22/03/2015
தேவ மைந்தா - நீ அழைக்கும் குரலை
நானும் உணர்ந்தேனே
தேகம் யாவும் பாவம் கணலாய்
உணர்த்தும் வலி அறிந்தேனே
எந்தன் தேவனை நான் தழுவிடா நிலையில்
மனம் நொந்து அழுகின்றேன்
எந்தன் பாவங்களை உன் பலியின் வழியாய்
குணம் செய்ய வேண்டுகின்றேன்
என் குரல் கேட்கின்றதா – ஐயா
என் குரல் கேட்கின்றதா
1) கரடு முரடான கல்வாரி பாதையின் வழியாய்
உலக மாந்தரின் பாவச் சிலுவையை நீயும் சுமந்தாய்
குருதி பொங்கவே உனது கால்களும் நடையை இழக்கவே
சிலுவை பாரமும், சிந்தும் வேர்வையும் உம்மை வீழ்த்தவே
உடன் உதவியாய் என்ன செய்வாய் என்று நீயும் கேட்டால்
உமது உயிரை எமக்கே தருவாய் என்றுதானே கூறினோம்
எமது சிந்தை சிறுமை ஆனது எமது வாழ்வும் இருளில் வீழ்ந்தது
சுயநலங்கள் கொண்ட ஒரு கயமை உள்ளம் மிகுந்து போனது
\
2) நிலையில்லாத வாழ்க்கை வாழும் காலம் தனிலே
நிலையான வாழ்க்கை வழங்க வந்த என் அன்பு வள்ளலே
உம் இறப்பின் வழியாய் இதனை நாங்கள் வெகுவாய் உணர்ந்தோம்
விழலின் நீராய் இதனை நாங்கள் நிதமும் மறந்துப் போனோம்
வெகுமதியாய் என்ன வேண்டும் என்று நீயும் கேட்டால்
எங்கள் பாவம் யாவையும் மன்னிப்பாய் என்று வேண்டுவோம்
உமது கருணை அளவில்லாதது உமது அன்பும் ஆழமானது
நீர் ஈந்த பலியில்தான் எமது வாழ்வும் மீட்பை பெற்றது
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
இன்றைய சிந்தனை:
உலக ரீதியான வாழ்க்கையில், நீதியையும், நேர்மையையும் கடைப்பிடிக்கும் யாருக்கும் சரியான மரியாதை கிடைப்பதில்லை. மறை நூலில் கூட, இறைவாக்கினர்களுக்கு சொந்த ஊரில் மரியாதை இல்லை என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது.
இன்றைய சூழலில் கூட, நமக்கு தெரிவிக்கப்படும், அறிவிக்கப்படும் மறைசெய்திகளை படித்து அதன் வழியில் நம்மை சீர் செய்து மாற்றி வாழ்வதை விட்டு விட்டு, மனமாற்ற குரலுக்கு செவிகொடுப்பதை மறந்து / மறுத்து விட்டு “இவன் யார்? இவன் எந்த குடும்பம்? எந்த இனம்? எந்த சாதி? எந்த மதம்? எந்த கோத்திரம் என்று பல வித குறுகிய சிந்தனைகளிலே நம்மை முடக்கி வாழ பழகி விடுகின்றோம்.
சோதரமே / நட்பே
உலக வாழ்க்கையில், இந்த விதமான குறுகிய சிந்தனைகளை விட்டு விட்டு, எல்லோரும் இறைவனின் பிள்ளைகளே, ஒவ்வொரு மனிதனும், இறைவன் பயன்படுத்தும் ஒரு கருவி, நற்செய்தியின் தூதுவன் என்ற உண்மையை உணர்ந்து வாழ முயற்சி எடுப்போம்.
