09/04/2026
*ക്രൂശിലെ നിലവിളി: സങ്കീർത്തനം 22-ന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ.*
യേശുവിന്റെ കുരിശിലെ ആ പ്രാർത്ഥന സങ്കീർത്തനം 22-ന്റെ ഒന്നാം വാക്യമാണ്. "എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്നെ കൈവിട്ടത് എന്ത്?" (മത്തായി 27:46). ലൗകികമായ യുക്തിവച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ദൈവം യേശുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും, വിശുദ്ധ വേദപുസ്തകത്തിന്റെയും നമ്മുടെ സുറിയാനി സഭാപിതാക്കന്മാരുടെയും ആഴമേറിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഇതിന് വളരെ വലിയൊരു ആത്മീയ അർത്ഥമാണുള്ളത്.
1. പഴയനിയമ പ്രവചനങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണം (സങ്കീർത്തനം 22)*
യേശു ജനിക്കുന്നതിന് ആയിരത്തോളം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ദാവീദ് രാജാവ് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ എഴുതിയതാണ് 22-ാം സങ്കീർത്തനം. യഹൂദന്മാരുടെ ഒരു രീതി അനുസരിച്ച്, ഒരു പ്രാർത്ഥനയുടെയോ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെയോ ആദ്യ വരി ചൊല്ലിയാൽ ആ സങ്കീർത്തനം മുഴുവനായും അവർ അർത്ഥമാക്കുന്നു. ക്രൂശിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് യേശു ഈ വരികൾ ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ, ചുറ്റും നിന്ന യഹൂദന്മാരോട് താൻ തന്നെയാണ് പ്രവചിക്കപ്പെട്ട മശിഹാ എന്ന് തെളിയിക്കുകയായിരുന്നു.
ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ക്രൂശീകരണ സമയത്ത് എങ്ങനെ അക്ഷരംപ്രതി നിറവേറി എന്ന് നോക്കാം:
പരിഹാസം: "എന്നെ കാണുന്നവരൊക്കെയും എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നു; അവർ ചുണ്ടു പിളർന്നു തല കുലുക്കുന്നു" (സങ്കീർത്തനം 22:7). ക്രൂശിലെ യേശുവിനെ നോക്കി ആളുകൾ തലകുലുക്കി പരിഹസിച്ചത് ഇതിന്റെ പൂർത്തീകരണമാണ്.
കൈകാലുകൾ തുളക്കപ്പെടുന്നു: "നായ്ക്കൾ എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടന്മാരുടെ കൂട്ടം എന്നെ വട്ടമിട്ടിരിക്കുന്നു; അവർ എന്റെ കൈകളെയും കാലുകളെയും തുളച്ചു" (സങ്കീർത്തനം 22:16). ക്രൂശീകരണത്തിൽ ആണി തറച്ചതിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
വസ്ത്രങ്ങൾ പങ്കിടുന്നു: "അവർ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെ തങ്ങൾക്കിടയിൽ പങ്കിട്ട് എന്റെ അങ്കിക്കായി ചീട്ടിടുന്നു" (സങ്കീർത്തനം 22:18). റോമൻ പടയാളികൾ യേശുവിന്റെ അങ്കിക്കായി ചീട്ടിട്ടത് ഇതിലൂടെ പ്രവചിക്കപ്പെട്ടു.
അതുകൊണ്ട്, ഇത് നിരാശയുടെ നിലവിളിയല്ല, മറിച്ച് പ്രവചനങ്ങൾ തന്നിലൂടെ പൂർത്തിയാകുന്നു എന്ന പ്രഖ്യാപനമാണ്.
2. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ വ്യാഖ്യാനം
നമ്മുടെ സഭാപിതാക്കന്മാർ (പ്രത്യേകിച്ച് വിശുദ്ധ മോർ അപ്രേമും, സ്വർണ്ണ നാവുകാരൻ മോർ യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്റ്റമും) ഈ വചനത്തെ വളരെ മനോഹരമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ട്:
യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചത് മനുഷ്യവംശത്തിന് വേണ്ടിയാണ്: പരിശുദ്ധനായ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് പാപം മൂലം മനുഷ്യൻ അകന്നുപോയിരുന്നു. മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആ ഏകന്താതയെയും ദൈവമില്ലായ്മയെയുമാണ് യേശു ക്രൂശിൽ അനുഭവിച്ചത്. പിതാക്കന്മാർ പഠിപ്പിക്കുന്നത് യേശു ക്രൂശിൽ നിലവിളിച്ചത് അവിടുത്തേക്ക് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്താൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലായിരുന്ന മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന് മുഴുവനും വേണ്ടിയാണ് എന്നാണ്. മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥയെ ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് യേശു മനുഷ്യന് വേണ്ടി പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു.
ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും: സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ അടിസ്ഥാന വിശ്വാസമനുസരിച്ച്, ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഒന്നായിത്തീർന്നു (Miaphysitism). അവിടുത്തെ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും വേർപിരിയാനാവാത്തവിധം ഒന്നിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ ഒന്ന് മറ്റൊന്നിൽ ലയിച്ചു പോയതുമില്ല (Mystically United without separation, without confusion). ക്രൂശിൽ വേദന അനുഭവിച്ചപ്പോഴും ആ ആത്മീയ ഐക്യം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കുന്ന കഠിനമായ വേദനയുടെ ആഴത്തിൽ നിന്നാണ് ആ ചോദ്യം ഉയർന്നത്.
ഇത് പ്രബോധനപരമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്: ക്രൂശിൽ കിടക്കുമ്പോഴും യേശു ഒരു നല്ല അധ്യാപകനായിരുന്നു. തന്നെ ക്രൂശിച്ചവർക്കും കണ്ടുനിന്നവർക്കും 'സങ്കീർത്തനം 22' ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, താൻ തന്നെയാണ് ആ രക്ഷകനെന്ന് അവിടുന്ന് അവരെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
3. പിതാവായ ദൈവം യേശുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചോ? ഒരിക്കലുമില്ല!
ചില ആളുകൾ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കാറുള്ളതുപോലെ, പിതാവായ ദൈവം യേശുവിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചുകളഞ്ഞു എന്നത് ശരിയല്ല. അതിന് പ്രധാനമായും മൂന്ന് ബൈബിൾ സത്യങ്ങൾ നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്:
യേശുവിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകൾ: ക്രൂശീകരണത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് യേശു ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നെ തനിച്ചാക്കി ചിതറിപ്പോകുന്ന സമയം വരുന്നു... എങ്കിലും ഞാൻ തനിച്ചല്ല, പിതാവ് എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്" (യോഹന്നാൻ 16:32). അപ്പോൾ ക്രൂശിലും പിതാവ് യേശുവിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലോകത്തെ ദൈവത്തോട് നിരപ്പിച്ചവൻ:
പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നു: "ദൈവം ലോകത്തെ തന്നോട് നിരപ്പിക്കുവാൻ ക്രിസ്തുവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു" (2 കൊരിന്ത്യർ 5:19). ക്രൂശീകരണ സമയത്ത് പിതാവായ ദൈവം മാറിനിൽക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് ലോകരക്ഷയ്ക്കായി ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം വ്യാപരിക്കുകയായിരുന്നു.
സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ശുഭപര്യവസാനം: 22-ാം സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ 24-ാം വാക്യം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "അവൻ എളിയവന്റെ കഷ്ടതയെ തുച്ഛീകരിച്ചതുമില്ല വെറുത്തതുമില്ല; തന്റെ മുഖത്തെ അവന് മറച്ചതുമില്ല; തന്നോട് നിലവിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ കേട്ടു." അതുകൊണ്ട് ദൈവം മുഖം മറച്ചു എന്ന ചിന്ത പൂർണ്ണമായും തെറ്റാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ: ക്രൂശിലെ യേശുവിന്റെ ആ വിളി ഒരു അവിശ്വാസത്തിന്റെയോ ദൈവത്താൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതിന്റെയോ തെളിവല്ല. മറിച്ച്, പാപത്തിൽ കിടന്ന മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തെ ദൈവത്തോട് ചേർക്കാൻ വേണ്ടി, മനുഷ്യന്റെ വേദനകളെ പൂർണ്ണമായി ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് ദൈവപുത്രൻ നടത്തിയ വലിയൊരു പ്രാർത്ഥനയും പ്രവചന പൂർത്തീകരണവുമാണത്.
~ Thomas Poothicote Achen ~
