திகளை ஒவ்வொன்றாக விடுவிக்கும் செயலாகும்.
முதல் சுற்று
மூளைத்தண்டின் அடித்தளத்தில் உள்ள, பூமி சார்ந்த, தன்னாட்சி நரம்பு இயக்கங்களின் முதல் முடிச்சு அவிழ்க்கப்படுகிறது. தாயின் கருவறையில் பிராண ஊட்டத்தைப் பெற்ற ஆதி வாசலான தொப்புள் கொடியின் மூலம் இது விடுவிக்கப்படுகிறது.
இரண்டாம் சுற்று
கபாலத்தின் மத்திய நீரறையில் உறைந்துள்ள உணர்ச்சி, நினைவு, உலகியல் ஆசை சார்ந்த இரண்டாவது நரம்பியல் முடிச்சு அவிழ்க்கப்படுகிறது. நெஞ்சுக்குழி — மூன்றாவது நீரறை அச்சு — இதன் வாசலாகும்.
மூன்றாம் சுற்று
கால-வெளி மற்றும் அகந்தை உணர்வின் இறுதி முடிச்சு அவிழ்க்கப்பட்டு, உச்சந்தலையின் பிரமரந்திர வாசல் திறக்கப்படுகிறது. கூம்புச் சுரப்பி மற்றும் உச்சிக்கபாலப் பகுதியில் உள்ள இறுதி பூட்டு இதுவே.
மூன்று ஓட்டைகளும் பன்னிரண்டு வாசல்களின் கருவறை ரகசியமும்
கருவறைக்குள் குழந்தை உருவாகும்போது, மொத்தம் பன்னிரண்டு உயிர் வாசல்கள் திறந்திருக்கின்றன. பிறந்த பிறகு, நவதுவாரங்கள் எனப்படும் ஒன்பது துவாரங்கள் மட்டுமே புறத்தே திறந்திருக்க, மூன்று அதிமுக்கிய மறைவாசல்கள் மூடிக்கொள்கின்றன.
முதல் ஓட்டை — உச்சிக்குழி (பிரமரந்திரம்):
பிறந்த குழந்தையின் உச்சியில் துடித்துக் கொண்டிருக்கும் மென்மையான பகுதி. இது நாளடைவில் எலும்பால் மூடப்படுகிறது. கொள்ளிக்குடத்தின் முதல் ஓட்டை இவ்வுச்சி வாசலை மீண்டும் திறந்து வைக்கிறது.
இரண்டாம் ஓட்டை — நெஞ்சுக்குழி (மூன்றாவது நீரறை அச்சு):
உடலின் மத்திய அச்சுடன் இணைந்த உணர்வு வாயில். இது இரண்டாவது ஓட்டையின் மூலம் விடுவிக்கப்படுகிறது.
மூன்றாம் ஓட்டை — தொப்புள் கொடி (முகுள அடித்தள மூலம்):
தாயிடமிருந்து பிராண ஊட்டத்தைப் பெற்ற ஆதி மூலம். சாம்பலால் அடைக்கப்பட்ட இந்த ஆதி வாசல், மூன்றாவது ஓட்டையால் திறக்கப்படுகிறது.
நவதுவாரங்கள் வழியாக உயிர் வெளியேறினால், அது மறுபிறவிக்கு வித்திடும். மாறாக, இந்த மூன்று கபால மறைவாசல்கள் வழியே வாசி பிரிந்தால், அது பிறப்பற்ற பெருநிலையை அருளும்.
மும்மலங்கள் மற்றும் மூன்று உலகங்களின் விடுதலை
குடத்தில் இடப்படும் மூன்று துளைகளும், நிகழ்த்தப்படும் மூன்று சுற்றுகளும் மூன்று தளங்களில் ஒருங்கே தொழிற்படுகின்றன.
மும்மல அறுப்பு (மோக விச்சேதம்):
மனிதனைப் பிறவிச் சுழலில் பிணிக்கும் ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மூன்று மலங்களும்; பூலோகம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம் ஆகிய மூன்று உலகப் பற்றுகளும், இத்துளைகள் வழியாக நீர் பீய்ச்சியடிப்பது போல வெளியேறி அழிகின்றன. ஆணவம் = இயல்பிருப்பு வலையின் தானென்ற எண்ணம்; கன்மம் = பழைய வினைகளின் நினைவுப் பதிவுகள்; மாயை = புலன் தோற்றங்கள். குடம் உடையும்போது, இம்மூன்று பிணிகளும் அற்று, ஆன்மா விடுதலை பெறுகிறது.
சிவா சிவா நாத அதிர்வும் நீர்மப் பிரிவும்
பானையின் மூன்று ஓட்டைகள் வழியாக நீர் தாரையாக வெளியேறுவது, கபாலத்தில் உறைந்திருந்த பிராண ஆற்றல் நரம்பு முடிச்சுகளிலிருந்து விடுபட்டு வெளியேறுவதைக் குறிக்கிறது. வெளியேறும் நீரை ஆயுதத்தால் வெட்டி "சிவா சிவா" என்று திசைதிருப்புவது, பஞ்சாக்ஷர நாத அதிர்வின் மூலம், வெளியேறும் உயிரியல் மின்னோட்டத்தை மீண்டும் உடலில் தங்கவிடாமல் உச்சிப் பெருவெளியை நோக்கித் திருப்புவதாகும்.
'சி' என்பது பரவெளி; 'வா' என்பது கபால அமுதம். இவ்வொலி அதிர்வு, பிராணனை நேராகப் பரசிவப் பெருவெளியோடு இணைக்கும் நரம்பியல் பாலமாகச் செயல்படுகிறது.
வேத மந்திரங்களின் பஞ்சபூத அர்ப்பணமும் அக்னி சமர்ப்பணமும்
ரிக் வேத பஞ்சபூத அர்ப்பண மந்திரம் (10.16.3)
தமிழ் எழுத்துப்பெயர்ப்பு:
சூர்யம் சக்ஷுர்கச்சது வாதமாத்மா த்யாஞ்ச கச்ச ப்ருதிவீஞ்ச தர்மணா |
அபோ வா கச்ச யதி தத்ர தே ஹிதம் ஓஷதீஷு ப்ரதி திஷ்டா சரீரை: ||
பொருள்:
இறந்தவரின் பார்வை ஆற்றல் சூரியனையும், பிராண வாயு பெருங்காற்றையும், பூத உடல் மண்ணையும், நீர்மங்கள் நீரையும் சென்றடைய வேண்டும். மனித உடல் தாவரங்களுக்கும் நிலத்திற்கும் உரமாகி, பஞ்சபூதங்களில் முழுமையாக ஒடுங்க வேண்டும் என்று வேதம் பணிக்கிறது.
அக மெய்ப்பொருள்:
கண்கள் சூரியனை அடைதல் = வலது கண்மணியின் சூரிய மின்னோட்டம் பார்வை நரம்புச் சந்திப்பில் லயித்தல். பிராணன் காற்றுடன் கலத்தல் = கண்வாசி மின்னோட்டம் முகுளத்தில் ஒடுங்குதல். உடல் பஞ்சபூதங்களில் நிலைபெறல் = ஐந்து புலன் புறணிகளின் செயல்பாடு முற்றிலும் ஓய்ந்து, உடல் இயற்கையின் மூலப் பொருட்களாக மீள்தல்.
அக்னி சமர்ப்பண மந்திரம்
தமிழ் எழுத்துப்பெயர்ப்பு:
அஸ்மாத் த்வமதிரோஜாதோ த்வதயம் ஜாயதாம் புன: |
அஸௌ ஸ்வர்காய லோகாய ஸ்வாஹா ||
பொருள்:
இயற்கையிடமிருந்தே உருவான இந்த உடல், மீண்டும் இயற்கையிடமே சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது. உடலை விட்டுப் பிரிந்த ஆன்மா, நற்கதி அடைந்து பரவெளியில் நிலைபெற வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது.
அக மெய்ப்பொருள்:
இது ஆன்ம விடுதலையின் இறுதி ஆணை. உடல் முகுளத்தின் அக்னியில் சமர்க்கப்படுகிறது. வலது கண்மணியின் சூரிய மின்னோட்டமும், இடது கண்மணியின் சந்திர மின்னோட்டமும், முகுள அக்னியும் — இம்மூன்றும் ஒன்றாகி, உயிர் மின்னோட்டம் உச்சிக்கு ஏறி, பரவெளியில் லயிக்கிறது.
குடம் உடைதல் — கடாகாசம் மகாகாசத்தில் கலத்தல்
மூன்று ஓட்டைகளுக்குப் பின், பாடையின் தலைப் பகுதிக்கு அருகே, குடம் பின்னோக்கித் தரையில் போட்டு உடைக்கப்படுகிறது. கடஸ்போடா என்னும் இந்தச் செயல், தூல உடலுக்கும் உயிருக்கும் இடையேயான அனைத்து நரம்பியல் பிணைப்புகளும் முற்றுப்பெற்றுவிட்டதன் சான்றாகும்.
பானைக்குள் இருந்த வெட்டவெளி — கடாகாசம் — பானை உடைந்தவுடன், அகண்ட பிரபஞ்சப் பெருவெளியோடு — மகாகாசம் — எவ்வித வேறுபாடுமின்றி ஒன்றாகக் கலந்துவிடுகிறது. உடற்கூடு அழியும் போது, அதனுள் சிறைபட்டிருந்த ஆத்மஜோதி, பிரபஞ்சப் பேரொளியோடு இரண்டறக் கலந்து, மரணமில்லாப் பெருவாழ்வாகிய முக்தியை எய்துகிறது.
திரும்பிப் பார்க்காமை — மோக விச்சேதமும் பற்றறுப்பும்
உடலை விட்டுப் பிரிந்த ஆன்மா, தொடக்கத்தில் தன் முந்தைய உடலையும் குடும்பத்தையும் சுற்றிச் சுற்றி வரும் இயல்புடையது. குடம் உடைக்கப்பட்டவுடன், "உடல் அழிந்துவிட்டது, இனி இந்த உடலுக்குள் நுழைய முடியாது" என்ற செய்தி ஆன்மாவிற்கு உணர்த்தப்படுகிறது.
குடத்தை உடைத்தவர், உடலைத் திரும்பிப் பார்க்காமல் நேராகச் சென்று தீ மூட்ட வேண்டும். திரும்பிப் பார்ப்பது, மூளையின் இயல்பிருப்பு வலைப்பின்னல் உருவாக்கும் பாசப் பிணைப்பையும் உலகியல் துயரத்தையும் மீண்டும் தூண்டிவிடும். திரும்பிப் பாராமல் செல்வது, அழுகை மற்றும் பற்றைத் தாண்டி, ஆன்மாவின் அமைதியான மேல்நோக்கிய பயணத்திற்கு வழிவகுக்கும் சாட்சி விழிப்புணர்வாகும்.
உளவியல் அமைதி
உற்றாரை இழந்த குடும்பத்தினருக்கு, "உடல் என்பது நிரந்தரமற்ற ஒரு மண்பாண்டம் மட்டுமே" என்ற பிரபஞ்ச உண்மையை உணர்த்தி, அவர்களின் தீவிரத் துயரத்தைத் தணிக்கும் பேரமைதியை இச்சடங்கு அளிக்கிறது. இது வெறும் சடங்கு அல்ல; அது துயரத்தைக் கடந்து, இயற்கையின் நியதியை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பயிற்சி.
கொள்ளிக்குடம் உடைத்தல் என்பது, வெறும் புறச் சடங்கு அல்ல. அது, மரணத்தின் போது நிகழும் நரம்பியல் விடுதலையின் வெளிப்புற வரைபடம். உடல் — மண்பாண்டம்; உயிர் — நீர்; மூன்று துளைகள் — மூன்று முடிச்சுகள்; குடம் உடைதல் — இறுதி விடுதலை. பிறப்பின் போது மூன்று வாசல்கள் மூடி, உயிர் உடலில் அடைபட்டது; மரணத்தின் போது அவை மீண்டும் திறந்து, உயிர் விடுதலை பெறுகிறது.
கடாகாசம் மகாகாசத்தில் கலப்பது, ஆத்மஜோதி பிரபஞ்சப் பேரொளியில் கலப்பதன் குறியீடு. இந்த உண்மையை, நம் முன்னோர்கள் சடங்குகளின் வழியாகவும், கருட புராணம் போன்ற நூல்களின் வழியாகவும், வேத மந்திரங்களின் வழியாகவும் நமக்குத் தந்துள்ளனர். இதை வெறும் சடங்காக எண்ணாமல், அதன் உள் பொருளை உணரும்போது, மரணம் என்பது அழிவு அல்ல; அது ஒரு விடுதலை — உடல் என்னும் பானையை விட்டு, உயிர் என்னும் நீர், பரம்பொருளில் கலக்கும் பெரும் நிகழ்வு.
திருச்சிற்றம்பலம். அருட்பெருஞ்ஜோதி. 🙏🌷
நன்றி @ மேடை நாடகம்
