05/07/2025
ਜਦੋ ਨਾਮ ਦ੍ਰਿੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਹੀ ਨਾਮ ਮਿੱਠਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸੀਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜਿਆਦਾ ਜਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਮ ਦੀ ਮਿਠਾਸ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਭਾਵ ਸੰਸਾਰਿਕ ਰਸ ਇਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਸੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਮ ਜਪਦੇ ਜਪਦੇ ਅੰਤੋਵੋਂਗਤਵਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ
ਇਸ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਹਨ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ,ਇਧਰ-ਉਧਰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮਨ ਜਰੂਰ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੰਗ ਰਲੀਆਂ ਮਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੋਸ਼ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਪਵਾ ਕੇ, ਥੋੜੇ ਜੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਕਾਗਰ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਹੈ, ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਫਿਰ ਰਸਤਾ ਆਪਣਾ ਆਪ ਟੂਡ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਚਲਦਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਬਰਫ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸਹਿਜੇ ਸਹਿਜੇ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ ਵਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹਿੰਦਾ ਬਹਿੰਦਾ,ਫਿਰ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਲਦਾ ਹੈ, ਛੱਡ ਚਲਦਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਜਰੂਰ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਰੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਉਪਰੋਂ ਜਾ ਜਿੱਥੇ ਰੁਕਾਵਟ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਥੋਂ ਅਗੇ ਵਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਿਲਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਰਹੇ ।।
ਉਦਮੁ ਕਰੇਦਿਆ ਜੀਉ ਤੂੰ ਕਮਾਵਦਿਆ ਸੁਖ ਭੁੰਚੁ ॥
ਧਿਆਇਦਿਆ ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲੁ ਨਾਨਕ ਉਤਰੀ ਚਿੰਤ ॥੧॥
