ព្រះមង្គលសត្ថា កង ណាម៉ានី

ព្រះមង្គលសត្ថា កង ណាម៉ានី ពាក្យចាក់ដោតទាំងឡាយ របស់ជនដទៃ បុគ្គលមិនគួរធ្វើទុក ក្នុងចិត្តឡើយ,

24/05/2026

🙏🌹សូមអនុមោទនាការសិក្សាព្រះត្រៃបិដកក្នុងថ្ងៃអដ្ឋមីបកតិឧបោសថសីល ៨កើត ខែជេស្ឋ (ឆ្នាំទី៣៧,ថ្ងៃទី១១២)នៅមជ្ឈមណ្ឌលវិបស្សនាសតិប្បដ្នាន វត្តសំពៅមាស🌹🙏
🌹🌷សិក្សាព្រះសុត្តន្តបិដកលេខ៧០,ខុទ្ទកនិកាយ,បដិសម្ភិទាមគ្គ,ទុតិយភាគ,មហាវគ្គ,វិមោក្ខកថា🌷🌹
👉ថ្ងៃអាទិត្យ៨កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ព.ស២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦🌷
👉ម៉ោង២:០០ជួបជុំពុទ្ធបរិស័ទ សិស្សានុសិស្ស ធ្វើបទនមស្ការ ព្រះរតនត្រៃ ។
👉ម៉ោង២:៣០លោកគ្រូ សន្តិញាណមហាគរុសិរីវិជ្ជាភិធម្មបារគូ អគ្គមហាឧបាសកពុទ្ធសាសនូបត្ថម្ភក៍ អគ្គបណ្ឌិតធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស អញ្ជើញមកដល់បង្រៀនព្រះត្រៃបិដកឆ្នាំទី៣៦ តទៅ
👉⏰ ពីម៉ោង២:៣០នាទី ដល់ ⏰ម៉ោង៤:៣០នាទី ។
👉ផ្សាយចេញពីវត្តសំពៅមាស ផ្លូវលេខ១៤៣/១៩៨ ភូមិទី៦ សង្កាត់បឹងព្រលឹត ខណ្ឌ៧មករា រាជធានីភ្នំពេញ ។🌹🙏🌹

23/05/2026

🙏🌹សូមអនុមោទនាថ្ងៃអដ្ឋមីបកតិឧបោសថសីល🌹🙏
🙏ថ្ងៃអាទិត្យ ៨កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ព.ស.២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦🙏
🙏🌹សូមអនុមោទនា🌷កិច្ចនមស្សការគុណព្រះរតនៈត្រៃ 🌷សមាទាននិច្ចសីល🌷បកតិឧបោសថសីល🌷ថ្វាយទាន🌷 ស្តាប់ព្រះធម៌🌷សន្ទនាព្រះធម៌🌷ចម្រើនសមាធិកម្មដ្ឋាន វិបស្សនាកម្មដ្ឋាន អប់រំចិត្ត🌹🙏
👉ផ្សាយចេញពីវត្តសំពៅមាស ផ្លូវលេខ១៤៣ / ១៩៨ ភូមិទី៦ សង្កាត់បឹងព្រលឹត ខណ្ឌ៧មករា រាជធានីភ្នំពេញ ។🌹🙏🌹
🙏🌷ទានំ ទទន្តុ សទ្ធាយ សីលំ រក្ខន្តុ សព្វទា ភាវនាភិរតា ហោន្តុ
ពុទ្ធបរិស័ទទាំងឡាយ ចូរនាំគ្នាឱ្យទានដោយសទ្ធា ចូរនាំគ្នា រក្សាសីល ចូរជាអ្នកត្រេកអរចំពោះភាវនា សព្វកាលទៅ ។
🌺សុតន្តបិដក.អង្គុត្តរនិកាយ ភាគ៤១,តិកនិបាត,ទេវទូតសូត្រ🌺
🙏🌹មនោរថបូរណី អដ្ឋកថាអង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាត🌹🙏
[៣៨] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងថ្ងៃទី ៨ នៃបក្ខ ពួកអាមាត្យ ជា បរិសទ្យរបស់ស្តេចធំទាំង ៤ តែងដើរត្រួតលោកនេះ ដោយគិតថា បណ្តាមនុស្សទាំងឡាយ គង់មានពួកមនុស្សជាច្រើន ជាអ្នកគោរពមាតា គោរព បិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ រក្សាបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយខ្លះដែរឬ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងថ្ងៃទី ១៤ នៃបក្ខពួករាជបុត្ររបស់ស្តេចធំទាំង ៤ តែងដើរត្រួតលោកនេះ ដោយគិតថា បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ គង់មានពួក មនុស្សជាច្រើន ជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ ព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយខ្លះដែរឬ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងថ្លៃ បណ្ណរសីឧបោសថនោះ ពួកស្តេចធំទាំង ៤ តែងដើរត្រួតមើលលោកនេះខ្លួនឯង ដោយគិតថា បញ្ហាមនុស្សទាំងឡាយ គង់មានពួកមនុស្សជាច្រើន ជា អ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែង បុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយខ្លះដែរ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ បើពួកមនុស្ស ជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ
ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយមានតិចគ្នា ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ស្តេចធំទាំង ៤ ប្រាប់ដំណឹងនោះ ដល់ពួកទេវតាស្ថានតាវត្តិង្ស ដែលអង្គុយប្រជុំគ្នា ក្នុង សាលាសុធម្មា នែអ្នកនិទុក្ខទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ ពួកមនុស្សជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើកុសលទាំងឡាយតិចគ្នាណាស់ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះហេតុនោះ ពួកតាវត្តិង្សទេវតាតូចចិត្តថា ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន ពួកទេវតានឹងសាបសូន្យ ពួកអសុរនឹងកុះករ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ បើពួកមនុស្សជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយ មានចំនួនច្រើនគ្នា ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ស្តេចធំទាំង ៤ តែងប្រាប់ដំណឹងនោះដល់តាវត្តិង្សទេវតា ដែលអង្គុយ ប្រជុំក្នុងសាលា ឈ្មោះសុធម្មា ម្នាលអ្នកនិទុក្ខទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ ពួកមនុស្សជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយច្រើនគ្នា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះហេតុនោះ ពួក តាវត្តិង្សទេវតា មានសេចក្ដីពេញចិត្តថា ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន ពួកទេវតានឹងកុះករ ពួកអសុរនឹងសាបសូន្យ ។
[៣៩] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ធ្លាប់មានរឿងមក កាលសក្កទេវរាជ
ជាធំជាងពួកទេវតា ដាស់តឿនក្រើនរម្លឹកពួកតាវត្តិង្សទេវតា បានពោលគាថានេះ ក្នុងពេលនោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស [យោបស្ស (សី. ស្យា. កំ. បី.)] មាទិសោ នរោតិ ។
នរៈណាដូចជាយើង នរៈនោះ ត្រូវរក្សាឧបោសថ
បកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងតិថីទី ១៤ តិថីទី ១៥ ផង ទី ៨
នៃបក្ខផង បាដិហារិយបក្ខផង ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ គាថានោះឯង ដែលសក្កៈជាធំជាង
ទេវតា ច្រៀងទាស់ហើយ មិនមែនច្រៀងត្រូវទេ ពោលទាស់ហើយ មិនមែនពោលត្រូវទេ ។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះសក្កៈជាធំជាងពួក ទេវតា មិនទាន់ប្រាសចាករាគៈ មិនទាន់ប្រាសចាកទោសៈ មិនទាន់ប្រាសចាកមោហៈ “ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លុះតែភិក្ខុណាជាអរហន្តខីណាស្រព នៅចប់ព្រហ្មចារ្យហើយ មានកិច្ចធ្វើរួចហើយ មាន ភារៈដាក់ចុះហើយ សម្រេអរហត្តហើយ អស់សំយោជនៈក្នុងភពហើយ អ្នកផុតស្រឡះ ព្រោះដឹងនូវហេតុ ភិក្ខុនោះឯង ទើបគួរពោលនូវគាថានោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស មាទិសោ នរោតិ។
នរៈណាប្រាកដដូចជាយើង នរះ នោះ ត្រូវរក្សា
ឧបោសថ ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងគិថី ទី ១៤ ផង
ទី ១៥ ផង ទី ៨ នៃបក្ខផង បាដិហារិយបក្ខផង ។
ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះភិក្ខុនោះប្រាសចាករាគៈ ប្រាសចាកទោសៈ ប្រាសចាកមោហៈ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ធ្លាប់មានរឿងមក កាលសក្កទេវរាជជាធំជាងពួកទេវតាដាស់តឿន ពួកតាវត្តិង្សទេវតា បានពោលគាថានេះ ក្នុងពេលនោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស មាទិសោ នរោតិ។
នរៈណា ប្រាកដដូចជាយើង នរៈនោះ ត្រូវរក្សា ឧបោសថ
ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងតិថីទី ១៤ ផង ទី ១៥ ផង ទី ៨ នៃបក្ខ
ផង បាដិហារិយបក្ខផង ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ គាថានោះ សក្កទេវរាជ ជាធំជាងទេវតា ចៀងទាស់ហើយ មិនមែនច្រៀងត្រូវទេ ពោលទាស់ហើយ មិនមែនពោលត្រូវទេ ។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះសក្កៈជាធំជាង ទេវតាមិនទាន់ផុតចាកជាតិ ជរា មរណៈ សោក ខ្សឹកខ្សួល ទុក្ខ ទោមនស្ស សេចក្តីតានតឹង តថាគតហៅថា មិនទាន់ផុតចាកទុក្ខ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លុះតែភិក្ខុជាអរហន្តខីណាស្រព នៅចប់ព្រហ្មចារ្យហើយ មានកិច្ចធ្វើរួចហើយ មានភារៈដាក់ចុះហើយ បានសម្រេចអរហត្តហើយ មានសំយោជនៈក្នុងភពអស់ហើយ រួចស្រឡះហើយ ព្រោះដឹងនូវហេតុ ភិក្ខុនោះទើបគួរ ពោលនូវគាថានោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស មាទិសោ នរោតិ។
នរៈណា ប្រាកដដូចជាយើង នរៈនោះ ត្រូវរក្សា
ឧបោសថ ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងតិថី ទី ១៤ ផង
ទី ១៥ ផង ទី ៨ នៃបក្ខផង បាដិហារិយចក្ខផង ។
ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះភិក្ខុនោះរួចស្រឡះចាកជាតិ ជរា មរណៈ សោក ខ្សឹកខ្សួល ទុក្ខទោមនស្ស សេចក្តីតានតឹង តថាគតហៅថា រួចស្រឡះចាកទុក្ខ។
🙏🌺ទេវទូតវគ្គទី ៤ ចប់🌺🙏
🙏🌹មនោរថបូរណី អដ្ឋកថាអង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាតភាគ៤១,ទំព័រ ១៦🌹🙏បឋមរាជ និង ទុតិយរាជសូត្រទី ៧-៨ 🙏🌺
(ទេវភូមិជាន់ចាតុម្មហារាជិកានេះ ស្ថិតនៅពាក់កណ្តាលភ្នំសិនេរុ
ដែលមានភ្នំទាំង៧ជួរនៅព័ទ្ធជុំវិញភ្នំសិនេរុនោះ ។ ភូមិទេវតា
ជាន់នេះមានស្តេចមហារាជទាំង៤អង្គជាអ្នកគ្រប់គ្រងគឺ៖
១-ព្រះបាទធតរដ្ឋៈ ព្រះអង្គមានព្រះកាយពណ៌ស មានតួនាទី
រក្សាការពារនៅទិសបូព៌ា (ខាងកើត) មានពួកគន្ធព្វជាបរិវារ ។
២-ព្រះបាទវិរុឡ្ហកៈ ព្រះអង្គមានព្រះកាយពណ៌ខៀវ មានតួរ
នាទីរក្សាការពារនៅទិសទក្សិណ (ខាងត្បូង) មានពួកកុម្ភណ្ឌ
ទេវតាជាបរិវារ ។
៣-ព្រះបាទវិរូបក្ខៈ ព្រះអង្គមានព្រះកាយពណ៌ក្រហម មានតួរ
នាទីរក្សាការពារនៅទិសបស្ចិម (ខាងលិច) មានហ្វូងនាគជាបរិវារ ។
៤-ព្រះបាទកុវេរៈ ឬវេស្សវ័ណ ព្រះអង្គមានព្រះកាយ
ពណ៌លឿង មានតួរនាទីរក្សាការពារនៅ ទិសឧត្តរ (ខាងជើង)
មានពួកយក្សជាបរិវារ ។)
( ៣៨-៣៩) គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមរាជសូត្រទី ៧ និងទុតិយ រាជសូត្រទី ៨ ដូចតទៅនេះ បទថា អមច្ចា បារិសជ្ជា បានដល់ បារិចារិកទេវតា គឺទេវតាបម្រើ ។ បទថា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ សេចក្តីថា បានឮថា ក្នុងថ្ងៃ ៨ សក្កទេវរាជ ទ្រង់បញ្ហាស្តេចមហារាជទាំង៤ ថា អ្នកទាំងឡាយ ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃ ៨ កើត ៨រោច អ្នកទាំងឡាយ ចូរត្រាច់ទៅកាន់ មនុស្សលោក ហើយកត់យកឈ្មោះ និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យមក ។ ស្តេចមហារាជទាំង ៤ នោះ ក៏ទៅបញ្ហាបរិវាររបស់ខ្លួនថា ទៅចុះ អ្នកទាំងឡាយ អ្នកចូរត្រាច់ទៅកាន់មនុស្សលោក ចារឹកឈ្មោះ និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យក្នុងដំបារមាស ហើយនាំមកចុះ បរិវារទាំងនោះធ្វើតាមពាក្យបញ្ជា ដោយហេតុនោះ ទើបព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ ដូច្នេះ បទថា
កច្ចិ ពហូ ជាដើម ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ដើម្បីសម្ដែងអាការពិនិត្យមើលរបស់ទេវតាទាំងនោះ ។ ពិតហើយ ទេវតាទាំងឡាយ ត្រាច់ទៅពិនិត្យមើល ដោយអាការដូចពណ៌នាមកនេះ ។
បណ្ដាបទទាំងនោះ បទថា ឧបោសថំ ឧបវសន្តិ សេចក្តីថា មនុស្សទាំងឡាយអធិដ្ឋានអង្គឧបោសថមួយ ១ ខែ ៨ ដង ។
បទថា បដិជាគរោន្តិ សេចក្តីថា ធ្វើការរក្សាបដិជាគរឧបោសថ ។ ជនទាំងឡាយ កាលធ្វើការរក្សាបដិជាគរឧបោសថនោះ រមែងធ្វើដោយការទទួល និងការបញ្ជូនថ្ងៃឧបោសថ ៤ ថ្ងៃ ក្នុងកន្លះខែ គឺកាលទទួលឧបោសថថ្ងៃ ៥ កើត ៥ រោច ក៏ត្រូវរក្សា ឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៤កើត ៤ រោច កាលនឹងបញ្ជូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ៦ កើត ៦ រោច កាលទទួលឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៨ កើត ៨ រោច ក៏ត្រូវរក្សាឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៧ កើត ៧រោច កាលបញ្ចូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ៩ កើត ៩ រោច ។ ការទទួលឧបោសថថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច ក៏ត្រូវជាអ្នករក្សាឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ១៣ កើត ១៣ រោច កាលបញ្ជូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ១៥ កើត ១៥ រោច កាលទទួលឧបោសថថ្ងៃ១៥ កើត ១៥ រោច ក៏ត្រូវរក្សាឧបាសថក្នុងថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច កាលជួនដំណើរឧបោសថ ក៏ជួនក្នុងថ្ងៃ ១ កើត ១ រោច ។
បទថា បុញ្ញានិ ករោន្តិ សេចក្តីថា មនុស្សទាំងឡាយធ្វើបុណ្យ មានប្រការផ្សេងៗ មានការដល់សរណៈ ទទួលនិច្ចសីល បូជាដោយផ្កា ស្តាប់ធម៌ អុជប្រទីប ១០០០ ដើម និងសាងវិហារជាដើម ។ ទេវតាទាំងនោះត្រាច់ទៅយ៉ាងនេះហើយ ចារឈ្មោះ
និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យ លើដំបារមាស ហើយនាំមកថ្វាយមហារាជទាំង៤ ។ បទថា បុត្តា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ
សេចក្តីថា ឱរសរបស់ស្តេចមហារាជទាំង ៤ ត្រាច់ទៅ ពិនិត្យមើល ព្រោះត្រូវមហារាជទាំង៤ បញ្ជូនទៅតាមន័យមុននោះឯង ។ បទ តទហុ ប្រែថា ក្នុងថ្ងៃនោះ បទ ឧបោសថេ ប្រែថា ក្នុងថ្ងៃ
ឧបោសថ ។
បទថា សចេ ភិក្ខវេ អប្បកា ហោន្តិ សេចក្តីថា បរិស័ទ អមាត្យនៃមហារាជទាំង៤ ចូលទៅកាន់គាម និគម និងរាជធានីនោះៗ ។ ទេវតាដែលអាស្រ័យនៅតាមគាម និគម និងរាជធានីនោះ ដឹងថា ទេវអមាត្យរបស់មហារាជទាំង ៤ មកហើយ ក៏នាំគ្នាកាន់គ្រឿងបណ្ណាការទៅកាន់សមា្នក់របស់ទេវតាទាំងនោះ ។
ទេវាមាត្យទាំងនោះទទួលគ្រឿងបណ្ណាការហើយ ក៏សួរដល់ការធ្វើបុណ្យរបស់មនុស្សទាំងឡាយ តាមន័យដែលបានពោលថា អ្នកនិរទុក្ខទាំងឡាយ មនុស្សដ៏ច្រើនដែលជាអ្នកទំនុកបម្រុងមាតា មានឬ កាលទេវតាប្រចាំគាម និគម និងរាជធានីរាយការណ៍ថា ពិតហើយ អ្នកនិរទុក្ខ ក្នុងភូមិនេះ បុគ្គលនោះ និងបុគ្គលនោះ អ្នកធ្វើបុណ្យ ក៏កត់ឈ្មោះ និងគោតរបស់មនុស្សទាំងនោះ ហើយទៅក្នុងទីដទៃ ។
បន្ទាប់មក ក្នុងថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច សូម្បីកូនរបស់មហារាជទាំង ៤ ក៏កាន់យកដំបារមាសនោះហើយ ត្រាច់ទៅកត់ឈ្មោះ
និងគោត្រតាមន័យនោះឯង ។ ក្នុងថ្ងៃ ១៥ កើត ១៥ រោច ដែលជាថ្ងៃឧបោសថនោះ មហារាជទាំង ៤ ក៏កត់ឈ្មោះ និងគោត្រចូលក្នុងដំបារមាសនោះ តាមន័យនោះ ។
មហារាជទាំង៤ នោះជ្រាបថា វេលានេះ មានមនុស្សតិច វេលានេះ មានមនុស្សច្រើន តាមចំនួនដំបារមាស ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់សំដៅយកសេចក្តីនោះ ទើបត្រាស់ពាក្យជាដើមថា
សចេ ភិក្ខវេ អប្បកា ហោន្តិ មនុស្សា ដូច្នេះ ។
បទថាបទ ទេវានំ តាវតឹសានំ សេចក្តីថា ទេវតាទាំងឡាយបានឈោ្មះ យ៉ាងនេះថា តាវត្តឹង្ស ព្រោះអាស្រ័យទេវបុត្រ ៣៣ អង្គ ដែលកើតគ្រាដំបូង ចំណែកកថាពោលដោយការកើតឡើងនៃទេវតាទាំងនោះ បានអធិប្បាយហើយ យ៉ាងពិស្តារក្នុងអដ្ឋកថាសក្កបញ្ញសូត្រ ក្នុងទីឃនិកាយ ។ បទថា តេន គឺ ព្រោះការប្រាប់នោះ ឬព្រោះមនុស្សដែលធ្វើបុណ្យមានតិចនោះ ។ បទថា ទិព្វា វត ភោ កាយា បរិហាយិស្សន្តិ សេចក្តីថា ព្រោះទេវបុត្រថ្មីៗ មិនប្រាកដ ពួកទេវតាក៏នឹងវិនាសទៅ ទេវនគរទំហំប្រមាណមួយម៉ឺនយោជន៍ ដែលគួរត្រេកអរ ក៏នឹងទទេ ។ បទថា បរិបូរិស្សន្តិ អសុរកាយា សេចក្តីថា អបាយ ៤ នឹងពេញដោយហេតុនេះ ទើបទេវតាជាន់តាវត្តិង្សខូចចិត្តថា ពួកយើងនឹងមិនបានលេងនក្ខត្តឫក្សត្រង់កណ្ដាលពួកទេវតា ក្នុងទេវវនគរ ដែលធ្លាប់តែពេញដោយទេវតា ។ ក្នុងសុក្កបក្ខ ក៏គប្បីជ្រាបអត្ថ ដោយឧបាយនេះឯង ។
ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ភូតបុត្តំ ភិក្ខវេ សក្កោ ទេវានមិន្ទោ ដូច្នេះ ទ្រង់សំដៅដល់កាលដែលទ្រង់ជាសក្កទេវរាជ ។ ម្យ៉ាងទៀតលោកពោលថា ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់សំដៅដល់អធ្យាស្រ័យរបស់សក្កៈមួយអង្គ ។ បទថា អនុនយមានោ ប្រែថា ដាស់តឿនឲ្យរឭក ។ បទថា តាយំ វេលាយំ គឺ ក្នុងកាលនោះ ។
ក្នុងបទថា បាដិហារិយបក្ខញ្ច នេះ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យដូច្នេះ ឧបោសថដែលរក្សាជាប់តគ្នាអស់ត្រៃមាសក្នុងវស្សា ឈ្មោះ
បាដិហារិយបក្ខឧបោសថ កាលមិនអាចនឹងរក្សាឧបោសថអស់
ត្រៃមាសនោះបាន ឧបោសថដែលរក្សាអស់ ១ ខែ ក្នុងរវាងថ្ងៃបវារណាទាំង ២ កាលមិនអាចរក្សាឧបោសថជាប្រចាំមួយខែនោះបាន រក្សាកន្លះខែ តាំងអំពីថ្ងៃបវារណាដំបូង ក៏ឈ្មោះថា
បាដិហារិយបក្ខឧបោសថដូចគ្នា បទថា អដ្ឋង្គសុសមាគតំ ប្រែថា ប្រកបដោយអង្គគុណ ៨ ។ បទថា យោ បស្ស មាទិសោ នរោ
សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ ។ បានឮថា សក្កៈ ជ្រាបគុណនៃឧបោសថ មានប្រការដូចពោលហើយ ទើបលះសម្បត្តិក្នុងទេវលោក ទៅរក្សាឧបោសថមួយខែ ៨ ថ្ងៃ ។
ម្យ៉ាងទៀត បទថា យោ បស្ស មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ អធិប្បាយថា គប្បីប្រាថ្នាដើម្បីបានទទួលមហាសម្បត្តិ ។ ក្នុងសេចក្តីនេះ មានអធិប្បាយដូច្នេះថា បុគ្គលអាចបានទទួលសម្បត្តិរបស់សក្កៈ ដោយឧបោសថកម្មដែលមានសភាពបែបនេះ ។
បទថា វុសិតវា បានដល់ មានការនៅចប់ហើយ ។ បទថា
កតករណីយោ បានដល់ធ្វើកិច្ចដែលគួរធ្វើដោយមគ្គ ៤ ។ បទថា ឱហិតភារោ បានដល់ដាក់នូវខន្ធភារៈ កិលេសភារៈ និងអភិសង្ខារភារៈ បទថា អនុប្បត្តសទត្តោ សេចក្តីថា អរហត្តផល លោកហៅថា ប្រយោជន៍របស់ខ្លួននោះ បទថា បរិក្ខណភវសំយោជនោ សេចក្តីថា ឈ្មោះថា មាន សំយោជនៈជាគឿងចងសត្វទុកក្នុងភពអស់ហើយ ព្រោះសំយោជនៈដែលជាហេតុឲ្យ ចងសត្វហើយទាញទៅក្នុងភពទាំងឡាយអស់ហើយ ។ បទថា
សម្មទញ្ញាវិមុត្តោខ សេចក្តីថា រួចផុត ព្រោះដឹងដោយហេតុ ដោយន័យ ដោយការណៈ ។
បទថា កល្លំ វចនាយ បថា គួរពោល ។ បទថា យោ បស្ប មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា បុគ្គលណាគប្បីជាព្រះខីណាស្រពដូចអាត្មាអញ បុគ្គលនោះគប្បីរក្សាឧបោសថបែបនេះ គឺកាលដឹងគុណរបស់ឧបោសថកម្ម គប្បីនៅយ៉ាងនេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត បទថា យោ បស្ប មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ អធិប្បាយថា គប្បីប្រាថ្នាដើម្បីបានទទួលមហាសម្បត្តិ ។ ក្នុងបទនេះ មានអធិប្បាយដូច្នេះថា បុគ្គលអាចបានទទួលសម្បត្តិរបស់ព្រះខីណាស្រព ដោយឧបោសថកម្មបែបនេះ ៕
🙏🌺អដ្ឋកថាបឋមរាជ-ទុតិយរាជសុតទី ៧-៨ ចប់🌺🙏

23/05/2026

🙏🌹សូមអនុមោទនាការសិក្សាព្រះត្រៃបិដកឆ្នាំទី៣៧(ថ្ងៃទី១១១)នៅមជ្ឈមណ្ឌលវិបស្សនាសតិប្បដ្នាន វត្តសំពៅមាស🌹🙏
🌹🌷សិក្សាព្រះសុត្តន្តបិដកលេខ៧០,ខុទ្ទកនិកាយ,បដិសម្ភិទាមគ្គ,ទុតិយភាគ,មហាវគ្គ,វិមោក្ខកថា🌷🌹
👉ថ្ងៃសៅរ៍ ៧កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ព.ស២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៣ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦🌷
👉ម៉ោង២:០០ជួបជុំពុទ្ធបរិស័ទ សិស្សានុសិស្ស ធ្វើបទនមស្ការព្រះរតនត្រៃ ។
👉ម៉ោង២:៣០លោកគ្រូសន្តិញាណមហាគរុសិរីវិជ្ជាភិធម្មបារគូ អគ្គមហាឧបាសកពុទ្ធសាសនូបត្ថម្ភក៍ អគ្គបណ្ឌិតធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស អញ្ជើញមកដល់បង្រៀនព្រះត្រៃបិដកឆ្នាំទី៣៧ តទៅ
👉⏰ ពីម៉ោង២:៣០នាទី ដល់ ⏰ម៉ោង៤:៣០នាទី ។
👉ផ្សាយចេញពីវត្តសំពៅមាស ផ្លូវលេខ១៤៣/១៩៨ ភូមិទី៦ សង្កាត់បឹងព្រលឹត ខណ្ឌ៧មករា រាជធានីភ្នំពេញ ។ 🌹🙏🙏🙏🌹

🙏🌹មនោរថបូរណី អដ្ឋកថាអង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាតភាគ៤១,ទំព័រ ១៦🌹🙏បឋមរាជ និង ទុតិយរាជសូត្រទី ៧-៨ 🙏🌺(ទេវភូមិជាន់ចាតុម្មហារាជិកាន...
23/05/2026

🙏🌹មនោរថបូរណី អដ្ឋកថាអង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាតភាគ៤១,ទំព័រ ១៦🌹🙏បឋមរាជ និង ទុតិយរាជសូត្រទី ៧-៨ 🙏🌺
(ទេវភូមិជាន់ចាតុម្មហារាជិកានេះ ស្ថិតនៅពាក់កណ្តាលភ្នំសិនេរុ
ដែលមានភ្នំទាំង៧ជួរនៅព័ទ្ធជុំវិញភ្នំសិនេរុនោះ ។ ភូមិទេវតា
ជាន់នេះមានស្តេចមហារាជទាំង៤អង្គជាអ្នកគ្រប់គ្រងគឺ៖
១-ព្រះបាទធតរដ្ឋៈ ព្រះអង្គមានព្រះកាយពណ៌ស មានតួនាទី
រក្សាការពារនៅទិសបូព៌ា (ខាងកើត) មានពួកគន្ធព្វជាបរិវារ ។
២-ព្រះបាទវិរុឡ្ហកៈ ព្រះអង្គមានព្រះកាយពណ៌ខៀវ មានតួរ
នាទីរក្សាការពារនៅទិសទក្សិណ (ខាងត្បូង) មានពួកកុម្ភណ្ឌ
ទេវតាជាបរិវារ ។
៣-ព្រះបាទវិរូបក្ខៈ ព្រះអង្គមានព្រះកាយពណ៌ក្រហម មានតួរ
នាទីរក្សាការពារនៅទិសបស្ចិម (ខាងលិច) មានហ្វូងនាគជាបរិវារ ។
៤-ព្រះបាទកុវេរៈ ឬវេស្សវ័ណ ព្រះអង្គមានព្រះកាយ
ពណ៌លឿង មានតួរនាទីរក្សាការពារនៅ ទិសឧត្តរ (ខាងជើង)
មានពួកយក្សជាបរិវារ ។)
( ៣៨-៣៩) គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមរាជសូត្រទី ៧ និងទុតិយ រាជសូត្រទី ៨ ដូចតទៅនេះ បទថា អមច្ចា បារិសជ្ជា បានដល់ បារិចារិកទេវតា គឺទេវតាបម្រើ ។ បទថា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ សេចក្តីថា បានឮថា ក្នុងថ្ងៃ ៨ សក្កទេវរាជ ទ្រង់បញ្ហាស្តេចមហារាជទាំង៤ ថា អ្នកទាំងឡាយ ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃ ៨ កើត ៨រោច អ្នកទាំងឡាយ ចូរត្រាច់ទៅកាន់ មនុស្សលោក ហើយកត់យកឈ្មោះ និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យមក ។ ស្តេចមហារាជទាំង ៤ នោះ ក៏ទៅបញ្ហាបរិវាររបស់ខ្លួនថា ទៅចុះ អ្នកទាំងឡាយ អ្នកចូរត្រាច់ទៅកាន់មនុស្សលោក ចារឹកឈ្មោះ និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យក្នុងដំបារមាស ហើយនាំមកចុះ បរិវារទាំងនោះធ្វើតាមពាក្យបញ្ជា ដោយហេតុនោះ ទើបព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ ដូច្នេះ បទថា
កច្ចិ ពហូ ជាដើម ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ដើម្បីសម្ដែងអាការពិនិត្យមើលរបស់ទេវតាទាំងនោះ ។ ពិតហើយ ទេវតាទាំងឡាយ ត្រាច់ទៅពិនិត្យមើល ដោយអាការដូចពណ៌នាមកនេះ ។
បណ្ដាបទទាំងនោះ បទថា ឧបោសថំ ឧបវសន្តិ សេចក្តីថា មនុស្សទាំងឡាយអធិដ្ឋានអង្គឧបោសថមួយ ១ ខែ ៨ ដង ។
បទថា បដិជាគរោន្តិ សេចក្តីថា ធ្វើការរក្សាបដិជាគរឧបោសថ ។ ជនទាំងឡាយ កាលធ្វើការរក្សាបដិជាគរឧបោសថនោះ រមែងធ្វើដោយការទទួល និងការបញ្ជូនថ្ងៃឧបោសថ ៤ ថ្ងៃ ក្នុងកន្លះខែ គឺកាលទទួលឧបោសថថ្ងៃ ៥ កើត ៥ រោច ក៏ត្រូវរក្សា ឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៤កើត ៤ រោច កាលនឹងបញ្ជូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ៦ កើត ៦ រោច កាលទទួលឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៨ កើត ៨ រោច ក៏ត្រូវរក្សាឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៧ កើត ៧រោច កាលបញ្ចូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ៩ កើត ៩ រោច ។ ការទទួលឧបោសថថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច ក៏ត្រូវជាអ្នករក្សាឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ១៣ កើត ១៣ រោច កាលបញ្ជូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ១៥ កើត ១៥ រោច កាលទទួលឧបោសថថ្ងៃ១៥ កើត ១៥ រោច ក៏ត្រូវរក្សាឧបាសថក្នុងថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច កាលជួនដំណើរឧបោសថ ក៏ជួនក្នុងថ្ងៃ ១ កើត ១ រោច ។
បទថា បុញ្ញានិ ករោន្តិ សេចក្តីថា មនុស្សទាំងឡាយធ្វើបុណ្យ មានប្រការផ្សេងៗ មានការដល់សរណៈ ទទួលនិច្ចសីល បូជាដោយផ្កា ស្តាប់ធម៌ អុជប្រទីប ១០០០ ដើម និងសាងវិហារជាដើម ។ ទេវតាទាំងនោះត្រាច់ទៅយ៉ាងនេះហើយ ចារឈ្មោះ
និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យ លើដំបារមាស ហើយនាំមកថ្វាយមហារាជទាំង៤ ។ បទថា បុត្តា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ
សេចក្តីថា ឱរសរបស់ស្តេចមហារាជទាំង ៤ ត្រាច់ទៅ ពិនិត្យមើល ព្រោះត្រូវមហារាជទាំង៤ បញ្ជូនទៅតាមន័យមុននោះឯង ។ បទ តទហុ ប្រែថា ក្នុងថ្ងៃនោះ បទ ឧបោសថេ ប្រែថា ក្នុងថ្ងៃ
ឧបោសថ ។
បទថា សចេ ភិក្ខវេ អប្បកា ហោន្តិ សេចក្តីថា បរិស័ទ អមាត្យនៃមហារាជទាំង៤ ចូលទៅកាន់គាម និគម និងរាជធានីនោះៗ ។ ទេវតាដែលអាស្រ័យនៅតាមគាម និគម និងរាជធានីនោះ ដឹងថា ទេវអមាត្យរបស់មហារាជទាំង ៤ មកហើយ ក៏នាំគ្នាកាន់គ្រឿងបណ្ណាការទៅកាន់សមា្នក់របស់ទេវតាទាំងនោះ ។
ទេវាមាត្យទាំងនោះទទួលគ្រឿងបណ្ណាការហើយ ក៏សួរដល់ការធ្វើបុណ្យរបស់មនុស្សទាំងឡាយ តាមន័យដែលបានពោលថា អ្នកនិរទុក្ខទាំងឡាយ មនុស្សដ៏ច្រើនដែលជាអ្នកទំនុកបម្រុងមាតា មានឬ កាលទេវតាប្រចាំគាម និគម និងរាជធានីរាយការណ៍ថា ពិតហើយ អ្នកនិរទុក្ខ ក្នុងភូមិនេះ បុគ្គលនោះ និងបុគ្គលនោះ អ្នកធ្វើបុណ្យ ក៏កត់ឈ្មោះ និងគោតរបស់មនុស្សទាំងនោះ ហើយទៅក្នុងទីដទៃ ។
បន្ទាប់មក ក្នុងថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច សូម្បីកូនរបស់មហារាជទាំង ៤ ក៏កាន់យកដំបារមាសនោះហើយ ត្រាច់ទៅកត់ឈ្មោះ
និងគោត្រតាមន័យនោះឯង ។ ក្នុងថ្ងៃ ១៥ កើត ១៥ រោច ដែលជាថ្ងៃឧបោសថនោះ មហារាជទាំង ៤ ក៏កត់ឈ្មោះ និងគោត្រចូលក្នុងដំបារមាសនោះ តាមន័យនោះ ។
មហារាជទាំង៤ នោះជ្រាបថា វេលានេះ មានមនុស្សតិច វេលានេះ មានមនុស្សច្រើន តាមចំនួនដំបារមាស ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់សំដៅយកសេចក្តីនោះ ទើបត្រាស់ពាក្យជាដើមថា
សចេ ភិក្ខវេ អប្បកា ហោន្តិ មនុស្សា ដូច្នេះ ។
បទថាបទ ទេវានំ តាវតឹសានំ សេចក្តីថា ទេវតាទាំងឡាយបានឈោ្មះ យ៉ាងនេះថា តាវត្តឹង្ស ព្រោះអាស្រ័យទេវបុត្រ ៣៣ អង្គ ដែលកើតគ្រាដំបូង ចំណែកកថាពោលដោយការកើតឡើងនៃទេវតាទាំងនោះ បានអធិប្បាយហើយ យ៉ាងពិស្តារក្នុងអដ្ឋកថាសក្កបញ្ញសូត្រ ក្នុងទីឃនិកាយ ។ បទថា តេន គឺ ព្រោះការប្រាប់នោះ ឬព្រោះមនុស្សដែលធ្វើបុណ្យមានតិចនោះ ។ បទថា ទិព្វា វត ភោ កាយា បរិហាយិស្សន្តិ សេចក្តីថា ព្រោះទេវបុត្រថ្មីៗ មិនប្រាកដ ពួកទេវតាក៏នឹងវិនាសទៅ ទេវនគរទំហំប្រមាណមួយម៉ឺនយោជន៍ ដែលគួរត្រេកអរ ក៏នឹងទទេ ។ បទថា បរិបូរិស្សន្តិ អសុរកាយា សេចក្តីថា អបាយ ៤ នឹងពេញដោយហេតុនេះ ទើបទេវតាជាន់តាវត្តិង្សខូចចិត្តថា ពួកយើងនឹងមិនបានលេងនក្ខត្តឫក្សត្រង់កណ្ដាលពួកទេវតា ក្នុងទេវវនគរ ដែលធ្លាប់តែពេញដោយទេវតា ។ ក្នុងសុក្កបក្ខ ក៏គប្បីជ្រាបអត្ថ ដោយឧបាយនេះឯង ។
ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ភូតបុត្តំ ភិក្ខវេ សក្កោ ទេវានមិន្ទោ ដូច្នេះ ទ្រង់សំដៅដល់កាលដែលទ្រង់ជាសក្កទេវរាជ ។ ម្យ៉ាងទៀតលោកពោលថា ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់សំដៅដល់អធ្យាស្រ័យរបស់សក្កៈមួយអង្គ ។ បទថា អនុនយមានោ ប្រែថា ដាស់តឿនឲ្យរឭក ។ បទថា តាយំ វេលាយំ គឺ ក្នុងកាលនោះ ។
ក្នុងបទថា បាដិហារិយបក្ខញ្ច នេះ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យដូច្នេះ ឧបោសថដែលរក្សាជាប់តគ្នាអស់ត្រៃមាសក្នុងវស្សា ឈ្មោះ
បាដិហារិយបក្ខឧបោសថ កាលមិនអាចនឹងរក្សាឧបោសថអស់
ត្រៃមាសនោះបាន ឧបោសថដែលរក្សាអស់ ១ ខែ ក្នុងរវាងថ្ងៃបវារណាទាំង ២ កាលមិនអាចរក្សាឧបោសថជាប្រចាំមួយខែនោះបាន រក្សាកន្លះខែ តាំងអំពីថ្ងៃបវារណាដំបូង ក៏ឈ្មោះថា
បាដិហារិយបក្ខឧបោសថដូចគ្នា បទថា អដ្ឋង្គសុសមាគតំ ប្រែថា ប្រកបដោយអង្គគុណ ៨ ។ បទថា យោ បស្ស មាទិសោ នរោ
សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ ។ បានឮថា សក្កៈ ជ្រាបគុណនៃឧបោសថ មានប្រការដូចពោលហើយ ទើបលះសម្បត្តិក្នុងទេវលោក ទៅរក្សាឧបោសថមួយខែ ៨ ថ្ងៃ ។
ម្យ៉ាងទៀត បទថា យោ បស្ស មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ អធិប្បាយថា គប្បីប្រាថ្នាដើម្បីបានទទួលមហាសម្បត្តិ ។ ក្នុងសេចក្តីនេះ មានអធិប្បាយដូច្នេះថា បុគ្គលអាចបានទទួលសម្បត្តិរបស់សក្កៈ ដោយឧបោសថកម្មដែលមានសភាពបែបនេះ ។
បទថា វុសិតវា បានដល់ មានការនៅចប់ហើយ ។ បទថា
កតករណីយោ បានដល់ធ្វើកិច្ចដែលគួរធ្វើដោយមគ្គ ៤ ។ បទថា ឱហិតភារោ បានដល់ដាក់នូវខន្ធភារៈ កិលេសភារៈ និងអភិសង្ខារភារៈ បទថា អនុប្បត្តសទត្តោ សេចក្តីថា អរហត្តផល លោកហៅថា ប្រយោជន៍របស់ខ្លួននោះ បទថា បរិក្ខណភវសំយោជនោ សេចក្តីថា ឈ្មោះថា មាន សំយោជនៈជាគឿងចងសត្វទុកក្នុងភពអស់ហើយ ព្រោះសំយោជនៈដែលជាហេតុឲ្យ ចងសត្វហើយទាញទៅក្នុងភពទាំងឡាយអស់ហើយ ។ បទថា
សម្មទញ្ញាវិមុត្តោខ សេចក្តីថា រួចផុត ព្រោះដឹងដោយហេតុ ដោយន័យ ដោយការណៈ ។
បទថា កល្លំ វចនាយ បថា គួរពោល ។ បទថា យោ បស្ប មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា បុគ្គលណាគប្បីជាព្រះខីណាស្រពដូចអាត្មាអញ បុគ្គលនោះគប្បីរក្សាឧបោសថបែបនេះ គឺកាលដឹងគុណរបស់ឧបោសថកម្ម គប្បីនៅយ៉ាងនេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត បទថា យោ បស្ប មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ អធិប្បាយថា គប្បីប្រាថ្នាដើម្បីបានទទួលមហាសម្បត្តិ ។ ក្នុងបទនេះ មានអធិប្បាយដូច្នេះថា បុគ្គលអាចបានទទួលសម្បត្តិរបស់ព្រះខីណាស្រព ដោយឧបោសថកម្មបែបនេះ ៕
🙏🌺អដ្ឋកថាបឋមរាជ-ទុតិយរាជសុតទី ៧-៨ ចប់🌺🙏

🌺សុតន្តបិដក.អង្គុត្តរនិកាយ ភាគ៤១,តិកនិបាត,ទេវទូតសូត្រ🌺 🙏🌹មនោរថបូរណី អដ្ឋកថាអង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាត🌹🙏[៣៨] ម្នាលភិក្ខុទាំ...
23/05/2026

🌺សុតន្តបិដក.អង្គុត្តរនិកាយ ភាគ៤១,តិកនិបាត,ទេវទូតសូត្រ🌺
🙏🌹មនោរថបូរណី អដ្ឋកថាអង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាត🌹🙏
[៣៨] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងថ្ងៃទី ៨ នៃបក្ខ ពួកអាមាត្យ ជា បរិសទ្យរបស់ស្តេចធំទាំង ៤ តែងដើរត្រួតលោកនេះ ដោយគិតថា បណ្តាមនុស្សទាំងឡាយ គង់មានពួកមនុស្សជាច្រើន ជាអ្នកគោរពមាតា គោរព បិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ រក្សាបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយខ្លះដែរឬ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងថ្ងៃទី ១៤ នៃបក្ខពួករាជបុត្ររបស់ស្តេចធំទាំង ៤ តែងដើរត្រួតលោកនេះ ដោយគិតថា បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ គង់មានពួក មនុស្សជាច្រើន ជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ ព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយខ្លះដែរឬ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងថ្លៃ បណ្ណរសីឧបោសថនោះ ពួកស្តេចធំទាំង ៤ តែងដើរត្រួតមើលលោកនេះខ្លួនឯង ដោយគិតថា បញ្ហាមនុស្សទាំងឡាយ គង់មានពួកមនុស្សជាច្រើន ជា អ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែង បុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយខ្លះដែរ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ បើពួកមនុស្ស ជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ
ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយមានតិចគ្នា ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ស្តេចធំទាំង ៤ ប្រាប់ដំណឹងនោះ ដល់ពួកទេវតាស្ថានតាវត្តិង្ស ដែលអង្គុយប្រជុំគ្នា ក្នុង សាលាសុធម្មា នែអ្នកនិទុក្ខទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ ពួកមនុស្សជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើកុសលទាំងឡាយតិចគ្នាណាស់ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះហេតុនោះ ពួកតាវត្តិង្សទេវតាតូចចិត្តថា ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន ពួកទេវតានឹងសាបសូន្យ ពួកអសុរនឹងកុះករ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ បើពួកមនុស្សជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយ មានចំនួនច្រើនគ្នា ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ស្តេចធំទាំង ៤ តែងប្រាប់ដំណឹងនោះដល់តាវត្តិង្សទេវតា ដែលអង្គុយ ប្រជុំក្នុងសាលា ឈ្មោះសុធម្មា ម្នាលអ្នកនិទុក្ខទាំងឡាយ បណ្ដាមនុស្សទាំងឡាយ ពួកមនុស្សជាអ្នកគោរពមាតា គោរពបិតា គោរពសមណៈ គោរពព្រាហ្មណ៍ កោតក្រែងបុគ្គលជាធំក្នុងត្រកូល រក្សាបកតិឧបោសថ ធ្វើបដិជាគរឧបោសថ ធ្វើបុណ្យទាំងឡាយច្រើនគ្នា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះហេតុនោះ ពួក តាវត្តិង្សទេវតា មានសេចក្ដីពេញចិត្តថា ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន ពួកទេវតានឹងកុះករ ពួកអសុរនឹងសាបសូន្យ ។
[៣៩] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ធ្លាប់មានរឿងមក កាលសក្កទេវរាជ
ជាធំជាងពួកទេវតា ដាស់តឿនក្រើនរម្លឹកពួកតាវត្តិង្សទេវតា បានពោលគាថានេះ ក្នុងពេលនោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស [យោបស្ស (សី. ស្យា. កំ. បី.)] មាទិសោ នរោតិ ។
នរៈណាដូចជាយើង នរៈនោះ ត្រូវរក្សាឧបោសថ
បកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងតិថីទី ១៤ តិថីទី ១៥ ផង ទី ៨
នៃបក្ខផង បាដិហារិយបក្ខផង ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ គាថានោះឯង ដែលសក្កៈជាធំជាង
ទេវតា ច្រៀងទាស់ហើយ មិនមែនច្រៀងត្រូវទេ ពោលទាស់ហើយ មិនមែនពោលត្រូវទេ ។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះសក្កៈជាធំជាងពួក ទេវតា មិនទាន់ប្រាសចាករាគៈ មិនទាន់ប្រាសចាកទោសៈ មិនទាន់ប្រាសចាកមោហៈ “ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លុះតែភិក្ខុណាជាអរហន្តខីណាស្រព នៅចប់ព្រហ្មចារ្យហើយ មានកិច្ចធ្វើរួចហើយ មាន ភារៈដាក់ចុះហើយ សម្រេអរហត្តហើយ អស់សំយោជនៈក្នុងភពហើយ អ្នកផុតស្រឡះ ព្រោះដឹងនូវហេតុ ភិក្ខុនោះឯង ទើបគួរពោលនូវគាថានោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស មាទិសោ នរោតិ។
នរៈណាប្រាកដដូចជាយើង នរះ នោះ ត្រូវរក្សា
ឧបោសថ ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងគិថី ទី ១៤ ផង
ទី ១៥ ផង ទី ៨ នៃបក្ខផង បាដិហារិយបក្ខផង ។
ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះភិក្ខុនោះប្រាសចាករាគៈ ប្រាសចាកទោសៈ ប្រាសចាកមោហៈ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ធ្លាប់មានរឿងមក កាលសក្កទេវរាជជាធំជាងពួកទេវតាដាស់តឿន ពួកតាវត្តិង្សទេវតា បានពោលគាថានេះ ក្នុងពេលនោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស មាទិសោ នរោតិ។
នរៈណា ប្រាកដដូចជាយើង នរៈនោះ ត្រូវរក្សា ឧបោសថ
ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងតិថីទី ១៤ ផង ទី ១៥ ផង ទី ៨ នៃបក្ខ
ផង បាដិហារិយបក្ខផង ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ គាថានោះ សក្កទេវរាជ ជាធំជាងទេវតា ចៀងទាស់ហើយ មិនមែនច្រៀងត្រូវទេ ពោលទាស់ហើយ មិនមែនពោលត្រូវទេ ។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះសក្កៈជាធំជាង ទេវតាមិនទាន់ផុតចាកជាតិ ជរា មរណៈ សោក ខ្សឹកខ្សួល ទុក្ខ ទោមនស្ស សេចក្តីតានតឹង តថាគតហៅថា មិនទាន់ផុតចាកទុក្ខ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លុះតែភិក្ខុជាអរហន្តខីណាស្រព នៅចប់ព្រហ្មចារ្យហើយ មានកិច្ចធ្វើរួចហើយ មានភារៈដាក់ចុះហើយ បានសម្រេចអរហត្តហើយ មានសំយោជនៈក្នុងភពអស់ហើយ រួចស្រឡះហើយ ព្រោះដឹងនូវហេតុ ភិក្ខុនោះទើបគួរ ពោលនូវគាថានោះថា ៖
ចាតុទ្ទសឹ បញ្ចទសឹ, យា ច បក្ខស្ស អដ្ឋមី;
បាដិហារិយបក្ខញ្ច, អដ្ឋង្គសុសមាគតំ;
ឧបោសថំ ឧបវសេយ្យ, យោបស្ស មាទិសោ នរោតិ។
នរៈណា ប្រាកដដូចជាយើង នរៈនោះ ត្រូវរក្សា
ឧបោសថ ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងតិថី ទី ១៤ ផង
ទី ១៥ ផង ទី ៨ នៃបក្ខផង បាដិហារិយចក្ខផង ។
ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះភិក្ខុនោះរួចស្រឡះចាកជាតិ ជរា មរណៈ សោក ខ្សឹកខ្សួល ទុក្ខទោមនស្ស សេចក្តីតានតឹង តថាគតហៅថា រួចស្រឡះចាកទុក្ខ។
🙏🌺ទេវទូតវគ្គទី ៤ ចប់🌺🙏
🌺🙏អដ្ឋកថា បឋមរាជ និង ទុតិយរាជសូតទី ៧-៨ 🙏🌺
( ៣៨-៣៩) គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមរាជសូត្រទី ៧ និងទុតិយ រាជសូត្រទី ៨ ដូចតទៅនេះ បទថា អមច្ចា បារិសជ្ជា បានដល់ បារិចារិកទេវតា គឺទេវតាបម្រើ ។ បទថា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ សេចក្តីថា បានឮថា ក្នុងថ្ងៃ ៨ សក្កទេវរាជ ទ្រង់បញ្ហាស្តេចមហារាជទាំង៤ ថា អ្នកទាំងឡាយ ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃ ៨ កើត ៨រោច អ្នកទាំងឡាយ ចូរត្រាច់ទៅកាន់ មនុស្សលោក ហើយកត់យកឈ្មោះ និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យមក ។ ស្តេចមហារាជទាំង ៤ នោះ ក៏ទៅបញ្ហាបរិវាររបស់ខ្លួនថា ទៅចុះ អ្នកទាំងឡាយ អ្នកចូរត្រាច់ទៅកាន់មនុស្សលោក ចារឹកឈ្មោះ និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យក្នុងដំបារមាស ហើយនាំមកចុះ បរិវារទាំងនោះធ្វើតាមពាក្យបញ្ជា ដោយហេតុនោះ ទើបព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ ដូច្នេះ បទថា
កច្ចិ ពហូ ជាដើម ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ដើម្បីសម្ដែងអាការពិនិត្យមើលរបស់ទេវតាទាំងនោះ ។ ពិតហើយ ទេវតាទាំងឡាយ ត្រាច់ទៅពិនិត្យមើល ដោយអាការដូចពណ៌នាមកនេះ ។
បណ្ដាបទទាំងនោះ បទថា ឧបោសថំ ឧបវសន្តិ សេចក្តីថា មនុស្សទាំងឡាយអធិដ្ឋានអង្គឧបោសថមួយ ១ ខែ ៨ ដង ។
បទថា បដិជាគរោន្តិ សេចក្តីថា ធ្វើការរក្សាបដិជាគរឧបោសថ ។ ជនទាំងឡាយ កាលធ្វើការរក្សាបដិជាគរឧបោសថនោះ រមែងធ្វើដោយការទទួល និងការបញ្ជូនថ្ងៃឧបោសថ ៤ ថ្ងៃ ក្នុងកន្លះខែ គឺកាលទទួលឧបោសថថ្ងៃ ៥ កើត ៥ រោច ក៏ត្រូវរក្សា ឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៤កើត ៤ រោច កាលនឹងបញ្ជូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ៦ កើត ៦ រោច កាលទទួលឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៨ កើត ៨ រោច ក៏ត្រូវរក្សាឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ៧ កើត ៧រោច កាលបញ្ចូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ៩ កើត ៩ រោច ។ ការទទួលឧបោសថថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច ក៏ត្រូវជាអ្នករក្សាឧបោសថក្នុងថ្ងៃ ១៣ កើត ១៣ រោច កាលបញ្ជូនឧបោសថ ក៏បញ្ជូនក្នុងថ្ងៃ ១៥ កើត ១៥ រោច កាលទទួលឧបោសថថ្ងៃ១៥ កើត ១៥ រោច ក៏ត្រូវរក្សាឧបាសថក្នុងថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច កាលជួនដំណើរឧបោសថ ក៏ជួនក្នុងថ្ងៃ ១ កើត ១ រោច ។
បទថា បុញ្ញានិ ករោន្តិ សេចក្តីថា មនុស្សទាំងឡាយធ្វើបុណ្យ មានប្រការផ្សេងៗ មានការដល់សរណៈ ទទួលនិច្ចសីល បូជាដោយផ្កា ស្តាប់ធម៌ អុជប្រទីប ១០០០ ដើម និងសាងវិហារជាដើម ។ ទេវតាទាំងនោះត្រាច់ទៅយ៉ាងនេះហើយ ចារឈ្មោះ
និងគោត្ររបស់មនុស្សដែលធ្វើបុណ្យ លើដំបារមាស ហើយនាំមកថ្វាយមហារាជទាំង៤ ។ បទថា បុត្តា ឥមំ លោកំ អនុវិចរន្តិ
សេចក្តីថា ឱរសរបស់ស្តេចមហារាជទាំង ៤ ត្រាច់ទៅ ពិនិត្យមើល ព្រោះត្រូវមហារាជទាំង៤ បញ្ជូនទៅតាមន័យមុននោះឯង ។ បទ តទហុ ប្រែថា ក្នុងថ្ងៃនោះ បទ ឧបោសថេ ប្រែថា ក្នុងថ្ងៃ
ឧបោសថ ។
បទថា សចេ ភិក្ខវេ អប្បកា ហោន្តិ សេចក្តីថា បរិស័ទ អមាត្យនៃមហារាជទាំង៤ ចូលទៅកាន់គាម និគម និងរាជធានីនោះៗ ។ ទេវតាដែលអាស្រ័យនៅតាមគាម និគម និងរាជធានីនោះ ដឹងថា ទេវអមាត្យរបស់មហារាជទាំង ៤ មកហើយ ក៏នាំគ្នាកាន់គ្រឿងបណ្ណាការទៅកាន់សមា្នក់របស់ទេវតាទាំងនោះ ។
ទេវាមាត្យទាំងនោះទទួលគ្រឿងបណ្ណាការហើយ ក៏សួរដល់ការធ្វើបុណ្យរបស់មនុស្សទាំងឡាយ តាមន័យដែលបានពោលថា អ្នកនិរទុក្ខទាំងឡាយ មនុស្សដ៏ច្រើនដែលជាអ្នកទំនុកបម្រុងមាតា មានឬ កាលទេវតាប្រចាំគាម និគម និងរាជធានីរាយការណ៍ថា ពិតហើយ អ្នកនិរទុក្ខ ក្នុងភូមិនេះ បុគ្គលនោះ និងបុគ្គលនោះ អ្នកធ្វើបុណ្យ ក៏កត់ឈ្មោះ និងគោតរបស់មនុស្សទាំងនោះ ហើយទៅក្នុងទីដទៃ ។
បន្ទាប់មក ក្នុងថ្ងៃ ១៤ កើត ១៤ រោច សូម្បីកូនរបស់មហារាជទាំង ៤ ក៏កាន់យកដំបារមាសនោះហើយ ត្រាច់ទៅកត់ឈ្មោះ
និងគោត្រតាមន័យនោះឯង ។ ក្នុងថ្ងៃ ១៥ កើត ១៥ រោច ដែលជាថ្ងៃឧបោសថនោះ មហារាជទាំង ៤ ក៏កត់ឈ្មោះ និងគោត្រចូលក្នុងដំបារមាសនោះ តាមន័យនោះ ។
មហារាជទាំង៤ នោះជ្រាបថា វេលានេះ មានមនុស្សតិច វេលានេះ មានមនុស្សច្រើន តាមចំនួនដំបារមាស ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់សំដៅយកសេចក្តីនោះ ទើបត្រាស់ពាក្យជាដើមថា
សចេ ភិក្ខវេ អប្បកា ហោន្តិ មនុស្សា ដូច្នេះ ។
បទថាបទ ទេវានំ តាវតឹសានំ សេចក្តីថា ទេវតាទាំងឡាយបានឈោ្មះ យ៉ាងនេះថា តាវត្តឹង្ស ព្រោះអាស្រ័យទេវបុត្រ ៣៣ អង្គ ដែលកើតគ្រាដំបូង ចំណែកកថាពោលដោយការកើតឡើងនៃទេវតាទាំងនោះ បានអធិប្បាយហើយ យ៉ាងពិស្តារក្នុងអដ្ឋកថាសក្កបញ្ញសូត្រ ក្នុងទីឃនិកាយ ។ បទថា តេន គឺ ព្រោះការប្រាប់នោះ ឬព្រោះមនុស្សដែលធ្វើបុណ្យមានតិចនោះ ។ បទថា ទិព្វា វត ភោ កាយា បរិហាយិស្សន្តិ សេចក្តីថា ព្រោះទេវបុត្រថ្មីៗ មិនប្រាកដ ពួកទេវតាក៏នឹងវិនាសទៅ ទេវនគរទំហំប្រមាណមួយម៉ឺនយោជន៍ ដែលគួរត្រេកអរ ក៏នឹងទទេ ។ បទថា បរិបូរិស្សន្តិ អសុរកាយា សេចក្តីថា អបាយ ៤ នឹងពេញដោយហេតុនេះ ទើបទេវតាជាន់តាវត្តិង្សខូចចិត្តថា ពួកយើងនឹងមិនបានលេងនក្ខត្តឫក្សត្រង់កណ្ដាលពួកទេវតា ក្នុងទេវវនគរ ដែលធ្លាប់តែពេញដោយទេវតា ។ ក្នុងសុក្កបក្ខ ក៏គប្បីជ្រាបអត្ថ ដោយឧបាយនេះឯង ។
ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ភូតបុត្តំ ភិក្ខវេ សក្កោ ទេវានមិន្ទោ ដូច្នេះ ទ្រង់សំដៅដល់កាលដែលទ្រង់ជាសក្កទេវរាជ ។ ម្យ៉ាងទៀតលោកពោលថា ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់សំដៅដល់អធ្យាស្រ័យរបស់សក្កៈមួយអង្គ ។ បទថា អនុនយមានោ ប្រែថា ដាស់តឿនឲ្យរឭក ។ បទថា តាយំ វេលាយំ គឺ ក្នុងកាលនោះ ។
ក្នុងបទថា បាដិហារិយបក្ខញ្ច នេះ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យដូច្នេះ ឧបោសថដែលរក្សាជាប់តគ្នាអស់ត្រៃមាសក្នុងវស្សា ឈ្មោះ
បាដិហារិយបក្ខឧបោសថ កាលមិនអាចនឹងរក្សាឧបោសថអស់
ត្រៃមាសនោះបាន ឧបោសថដែលរក្សាអស់ ១ ខែ ក្នុងរវាងថ្ងៃបវារណាទាំង ២ កាលមិនអាចរក្សាឧបោសថជាប្រចាំមួយខែនោះបាន រក្សាកន្លះខែ តាំងអំពីថ្ងៃបវារណាដំបូង ក៏ឈ្មោះថា
បាដិហារិយបក្ខឧបោសថដូចគ្នា បទថា អដ្ឋង្គសុសមាគតំ ប្រែថា ប្រកបដោយអង្គគុណ ៨ ។ បទថា យោ បស្ស មាទិសោ នរោ
សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ ។ បានឮថា សក្កៈ ជ្រាបគុណនៃឧបោសថ មានប្រការដូចពោលហើយ ទើបលះសម្បត្តិក្នុងទេវលោក ទៅរក្សាឧបោសថមួយខែ ៨ ថ្ងៃ ។
ម្យ៉ាងទៀត បទថា យោ បស្ស មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ អធិប្បាយថា គប្បីប្រាថ្នាដើម្បីបានទទួលមហាសម្បត្តិ ។ ក្នុងសេចក្តីនេះ មានអធិប្បាយដូច្នេះថា បុគ្គលអាចបានទទួលសម្បត្តិរបស់សក្កៈ ដោយឧបោសថកម្មដែលមានសភាពបែបនេះ ។
បទថា វុសិតវា បានដល់ មានការនៅចប់ហើយ ។ បទថា
កតករណីយោ បានដល់ធ្វើកិច្ចដែលគួរធ្វើដោយមគ្គ ៤ ។ បទថា ឱហិតភារោ បានដល់ដាក់នូវខន្ធភារៈ កិលេសភារៈ និងអភិសង្ខារភារៈ បទថា អនុប្បត្តសទត្តោ សេចក្តីថា អរហត្តផល លោកហៅថា ប្រយោជន៍របស់ខ្លួននោះ បទថា បរិក្ខណភវសំយោជនោ សេចក្តីថា ឈ្មោះថា មាន សំយោជនៈជាគឿងចងសត្វទុកក្នុងភពអស់ហើយ ព្រោះសំយោជនៈដែលជាហេតុឲ្យ ចងសត្វហើយទាញទៅក្នុងភពទាំងឡាយអស់ហើយ ។ បទថា
សម្មទញ្ញាវិមុត្តោខ សេចក្តីថា រួចផុត ព្រោះដឹងដោយហេតុ ដោយន័យ ដោយការណៈ ។
បទថា កល្លំ វចនាយ បថា គួរពោល ។ បទថា យោ បស្ប មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា បុគ្គលណាគប្បីជាព្រះខីណាស្រពដូចអាត្មាអញ បុគ្គលនោះគប្បីរក្សាឧបោសថបែបនេះ គឺកាលដឹងគុណរបស់ឧបោសថកម្ម គប្បីនៅយ៉ាងនេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត បទថា យោ បស្ប មាទិសោ នរោ សេចក្តីថា សត្វណាគប្បីដូចអាត្មាអញ អធិប្បាយថា គប្បីប្រាថ្នាដើម្បីបានទទួលមហាសម្បត្តិ ។ ក្នុងបទនេះ មានអធិប្បាយដូច្នេះថា បុគ្គលអាចបានទទួលសម្បត្តិរបស់ព្រះខីណាស្រព ដោយឧបោសថកម្មបែបនេះ ៕
🙏🌺អដ្ឋកថាបឋមរាជ-ទុតិយរាជសុតទី ៧-៨ ចប់🌺🙏

21/05/2026

🙏🌹សូមអនុមោទនាការសិក្សាព្រះត្រៃបិដកឆ្នាំទី៣៧(ថ្ងៃទី១១០)នៅមជ្ឈមណ្ឌលវិបស្សនាសតិប្បដ្នាន វត្តសំពៅមាស🌹🙏
🌹🌷សិក្សាព្រះសុត្តន្តបិដកលេខ៧០,ខុទ្ទកនិកាយ,បដិសម្ភិទាមគ្គ,ទុតិយភាគ,មហាវគ្គ,វិមោក្ខកថា🌷🌹
👉ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ៥កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ព.ស២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦🌷
👉ម៉ោង២:០០ជួបជុំពុទ្ធបរិស័ទ សិស្សានុសិស្ស ធ្វើបទនមស្ការព្រះរតនត្រៃ ។
👉ម៉ោង២:៣០លោកគ្រូ សន្តិញាណមហាគរុសិរីវិជ្ជាភិធម្មបារគូ អគ្គមហាឧបាសកពុទ្ធសាសនូបត្ថម្ភក៍ អគ្គបណ្ឌិតធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស អញ្ជើញមកដល់បង្រៀនព្រះត្រៃបិដកឆ្នាំទី៣៧ តទៅ
👉⏰ ពីម៉ោង២:៣០នាទី ដល់ ⏰ម៉ោង៤:៣០នាទី ។
👉ផ្សាយចេញពីវត្តសំពៅមាស ផ្លូវលេខ១៤៣/១៩៨ ភូមិទី៦ សង្កាត់បឹងព្រលឹត ខណ្ឌ៧មករា រាជធានីភ្នំពេញ ។ 🌹🙏🙏🙏🌹

21/05/2026

កម្មវិធីស្ត្រី និងចំណេះដឹង
ប្រធានបទ៖ ការកើតឡើងនៃរូបក្នុងខណៈបដិសន្ធិ និងសន្តតិរូប(មគ្គាមគ្គញ្ញាណទស្សនវិសុទ្ធិ)
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ៦កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦

Address

Phnom Penh

Telephone

+85512984769

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when ព្រះមង្គលសត្ថា កង ណាម៉ានី posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category