31/03/2025
**শিৱ-পাৰ্বতীৰ ভক্তৰ প্ৰতি অপাৰ মমতা**
এসময়ৰ কথা, কাশী নগৰীত এগৰাকী বৰ দুখীয়া ব্ৰাহ্মণ আছিল, তেওঁৰ নাম আছিল বিশ্বেশ্বৰ। তেওঁৰ ঘৰত এটা পুত্ৰ আৰু এজনী জীয়ৰী আছিল। ব্ৰাহ্মণে সদায় শিৱ-পাৰ্বতীৰ পূজা-অৰ্চনা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ ঘৰত এনে দুৰ্দশা যে প্ৰায়ে ভক্তিয়ে সৰল মনেৰে ফুল-বিল্বপত্ৰও আগবঢ়াব নোৱাৰিছিল।
এদিন, শিৱ-পাৰ্বতীয়ে স্বৰ্গৰ পৰা পৃথিৱীলৈ চাই থাকোঁতে বিশ্বেশ্বৰৰ ভক্তি দেখি সন্তুষ্ট হ’ল। পাৰ্বতীয়ে শিৱক ক’লে, **"প্ৰভু, এই ব্ৰাহ্মণে আমাক অতি নিষ্ঠাৰে পূজা কৰে, কিন্তু দৰিদ্ৰতাৰ বাবে ভালকৈ অৰ্চনা কৰিব নোৱাৰে। আমি তেওঁৰ ঘৰলৈ গৈ তেওঁলোকৰ কষ্ট দূৰ কৰোঁ।"**
শিৱই হাঁহি ক’লে, **"তুমি যি ক’লা, সেয়া ভাল কথা। কিন্তু আমি স্বৰূপত গ’লে তেওঁলোকে আমাক চিনি পাব। আমি সাধাৰণ মানুহৰ ৰূপ লৈ যাওঁ।"**
ইয়াৰ পিছত শিৱ-পাৰ্বতী এজন বুঢ়া আৰু বুঢ়ীৰ ৰূপ ধৰি বিশ্বেশ্বৰৰ ঘৰ ওলালগৈ। সন্ধিয়া সময়ত তেওঁলোকে ব্ৰাহ্মণৰ দুৱাৰত খুন্দিয়াই ক’লে, **"বাবা, আমাক এৰাতিৰ বাবে ঠাই এৰি দিয়ক। আমি বাটৰুৱা, ভাগৰিছোঁ।"**
বিশ্বেশ্বৰে তেওঁলোকক মৰমেৰে ভিতৰলৈ মাতি আনিলে। তেওঁৰ পত্নীয়ে নিজৰ খোৱা ভাগটোও ত্যাগ কৰি বুঢ়া-বুঢ়ীক খাবলৈ দিলে। ৰাতি শুৱাৰ সময়ত পাৰ্বতীয়ে ব্ৰাহ্মণৰ জীয়ৰীজনীক ক’লে, **"বাইটি, মোৰ চুলিৰ পোকবোৰ বিচাৰি দিয়া।"** ছোৱালীজনীয়ে তেওঁৰ চুলি ফণীৱাই থাকোঁতে থাকোঁতে দেখিলে যে বুঢ়ীজনীৰ হাতৰ স্পৰ্শত তেওঁৰ আঙুলিবোৰ সোণৰ দৰে উজ্জ্বল হৈ পৰিছে!
ইফালে শিৱই ব্ৰাহ্মণৰ ল’ৰাটোৰ সৈতে কথা পাতি থাকোঁতে ল’ৰাটোৱে ক’লে, **"ককাইদেউ, আমাৰ ঘৰত কেতিয়াবাহে পেটপুৰি ভাত খাবলৈ পোৱা যায়।"** শিৱই মিচিকিয়াই হাঁহি ক’লে, **"তই চিন্তা নকৰিবি, কালিলৈ তোমালোকৰ ঘৰত ধন-সম্পত্তিৰ অভাৱ নাথাকিব।"
পিছদিনা ৰাতিপুৱা শিৱ-পাৰ্বতীয়ে নিজৰ দিব্য ৰূপ ধৰি ব্ৰাহ্মণক দেখা দিলে। বিশ্বেশ্বৰে তেওঁলোকক চিনি পাই ভৰিৰ পৰা মূৰলৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে। শিৱই ক’লে, **"ভক্ত, তুমি আমাক অতি সৰল মনেৰে সেৱা কৰা, গতিকে আজিৰ পৰা তোমাৰ সকলো দুখ দূৰ হ’ব।"**
পাৰ্বতীয়ে ব্ৰাহ্মণৰ জীয়ৰীজনীক আশীৰ্বাদ দি ক’লে, **"মোৰ স্পৰ্শত তোৰ হাত সোণৰ দৰে উজ্জ্বল হৈছে, এয়া তোৰ সতীৰ প্ৰতীক। তই এদিন ডাঙৰ দেৱীৰ ৰূপ ল’বি।"**
ইয়াৰ পিছত শিৱ-পাৰ্বতী অদৃশ্য হ’ল। সেইদিনাৰ পৰা বিশ্বেশ্বৰৰ ঘৰত ধন-ধান, সুখ-শান্তি বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। ব্ৰাহ্মণৰ জীয়ৰীজনীও পিছলৈ দেৱী অন্নপূৰ্ণা হিচাপে পূজা পাবলৈ ল’লে।
**শিৱ-পাৰ্বতীয়ে সদায় ভক্তৰ মৰম-ভক্তিৰ মূল্য দিয়ে। সৰল মনেৰে পূজা কৰা মানুহক তেওঁলোকে কেতিয়াও উপেক্ষা নকৰে।**
**ওঁ নমঃ শিৱায়! জয় মা পাৰ্বতী!**
