09/09/2026
ជូនចំពោះប្អូនប្រុស ហុ សុងហេង
កុំចាំឱកាស—បង្កើតវា។
កុំគិតថា វានឹងមិនកើតឡើង—ព្រោះជីវិតមិនមានការធានា។
អ្វីដែលអាចធ្វើបានថ្ងៃនេះ កុំទុកឱ្យក្លាយជាការសោកស្តាយនៅថ្ងៃក្រោយ។
លោកបងចងចាំបានពេលយើងទៅមើលជម្ងឺជាមួយគ្នា នៅម៉ាឡេស៉ី ពេលនោះក្រោយពីបានពិនិត្យសុខភាពរាងខ្លួន ពួកយើងបានឆ្លៀតធ្វើដំណើរកម្សាន្ដខ្លះដើម្បីបន្ថូរអារម្ម។ ពួកយើងបានទៅដល់កន្លែងកម្សាន្ដមួយដែលគេត្រូវការទិញសំបុត្រ ស្របពេលនោះពួកយើងមិនមានលុយគ្រប់គ្រាន់ ក្នុងការចំណាយឡើងទៅទស្សនាជាន់លើ ដោយលោកបងខ្វះលុយពិនិត្យសុខភាព ត្រូវខ្ចីលុយប្អូនសំរិទ្ធ រស្មី។ ដោយគិតថាទៅដល់ហើយថតរូបជុំគ្នា ហើយសន្យាថានិងឡើងទៅលេងអគ្គារនោះ ពេលយើងមកពេទ្យលើកក្រោយ(៦ខែក្រោយពេទ្យណាត់) ។ តែពេលនេះថ្ងៃណាត់ពេទ្យមកដល់បាត់ប្អូនប្រុស ហុ សុងហេង ចុះលោកបងដែលសន្យាថាជូនប្អូនឡើងទស្សនាកន្លែងយើងចង់ឡើង តើអ្នកណាជាអ្នកជំនួសប្អូន។ ម៉ោងនេះវេលានេះលោកបងគ្មានអារម្មថាត្រូវទៅជួបពេទ្យដែលឬទេ។ ពួកយើងត្រឹមជាមនុស្សស្គាល់គ្នាក្នុងនាមចៅអធិការវត្ដ និងជើងវត្ដ តែពួកយើងបានធ្វើដំណើររួមគ្នាទៅរកពេទ្យ តែបងបាត់ប្អូន។
រូបថតគ្មានវិញ្ញាណ តែវាបង្កប់ការចងចាំ។