21/08/2026
নোহ আৰু ডাঙৰ জাহাজখন
বহু দিন আগতে, পৃথিৱীৰ মানুহবোৰে ঈশ্বৰৰ কথা পাহৰি গৈছিল আৰু বেয়া কাম কৰিবলৈ লৈছিল। কিন্তু নোহ নামৰ এজন মানুহে ঈশ্বৰক প্ৰেম কৰিছিল আৰু সদায় সঠিক কাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
এদিন ঈশ্বৰে নোহক ক’লে, "এখন ডাঙৰ জলপ্লাৱন (বানপানী) আহিবলৈ ধৰিছে। তুমি এখন অতি ডাঙৰ জাহাজ সাজা।" আগতে কেতিয়াও তেনে বৰষুণ হোৱা নাছিল যদিও নোহে লগে লগে ঈশ্বৰৰ কথা মানি চলিল। তেওঁ গফৰ কাঠৰ পৰা এখন ডাঙৰ জাহাজ সাজিলে আৰু পানী সোমাব নোৱাৰাকৈ আলকাতৰা লগালে।
যেতিয়া জাহাজখন সাজু হ’ল, ঈশ্বৰে সকলো প্ৰকাৰৰ জীৱ-জন্তুক জোৰা-জোৰাকৈ জাহাজৰ ভিতৰলৈ লৈ আনিলে। তাৰ পিছত নোহ আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল, আৰু ঈশ্বৰে নিজেই জাহাজৰ ডাঙৰ দুৱাৰখন বন্ধ কৰি দিলে।
তাৰ পিছত ৪০ দিন আৰু ৪০ ৰাতি ধাৰাসাৰে বৰষুণ হ’ল! পানীয়ে সমগ্ৰ পৃথিৱী বুৰাই পেলালে, কিন্তু নোহৰ পৰিয়াল আৰু জীৱ-জন্তুবোৰ জাহাজৰ ভিতৰত সুৰক্ষিতভাৱে ওপঙি থাকিল।
বহু মাহৰ পিছত বানপানীৰ পানী শুকাল, আৰু জাহাজখন এখন পাহাৰৰ ওপৰত ৰ’ল। ঈশ্বৰে নোহক ক’লে যে এতিয়া শুকান মাটিত ভৰি দিয়াৰ সময় হৈছে। নোহে এক যজ্ঞবেদি নিৰ্মাণ কৰিলে আৰু ঈশ্বৰক ধন্যবাদ জনালে। তাৰ পিছত, ঈশ্বৰে আকাশত এক উজ্জ্বল, ৰঙীন মেঘধেনু (ৰামধেনু) স্থাপন কৰিলে—যাতে এইটো এক বিশেষ প্ৰতিশ্ৰুতি হৈ ৰয় যে তেওঁ পুনৰ কেতিয়াও সমগ্ৰ পৃথিৱীখন বানপানীৰে ধ্বংস নকৰে।
