05/04/2026
पुनरुत्थित प्रभुलाई भेट्दा हाम्रो जीवन फेरि सुरु हुन्छ।
युहन्ना 20:1-18
युहन्ना 20:1
विश्रामदिनपछि हप्ताको पहिलो दिन, बिहानै अझै अँध्यारो हुँदा, मरियम मग्दलिनी चिहानमा आइन् र चिहानबाट ढुङ्गा हटाइएको देखिन्।
युहन्ना 20:2
त्यसपछि उनी दौडेर सिमोन पत्रुस र येशूले प्रेम गर्नुहुने अर्को चेलाकहाँ गईन् र भनिन्, “मानिसहरूले प्रभुलाई चिहानबाट लगेछन्, र उहाँलाई कहाँ राखेका छन्, हामीलाई थाहा छैन।”
युहन्ना 20:3
तब पत्रुस र त्यो अर्को चेला चिहानतिर गए।
युहन्ना 20:4
दुवै सँगै दौडे, तर अर्को चेला पत्रुसभन्दा छिटो दौडेर पहिले चिहानमा पुग्यो।
युहन्ना 20:5
ऊ झुकेर भित्र हेर्दा सूती कपडाहरू राखिएका देख्यो, तर ऊ भित्र पसेन।
युहन्ना 20:6
सिमोन पत्रुस पनि पछिपछि आइपुगे, र उनी चिहानभित्र पसे। उनले सूती कपडाहरू राखिएका देखे।
युहन्ना 20:7
र येशूको टाउकोमा बाँधिएको रुमाल सूती कपडासँगै थिएन, तर अलग्गै बेरेको जस्तै गरी राखिएको थियो।
युहन्ना 20:8
त्यसपछि पहिले चिहानमा पुगेको अर्को चेला पनि भित्र पस्यो, र उसले देखेर विश्वास गर्यो।
युहन्ना 20:9
किनकि उहाँ मृतकहरूबाट फेरि जीवित हुनुपर्छ भन्ने धर्मशास्त्रको कुरा उनीहरूले अझै बुझेका थिएनन्।
युहन्ना 20:10
त्यसपछि ती चेलाहरू फेरि आफ्ना घरतिर फर्के।
युहन्ना 20:11
तर मरियम चिहानबाहिर उभिई रोइरहेकी थिइन्। उनी रोइरहेको अवस्थामा चिहानभित्र हेर्न झुकिन्।
युहन्ना 20:12
त्यहाँ उनले दुई जना सेतो वस्त्र लगाएका स्वर्गदूतहरूलाई देखिन्। येशूको शरीर राखिएको स्थानमा, एकजना टाउकोतिर र अर्का खुट्टातिर बसेका थिए।
युहन्ना 20:13
तिनीहरूले उनलाई भने, “नारी, किन रोएकी छौ?” उनले भनिन्, “मानिसहरूले मेरा प्रभुलाई लगेर कहाँ राखेका छन्, मलाई थाहा छैन।”
युहन्ना 20:14
यति भनेर उनी फर्किन् र येशू त्यहाँ उभिरहनुभएको देखिन्, तर उहाँ येशू हुनुहुन्छ भनेर चिन्न सकिनन्।
युहन्ना 20:15
येशूले उनलाई भन्नुभयो, “नारी, किन रोएकी छौ? कसलाई खोजिरहेकी छौ?” मरियमले उहाँलाई बगैंचाको माली ठानेर भनिन्, “हजुरले उहाँलाई लग्नुभएको हो भने कहाँ राख्नुभएको छ मलाई भन्नुहोस्, म उहाँलाई लैजान्छु।”
युहन्ना 20:16
येशूले उनलाई भन्नुभयो, “मरियम!” उनी फर्केर हिब्रू भाषामा भनिन्, “रब्बुनी!” (अर्थात् “गुरुजी!”)
युहन्ना 20:17
येशूले उनलाई भन्नुभयो, “मलाई नछोऊ, किनकि म अझै पिताकहाँ उक्लेको छैन। तर मेरा भाइहरूकहाँ गएर भन, ‘म मेरा पिता, जो तिमीहरूका पनि पिता हुनुहुन्छ, र मेरा परमेश्वर, जो तिमीहरूका पनि परमेश्वर हुनुहुन्छ, उहाँकहाँ जाँदैछु।’”
युहन्ना 20:18
तब मरियम मग्दलिनी चेलाहरूकहाँ गईन् र भनिन्, “मैले प्रभुलाई देखेँ।” अनि प्रभुले उनलाई भन्नुभएका यी सबै कुरा सुनाइन्।
सन्देश
प्रिय विश्वासी दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू,
आजको वचनले हामीलाई पुनरुत्थानको बिहान देखाउँछ। तर त्यो बिहान पूर्ण रूपमा उज्यालो भएपछि सुरु भएको थिएन। धर्मशास्त्र भन्छ, “अझै अँध्यारो हुँदा।” मरियमको मन पनि अँध्यारो थियो। चेलाहरूको मन पनि अँध्यारो थियो। तर ठीक त्यही समयमा प्रभु पहिले नै जीवित हुनुहुन्थ्यो। यही नै पुनरुत्थानको अनुग्रह हो। हाम्रो मन अझै मिलाइएको नहुन सक्छ, आँसु अझै नसुकेको हुन सक्छ, तर प्रभु पहिले नै काम गरिरहनुभएको हुन्छ।
1. पुनरुत्थित प्रभुले शोकमा भएका मानिसलाई बेवास्ता गर्नुहुन्न।
मरियमले खाली चिहान देख्दा सुरुमा पुनरुत्थान बुझेकी थिइनन्। किन?
किनकि उनी अत्यन्तै दुखी थिइन्।
उनी गहिरो प्रेम गर्थिन्, त्यसैले गहिरो शोकमा थिइन्।
त्यसैले उनी चिहानबाहिर उभिएर रोइरहेकी थिइन्।
तर कति अद्भुत कुरा, प्रभु ठीक त्यही रोइरहेको मानिसकहाँ आउनुभयो।
पुनरुत्थानको अनुग्रह बलिया मानिसहरूका लागि मात्र होइन।
आँसुमा भएका मानिसहरूका लागि पनि हो।
भजन 30:5
“उहाँको क्रोध त एकछिनको लागि हुन्छ, तर उहाँको कृपा जीवनभरि रहन्छ। साँझ रोदन बस्छ, तर बिहान आनन्द आउँछ।”
आज पनि तपाईंको हृदयमा कुनै नमेटिएको भारी छ कि?
चिन्ता छ कि?
घाउ छ कि?
प्रिय जनहरू हो, प्रभु त्यस्तो ठाउँ छोडेर जानुहुन्न।
अझै अँध्यारो हुँदा पनि उहाँ जीवित हुनुहुन्छ।
आँसुमा भएका हामीलाई उहाँ भेट्न आउनुहुन्छ।
त्यसैले आज हाम्रो पहिलो स्वीकारोक्ति यस्तो हो:
“प्रभु, अझै अँध्यारो भए पनि म तपाईंलाई छोड्नेछैन।”
“प्रभु, अझै आँसु भए पनि म पुनरुत्थानको आशा छोड्नेछैन।”
2. पुनरुत्थित प्रभुले हाम्रो नाम लिएर बोलाउनुहुन्छ र भत्किएको मनलाई फेरि उठाउनुहुन्छ।
मरियमले येशूलाई देखिन्, तर सुरुमा चिन्न सकिनन्।
शोक गहिरो हुँदा आँखाले पनि ठीकसँग देख्न सक्दैन।
हृदय भारी हुँदा प्रभुको उपस्थितिलाई पनि चिन्न गाह्रो हुन्छ।
तर सबै कुरा बदल्ने एउटा आवाज आयो।
“मरियम!”
प्रभुले उनको नाम लिएर बोलाउनुभयो।
त्यही क्षण मरियमका आँखा खुले।
उनको हृदय फेरि जीवित भयो।
प्रिय जनहरू हो, पुनरुत्थान भनेको केवल एउटा तथ्य थाहा पाउनु मात्र होइन।
पुनरुत्थान भनेको जीवित प्रभुसँग फेरि भेटिनु हो।
यो केवल व्याख्या होइन, सम्बन्धको पुनर्स्थापना हो।
प्रभुले “हे मानिसहरू” भनेर बोलाउनुहुन्न; उहाँ “मरियम” भनेर बोलाउनुहुन्छ।
यशैया 43:1
“याकूब, तिमीलाई सृष्टि गर्नुहुने परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, इस्राएल, तिमीलाई बनाउनुहुनेले भन्नुहुन्छ, ‘नडराऊ, किनकि मैले तिमीलाई उद्धार गरेको छु; मैले तिमीलाई नामै लिएर बोलाएको छु; तिमी मेरा हौ।’”
प्रभु आज पनि हाम्रो नाम जान्नुहुन्छ।
उहाँलाई हाम्रो आँसु थाहा छ।
हाम्रो पीडा थाहा छ।
हाम्रो डर थाहा छ।
र उहाँ भन्नुहुन्छ,
“म तिमीलाई चिन्छु।”
“मैले तिमीलाई बिर्सेको छैन।”
“तिमी मेरा हौ।”
जब यो आवाज फेरि हाम्रो हृदयमा सुनिन्छ, हाम्रो भत्किएको मन फेरि जीवित हुन्छ।
त्यसैले आज हाम्रो दोस्रो स्वीकारोक्ति यस्तो हो:
“प्रभु, मेरो नाम लिएर बोलाउने तपाईंको आवाजलाई म फेरि उत्तर दिनेछु।”
“प्रभु, म तपाईंको हुँ।”
3. पुनरुत्थित प्रभुलाई भेट्ने मानिस फेरि उठ्छ र फेरि साक्षी दिन्छ।
येशूले मरियमलाई भेटेपछि मात्र सान्त्वना दिएर बस्न भन्नुभएन।
उहाँले भन्नुभयो,
“जाऊ, मेरा भाइहरूलाई भन।”
मरियमले त्यो सुनेर चेलाहरूकहाँ गईन् र भनिन्,
“मैले प्रभुलाई देखेँ।”
पुनरुत्थान केवल आफूभित्र लुकाएर राख्ने अनुग्रह होइन।
पुनरुत्थानले हामीलाई फेरि उठाउँछ, फेरि हिंडाउँछ, र फेरि बोल्न लगाउँछ।
जीवित प्रभुलाई भेट्ने मानिसले फेरि जीवन जिउँछ।
अनि फेरि सुसमाचार सुनाउँछ।
कलस्सी 3:1
“यदि तिमीहरू ख्रीष्टसँगै जीवित पारिएका हौ भने माथिका कुराहरू खोज, जहाँ ख्रीष्ट परमेश्वरको दाहिने हाततिर बसिरहनुभएको छ।”
पुनरुत्थानलाई साँचो रूपमा चिन्ने मानिस बदलिन्छ।
निराशाको भाषा बोल्नेले आशाको भाषा बोल्न थाल्छ।
आफ्नै बलमा बाँच्नेले प्रभुमाथि भर पर्न थाल्छ।
आइतबार मात्र टिक्ने मानिस होइन, आजको दिन पनि फेरि बाँच्ने मानिस बन्छ।
प्रभुलाई भेटेको मानिस फेरि उठ्छ।
अनि फेरि सुनाउँछ।
त्यसैले आज हाम्रो तेस्रो स्वीकारोक्ति यस्तो हो:
“प्रभु, म पुनरुत्थानको मानिस भएर जिउनेछु।”
“प्रभु, आज पनि मलाई पठाउनुहोस्।”
अन्त्यको वचन
प्रिय दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू,
पुनरुत्थानको बिहान अझै अँध्यारो हुँदा सुरु भएको थियो।
त्यसैले आज हाम्रो जीवनमा अझै अँध्यारो भए पनि निराश नहुनुहोस्।
प्रभु आँसुमा भएका हामीकहाँ आउनुहुन्छ।
उहाँ हाम्रो नाम लिएर बोलाउनुहुन्छ।
उहाँले हामीलाई फेरि उठाएर जिउन लगाउनुहुन्छ।
आज हाम्रो स्वीकारोक्ति यही होस्:
“प्रभु, अझै अँध्यारो भए पनि म तपाईंलाई छोड्नेछैन।”
“प्रभु, मेरो नाम लिएर बोलाउने तपाईंको आवाजलाई म फेरि उत्तर दिनेछु।”
“प्रभु, आज पनि म पुनरुत्थानको मानिस भएर जिउनेछु।”
प्रार्थना
हे जीवित प्रभु,
अझै अँध्यारो हुँदा पनि हामीलाई भेट्न आउनुभएकोमा धन्यवाद।
आँसुमा भएका हामीलाई बेवास्ता नगरी, हाम्रो नाम लिएर बोलाउनुभएकोमा धन्यवाद।
हाम्रो भत्किएको हृदयलाई फेरि उठाइदिनुहोस्, र पुनरुत्थानको आशाले भरिदिनुहोस्।
निराशाभन्दा तपाईंलाई ठूलो देख्न सिकाउनुहोस्, र शोकभन्दा तपाईंको सान्त्वनालाई गहिरो गरी अनुभव गर्न दिनुहोस्।
आज पनि जीवित प्रभुसँगै फेरि बाँच्न देऊ, र हाम्रो जीवनले तपाईंको साक्षी दिन सकोस्।
येशू ख्रीष्टको नाममा प्रार्थना गर्दछौं। आमेन।
बाँडफाँडका प्रश्नहरू
अहिले मेरो जीवनको “अझै अँध्यारो समय” के हो?
यदि प्रभुले आज मेरो नाम लिएर बोलाउनुभयो भने, म कस्तो हृदयले उत्तर दिनेछु?
आज मैले जीवनद्वारा “मैले प्रभुलाई देखेँ” भनेर साक्षी दिनुपर्ने ठाउँ कहाँ हो?
