Not sure whose page

17/10/2024

09/08/2024

சங்கீதம், Chapter 62

10. கொடுமையை நம்பாதிருங்கள், கொள்ளையினால் பெருமை பாராட்டாதிருங்கள்; ஐசுவரியம் விருத்தியானால் இருதயத்தை அதின்மேல் வைக்காதேயுங்கள்.

11. தேவன் ஒருதரம் விளம்பினார், இரண்டுதரம் கேட்டிருக்கிறேன்; வல்லமை தேவனுடையது என்பதே.

12. கிருபையும் உம்முடையது, ஆண்டவரே! தேவரீர் அவனவன் செய்கைக்குத் தக்கதாகப் பலனளிக்கிறீர்.

16/01/2024

16/01/2024

Christmas meal

29/05/2023

Honey Drops.
1 Thessalonians 4:1
(1) Furthermore then we beseech you, brethren, and exhort you by the Lord Jesus, that as ye have received of us how ye ought to walk and to please God, so ye would abound more and more.

When we really mature in our spiritual life, we see more, we know more, we feel more, we do more, and we repent more. It is all in proportion to our closeness to God! We are, in short, growing in grace(as Peter said in II Peter 3:18).

No one who neglects the spiritual big four—Bible study, prayer, meditation, and occasional fasting—can expect to make much progress in sanctification because these are the channels through which spiritual strength flows from God. This is why having access to God through Jesus Christ is so important. These efforts produce faith and then obedience, and fresh supplies of His grace flows.

There are no spiritual gains without pains. Would we expect a crop from a farmer who never even looked at his fields until harvest time? That is ridiculous! The farmer has to get out in his fields and sow the seeds. Does not God say in James 3:18 that "the fruit of righteousness are sown in peace by those who make peace"? The fruits of righteousness have to be sown! That is work.

What are the fruits of righteousness? They are love, joy, peace, gentleness, goodness, meekness, kindness, faith, self-control—but they have to be sown, fertilized, cultivated, and pruned. We see a process. As those fruits begin to be produced, sanctification cannot be hidden any more than the fruit on a tree can be hidden. We will never attain to holiness without Bible study, prayer, fasting, meditation, and obedience because through them is how spiritual life is sown, cultivated, fertilized, and tended so that fruit is produced. Amen.

05/12/2022

THE PROMISE OF IMMANUEL
In Isaiah 7:14 we read ‘The virgin will be with child and will give birth of a son, and will call him Immanuel.’ Immanuel – God with us.

The concept of God being ‘with us’ is first reported in Genesis. In Genesis 2 we are told of God bringing the animals to Adam, and then bringing Eve to him. In Genesis 3 we read of God walking in the garden, and talking with Adam and Eve. But also in Genesis 3 we read of Adam and Eve being banished from the garden, and God placing cherubim with flaming swords, barring access to ‘the tree of life’. Sinful man is thus banned from God’s presence.

When God gave Moses instructions to set up the Tabernacle the Most Holy Place, within the Tabernacle, was symbolic of the presence of God. Yet here again access was prohibited. Here again cherubim, this time embroidered on the massive curtain that sectioned off the Most Holy Place, banned human entry even into this symbolic presence of God.

But now Isaiah predicts the birth of a child who will be called ‘God with us’. It is this prophecy that Matthew refers to when reporting the events leading up the birth of Jesus:

‘All this took place to fulfil what the Lord had said through the prophet: “The virgin will be with child and will give birth to a son, and they will call him Immanuel” – which means, “God with us.” ‘ [Matthew 1:22,23].

John reports it this way:

‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. He was with God in the beginning. Through him all things were made; without him nothing was made that has been made. In him was life, and that life was the light of men …The Word became flesh and made his dwelling among us. We have seen his glory, the glory of the One and Only, who came from the Father, full of grace and truth’ [John 1:1-4,14].

‘That which was from the beginning, which we have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked at and our hands have touched – this we proclaim concerning the Word of life. The life appeared; we have seen it and testify to it, and we proclaim to you the eternal life, which was with the Father and has appeared to us’ [1John 1:1,2].

Paul adds his description:

‘ … Christ Jesus, Who, being in very nature God, did not consider equality with God something to be grasped, but made himself nothing, taking the very nature of a servant, being made in human likeness. And being found in appearance as a man, he humbled himself and became obedient to death – even death on a cross’ [Philippians 2:5-8].

‘Beyond all question, the mystery of godliness is great: He appeared in a body …’ [1Timothy 3:16].

And in Hebrews:

‘… in these last days he has spoken to us by his Son, whom he appointed heir of all things, and through whom he made the universe. The Son is the radiance of God’s glory and the exact representation of his being, sustaining all things by his powerful word …’ [Hebrews 1:2,3].

‘… since the children have flesh and blood, he too shared in their humanity so that by his death he might destroy him who holds the power of death – that is, the devil …’ [Hebrews 2:14].

‘Immanuel’ speaks of the incarnation: God became man. Not in such a way that he ceased being God, but that, at the same time, he who is God was also man. Fully God and fully man, true God and true man, without reduction or alteration of either.

Throughout the centuries since this incredible event men have debated and rejected it. To some the very idea that God would become man is blasphemous [read John 5:16-18; 10:30-33]. To those who saw matter as evil and spirit or mind as good, it was offensive and impossible. To those who deny all miraculous and supernatural events the virgin birth is nonsense and even the idea of ‘god’ is nonsense. Indeed, false teaching, false cults and world religions in one way or another interfere with the incarnation, denying or reducing either the true deity or the true humanity of Jesus Christ.

But it is through this divine Son who is born of the virgin, born of a woman [Galatians 4:4] that the way back to God is established [John 14:6], the prohibitive barrier banning the sinner’s access to God is ripped away by his sin-bearing death [Matthew 27:50.51], and those who believe in him enjoy permanent access into the presence of God [Ephesians 2:18; Hebrews 4:14-16; 10:19-22].

This is just a brief glimpse of the truth imbedded in that name ‘Immanuel’ – God with us

14/06/2022

சாதனை !

பழங்காலத்தில் மிஷனெரி ஒருவர் மலைவாழ் மக்கள் மத்தியில் ஊழியம் செய்து வந்தார். ஆண்டுதோறும் அவர்அங்குள்ள மக்களை இணைத்து விளையாட்டுகள் வைத்து, பரிசுகளை தந்து, மகிழவைப்பார்.அநேக விளையாட்டுகள் இருந்தாலும் ஒரு விளையாட்டு சற்று வித்தியாசமானது. அந்த விளையாட்டில் 10 அடி உயரமுள்ள ஒரு இரும்பு தூண் இருக்கும். அதில் ஆமணக்கு எண்ணையை ஊற்றுவார். அப்பொழுது அது வழுக்காக மாறிவிடும். அந்த இரும்பு தூணில் உயர ஏறி இறங்க வேண்டும் என்பதுதான் போட்டி. அது தான் அதன் வெற்றி இலக்கும் கூட. இதில் பங்கு பெற தகுதி, வயது வித்தியாசம் இல்லை. யார் வேண்டுமானாலும் பங்கு பெறலாம். அநேகர் இதில் பங்குகொள்வர். இந்த விளையாட்டு சற்று தமாஷாக இருப்பதால் எல்லாரும் ஆவலுடன் பங்கு கொள்வர்.மற்றவர்கள் எல்லாம் வேடிக்கைபார்த்து கூச்சலும் சத்தமும் போடுவார்கள்.சரி இப்பொழுது என்ன நடந்தது என்றுபார்ப்போம். அநேகர் இதில் பங்குபெற்று கடும் முயற்சிக்கு பின் தோல்வியையே தழுவினார்கள். அநேகர் மேல் மட்டம் வரை செல்வார்கள். ஆனால் கூட்டத்திலிருந்து வந்த சத்தம் இவர்களை கீழே தள்ளிவிடும்.ஒருவன் மாத்திரம் திடீரென வந்தான். மிகவேகமாக ஏறிக்கொண்டிருந்தான். வேடிக்கை பார்த்தவர்கள் வழக்கம்போல் போடும் சத்தம் - (வழுகுகிறது.. கீழே விழுந்து விடுவாய்.. உன்னால் முடியாது.. என்று முழங்கினார்கள்). ஆனால் அவைகள் ஒன்றும் அவன் காதில்விழவில்லை. இவன் இந்த இரும்பின் நுனிவரை ஏறி கீழே இறங்கிவிட்டான்.வேடிக்கை பார்த்த எல்லாரும் கூச்சலோடு ஓடி சென்று அவனை அணைத்து தூக்கி சந்தோஷம் கொண்டாடினார்கள்.மிஷனெரிக்கும் ஒரே ஆச்சரியம், அவனிடத்தில் சென்று எல்லாராலேயும் சாதிக்க முடியாததைநீ சாதித்து விட்டாயே! இது எப்படி உனக்கு சாத்தியமானது என்று வினவ, அவன் அதற்கு பதில் ஒன்றும் சொல்லாமல் உம் என்று நின்றான். மீண்டும் கேட்க அப்படியே நின்று கொண்டிருந்தான். அப்பொழுது ஊர் ஜனங்கள் அவனுக்கு காது கேட்காது என்றார்கள்.ஆகா, அப்பொழுது தான் மிஷனெரிக்கு புரிந்தது. மக்கள் பேசின எதிர் மறையான வார்த்தைகள் ஒன்றும் இவன் காதில் விழவில்லை. ஆகவே அவன் அடையவேண்டிய இலக்கை அடைந்தான்.எனக்கு அருமையானவர்களே! நமக்கு நியமித்திருக்கிற தரிசனத்திலே ஓடுகிற நாம் மற்றவர்களால் வரும் மட்டம் தட்டுதல் அல்லது எதிர்மறையான வார்த்தைகளை நம்முடைய காதில் வாங்காதபடி தரிசனத்தைமாத்திரம் நோக்கி நடப்போமானால் வெற்றி வாகை சூடுவது எளிது. சரிதானே!பரிசுத்த வேதாகமம் சொல்லுகிறது;பாரமான யாவற்றையும்,நம்மைச் சுற்றி நெருக்கி நிற்கிற பாவத்தையும் தள்ளிவிட்டு,விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமாயிருக்கிற இயேசுவை நோக்கி,நமக்கு நியமித்திருக்கிற ஓட்டத்தில் பொறுமையோடே ஓடக்கடவோம் எபி 12:1நம்மை சுற்றியிருக்கிற ஜனங்களின்வார்த்தைகளை விட நம்மை அழைத்த தேவனின் வார்த்தைகள் ஜீவனுள்ளது. ஒருவேளை உங்கள் அர்ப்பணிப்பில், தேவனோடு உள்ள உடன்படிக்கையில் அல்லது ஊழியத்தில் வரும் சோர்வுக்குள்ளான வார்த்தைகளை காதுகொடுக்காதீர்கள். நித்திய ஜீவனை அடைவதே நமது தரிசனமாக மாறட்டும். அதற்காகவே நாம் அழைக்கப்பட்டோம்.தேவன்தாமே உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக!. ஆமென்.