07/03/2026
Translate බෞද්ධ දර්ශනයට අනුව, විශේෂයෙන්ම අභිධර්මය සහ අටුවා පොත්වල කාමලෝකයට අයත් දිව්ය තල 6 ක දෙවිවරුන් ලිංගික ආශ්වාදය ලබන ආකාරය පිළිබඳව ඉතා පැහැදිලි විස්තරයක් දක්වා තිබෙනවා.දිව්ය තලයෙන් තලයට ලිංගිකත්වය සහ ඒ හරහා ලබන තෘප්තිය "සූක්ෂ්ම" බවට පත් වෙනවා.
දිව්ය තල 6 හි කාම සේවනය සිදුවන ආකාරය:
චාතුම්මහාරාජිකය මනුෂ්යයන් මෙන් කායිකව ස්පර්ශ වීමෙන් (ලිංගික සංයෝගයෙන්).
තව්තිසාව මනුෂ්යයන් මෙන් කායිකව ස්පර්ශ වීමෙන් (ලිංගික සංයෝගයෙන්).
යාමය එකිනෙකා වැළඳ ගැනීමෙන් (ආලිංගනයෙන්) පමණක් තෘප්තිය ලබයි.
තුසිතය එකිනෙකාගේ අත් අල්ලා ගැනීමෙන් (පාණිග්ගහණයෙන්) පමණක් තෘප්තිය ලබයි.
නිම්මාණරතිය එකිනෙකා දෙස බලා සිනාසීමෙන් (හසිතයෙන්) පමණක් තෘප්තිය ලබයි.
පරනිම්මිත වසවත්ති එකිනෙකා දෙස බැලීමෙන් (උල්ලෝකනයෙන්) පමණක් තෘප්තිය ලබයි.
මූලාශ්ර සහ අභිධර්ම අටුවා විස්තරවලට අනුව චාතුම්මහාරාජිකය සහ තව්තිසාව යන පහළම දිව්ය තල දෙකේ දෙවිවරුන් ලිංගිකව එකතු වන්නේ මනුෂ්යයන් මෙන්ම කායික ස්පර්ශයෙන් (සංසර්ගයෙන්) බව සඳහන් වෙනවා.
මේ පිළිබඳව තවත් පැහැදිලි කරුණු කිහිපයක් මෙන්න:
මනුෂ්යයන්ට සමාන බව: අභිධර්මයේ සඳහන් වන්නේ "කායකාමෝ මනුස්සානං විය" යනුවෙනි. එහි අර්ථය වන්නේ මේ දෙලොව දෙවිවරුන්ගේ කාම සේවනය මනුෂ්යයන්ගේ ආකාරයටම සිදුවන බවයි.
කායික ස්පර්ශය: ඔවුන් කායිකව වැළඳ ගැනීම් සහ සංසර්ගයේ යෙදීම මගින් ලිංගික තෘප්තිය ලබනවා.
වෙනස්කම්: ක්රියාව මනුෂ්යයන්ට සමාන වුවත්, ඔවුන්ගේ ශරීර සූක්ෂ්ම (ආලෝකමය වැනි) නිසා මනුෂ්යයන් මෙන් අපවිත්ර වීම් හෝ ශුක්ර ධාතු පිටවීම් සිදු නොවන බව අටුවා විස්තරවල දැක්වෙනවා. ඔවුන් ලබන්නේ හුදෙක් ප්රීති සහගත වේදනාවක් (සතුටක්) පමණයි.
උපත් සිදුවීම: මනුෂ්යයන් මෙන් ලිංගිකව එකතු වුවත්, එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස දරුවන් පිළිසිඳ ගැනීමක් (ගැබ් ගැනීමක්) සිදු වෙන්නේ නැහැ. දරුවන් පහළ වන්නේ දිව්ය අප්සරාවන්ගේ උකුල මත හෝ යහන මත ඕපපාතිකව (එක්වරම පහළ වීමෙන්) පමණයි.
සංසන්දනාත්මක සටහන:
චාතුම්මහාරාජිකය සහ තව්තිසාව: කායික සංසර්ගය.
ඊට ඉහළ තල (යාම, තුසිත ආදී): වැළඳ ගැනීම්, අත් අල්ලා ගැනීම් වැනි වඩාත් සූක්ෂ්ම ක්රියා.
මනුෂ්යයන් මෙන් කායිකව (සංසර්ගයෙන්) ලිංගිකව එකතු වීම සිදුවන්නේ චාතුම්මහාරාජිකය සහ තව්තිසාව යන පහළම දිව්ය තල දෙකේ පමණයි.
මෙහි ඇති විශේෂත්වය සහ අනෙක් තලවල වෙනස මෙසේ පැහැදිලි කරන්න පුළුවන්:
1. ඇයි අනෙක් තලවල එහෙම වෙන්නේ නැත්තේ?
දිව්ය ලෝකවල ඉහළට යන්නට යන්නට දෙවිවරුන්ගේ ශරීර සහ ඔවුන්ගේ ආශාවන් වඩාත් සූක්ෂ්ම බවට පත් වෙනවා. ඔවුන් ලබන "කාම ආශ්වාදය" ශාරීරික ක්රියාවකට වඩා මානසික ක්රියාවක් බවට පත් වෙනවා.
චාතුම්මහාරාජිකය සහ තව්තිසාව: මනුෂ්යයන් මෙන් කායිකව එක්වීමෙන් කාම ආශාව සංසිඳුවා ගනී.
යාමය: එකිනෙකා තදින් වැළඳ ගැනීමෙන් (ආලිංගනයෙන්) පමණක් ඔවුන්ගේ ලිංගික ආශාව සහ තෘප්තිය සම්පූර්ණ වේ. ඉන් එහාට කායික එක්වීමක් සිදු නොවේ.
තුසිතය එකිනෙකාගේ අත් අල්ලා ගැනීමෙන් (පාණිග්ගහණයෙන්) පමණක් තෘප්තිය ලබයි.
නිම්මාණරතිය: රූපය දෙස බලා එකිනෙකාට සිනාසීමෙන් (හසිතයෙන්) පමණක් තෘප්තිය ලබයි.
පරනිම්මිත වසවත්තිය: එකිනෙකා දෙස බැලීමෙන් (උල්ලෝකනයෙන්) පමණක් ඔවුන්ගේ කාම ආශාවන් සංසිඳී යයි.
3. මෙය තේරුම් ගැනීමට උදාහරණයක්:
මෙය හරියට කුසගින්න වගෙයි. මනුෂ්යයෙකුට කුසගින්න නිවා ගැනීමට ආහාර අනුභව කළ යුතුමයි. නමුත් දිව්ය ලෝකවල ඉහළට යද්දී, ආහාරයේ සුවඳ බැලීමෙන් හෝ ආහාරය දෙස බැලීමෙන් පමණක් කුසගින්න නිවී යනවා වැනි ඉතා සූක්ෂ්ම තත්ත්වයක් මෙහි තිබෙන්නේ.
4. ලිංගික ආශාව තිබේද?
ඔව්, මේ දිව්ය ලෝක 6 ම අයිති වන්නේ "කාම ලෝකයට". එබැවින් මේ සියලු දෙවිවරුන්ට රාගය හෝ ලිංගික ආශාව තිබෙනවා. වෙනස වන්නේ එම ආශාව සංසිඳුවා ගන්නා ක්රමය පමණයි.
විශේෂ සටහන: රූපාවචර සහ අරූපාවචර බ්රහ්ම ලෝකවල සිටින බ්රහ්මයින්ට කිසිදු ආකාරයක ලිංගික ආශාවක් හෝ ස්ත්රී/පුරුෂ භේදයක් නැත. ඔවුන් ලබන්නේ ධ්යාන සැපය පමණි.
චාතුම්මහාරාජිකය සහ තව්තිසාව යන පහළම දිව්ය තල දෙකේ දෙවිවරුන් ලිංගිකව එකතු වන්නේ මනුෂ්යයන් මෙන්ම කායික ස්පර්ශයෙන් (සංසර්ගයෙන්) බව සඳහන් වෙනවා.මේ පිළිබඳව තවත් පැහැදිලි කරුණු කිහිපයක් මෙන්න:
මනුෂ්යයන්ට සමාන බව: අභිධර්මයේ සඳහන් වන්නේ "කායකාමෝ මනුස්සානං විය" යනුවෙනි. එහි අර්ථය වන්නේ මේ දෙලොව දෙවිවරුන්ගේ කාම සේවනය මනුෂ්යයන්ගේ ආකාරයටම සිදුවන බවයි.
කායික ස්පර්ශය: ඔවුන් කායිකව වැළඳ ගැනීම් සහ සංසර්ගයේ යෙදීම මගින් ලිංගික තෘප්තිය ලබනවා.
වෙනස්කම්: ක්රියාව මනුෂ්යයන්ට සමාන වුවත්, ඔවුන්ගේ ශරීර සූක්ෂ්ම (ආලෝකමය වැනි) නිසා මනුෂ්යයන් මෙන් අපවිත්ර වීම් හෝ ශුක්ර ධාතු පිටවීම් සිදු නොවන බව අටුවා විස්තරවල දැක්වෙනවා. ඔවුන් ලබන්නේ හුදෙක් ප්රීති සහගත වේදනාවක් (සතුටක්) පමණයි.
උපත් සිදුවීම: මනුෂ්යයන් මෙන් ලිංගිකව එකතු වුවත්, එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස දරුවන් පිළිසිඳ ගැනීමක් (ගැබ් ගැනීමක්) සිදු වෙන්නේ නැහැ. දරුවන් පහළ වන්නේ දිව්ය අප්සරාවන්ගේ උකුල මත හෝ යහන මත ඕපපාතිකව (එක්වරම පහළ වීමෙන්) පමණයි.
2. ලිංගික අවයව සහ පියයුරු පිහිටීම
ස්ත්රී/පුරුෂ ලිංග: කාමාවචර දිව්ය ලෝක 6 ම වෙසෙන දෙවිවරුන්ට සහ දිව්යාංගනාවන්ට ස්ත්රී භාවය සහ පුරුෂ භාවය ප්රකාශ වන ලිංගික ලක්ෂණ පිහිටා ඇත.
පියයුරු: දිව්යාංගනාවන්ට ඉතා ලස්සන, පිරිපුන් පියයුරු පිහිටා ඇති බව වර්ණනාවල සඳහන් වේ. (උදාහරණයක් ලෙස: දිව්ය අප්සරාවන්ගේ රූප ශෝභාව වර්ණනා කරන විට "පීන පයෝධර" හෙවත් පිරිපුන් පියයුරු ඇති බව නිතර කියවේ).
3. යෝනි මාර්ගය සහ අනෙකුත් අවයව:
මනුෂ්ය කාන්තාවන්ගේ මෙන් යෝනි මාර්ගය හෝ පුරුෂයන්ගේ මෙන් බාහිර ලිංගික අවයව දිව්ය ශරීරවල ද දර්ශනය වේ. නමුත් මනුෂ්යයන්ගේ මෙන් එහි අපවිත්ර වීම් (ලේ, සෙම්, මල, මූත්ර) සිදු නොවේ.
චාතුම්මහාරාජිකය සහ තව්තිසාව: මෙම දෙලොව දෙවිවරුන් කායිකව එක්වන බැවින්, ඔවුන්ගේ ලිංගික අවයව ක්රියාකාරී මට්ටමින් පවතී.
ඉහළ දිව්ය තල (යාම, තුසිත ආදී): මෙහි සිටින දෙවිවරුන්ට ද ලිංගික අවයව (ස්ත්රී/පුරුෂ භාව රූප) පිහිටා ඇත. නමුත් ඔවුන් කායික සංසර්ගයේ නොයෙදෙන බැවින් ඒවා භාවිතා වන්නේ නැත. ඔවුන්ට රූපමය වශයෙන් එම ලක්ෂණ තිබුණත්, ඔවුන්ගේ කාම ආශාව සංසිඳෙන්නේ ස්පර්ශයෙන් හෝ බැල්මෙන් පමණි.
මනුෂ්ය ලෝකය
අපවිත්ර දෑ ශුක්ර ධාතු, ආර්තව රුධිරය පිටවේ.
දිව්ය ලෝකය එවැනි කිසිදු අපවිත්ර වීමක් සිදු නොවේ.
මනුෂ්ය සංසේචනය ලිංගික එක්වීමෙන් දරුවන් පිළිසිඳ ගනී.
දිව්ය ලිංගික එක්වීමෙන් දරුවන් හට නොගනී.
මනුෂ්ය රළු පදාර්ථ (ඝන මස් පිඬු).
දිව්ය සූක්ෂ්ම, ආලෝකමය සහ සුවඳවත්.
මනුෂ්ය මව්කුසක පිළිසිඳ ගැනීම.
දිව්ය ඕපපාතිකව (එක්වරම පහළ වීම).
1. "කාම සේවනය" සහ "ලිංගික ආශ්වාදය" අතර වෙනස
සරලවම කිවහොත්, "කාම සේවනය" යනු ක්රියාවයි "ලිංගික ආශ්වාදය" යනු එම ක්රියාවෙන් ලබන මානසික හෝ කායික තෘප්තියයි.
කාම සේවනය: මෙයට ලිංගික සංසර්ගය පමණක් නොව, රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ යන පංචේන්ද්රියන් හරහා ලබන ඕනෑම සතුටක් (පංච කාම සම්පත්) ඇතුළත් විය හැකියි. නමුත් සාමාන්ය ව්යවහාරයේදී දෙවිවරුන්ගේ "කාම සේවනය" ලෙස හඳුන්වන්නේ ඔවුන්ගේ ලිංගික ක්රියාවලියයි.
ලිංගික ආශ්වාදය: මෙය කාම සේවනයේ ප්රතිඵලයයි.
2. දෙවරුන් සම්බන්ධයෙන් මෙම වචන දෙකම ගැළපෙනවාද?
කාම ලෝකයට (කාමාවචර දිව්ය ලෝක 6) අයත් දෙවිවරුන් සම්බන්ධයෙන් මෙම වචන දෙකම ගැළපෙනවා. ඊට හේතු කිහිපයක් තිබෙනවා:
අභිධර්මයට අනුව පැහැදිලි කිරීම:
කාමාවචර දෙවිවරු: මෙම දිව්ය තල 6 ම හඳුන්වන්නේ "කාම ලෝක" ලෙසයි. එහි අර්ථය ඔවුන් තවමත් කාමයට බැඳී සිටින බවයි. එම නිසා ඔවුන් කරන ක්රියාව "කාම සේවනය" ලෙස හැඳින්වීම නිවැරදි යි.
සූක්ෂ්ම බව: මනුෂ්යයන්ට "කාම සේවනය" යනු අනිවාර්යයෙන්ම කායික එක්වීමක් වුවත්, දෙවිවරුන්ට එය අතින් ඇල්ලීමක් හෝ බැල්මක් පමණක් විය හැකියි. ක්රියාව කුමක් වුවත්, එහි පරමාර්ථය කාම ආශ්වාදය ලැබීමයි.
වේදනාව (සතුට): දෙවිවරුන් මේ ක්රියාවල යෙදෙන්නේ එයින් සතුටක් (සෝමනස්ස සහගත සුඛ වේදනාවක්) ලැබීමටයි. එබැවින් "ලිංගික ආශ්වාදය ලබනවා" යන්නත් ඉතා නිවැරදිය.
1. පිරිමි දෙවියන් / දිව්යාන්ගනාවන් දෙපාර්ශ්වයටම සුරාන්තයට පත්වීමක් (කාම තෘප්තියක්) ලැබෙනවාද?
ඔව්, මනුෂ්යයන්ට මෙන්ම කාමාවචර දෙවිවරුන්ටද කාම තෘප්තිය ලැබෙන බව දහමේ සඳහන් වේ. "කාමාවචර හයක කාමය ප්රකෘති වේ". මෙයින් අදහස් කරන්නේ මනුෂ්යයන් ලබන කායික තෘප්තියට සමාන තෘප්තියක් ඔවුන්ද ලබන බවයි.
එසේම, "කය ස්පර්ශ නොකර ස්පර්ශ කාමය ඇති නොවේ" යනුවෙන් අටුවාව අවධාරණය කරන නිසා, ඔවුන් එම තෘප්තිය ලබන්නේ කායික ස්පර්ශය මගින් බව තහවුරු වේ.
විශේෂයෙන්ම නිම්මාණරතී දෙවිවරුන් තමන් කැමති පරිදි රූප මවාගෙන (නිම්මිනිත්වා) සතුටු වන බවත්, පරනිම්මිත වසවත්ති දෙවිවරුන් අනුන් මවා දෙන රූප ඇසුරෙන් කාම සේවනය කරන බවත් එහි දැක්වේ.
2. කොතරම් කාලයක් ලිංගිකව එකතු වෙනවාද? (කාලය සහ වේලාව):
දිව්ය ලෝකවල කාලය මනුෂ්ය ලෝකයට වඩා ඉතා දීර්ඝය.
දෙවිවරුන්ගේ ආයු කාලය මෙන්ම ඔවුන් පංච කාම සැප විඳින කාලයද ඉතා දිගු බව සූත්ර පිටකයේ සඳහන් වේ.
මනුෂ්යයන්ට මෙන් වෙහෙසක් හෝ රෝගාබාධ වැළඳීමක් දිව්ය ශරීරවලට නොමැති බැවින්, ඔවුන් ඉතා දීර්ඝ කාලයක් අඛණ්ඩව කාම සැප විඳීමේ නිරත වන බව අටුවා විස්තරවල දැක්වේ. ඇතැම් විට ආහාර පවා අමතක වන තරමට ඔවුන් මේවායේ නිරත වන බව (ඛිඩ්ඩාපදෝසික දෙවියන් වැනි උදාහරණ මගින්) පැහැදිලි වේ.
3. ස්ථානය සහ ඉරියව්:
ස්ථානය: දෙවිවරුන් බොහෝ විට මෙලෙස හැසිරෙන්නේ තමන්ට හිමි දිව්ය විමන් (මාළිගා), නන්දන වනය වැනි උද්යාන සහ රමණීය පොකුණු ආශ්රිතවයි.
ඉරියව්: අටුවාව පවසන්නේ ඔවුන් "ප්රකෘති සේන" (සාමාන්ය පරිදි) හැසිරෙන බවයි. මනුෂ්යයන් ලබන පංච කාම සැපයට සමාන වූත්, එහෙත් ඊට වඩා ඉතා සියුම් වූත් (දිව්යමය) ආකාරයකට මෙම ස්පර්ශයන් සිදුවේ.
The Dhammapada :The Buddha’s Path of Wisdom
