03/08/2018
🙏🙏🙏🙏🌷ទសបារមី 🌷🙏🙏🙏🙏🙏
ការបំពេញ ទសបារមី (បារមី១០) គឺជាការបំពេញនូវគុណធម៌១០យ៉ាង ដើម្បីសម្រេចទិសដៅ ដែលយើងបានជ្រើសរើសយកពីខាងដើម។ ចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា ទិសដៅ គឺជាកិច្ចដុសខាត់ចិត្ត ឬ អប់រំចិត្ត ឱ្យបានសម្រេច មហាកុសលចិត្ត។ ប៉ុន្តែចំពោះសង្គមវិញ ទិសដៅគឺអ្វីៗដែលបុគ្គលម្នាក់ៗមានការប៉ងប្រាថ្នា។ ឧទាហរណ៍៖ អ្នករកស៊ីជួញដូរចង់ក្លាយជាអ្នកមាន, និសិ្សតចង់ប្រឡងជាប់យកសញ្ញាប័ត្រ។ល។និង។ល។
ខ្ញុំនិងបន្តការបកស្រាយ ទសបារមីសម្រាប់សង្គម ក្នុងជំពូកខាងក្រោយបន្ថែមទៀត។ ក្នុងពេលនេះ ខ្ញុំសូមលើកយកត្រឹមតែទសបារមីក្នុងកិច្ចបដិបត្តិព្រះធម៌ ដើម្បីដុសខាត់ចិត្ត ពីអកុសលមកជាមហាកុសលចិត្ត។
I–ទសបារមី ថ្នាក់សមញ៖
១-ទានបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ឬ ចម្រើនកុសល ក្នុងថ្នាក់បំពេញទាន។
២-សីលបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ឬ ចម្រើនកុសល ក្នុងការរៀរចាក អកុសលកម្មបថតាមផ្លូវកាយ និងវាចា។
៣-នេក្ខមបារមី ៖ ការចាកសាងប្រផ្នួស ឬ ការវៀរចាកអកុសលធម៌ និងរឿងរ៉ាវផ្សេងៗដែលធ្វើឱ្យចិត្តសៅហ្មង គឺរៀរចាកអកុសលចិត្ត កុំឱ្យកើតបាន។
៤-បញ្ញាបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ដោយការពិចារណា ធ្វើឱ្យចិត្តស្ងប់។
៥-វីរិយបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ក្នុងការព្យាយាម ដើម្បីសម្រេចធម៌។
៦-ខន្តីបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ដោយការអត់ធ្មត់គ្រប់ឧប្បស័គ្គ ដើម្បីសម្រេចធម៌។
៧-សច្ចបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ដោយការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវពាក្យពិត អត់ប្រែប្រួល លុះត្រាបានសម្រេចធម៌។
៨-អធិដ្ឋានបារមី៖ ការបំពេញគុណធម៌ ដោយការប្តេជ្ញាចិត្ត ឬ តាំងចិត្ត បន្តកិច្ចរហូតបានសម្រេចធម៌។
៩-មេត្តាបារមី ៖ ការបំពេញគុណធម៌ ដោយចម្រើនអហិង្សា ជាគូបដិបក្ខជាមួយនិងទោស ឬ បដិឃៈ គឺអទោសៈ។
១០-ឧបេក្ខាបារមី៖ ការបំពេញគុណធម៌ ឬ ចម្រើនកុសលធម៌ ក្នុងការពង្រើយកន្តើយជាមួយសុភាវធម៌ទាំងឡាយ ។
II–ការបដិបត្តិទសបារមី
បើយើងធ្វើការសំគាល់នូវកិច្ចបដិបត្តិរបស់ទសបារមី ដែលបានរៀបរាប់ក្នុងជំពូក១ យើងអាចបែងចែកកិច្ចបដិបត្តិទសបារមី (បារមី១០) ជា ២កិច្ច៖
១-កិច្ចរៀបរៀងចិត្ត៖ មានបារមី ៥ រៀបរាប់តាមលំដាប់នៃកិច្ច
–អធិដ្ឋានបារមី៖ ការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការដុសខាត់ចិត្ត លុះត្រាតែបានសម្រេចព្រះធម៌។
–សច្ចៈបារមី៖ មិនងាករេចេញពីកិច្ចដុសខាត់ចិត្ត។
–ខន្តីបារមី៖ តស៊ូអត់ធ្មត់គ្រប់ឧបសគ្គ ដើម្បីសម្រេចព្រះធម៌។
–វីរិយបារមី៖ ព្យាយាមក្នុងការអត់ធ្មត់នូវគ្រប់ឧបសគ្គ រហូតសម្រេចព្រះធម៌។
–បញ្ញាបារមី៖ ពិចារណាក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា ដើម្បីសម្រេចព្រះធម៌។
២-កិច្ចដុសខាត់ចិត្ត ៖ មានបារមី ២ក្រុម៖
–ទានបារមី មេត្តាបារមី និង ឧបេក្ខាបារមី សម្រាប់ចម្រើននូវកុសលធម៌។
–សីលបារមី និង នេក្ខមបារមី សម្រាប់វៀរចាកអកុសលកម្មបថ តាមផ្លូវកាយ វាចា ចិត្ត។
ព្រះពុទ្ធព្រះបរមពោធិញាណទ្រង់ត្រាស់សម្តែងថា៖ សុភាវធម៌ទាំងឡាយ មានកិរិយាកើតឡើងហើយ រមែងរលត់ទៅវិញជាធម្មតា សុភាវធម៌នោះកើតឡើងអាស្រ័យដោយហេតុជាបច្ច័យទើបកើតឡើងបាន ពេលបច្ច័យរលត់ សុភាវធម៌នោះក៏រលត់សូន្យទៅវិញតាមបច្ច័យនោះ។ គ្រប់ធម្មជាតិរមែងមានការវិវឌ្ឍន៍តាមលក្ខណៈដូចនេះ កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ ជាធម្មតា។
យើងអាចសង្កេតឃើញថា ទ្រឹស្តីរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា គឺជាទ្រឹស្តីដែលឈលើសច្ចធម៌ ដែលមានភាពប្រាកដនិយម មានជំនឿលើហេតុ និងផល ជាមូលដ្ឋានឥតមានភាពស្រមើលស្រម័យ ឬ ស្រពិចស្រពិលបន្តិចណាឡើយ។ ព្រះពុទ្ធ ទ្រង់មានវិធីសាស្ត្រយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញក្នុងការ៖
១-ចងក្រងប្រមូលផ្តុំ ព្រះធម៌ជាកន្សោមៗឱ្យស្របតាមប្រភេទនៃកិច្ច
២-បែងចែករៀបចំកិច្ចបដិបត្តិឱ្យស្របតាមលំដាប់នៃភាពចាំបាច់របស់កិច្ច
៣-តាក់តែងគម្រោង ក្នុងការបំពេញកិច្ចបដិបត្តិព្រះធម៌ ឱ្យទៅតាមលំនាំច្បាប់ធម្មជាតិ កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ ឬ សេចក្តីផ្តើម តួសេចក្តី និង សេចក្តីបញ្ចប់។ គ្រប់កិច្ចការទាំងឡាយរបស់ស្ថាប័នរដ្ឋ ឬ ឯកជន វិទ្យាសាស្ត្រ ឬ សង្គម គេតែងតែយកគម្រោងនេះ មកប្រើជានិច្ច និង ក៏ជាគម្រោងសម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាគ្រប់ប្រភេទ។ ពីព្រោះគម្រោងនេះ មានលំនាំតាមរបៀបជាសកល។
