https://www.facebook.com/307877362997946/

Iswar Ek, Jagatsinghpur, lathanga rahama, Jagatsinghpur (2026)

24/05/2026

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ଆଗେ ଆଗେ ଚାଲିଲେ । ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆମେ କୀର୍ତନ ଦଳ ସହ ଅଗ୍ରସର ହେବାକୁ ଲାଗିଲୁ ।

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ଅପୂର୍ବ ନୃତ୍ୟଭଙ୍ଗୀରେ ଦୁଇବାହୁ ତୋଳି ଦ୍ରୁତ ତାଳରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ I ଆମେ କୀର୍ତ୍ତନ କରି କରି ଦୌଡ଼ିଯାଇ ବି ତାଙ୍କୁ ଧରି ପାରୁ ନ ଥାଉ - ଏପରି ବେଗରେ ସେ ଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ। କୀର୍ତ୍ତନର କଳରୋଳ ଶୁଣି ଯେଉଁସବୁ ଗ୍ରାମବାସୀ ଛୁଟି ଆସୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକଙ୍କୁ ପ୍ରେମାଲିଙ୍ଗନ ଦେଇ ନାଚି ନାଚି ସେ ଛୁଟି ଚାଲିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାଚର ତାଳେ-ତାଳେ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ କୀର୍ତ୍ତନଦଳ ସହିତ ଚାଲିଥାନ୍ତି । ଯେତେ ହଁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥାଉ ସେତେ କୀର୍ତନ ଦଳ ବଢ଼ି ଚାଲିଥାଏ । ଗାଁ ପାଖ ଦେଇ ଯିବା ସମୟରେ ଗ୍ରାମବାସୀମାନଙ୍କର ହୁଳହୁଳି ଓ ହରିବୋଲ ଧ୍ୱନିରେ ଚାରିଦିଗ ମୁଖରିତ ହୋଇଉଠିଲା । କେହି କେହି ଭୂ-ଲୁଣ୍ଠିତ ହୋଇ ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ । କୀର୍ତ୍ତନରେ ଏପରି ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଯେ ଦେଖୁଲି ତିନିଚାରିଟି କୁକୁର ସେ କୀର୍ତ୍ତନରେ ଯୋଗ ଦେଇ ନାଚୁଛନ୍ତି, ମଣିଷ ତ କି ଛାର! ଦୂରରେ ଗାଈମାନେ ହମ୍ବାହମ୍ଵା ରବ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏପରି ଅପୂର୍ବ କୀର୍ତନ ମୁଁ ପୂର୍ବେ କେବେ ବି ଦେଖିନି ବା ମୋର କଳ୍ପନାରେ ବି ନ ଥିଲା । ଶୁଣିଛି ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚୈତନ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତନରେ ଏହିପରି ମତୁଆଲା ହେଉଥିଲେ । ମନେହେଲା – ସେ କୀର୍ତ୍ତନ ଏଇ ଧରଣର ହିଁ ହୁଏତ ହୋଇଥିବ

ମଝିରେ ମଝିରେ କିଶୋରୀଦା ଓ ଗୋସାଇଁଦା କୀର୍ତ୍ତନରେ ଗାନ କରୁ କରୁ ହୁଙ୍କାର ଦେଇ ଡେଇଁ ପଡ଼ୁଥାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘ କେଶପାଶ ଗୋଛା-ଗୋଛା ମୁଣ୍ଡର ଚାରିପଟକୁ ବିଛାଡି ହୋଇ ପଡ଼ୁଥାଏ, ଚକ୍ଷୁ ଆରଭିମ, ବଦନ-ମଣ୍ଡଳ ଦିବ୍ୟ ବିଭାରେ ସମୁଜ୍ଜ୍ବଳା ସେମାନଙ୍କର ସେଇ ହୁଙ୍କାର ଓ ଉତ୍ତେଜନାରେ ସମସ୍ତେ ଚକିତ ହୋଇ ଆହୁରି ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ କୀର୍ତନ କରୁ କରୁ ଦ୍ରୁତ ତାଳରେ ଅଗ୍ରସର ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ | ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କ ସହ କୀର୍ତନଦଳ ଏପରି ଉନ୍ମାଦନା ସୃଷ୍ଟି କରି ଛୁଟି ଚାଲିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଇ କୀର୍ତ୍ତନ ସ୍ରୋତରେ ନିଜକୁ ହଜାଇ ନ ଦେଇ ରହିପାରୁନାହାନ୍ତି । କୀର୍ତନ ସ୍ରୋତ ବନ୍ୟାଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯେପରି ଭସାଇ ନେଇଚାଲିଛି | ସେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ।

ଦୀର୍ଘ ସାତ ମାଇଲ ପଥ ଏହିପରିଭାବେ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପରେ ଆମେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲୁ । ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର କୀର୍ତ୍ତନଦଳ ପହଞ୍ଚିବା ଆଗରୁ ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ଆସି ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲେ ।

ସେଠାରେ କୀର୍ତ୍ତନ କରି କରି ତାଙ୍କର ଭାବ ସମାଧି ପରି ଅବସ୍ଥା ହେଲା । ‘ସମାଧି ପରି’ କହୁଚି ଏଇଥିପାଇଁ, ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ସମାଧି ଅବସ୍ଥା ଦେଖiଛି ସେପରି ଇଏ ନୁହଁ । ମନେ ହେଲା - semi-unconscious state ଅର୍ଥାତ୍ ଅଦ୍ଧ-ବାହ୍ୟଦଶା । ସେ ଅବସ୍ଥାରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା and various is equal to one." "One is equal to various

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହେବା ପରେ କିଞ୍ଚିତ୍ ବିଶ୍ରାମାନ୍ତେ ଆମେ ସେହିଭଳି କୀର୍ତ୍ତନ କରି କରି ପୁନରାୟ ମଜିଲ୍‌ପୁରରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲୁ । ସେଦିନ ଚକ୍ରତୀର୍ଥରୁ ଫେରି ଆସି ଆମେ ସମସ୍ତେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲୁ । ଆହାରାଦି ପରେ ସେଦିନ ରାତିରେ ବେଳାବେଳି ଶଯ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କଲି ।

ପରିଦିନ ସକାଳେ ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ଏକାନ୍ତରେ ବସିଛନ୍ତି ଦେଖ୍ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆସି ବସିଲି । କହିଲି, – “ଗୋଟାଏ କଥା ପଚାରି ପାରିବି କି?" ସେ କହିଲେ – “ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦରେ ।"

ମୁଁ କହିଲି – ଆଜି ଆପଣଙ୍କର ସମାସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାର ଗୋଟାଏ ବାଣୀ ପଢ଼ିଲି, – “ସେ ଏକ ଅବ୍ୟକ୍ତ ପରମାନନ୍ଦ । ନିତ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧ, ପ୍ରାଣର ପ୍ରାଣ, ଜଗତ୍‌ର ଜଗତ୍, ଅଣୁର ଅଣୁ । ତାକୁ ଆଉ କୁହାଯାଇପାରେନା ରେ! ଯେତେବେଳେ ନ-ଥିଲାର ସତ୍ତା ଥିଲା, କାଳ ଆସି ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ବିରାଟ ଆକାଶର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଏକ ବିରାଟ ଧ୍ବନି ସୋ ଽହଂ ପୁରୁଷ ଭେଦ କରି ସୃଷ୍ଟି କରି କରି ଚାଲିଆସିଲା”... ଇତ୍ୟାଦି । – ଏହା ବିଶ୍ବସୃଷ୍ଟିର ଆଦିମ ଅବସ୍ଥା । କିପରି କିଛି ନାହିଁରୁ ପ୍ରସୂତ ହେଲା ତାହାହିଁ କହିଛନ୍ତି । ସମାଧି ଅବସ୍ଥାରେ ପୂର୍ଣ ଚୈତନ୍ୟର ବିକାଶ ହୋଇ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭିତରେ ଚୈତନ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣମାତ୍ରାରେ ଥାଏ । ତାହାକୁ ବୋଧହୁଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ-ଚୈତନ୍ୟମୟ ଅବସ୍ଥା କୁହାଯାଇପାରେ । ତେଣୁ ସେ ଅବସ୍ଥାରୁ ଅବତରଣ କରି ସ୍ବାଭାବିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସି ସେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି କଥା କହିପାରନ୍ତିନି କାହିଁକି, ତାହା ମୁଁ ବୁଝି ପାରୁନି । ଆଉ ଏଇ ବାଣୀରେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ସେଥ୍‌ରେ ତ ସନ୍ଦେହର ଅବକାଶ ରହେନା ଯେ, ଆପଣ ଚରମତତ୍ତ୍ବ ସାକ୍ଷାତ୍କାର କରିଛନ୍ତି – ଯଦିଚ ଆପଣଙ୍କ କଥାରୁ ବୁଝିପାରୁଛି ଯେ, ସେ ବିଷୟରେ ଆପଣ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ଏ ବିଷୟରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଆଲୋକପାତ କରି ମୋର ସନ୍ଦେହ ନିରସନ କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ କି?

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର କହିଲେ– “ଏ ବିଷୟରେ ମୋର କଥା ତ କହିଛି, ତାଠୁ ବେଶୀ ମୋର କିଛି କହିବାର ନାହିଁ ।" ବୁଝିଲି, ଏ ବିଷୟରେ ସେ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତିନି । ତେଣୁ ଚୁପ୍ ରହିଲି ।

ସାତଦିନ ପରେ ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଚାଲି ଆସିବା ସମୟରେ ଅତି କରୁଣ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଗଲା । ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କୁ ଶେଷଥରପାଇଁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗ୍ରାମର ଆବାଳବୃଦ୍ଧବନିତା ସମବେତ ହୋଇଛନ୍ତି । ସମସ୍ତଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଶ୍ରୁସିକ୍ତ । ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ସାଈ ନୟନରେ କରଯୋଡ଼ି ସେମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ବିଦାୟ ନେଉଛନ୍ତି I ଦୃଶ୍ୟଟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ

(ମାନସତୀର୍ଥ ପରିକ୍ରମା, page - 9 )

23/05/2026

ସ୍ଥାନ : ପାବନା, ସତ୍‌ସଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ। ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ ସ୍ଥାନୀୟ ଜଣେ ଲୋକ ପ୍ରବୃତ୍ତି -ତାଡ଼ିତ ହୋଇ ସ୍ବଧର୍ମ ଓ କୃଷ୍ଟି ତ୍ୟାଗ କରି ଧର୍ମାନ୍ତର ଗ୍ରହଣ କରିବ ବୋଲି ସ୍ଥିର କରିଛି। ଏହି ସମ୍ବାଦ ପାଇ ସେ ଘୋର ମର୍ମାହତ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି। ଦି'ପହରେ ଖାଇବାକୁ ଯାଇଁ ଭାତ ଥାଳୀରେ ହାତ ଦେଇ ଉଠି ଆସିଛନ୍ତି । ଖାଇ ପାରି ନାହାନ୍ତି, ଶୋଇ ମଧ୍ୟ ପାରିନାହାଁନ୍ତି। ଲୋକଟିକୁ ଡାକି ତା ସହିତ ଏକାନ୍ତରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛନ୍ତି, ବୁଝାଉଛନ୍ତି—ପୂରୟମାଣ ଇଷ୍ଟ, କୃଷ୍ଟି, ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଓ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରି ଯେଉଁ ଧର୍ମାନ୍ତର ଗ୍ରହଣ ତାହା କେତେଦୂର ସତ୍ତା ସମ୍ବଦ୍ଧନାର, ଅର୍ଥାତ୍ ବିରୋଧୀ। କାରଣ ଏହିପରିଭାବରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତା ଭିତରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ ଆଗ୍ରହ ତ ନଥାଏ, ବରଂ ଧର୍ମର ଦ୍ବାହି ଦେଇ ନିଜର ଅପକର୍ମକୁ ସମର୍ଥନ କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତି ପ୍ରଲୁବ୍‌ଧ ପ୍ରେରଣାହିଁ ଥାଏ ପ୍ରବଳ, ତଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ପ୍ରତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରେରିତଙ୍କୁ ଅବମାନନାହିଁ କରାହୁଏ ।

ଲୋକଟି ବୁଝିମଧ୍ୟ ବୁଝୁନାହିଁ, ସେଥି ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମନ ଖୁବ୍‌ ବିମର୍ଷ। ତାଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଆଡ଼େ ଚାହିଁ ହେଉନାହିଁ ।

କାର୍ତିକ ୨୯, ବୁଧବାର, ୧୩୪୬ (ଇଂ ୧୫/୧୧/୩୯)

19/05/2026

କଥା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଜଣେ କହିଲେ - ବୁଦ୍ଧଦେବଙ୍କଠାରୁ ଗାନ୍ଧୀ ସମସ୍ତେ ହିଁ ପ୍ରତ୍ୟେକର ମଙ୍ଗଳ ଯେପରି ହୁଏ, ସେପରି କଥା କହି ଯାଇଛନ୍ତି l

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର - ବୁଦ୍ଧଦେବ ପ୍ରଭୃତି କଦାପିବି ସତ୍ତାର ବିରୋଧୀ କଥା କହି ନାହାନ୍ତି l ଅହିଂସା ହେବାକୁ ହେବ ସତ୍ତାରେ l ସତ୍ତାର ବିରୋଧୀ ଯା'ତା'ର ନିରସନ ନକରିଲେ ସତ୍ତାକୁ ଅକ୍ଷତ ରଖାଯାଏନା l Hate sin and not the sinner (ପାପକୁ ଘୃଣା କର, କିନ୍ତୁ ପାପୀଙ୍କୁ ନୁହେଁ )ରୋଗୀକୁ ଭଲପାଇବ, ତା'ବୋଲି କ'ଣ ରୋଗକୁ ଭଲପାଇବ ? ରୋଗକୁ ଭଲପାଇଲେ ଯେ ରୋଗୀରହିଁ କ୍ଷତି କରାହୁଏ l ଆମେମାନେ ରୋଗ ଆଉ ରୋଗୀକୁ identical (ଏକାକାର )କରି ପକାଇଛୁ, ରୋଗୀ ଆଉ ରୋଗ ଏକ ଜିନିଷ ନୁହେଁ l

(ଆଲୋଚନା *ପ୍ରସଙ୍ଗ, 14ଶଖଣ୍ଡ /ତା 19.09.1948)

🙏ଜୟ ଗୁରୁ 🙏
🌾🙏🌷🙏🌾

18/05/2026

ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଠାକୁର ଅନୁକୁଳଚନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ପାବନାରେ ଥିଲେ ସେହି ସମୟରେ ସେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କୀର୍ତ୍ତନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ,ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ଏକ ଅର୍ଥରେ ଶିବ ତାଣ୍ଡବ ହିଁ ଥିଲା,ଏହି ପ୍ରବଳ ଆକର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କ ପାଖର ଲୋକମାନେ ଦଳ-ବଳ ସହିତ କୀର୍ତ୍ତନ ନିଆଁରେ କୁଦି ପଡୁଥିଲେ। ହିନ୍ଦୁ 'ହରିବୋଲ' 'ହରିବୋଲ' କହି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ମୁସଲମାନ 'ଆଲ୍ଲା' 'ଆଲ୍ଲା' ଧ୍ୱନି କରୁଥିଲେ। ତାହା ଏକ ଅଭିନବ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା। ଯିଏ ନିଜ ଆଖିରେ ନ ଦେଖିଛି ତାକୁ କହି ବୁଝାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଏହିଭଳି କୀର୍ତ୍ତନ କରୁ କରୁ ସେ ମଝିରେ ମଝିରେ ଚେତନା ହୀନ ହୋଇ ମାଟିରେ ପଡି ଯାଉଥିଲେ, ସାରା ଦେହ ବିବଶ ହୋଇଯାଉଥିଲା। ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଶବ ପରି ପଡ଼ିରହୁଥିଲା । ସେହି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଗୋଡ଼ର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳି ଥର ଥର ହୋଇ କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗୁଥିଲା ଏବଂ ଏହା ବନ୍ଦ ହେବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତାଙ୍କର ଚେତନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଲୋପ ପାଇଯାଉଥିଲା । ଧୀରେ ଧୀରେ ମୃତ୍ୟୁର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଦେଉଥିଲା ।

2.ବେକଠାରୁ ଗୋଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଉଳି ଯାଉଥିଲା । ଅନେକ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଅବସ୍ଥା ରହୁଥିଲା । ଆଖିର ପୁତୁଳି ଉପରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଖିପତା ବନ୍ଦ ହେଉନଥିଲା । ସନ୍ଦେହ ପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ବହୁ ନିର୍ମମ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ । ଶରୀରରେ କଣ୍ଟା ଫୋଡ଼ିଲେ, ତୀବ୍ର ଆଘାତ କଲେ ତଥା ଶରୀର ଉପରେ ଜଳନ୍ତା ଅଙ୍ଗାର ରଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଚୈତନ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲାନାହିଁ ।

ଏହିପରି ଅଲୌକିକ ମହାଭାବାବସ୍ଥାରେ, ମଝିରେ ମଝିରେ ତାଙ୍କ ପାଟିରୁ ନାନା ଭାଷାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଥିଲା । ବିଶ୍ୱର ଏହି ଅପୂର୍ବ ଘଟଣାକୁ ଯିଏ ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖିନାହିଁ ସେ ଏହାର କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ । ମୁଁ ହିଁ ପରମ କାରଣ । ଅନନ୍ତ କୋଟି ଦେବତା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ୟୋତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଜ୍ୟୋତି, ସେହି ପରମପୁରୁଷ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସତ୍ତା- ମୁଁ ହିଁ ସବୁ ଅଟେ । ମୁଁ ହିଁ ସେହି ଦୟାଳ ଦେଶ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦେଶ, ପିଣ୍ଡ ଦେଶ ମୁଁ ହିଁ ସେହି ବୃନ୍ଦାବନ ଅଟେ । ମୁଁ ହିଁ କୃଷ୍ଣ ରାଧା ଗୋପ-ଗୋପୀ ଅଟେ ମୋର ହିଁ ଆରତି କରନ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାରା କୋଟି-କୋଟି ଗଗନ, ସବୁ ମୋର ହିଁ ଲୀଳା, ମୋର ହିଁ ପ୍ରକାଶାବସ୍ଥା, ମୋ ପାଇଁ ମୋର ହିଁ ଫାଶ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ । ମୁଁ ପ୍ରତି ପ୍ରାଣରେ - ଅନ୍ତରରେ ଲୁଚି ରହିଥାଏ । ମୁଁ ହିଁ ଚୈତନ୍ୟ ଅଟେ ଏବଂ ମୁଁ ହିଁ ଭଗବାନ କହି ବିଳପିତ ହୁଏ । ମୁଁ ହିଁ ସ୍ତ୍ରୀ ହୋଇ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସେବା କରେ ପୁଣି ମୁଁ ହିଁ ସ୍ୱାମୀ ହୋଇ ସ୍ତ୍ରୀର ମନୋରଞ୍ଜନ କରେ- ମୁଁ ହିଁ ପୁତ୍ର କନ୍ୟା, ମୁଁ ହିଁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ-ବୈରାଗୀ ଅଟେ ମୁଁ କେତେ ହସେ, କେତେ କାନ୍ଦେ କେତେ ରାଗିଣୀ ଧରେ, କେତେ ଭାବରେ ଘୂରିବୁଲେ, ମୁଁ କୁକୁର ହୋଇ ଗୋଟିଏ ମୁଠା ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଘୂରିବୁଲେ, ପୁଣି ମୁଁ ବାଡ଼ିରେ ତାର ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରହାର କରେ । ମୁଁ ହିଁ ପଥ ଅଟେ ବେଦ, କୋରାନ, ବାଇବେଲ ସବୁକିଛି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ ।

"ସେହି ଅନନ୍ତ ମୁଁ ଅଟେ, ଅସୀମ ମୁଁ ଅଟେ, ମୁଁ, କେବଳ ମୁଁ ଅଟେ । ତୁମେ ବି ମୁଁ, ସିଏ ବି ମୁଁ; 'ମୁଁ'ର ଧାରା ଅଟେ, 'ମୁଁ'ର ହିଁ ତରଙ୍ଗ ଅଟେ । ବ୍ରହ୍ମା ମୁଁ ଅଟେ, ବିଷ୍ଣୁ ମୁଁ ଅଟେ, ଜ୍ୟୋତି ବି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ, ଗ୍ରହ-ନକ୍ଷତ୍ର ସବୁକିଛି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ । ଯାହାକୁ ତୁମେ ଘୃଣା କର, ସିଏ ବି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ । ଦେଖ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଚାହଁ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ବିଷ ଭଳି ଭୟ କର, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ମଣ, ଦ୍ୱିଧା କର, ସନ୍ଦେହ କର, ସିଏ ବି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ- ସବୁଥିରେ ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ । ଯାହା ଦେଖିବ, ଶୁଣିବ, ବୁଝିବ, ସିଏ ବି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ- ଯାହା ଦୁଃଖ ଅଟେ ସିଏ ବି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ, ଏବଂ ଯାହା ସୁଖ ଅଟେ ସିଏ ବି ମୁଁ ଅଟେ । ଭାବ ମୋ ପାଖରେ ଭେଦଭାବ ନାହିଁ । ମୋର ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ, ତେବେ ଯାଇ ମୁଁ ସ୍ରଷ୍ଟା ଅଟେ, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ ଅଟେ । ମୁଁ ମାୟା ଅଟେ । ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜକୁ ଭୁଲି ବସେ ସେହି ସମୟରେ ମୁଁ ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ସଗର୍ବେ ସଂକୁଚିତ କରିନିଏ- ସେହି ସମୟରେ ମୁଁ ମହାକାଶ ଆକାଶରେ ତରଙ୍ଗ ବିସ୍ତାର କରି ମୁଁ ହିଁ ସୃଷ୍ଟି-ସ୍ଥିତି ଲୟ କରେ । ଅନନ୍ତରେ ସମାହିତ ହୋଇଯାଏ । ଦେଖ, ମୋତେ ହିଁ ଦେଖିବା, ବୁଝିବା ଭୋଗ କରିବ । ତୁମେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ, ଯାହା ଦେଖୁଛ, ସବୁ ତୁମେ ହିଁ ଅଟ । ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ନିଜର ବୋଲି ଭାବିବା । ଯାହାକୁ ଦେଖୁଛ, ସିଏ ତୁମରି ରକ୍ତ ଭଳି ଅଟେ, ତୁମରି ହୃଦୟ ଭଳି ଅଟେ, ତୁମେ ଜାଣିନାହଁ ତୁମ ଭିତରେ କେତେ ପ୍ରେମ ଅଛି । ପ୍ରେମରେ ତାକୁ ଆକର୍ଷିତ କର, ଦେଖିବ, ତୁମେ କେମିତି ଅଛ, ମୁଁ କେମିତି ଅଛି । ଦେଖ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କୀଟାଣୁ-ପତଙ୍ଗ ଅଣୁର ବି ଅଣୁ ଅଟେ ବୃହତ ବି ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ । ଅଣୁ ଭିତରେ ବି ସେହି ଏକମାତ୍ର ମୁଁ ହିଁ ଅଟେ, ସବୁ ଅହଂକାର ମୋର ଅଟେ ।

16/05/2026

ଅତୀତକୁ ଆମେ ମେ ସବୁ ମସୟରେ ବୋହି ନେଇ ଚାଲିଛୁ। ଅତୀତର ଭଲ-ମନ୍ଦ କିଛିହିଁ ଆମକୁ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷ ବଂଶପରମ୍ପରାରେ ଯେଉଁ ସବୁ ଆଚାର-ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ ଓ କର୍ମ କରିଯାଇଛନ୍ତି, ତା ଭିତର ଦେଇ ଆପଣଙ୍କ ବଂଶରେ ବିଶେଷ କେତେଗୁଡ଼ିଏ instinctive-trait (ସହଜାତ-ଗୁଣ)ର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ସେହିଗୁଡ଼ିକର ଉପରେ ଆପଣ ଛିଡ଼ାହୋଇଛନ୍ତି । ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଭିtiକୁ ଯଦି ଆପଣ ignore (ଉପେକ୍ଷା) କରନ୍ତି, ତା ହେଲେ nowhere (ସ୍ଥିତିହୀନ) ହୋଇଯିବେ । ତେଣୁ family-tradition (ପାରିବାରିକ ଐତିହ୍ୟ)ରୁ deviated (ବିଚ୍ୟୁତ) ହେବା ଭଲ ନୁହେଁ ।
{ଆଲୋଚନା ପ୍ରସଙ୍ଗ -୧ ମ ଖଣ୍ଡ ,ତା -୧୩-୦୮-୧୯୪୦ }

13/05/2026

କିନ୍ତୁ, ଏଇ ଶଙ୍ଖ-ଚକ୍ର-ଗଦା-ପଦ୍ମର ଏକ ଅପୂର୍ବ ଯୁକ୍ତିପୂର୍ଣ ସୁସମଞ୍ଜସ ବ୍ୟାଖ୍ୟାଦାନ କରିଛନ୍ତି ପରମପ୍ରେମ ପ୍ରେମମୟ ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ଅନୁକୂଳଚନ୍ଦ୍ର | ତାଙ୍କ କଥାରୁ ବୁଝାଯାଏ, ଏଗୁଡ଼ିକ ନାରାୟଣଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତି | ଆଉ ଉପଲବ୍ଧି କରାଯାଏ ଯେ,ଯେଉଁମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ ଓ ପ୍ରୀତ କରି ଚାଲିବାହିଁ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପରମ-ପୁରୁଷାର୍ଥ, ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେହିଁ କମ୍ ବେଶୀ ଏଇସବୁ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହୋଇଉଠନ୍ତି | ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କର ସେଇ ଚିରସ୍ମରଣୀୟ ବାଣୀଟି ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଛି ତାଙ୍କର ସମ୍ବିତୀ ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥର ଦ୍ଵିତୀୟ ଖଣ୍ଡରେ | ଧାତୁଗତ ଅର୍ଥ ନେଇ ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ପ୍ରତିଟି ଶବ୍ଦକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି | ଏହା ଆଗରୁ ସାହିତ୍ୟରେ ଏ ପ୍ରକାର ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ଦେଖାଯାଏନା | ତେଣୁ, ତାଙ୍କ କୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ଚିନ୍ତାର ଏକ ନବଦିଗନ୍ତ ଗନ୍ତ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଛି, ଭାଷା ଜଗତରେ ବି ଆଣି ଦେଇଛି ନୂତନ ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦନ | ଶଙ୍ଖ-ଶବ୍ଦଟିର ଉତ୍ପତ୍ତି ଶମ୍-ଧାତୁରୁ, ଅର୍ଥ ଶାନ୍ତ କରିବା ବା ପ୍ରଶମିତ କରିବା | ପୁଣି, ‘ଶମ’ ଶବ୍ଦର ମାନେ କଲ୍ୟାଣ | ଏଇ ଅର୍ଥକୁ ଭିଭିକରି କମ୍ପୁନିନାଦରେ ଉଚ୍ଚାରଣ
କରିଛନ୍ତି ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର-
“ତାଙ୍କ ଶଙ୍ଖ ତୁମ ଭିତରେ ଗର୍ଜିଉଠୁ,
ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିକୁ ଦମନ କରୁ,
ମରଣକୁ ନିରସନ କରୁ,
ସବୁ ଯାତନାର ଉପଶମ କରୁ,
ପାପକୁ ନିବୃତ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି ତୋଳୁ |”
ଏଇ ହେଲା ନାରାୟଣ ୟଣଙ୍କ ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଶଙ୍ଖର କ୍ରିୟା |

11/05/2026

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ଉପରବେଳା, ବନ୍ଧପାଖରେ ଖଟରେ ବସିଛନ୍ତି। ଅନେକେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଭାଇ (ଦେ) ରୋଗରୁ ଉଠିଛନ୍ତି, ଭାତ ଖାଇବାକୁ ପ୍ରବଳ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି। ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କୁ କହିଲେ——-ମୋତେ ଖୁବ୍ ଭୋକ ହେଉଛି, ଯାହା ପଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି, ତା ଖାଇ ହେଉ ନାହିଁ ।

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର ବୁଝିଲେ ସତ୍ୟ ଭାଇ ପ୍ରକାରାନ୍ତରେ ଭାତ ଖାଇବାର ଅନୁମତି ଚାହୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିବୃତ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ। ଉତ୍ସାହ ଦେଇ କହିଲେ—କ୍ଷୁଧା ତ ରାଜା । କ୍ଷୁଧାହିଁ ତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଖାଇବା ଅପେକ୍ଷା କ୍ଷୁଧା ଭଲ—କ୍ଷୁଧାହିଁ ତ ଖାଏ, କ୍ଷୁଧା ହେଉ, ଯେତେବେଳେ ଦେଖୁବୁ——-ମୁହଁରେ ଗନ୍ଧ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ତୋର ଭାତ ଖାଇବାର ସମୟ ହୋଇଛି ବୁଝିବୁ।

ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଜଣେ ଭଦ୍ରଲୋକ ନାନା ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରୁଥିଲେ—ଆମେ ଯେତେ ଯାହା କରୁନା କାହିଁକି, luck (ଭାଗ୍ୟ) ଉପରେ ସବୁ ନିର୍ଭର କରେ। ଜଣେ କେତେ ଖଟି ଖଟି ମଧ୍ୟ ପାରୁନାହିଁ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅଳ୍ପ ଚେଷ୍ଟାରେହିଁ successful (କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ) ହୋଇ ଯାଉଛି।

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁର—Luck (ଭାଗ୍ୟ) କିନ୍ତୁ କରିବା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଯିଏ ପାରୁନାହିଁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ତା’ର କରିବାରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ ଅଛି। ଅଦୃଷ୍ଟ ମାନେ ଆମର ଯେଉଁ କର୍ମଫଳ ପାରିପାର୍ଶିକ ଭିତରେ ଖେଳେଇ ହୋଇ ରହିଛି। Principle (ଆଦର୍ଶ) ନ ଥିଲେ କର୍ମଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ବିନ୍ୟାସ ଆସେ ନାହିଁ, ଶୃଙ୍ଖଳା ଫୁଟିଉଠେ ନାହିଁ, individuality (ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ଵ) ହିଁ grow କରେ (ବଢ଼େ) ନାହିଁ, personality (ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ) integrated (ସଂହତ) ହୁଏ ନାହିଁ, ବୃତ୍ତି ହିଁ ତାକୁ guide (ଚାଳିତ) କରେ। ବୃତ୍ତି ଗୁଡ଼ିକ ଗୋଲାକାର——ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବୃତ୍ତି କୁହାଯାଏ, ମଣିଷ ବୃତ୍ତି ବାହାରେ ଆଉ କିଛି ଦେଖୁ ପାରେ ନାହିଁ। ତାହାହିଁ (ବୃତ୍ତି ) ହୁଏ ତା'ର universe (ବିଶ୍ବ), ଗୋଟାଏ (ବୃତ୍ତି ) ସଙ୍ଗେ ଆଉ ଗୋଟାକର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁ ବୃବୃତ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼େ, ପୁରାପୁରି ପଡ଼ିଯାଏ। କେତେଜଣ ତ କେତେ ଖଟନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଦେଖୁଦେଖୁ ଜଣେ ଚାଷୀର ପୁଅ ହୁଏତ minister (ମନ୍ତ୍ରୀ) ହୋଇଗଲା—ତା ହେଲା। କିପରି ? ସେଇ ଟାଣ। ଟାଣ ହିଁ ସବୁ। ପୃଥ‌ିବୀରେ ଏପରି ଲୋକ ଦେଖୁବାକୁ ପାଇବେ ନାହିଁ ତା ନୁହେଁ, ଖୁବ୍ କମ୍ ଲୋକ ଦେଖୁବାକୁ ପାଇବେ, ଯେଉଁମାନେ କି ବଡ଼ ହୋଇ ଉଠିଛନ୍ତି ଅଥଚ କୌଣସି superior beloved ପ୍ରତି active attachment ନାହିଁ. ଆମେ history (ଇତିହାସ) ପଢ଼ୁ, କିନ୍ତୁ ଗୋଟାଏ life (ଜୀବନ)ର glowing point (ଦୀପନ-କ୍ଷେତ୍ର) ଆମ ଆଖିରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ — ତା’ହେଲେ ଦେଖି ପାରନ୍ତୁ ଯେ ଶ୍ରେୟ ଅନୁରାଗ ଛଡ଼ା କେହି ବଡ଼ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି।

09/05/2026

॥ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ କେତେବେଳେ କରାଯାଏ ॥
Animal lifeରେ (ପଶୁ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ) ଆମେ ଦେଖିବାକୁ ପାଉ, female (ସ୍ତ୍ରୀ) male (ପୁରୁଷ)କୁ woo (ଆମନ୍ତ୍ରଣ) କରେ – ଏମିତି ହୁଏତ male (ପୁରୁଷ) indifferent (ଉଦାସୀନ), କିନ୍ତୁ female (ସ୍ତ୍ରୀ) ଯେତେବେଳେ ଗରମ ହୁଏ, male (ପୁରୁଷ) କ୍ଷଣକେ ପାଗଳ ହୋଇଉଠେ । ମଣିଷ ବେଳକୁ female (ସ୍ତ୍ରୀ) woo (ଆମନ୍ତ୍ରଣ) ନ କରୁଣୁ ଯଦି male sexually (ପୁରୁଷ ଯୌନସମ୍ପର୍କରେ ଲିପ୍ତ) ହେବାକୁ ଚାହେଁ, female (ସ୍ତ୍ରୀ) ତାହା ପସନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ, ଅନ୍ତରେ-ଅନ୍ତରେ repel (ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ) କରେ, ସେପରି ପୁରୁଷକୁ ଅଶ୍ରଦ୍ଧା କରେ, ଭାବେ ‘ଏଇଥି ପାଇଁ ତୁମେ ମୋ ପଛେ-ପଛେ ବୁଲ ।’ ଏଥିରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଉଭୟେ ହିଁ mentally ଓ physically deteriorate ( ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ଅଧୋଗମନ) କରନ୍ତି, ସନ୍ତାନସନ୍ତତି ମଧ୍ୟ vitally weak (ପ୍ରାଣସମ୍ପଦରେ ଦୁର୍ବଳ) ହୁଅନ୍ତି—ଆଉ, ଏପରି ସଙ୍ଗମର ଫଳରେ ପ୍ରାୟହିଁ ପୁଅ ନ ହୋଇ ଝିଅ ହୁଏ – ଅବଶ୍ୟ ଏହା ମୋର ମତ । Male must be worshipped from the side of the female (ପୁରୁଷ ସ୍ତ୍ରୀ ଦିଗରୁ ପୂଜିତ ବା ସମ୍ବନ୍ଧିତ ହେବା ଦରକାର)!
ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଠାକୁର.

ଆଲୋଚନା ପ୍ରସଙ୍ଗ : ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡ, dt-15.10.1939

08/05/2026

ଅର୍ଜୁନ: ହେ କେଶବ! ଆପଣ କହିଲେ ଯେ ଏହି ସଂସାର ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର। କିନ୍ତୁ ଏହାର ସ୍ୱରୂପ କ’ଣ? ଆମେ କେଉଁଠୁ ଆସିଛୁ ଆଉ ଏହି ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ର କେମିତି ଚାଲିଛି? ମୋତେ ସରଳ ଭାବରେ ବୁଝାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ: (ମୃଦୁ ହସି) ହେ ପାର୍ଥ! ଏହି ସଂସାରକୁ ଏକ ଓଲଟା ଅଶ୍ୱତ୍ଥ (ଓସ୍ତ) ବୃକ୍ଷ ବୋଲି ଭାବ। ଯାହାର ମୂଳ ଉପରେ ଅଛି ଏବଂ ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ତଳ ଆଡ଼କୁ ଲମ୍ବିଛି।

ଅର୍ଜୁନ: (ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ) ଓଲଟା ଗଛ? ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ ପ୍ରଭୁ?

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ: ଅର୍ଜୁନ, ଏହି ବୃକ୍ଷର ମୂଳ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱୟଂ ଆଦିପୁରୁଷ ପରମେଶ୍ୱର (ମୁଁ)। ଯେପରି ଗଛର ସବୁ ଶକ୍ତି ମୂଳରୁ ଆସେ, ସେମିତି ଏ ସଂସାର ମୋଠାରୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ଏହାର ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବେଦର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଏହାର ପତ୍ର। ଯିଏ ଏହି ରହସ୍ୟ ବୁଝିଯାଏ, ସେ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନୀ।

ଅର୍ଜୁନ: କିନ୍ତୁ ଏହି ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ବଡ଼ କାହିଁକି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି? ଏଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠିକୁ ଯାଇଛନ୍ତି?

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ: ଶୁଣ ଅର୍ଜୁନ! (୨ୟ ଶ୍ଳୋକ ବୁଝାଇ) ଏହି ଗଛର ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ତଳକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଚାରିଆଡ଼େ (ଉପର-ତଳ) ବ୍ୟାପିଛି। ପ୍ରକୃତିର ତିନି ଗୁଣ (ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜ, ତମ) ରୂପକ ଜଳ ପାଇ ଏହି ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି। ଆଉ ଏହି ଶାଖାରେ ଯେଉଁ ନୂଆ କଅଁଳ ପତ୍ର ବାହାରୁଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ବିଷୟ-ଭୋଗ (ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ରୂପ, ରସ, ଗନ୍ଧ)।

ଅର୍ଜୁନ: ଆଉ ଏହାର ଚେର? ଆପଣ ତ କହିଲେ ମୂଳ ଉପରେ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତ ଦେଖୁଛି ମଣିଷ ସଂସାରର ମୋହରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ରହୁଛି।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ: ହେ ସବ୍ୟସାଚୀ! ଏହି ଗଛର ମୁଖ୍ୟ ମୂଳ ଉପରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କିଛି ଛୋଟ ଛୋଟ ଚେର (Secondary Roots) ତଳକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇ ମାଟିକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଛନ୍ତି। ସେହି ଚେରଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି— ଅହଂକାର, ମମତା ଏବଂ ବାସନା। ଏହି ବାସନାଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ମଣିଷକୁ ସଂସାରରେ କର୍ମ କରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ।

ଅର୍ଜୁନ: (ନତମସ୍ତକ ହୋଇ) ବୁଝିଗଲି ପ୍ରଭୁ! ଆମେ ମୂଳକୁ ଭୁଲି ଶାଖା ଓ ପତ୍ର (ମାୟା) ଭିତରେ ହଜିଯାଇଛୁ। ଏହି ଅହଂକାର ରୂପୀ ଚେର ହିଁ ଆମକୁ ଏହି ସଂସାରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିଛି।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ: ଠିକ୍ କହିଲ ପାର୍ଥ। ଯିଏ ଏହି ସଂସାର-ବୃକ୍ଷରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହେଁ, ତାକୁ ନିଜର ଅହଂକାର ଓ ବାସନାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସେହି 'ଉପର ମୂଳ' ଅର୍ଥାତ୍ ମୋ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ।

05/05/2026

ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟୟନୀ ବ୍ରତ ଧାରଣ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟତା:
ଦୀକ୍ଷା ଓ ଶରଣାଗତି: ଶ୍ରୀଶ୍ରୀଠାକୁରଙ୍କ ଚରଣାଶ୍ରିତ ହୋଇ ସଦ୍‌ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପ୍ରାଥମିକ ସର୍ତ୍ତ।

ନିତ୍ୟ କର୍ମ: ପ୍ରତିଦିନ ସତ୍‌ମନ୍ତ୍ର ମନନ କରିବା ସହ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଇଷ୍ଟଭୃତି ନିବେଦନ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତି ମାସରେ ଇଷ୍ଟସ୍ଥାନକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରେରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଆଚରଣ ଓ ନିଷ୍ଠା: ଠାକୁରଙ୍କ ଭାବାଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣୀତ ହୋଇ କାୟମନୋବାକ୍ୟରେ ଏକନିଷ୍ଠତା ରଖିବା ସହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସମର୍ପଣ ଭାବ ରଖିବାକୁ ହେବ।

ଯଜନ ଓ ଯାଜନ: ନିଜେ ସଦାଚାର ପାଳନ କରିବା (ଯଜନ) ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସତ୍‌ପଥରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା (ଯାଜନ) କାର୍ଯ୍ୟରେ ରତ ରହିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣର ପ୍ରକ୍ରିୟା:
୧. ଅନୁମତି ଓ ନିବେଦନ: ବ୍ରତପ୍ରାର୍ଥୀ ସତ୍‌ସଙ୍ଗର ପ୍ରଧାନ ବିତ୍ର ପାଞ୍ଜା ପ୍ରାପ୍ତ ସହ-ପ୍ରତି-ଋତ୍ୱିକଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ବ୍ରତ ଧାରଣ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିବେ।
୨. ଶାରୀରିକ ଶୁଦ୍ଧତା: ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ ଦିନ ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧପୂତ ହେବା ସହ ଅନ୍ନଜଳ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରି (ଉପବାସ ରହି) ଆସିବା ବିଧେୟ।
୩. ପରୀକ୍ଷା: ସହ-ପ୍ରତି-ଋତ୍ୱିକ ମହାଶୟ ଯଦି ବ୍ରତପ୍ରାର୍ଥୀର ନିଷ୍ଠା ଓ ଯୋଗ୍ୟତା ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ସେ ବ୍ରତଧାରଣ କରାଇଥାନ୍ତି।

ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟୟନୀ ବ୍ରତର ପାଞ୍ଚଟି ନିୟମ:
ସ୍ମରଣ ରଖିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଏହି ବ୍ରତ ଧାରଣ ପରେ ପ୍ରତିଦିନ ପାଞ୍ଚଟି ମୁଖ୍ୟ ନିୟମ ପାଳନ କରାଯାଏ:

ଶାରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରକ୍ଷା।

ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରକ୍ଷା।

ସାମାଜିକ ଶୁଦ୍ଧତା।

ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା।

ପରମପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା।

ଏହି ବ୍ରତ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ଏବଂ ନିଜ ପରିବାରର ସର୍ବାଙ୍ଗୀନ ମଙ୍ଗଳ ସାଧନ କରିପାରିବେ। ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସୁନ୍ଦର ଉପସ୍ଥାପନା ଅନେକଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ହେବ।

ବନ୍ଦେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ !

01/05/2026

ଶ୍ୱଶୁରଘରକୁ ଆପଣାର କରିନିଅ

ଜଣେ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ – କୌଣସି ଝିଅର ଯଦି ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ଘରଠୁ ବାପଘର ପ୍ରତିହିଁ ଟାଣ ବେଶୀ ହୁଏ, ତାହା କ'ଣ ଭଲ ଏବଂ ତାର ପ୍ରତିକାର କ’ଣ ?

ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଠାକୁର - ବିବାହ ପରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ବାପଘର ପ୍ରତି ବେଶୀ ଟାଣ ରହିବା ଅସ୍ଵାଭାବିକ ନୁହେଁ । ଏଥିରେ ବୁଝିହୁଏ, ବାପଘର ପ୍ରତି ତାର କୃତଜ୍ଞତା ଓ ସ୍ନେହମମତା ଅଛି । ଏଇ ସମ୍ପଦ ଯଦି ନ ଥାଏ ତେବେ ଶ୍ଵଶୁର ଘରକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣାର କରି ନେଇପାରେନା, ତେବେ ଶାଶୁଘରର ଗୌରବରେ ଯଦି ଗୌରବାନ୍ବିତ ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଶାଶୁଘରକୁ ହିଁ ଯଦି ଆପଣାର ବୋଲି ବୋଧ ନ କରି ଶିଖେ, ତାହା କିନ୍ତୁ ଭଲ ନୁହେଁ ।
ଏଇସବୁ ନେଇ ଶାଶୁଘର ତରଫରୁ ବେଶୀ ବୁଝେଇବାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଥୁରେ କିନ୍ତୁ କାମ ହୁଏନା । ସେମାନଙ୍କର ଉଚିତ୍ ଏପରି ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ଯେପରି ଏଇ ବୋହୂର ଶ୍ଵଶୁରକୂଳ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଅନୁରାଗ ବଢ଼େ ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କ କୂଳ, ସଂସ୍କୃତି ଅନୁଯାୟୀ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଉଠେ । ଆଉ ଝିଅମାନଙ୍କ ବାପଘର ତରଫରୁ ସବୁବେଳେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଭଚିତ୍ ଯେପରି ଝିଅ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରୀତିର ସହିତ ଶ୍ଵଶୁରଘରକୁ ହିଁ ଆପଣାର କରିନିଏ ଏବଂ ସେଠାରେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ପ୍ରତିକୂଳତା ଥିଲେ ବି ସହ୍ୟ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଅଧ୍ୟବସାୟ ସହକାରେ ତା ମାନିନିଏ । ଶ୍ଵଶୁରଘରର ଶାସନ ଯେଉଁ ଝିଅମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରି ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତିନି, ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୋହୂ ହୋଇପାରନ୍ତିନି । କଷ୍ଟ ଓ ପରୀକ୍ଷାର ଭିତର ଦେଇ ଯେଉଁମାନେ ତିଆରି ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ କିନ୍ତୁ କାଳେ କାଳେ ସଂସାରରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହୋଇଉଠନ୍ତି । ତେବେ ବିବାହଟା ଠିକ୍‌ଭାବରେ ହେବା ଦରକାର । ତାହା ନ ହେଲେ ସହି ବହି ଚାଲିବାର ପ୍ରବୃଦ୍ଧି କ୍ଷୀଣ ହୋଇଆସେ ।

Iswar Ek

24/05/2026

23/05/2026

19/05/2026

18/05/2026

16/05/2026

13/05/2026

11/05/2026

09/05/2026

08/05/2026

05/05/2026

01/05/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Shortcuts

Share