18/04/2023
ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை உண்மையுருவில் *17ஆம் அத்தியாயம் நம்பிக்கையின் பிரிவுகள் 10ஆம் ஸ்லோகம்.*
யாத–யாமம் கத–ரஸம்
பூதி பர்யுஷிதம் ச யத்
உச்சிஷ்டம் அபி சாமேத்யம்
போஜனம் தாமஸ–ப்ரியம்
*வார்த்தைக்கு வார்த்தை அர்த்தம்:-*
யாத–யாமம்—சாப்பிடுவதற்கு மூன்று மணி நேரம் முன்பு சமைக்கப்பட்ட உணவு; கத–ரஸம்—சுவையற்ற; பூதி—துர்நாற்றமுள்ள; பர்யுஷிதம்—ஊசிப்போன; ச—மற்றும்; யத்—எது; உச்சிஷ்டம்—பிறரால் உண்ணப்பட்ட உணவின் மீதம்; அபி—கூட; ச—மற்றும்; அமேத்யம்—தீண்டத் தகாத; போஜனம்—உணவு; தாமஸ—தமோ குணத்தில் இருப்பவர்களுக்கு; ப்ரியம்—பிரியமானது.
*மொழிபெயர்ப்பு:-*
உண்பதற்கு மூன்று மணி நேரத்திற்கு முன்பே சமைக்கப்பட்ட, சுவையற்ற, பழைய, ஊசிப்போன, எச்சில்பட்ட, தீண்டத்தகாத பொருள்களைக் கொண்ட உணவுகள் தமோ குணத்தில் உள்ள மக்களால் விரும்பப்படுகின்றன.
*பொருளுரை:-*
உணவின் நோக்கம், ஆயுளை நீடித்து, மனதை தூய்மைப்படுத்தி, உடல் பலத்தை வளப்படுத்துவதாகும். உணவின் ஒரே குறிக்கோள் இதுவே, கடந்த காலத்தின் பெரும் முனிவர்கள், வாழ்நாளை அதிகரிக்கக் கூடியதும் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு உதவக்கூடியதுமான, பால் பொருட்கள், சர்க்கரை, அரிசி, கோதுமை, பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளை உணவுகளாக தேர்தெடுத்தனர். இத்தகு உணவுகள் ஸத்வ குணத்தில் இருப்பவர்களுக்கு மிகவும் பிரிமானவை. சமைக்கப்பட்ட சோளம், வெல்லப்பாகு போன்ற இதர உணவுகள் நேரடியாக உண்பதற்கு உகந்தவையாக இல்லாவிடினும், பால் அல்லது வேறு உணவுப் பொருட்களளுடன் கலக்கப்பட்டு சுவையூட்டப்படுகின்றன. அதன் பின்னர் அவையும் ஸத்வ குணத்தில் இருப்பவையாகிவிடுகின்றன. இந்த உணவுப் பொருட்கள் யாவும் இயற்கையிலேயே மிகவும் தூய்மையானவை. தீண்டத்தகாத பொருட்களை மது, மாமிசம் போன்ற வற்றிலிருந்து இவை முற்றிலும் வேறுபட்டவை. எட்டாவது பதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கொழுப்புச் சத்துமிக்க உணவுகளுக்கும், மிருகங்களைக் கொல்வதால் அயைடப்படும் கொழுப்பிற்கும் எந்தவிதத் தொடர்பும் இல்லை. எல்லா உணவுகளிலும் மிகச்சிறந்ததான பாலின் உருவில் மிருகத்தின் கொழுப்பு நமக்குப் கிடைக்கின்றது. பால், வெண்ணெய், பாராடைக் கட்டி போன்ற பொருட்கள் மிருகத்தின் கொழுப்பை அப்பாவி மிருகங்களைக் கொல்வதற்கான தேவை ஏதுமின்றி வழங்குகின்றன. மிருகவதை நடைபெறவதற்கு ஒரே காரணம் கொடூர மனப்பான்மையே. தேவையான கொழுப்புச் சத்தை பாலின் மூலமாகப் பெறுவது நாகரிமான வழிமுறை. மிருகங்களைக் கொல்வது காட்டுமிராண்டித்தனம். பட்டாணி, பருப்பு, முழு கோதுமை போன்வற்றில் புரதத் சத்து தாராளமாக உள்ளது.
கசப்பான, உப்புக் கரிக்கின்ற. மிகவும் சூடான அல்லது மிளகாய் அதிகமாக சேர்க்கப்பட்ட உணவு வகைகள் வயிற்றிலுள்ள கபத்தைக் குறைத்து வியாதிக்கு வழிவகுப்பதால் துன்பத்தைக் கொடுக்கின்றன், இவை ரஜோ குணத்தின் உணவுப் பொருள்கள் ஆகும். பழைய உணவுகள் இருளான தமோ குணத்தைச் சேர்ந்தவை. சாப்பிடுவதற்கு மூன்று மணி நேரத்திற்கு முன்பு சமைக்கப்பட்ட எந்த உணவும் (இறைவனுக்குப் படைக்கப்பட்ட பிரசாதத்தைத் தவிர) தமோ குணத்தில் இருப்பதாகவே கருதப்படுகின்றது. ஊசிப்போவதால் துர்நாற்றத்தைத் தரும் அத்தகு உணவுகள், தமோ குணத்தில் இருக்கும் மக்களை அடிக்கடி கவருக்கின்றன. ஆனால் ஸத்வ குணத்தில் இருப்பவர்களை வெறுப்பூட்டுகின்றன்..
எச்சில்பட்ட உணவுகள், முழுமுதற் கடவுளுக்கு முதலில் படைக்கப்பட்டவையாக இருந்தால், அல்லது சாதுக்களால் (குறிப்பாக ஆன்மீக குருவினால்) முதலில் உண்ணப்பட்டதாக இருந்தால் மட்டுமே ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும். இல்லாவிடில் எச்சில்பட்ட உணவுகள் தமோ குணத்தைச் சேர்ந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றன. அவை தொற்று நோய்களை அதிகப்படுத்துக்கின்றன. அத்தகு உணவுகள் இருண்ட குணத்தில் இருப்பவர்களுக்கு மிகவும் சுவையானவையாக இருந்தாலும், ஸத்வ குணத்தில் இருப்பவர்கள் அவற்றை விரும்புவதில்லை, தொடுவதுகூட இல்லை. பரம புருஷ பகவானுக்குப் படைக்கப்பட்ட பிரசாதமே மிகச்சிறந்த உணவாகும். காய்கறிகள், மாவு மற்றும் பாலினால் தாயாரிக்கப்பட்ட உணவுப்பொருள்கள் பக்தியுடன் படைக்கப்படும்போது, அவற்றை நாம் ஏற்றுக் கொள்வதாக பரம புருஷ பகவான் பகவத் கீதையில் கூறுகிறார். பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம். பரம புருஷ பகவானால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் பொருள்களில் பக்தியும் அன்புமே தலைசிறந்தவை என்பது உண்மையே. இருப்பினும் பிரசாதமானது ஒரு குறிப்பிட்ட விதத்தில் தயாரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சாஸ்திர விதிகளின்படி தயாரிக்கப்பட்டு பரம புருஷ பகவானுக்குப் படைக்கப்பட்ட பிரசாத உணவு, நீண்ட நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு தயாரிக்கப்பட்டிருந்தாலும்கூட ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாகும். ஏனெனில், அது தெய்வீகமானதாகும். எனவே, உணவை களங்மற்றதாக, சாப்பிடத்தக்கதாக, மற்றும் எல்லாருக்கும் சுவையானதாக மாற்ற, ஒருவன் அதனை பரம புருஷ பகவானுக்கு நைவேத்யம் செய்தல் அவசியம்.