16/08/2026
బ్రహ్మంగారి సజీవ సమాధి వెనుక ఉన్న ఈ విషయం మీకు తెలుసా?
మనం శ్రీ వీరబ్రహ్మేంద్ర స్వామివారి దర్శనానికి వెళ్లినప్పుడు, సజీవ సమాధి ప్రాంగణంలోకి వెళ్లి స్వామివారి సజీవ సమాధిని దర్శించుకుంటాం. మనకు కనిపించే విధంగా స్వామివారి సజీవ సమాధి తూర్పుముఖంగా ఉంటుంది. అక్కడే స్వామివారిని దర్శించుకుని బయటకు వస్తాం.
అయితే, అక్కడ మనం గమనించాల్సిన ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఉంది.
స్వామివారి సజీవ సమాధి వెనుక ఒక అఖండ జ్యోతి వెలుగుతూ ఉంటుంది. స్వామివారు సజీవ సమాధిలోకి ప్రవేశించే సమయంలో వెలిగించిన ఆ జ్యోతి అప్పటి నుంచి దాదాపు 400 సంవత్సరాలుగా ఆరకుండా వెలుగుతూ వస్తోందని భక్తుల విశ్వాసం.
అదే విధంగా సజీవ సమాధిని తూర్పుముఖంగా దర్శించుకుని బయటకు వచ్చిన తర్వాత మనకు స్వామివారి పాదాలు కనిపిస్తాయి. భక్తులు అక్కడే కొబ్బరికాయలు కొడుతూ మొక్కులు చెల్లించుకుంటారు.
ఇక్కడే మనం ఒక విషయాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకోవాలి.
స్వామివారు సజీవ సమాధిలో తూర్పుముఖంగా కాకుండా ఉత్తరముఖంగా తపోనిష్ట వహించారని చెబుతారు. అయితే కొంతమంది భక్తులు మనం దర్శనం చేసుకునే తూర్పుముఖాన్నే చూసి, స్వామివారు కూడా తూర్పుముఖంగానే సజీవ సమాధిలో తపస్సు చేశారని భావిస్తూ ఉంటారు. కానీ సజీవ సమాధి నిర్మాణాన్ని, స్వామివారి పాదాల దిశను గమనిస్తే స్వామివారు ఉత్తరముఖంగా తపోనిష్ట వహించారనే విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవచ్చు.
ఇది ఒక విషయం.
ఇంకొక ముఖ్యమైన విషయం మనం భక్తులుగా ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉంది.
మనలో కొందరు బ్రహ్మంగారిని పరమ దైవంగా భావిస్తారు. మరికొందరు అవతారమూర్తిగా కొలుస్తారు. ఇంకొందరు తమ గురుదేవులుగా భావిస్తారు. ఎవరి భావన ఎలా ఉన్నా, బ్రహ్మంగారు మనకు నిజంగా దైవం అయితే, మన గురుదేవులు అయితే, ఆయన బాగోగులను, ఆయన సజీవ సమాధి ప్రాంగణంలో జరుగుతున్న విషయాలను కూడా ఒక భక్తుడిగా గమనించాల్సిన బాధ్యత మన మీద ఉండాలి కదా?
భక్తి అంటే కేవలం వెళ్లి దర్శనం చేసుకోవడం, కానుకలు సమర్పించడం, స్వామివారిని చూసి సంతోషంగా తిరిగి రావడం మాత్రమేనా?
భక్త కన్నప్పను మనం గుర్తు చేసుకోవాలి. పరమశివుడికి ఆకలి వేస్తుందని భావించి ఆయనకు మాంసాన్ని సమర్పించాడు. చివరకు తన కన్నును కూడా అర్పించాడు అని చరిత్ర చెబుతుంది. కన్నప్పకు శివుడిపై ఉన్న ప్రేమ, తన దైవం పట్ల ఉన్న బాధ్యత అంతటి గొప్పది.
అలాగే మన గురుభక్తికి ఉదాహరణగా సిద్ధయ్య స్వామివారిని గుర్తు చేసుకోవాలి.
బ్రహ్మంగారి గౌరవాన్ని కాపాడటానికి సిద్ధయ్య స్వామివారు తన గురుదేవుల తరఫున నిలబడ్డారు. సిద్ధవటం నవాబు ఫర్మా జారీ చేసి బ్రహ్మంగారిని పిలిపించినప్పుడు, “నా గురుదేవులు వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు. నేనే వెళ్లి మాట్లాడతాను” అనే భావంతో సిద్ధవటం నవాబు కోటకు వెళ్లి తన గురుభక్తిని చాటుకున్నారని చెబుతారు.
అది కదా గురుభక్తి అంటే!
మరి మనం ఈ కాలంలో బ్రహ్మంగారి భక్తులుగా ఏం చేస్తున్నాం?
స్వామివారిపై ప్రేమతో, భక్తితో వెళ్తున్నాం. దర్శనం చేసుకుంటున్నాం. కానుకలు వేస్తున్నాం. సజీవ సమాధిని దర్శించుకున్నామని సంతోషపడుతున్నాం. ఇవన్నీ మంచివే. కానీ బ్రహ్మంగారి బాగోగులు చూడటం, ఆయన కీర్తి ప్రతిష్టలను కాపాడటం, ఆయన పేరు మీద ఉన్న పవిత్ర ప్రదేశంలో తప్పులు జరుగుతుంటే ప్రశ్నించడం కూడా మన బాధ్యత కాదా?
స్వామివారి సజీవ సమాధి ప్రాంగణంలో ఏదైనా తప్పు జరుగుతుంటే ఒక భక్తుడిగా మనకు ఆగ్రహం రావాలి. అన్యాయం కనిపిస్తే ప్రశ్నించాలి. ధర్మానికి విరుద్ధంగా ఏదైనా జరుగుతుంటే మాట్లాడాలి.
ఎదుట ఎంతటి పెద్ద వ్యక్తి ఉన్నా సరే, “నేను బ్రహ్మంగారి భక్తుడిని” అని చెప్పుకునే ధైర్యంతో ప్రశ్నించే తెగింపు మనలో ఉండాలి.
ఎందుకంటే మనం కొలిచే బ్రహ్మంగారు కూడా అన్యాయాన్ని చూసి మౌనంగా ఉండే వ్యక్తి కాదు. నవాబుల పాలనలోనే నవాబులకే జ్ఞానబోధ చేసిన ధీరోదాత్తుడు మన స్వామివారు.
అలాంటి మహానుభావుడిని గురుదేవులుగా భావించే మనం ఆయన నుంచి ఏం నేర్చుకోవాలి?
కేవలం సజీవ సమాధికి వెళ్లి నమస్కరించడం మాత్రమేనా?
లేదా ధర్మం కోసం నిలబడటం, అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించడం, గురుదేవుల గౌరవాన్ని కాపాడటం కూడా నేర్చుకోవాలా?
ఒక్కసారి మన ప్రతి ఒక్కరం ఆలోచించాల్సిన విషయం ఇది.
మనకు బ్రహ్మంగారు పరమ దైవం. బ్రహ్మంగారు మన పరమ గురుదేవులు. ఆయన సజీవ సమాధి దర్శనం మనకు ఎంతో పవిత్రమైనది.
కాబట్టి సజీవ సమాధికి వెళ్లినప్పుడు కేవలం “నేను స్వామివారిని దర్శించుకున్నాను” అని సంతోషపడటం మాత్రమే కాకుండా, “నా గురుదేవుల పవిత్ర స్థలంలో ఏం జరుగుతోంది? నా గురుదేవుల గౌరవం కాపాడబడుతోందా?” అని కూడా ఆలోచించే భక్తి మనకు రావాలి.
ఎందుకంటే బ్రహ్మంగారి భక్తుడు అంటే కేవలం స్వామివారి పేరు చెప్పేవాడు కాదు… ధర్మం వైపు నిలబడేవాడు. అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించేవాడు. తన గురుదేవుల గౌరవం కోసం అవసరమైతే ఎంతటి వారినైనా ప్రశ్నించే ధైర్యం ఉన్నవాడు.
అలాంటి భక్తులుగా మనం ఎదగాల్సిన అవసరం ఉంది.
బ్రహ్మంగారిని నిజంగా ప్రేమిస్తే… ఆయనను కేవలం దర్శించుకోవడం కాదు, ఆయన గౌరవాన్ని కూడా కాపాడాలి.
సర్వం శ్రీ వీరబ్రహ్మేంద్ర దివ్య చరణారవిందార్పణమస్తూ 🙇♂️
